PDA

Επιστροφή στο Forum : Ελληνικά εστιατόρια - Προσωπικές ιστορίες



Σελίδες : [1] 2

loufas
01.03.2013, 14:14
Τα παρακάτω είναι απο προσωπική εμπειρία και τα αναρτώ για να είσαστε προετοιμασμένοι για τα χειρότερα..


Προσωπικές εμπειρίες.
Περιληπτικά :

1. ΜΑΚΡΙΑ απο τρικαλινούς ιδιοκτήτες και ειδικα απο ΝΕΟΧΩΡΙ (Οιχαλία).
2. Σπίτι, στην καλύτερη δωμάτιο ξεχωριστό σε διαμέρισμα 80τμ εννοείται κοινόχρηστο με άλλους 5-10. Στη χειρότερη δωμάτιο με συγκάτοικο..
3. Ασφάλεια, δηλωμένος για 4ωρο με 400ε (άσχετα αν δουλεύεις 14 ώρες τη μέρα) οπότε μικρή κάλυψη σε γιατρούς φάρμακα νοσηλείες και τα σχετικά.
4. Ρεπό-άδειες. Στην καλύτερη 1 ρεπό την εβδομάδα και εννοείται καθημερινή μέρα. Πολλοί δίνουν μισό ρεπό την εβδομάδα (πρωινό), άλλοι δεν δίνουν καθόλου. Άδεια μια φορά το χρόνο αν είναι σωστός ο εργοδότης.
5. Συμπεριφορές, βρίσιμο, εκμετάλλευση, κανένας σεβασμός.
6. Ωράριο. Συνήθως 11:00-15:00, 17:00-00:00. Άλλες περιπτώσεις δν κλείνουν καθόλου και πάει σερί μέχρι κλείσιμο. Αργίες γιορτές ξεχάστε τα..
7. Χρήματα. Ανειδίκευτος 700-900 μήνα, γνώστης 900-1400. (κουζίνα) Για σερβις πρέπει να γνωρίζεις τη γλώσσα καλά, εκεί θα βγάλεις τουλάχιστον 1500.

Αυτά εν ολίγη απο προσωπικές εμπειρίες που έχω τα 2 χρόνια που βρίσκομαι Γερμανία συνολικά. Ίσως τα παραπάνω να προσβάλουν μερικούς, ίσως να απογοητεύσω περισσότερους. Τουλάχιστον δεν λέω ψέματα. Το κυριότερο για μένα είναι η γλώσσα. Όποιος ξέρει τη γλώσσα μπορεί να βρει πολύ πιο εύκολα δουλειά ακόμα και σε Γερμανό.
Τα "κακά" λόγια εννοείται οτι δεν αφορούν το 100% των εστιατορίων. "

jimathens
01.03.2013, 14:38
Όλες οι προσωπικές εμπειρίες πρέπει να λέγονται είτε καλές είτε άσχημες...!!! :yes:

υ.γ. (αν υπάρχει ο παράδεισος... τότε υπάρχει κ η κόλαση...!!!) "Νόμος" :kouragio:

loufas
01.03.2013, 16:35
Νομίζω πως είναι το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε για τους "επόμενους" της ξενιτιάς. Να τους προετοιμάσουμε είτε με τα καλά, είτε με τα κακά γεγονότα..

something
01.03.2013, 19:57
οπως τα λεει ο λουφας.προσωπικα γνωριζω εστιατορα που ειναι σωστος και πιο ανθρωπινα τα πραγματα και με ρεπο και αδειες κτλ κτλ ... αλλα το 98 % των ελληνων αφεντικων σε εστιατορια εκει αυτα που λεει ο λουφας κατα γραμμα.

loufas
01.03.2013, 20:21
Somthing, σαφώς και υπάρχουν άνθρωποι που είναι κάτι παραπάνω από σωστοί.. Μετρημένοι στα δάχτυλά δυστυχώς. Και για κακή μας τύχη δεν πέφτουμε ποτέ σε καλούς! Πάντα μα πάντα στους χειρότερους..

something
03.03.2013, 20:03
μεταξυ μας λουφα... τα ιδια δεν ειναι και στην Ελλαδα? και εδω στα Χανιά που μενω ξερω απειρα τετοια αφεντικα.Αφου ξερουν οτι υπαρχει ζορι πατανε...μην την ψαχνεις.εχει να κανει με τον λαο και οχι τοπικα :P

loufas
04.03.2013, 01:13
μεταξυ μας λουφα... τα ιδια δεν ειναι και στην Ελλαδα? και εδω στα Χανιά που μενω ξερω απειρα τετοια αφεντικα.Αφου ξερουν οτι υπαρχει ζορι πατανε...μην την ψαχνεις.εχει να κανει με τον λαο και οχι τοπικα :P

Σαφώς και έχει να κάνει με το λαό. Σκέψου και τις δυο περιπτώσεις όμως. Μόνος ή όχι στη Γερμανία, και γενικά στο εξωτερικό με βαλίτσες στο χέρι και να μην έχεις να πας πουθενά.. Είναι κοματάκι πιο δύσκολο δεν συμφωνείς; :cry:

loufas
27.03.2013, 22:36
Για να μην ανοίξω νέο θέμα λέω να μοιραστώ άλλη μια προσωπική εμπειρία.

Ψάχνοντας για ένα καλύτερο περιβάλλον, αναζήτησα δουλειά κοντά στη Νυρεμβέργη. Δυστυχώς παραβίασα τον βασικότερο κανόνα μου να μην μπλέξω με τρικαλινό.. Το αποτέλεσμα; Έφυγα και απλήρωτος και ανασφάλιστος και πάλι ψάχνοντας δουλειά..

Περιληπτικά η ιστορία. Βρήκα ένα μαγαζάκι με λίγες θέσεις απο γνωστό γνωστού με τις καλύτερες συστάσεις για τον εργοδότη. Η θέση που ζητούσαν, ψήστης. Συμφωνώ με τον τύπο να εργαστεί και η γυναίκα μου στην κουζίνα σαν βοηθητική, με μικρό μισθό προσωρινά (500ε), επειδή δεν χρειαζόντουσαν άλλο άτομο. Η συμφωνία έλεγε να δουλεύω εγώ κανονικά στο ωράριο τους και η γυναίκα απογεύματα και Σαββατοκύριακα που έχει πολύ δουλειά. Η συνέχεια;; Μας επέβαλε να κατεβαίνουμε για δουλειά απο τις 9 το πρωί μέχρι και τις 3 το μεσημέρι και απο τις 4 μέχρι και τις 11 το βράδυ. Φυσικά λόγω ανάγκης δεν μιλήσαμε την πρώτη εβδομάδα αλλά το κακό παραγινόταν.. Αποφάσισα λοιπόν να δουλέψω μόνος αφού έτσι και αλλιώς δεν είχε ανάγκη απο άλλο άτομο και η γυναίκα να περιμένει λίγο (2-3 μήνες) μέχρι να ανοίξει η δουλειά. Την επόμενη κιόλας μέρα με φώναξε να μιλήσουμε και μου είπε πως η συνεργασία μας δεν μπορεί να συνεχιστεί γιατί δεν έχουμε όρεξη για δουλειά!! Κατεβαίναμε κανονικότατα, βγάζαμε τη δουλειά χωρίς παράπονο και ας είμαστε ερασιτέχνες και ακούγαμε και μπράβο για τη δουλειά που βγάζαμε.. Ο τύπος λοιπόν είχε την απαίτηση να δουλεύουμε 13-14 ώρες τη μέρα ανασφάλιστοι με 1500ε ΜΑΖΙ, να τρώμε ότι είχε για πέταμα και να μην έχουμε θέρμανση παρά μόνο το βράδυ που ανεβαίνουμε για ύπνο!! Για να φανταστείτε τι άνθρωπος είναι, μάζευε τα φακελάκια με τη ζάχαρη απο τα σκουπίδια και την έριχνε εκεί που φτιάχνει καφέ το προσωπικό!! Ο μάγειρας που είχε έπαιρνε 1000ε και δούλευε ενάμισι χρόνο εκεί! Η κοπέλα που έχει παίρνει 850 και τρέχει σε τρία πόστα, μαγειρευτά σαλάτες και λάτζα!!! Φυσικά τα μάζεψα και του είπα πλήρωσέ μας να φύγουμε. Τι μας έδωσε; -200ε απ ότι δικαιούμαστε γιατί τις πρώτες μέρες λέει ήταν για να μάθουμε χωρίς να έχουμε πει κάτι τέτοιο απο την αρχή..

Πριν κάνετε οποιαδήποτε κίνηση για δουλειά, ρωτήστε πριν την πατήσετε!! Μακριά απο Τρικαλινούς!!!!

Το μαγαζί βρίσκεται στο Rückersdorf και λέγεται (***edit by moderator***)

random
27.03.2013, 23:00
Γιατί δεν επικοινώνησες με την αρμόδια υπηρεσία;

Chrisgr
28.03.2013, 15:40
προφανως γιατι φοβαται και αφετερου δεν ξερει γερμανικα...Random δεν εχεις ιδεα σε τι μπορουν να σε πατησουν τα καθικια..συγκεκριμενα..
ενας φιλος μου εκανε πισω με το φορτηγο...ερχεται λοιπον ενας απο αυτους που ξεφορτωνε ( ιδιωτης ) και του κανει κουμαντο..ελα πισω ελα πισω..τοτε ο αδερφος του σκαει με το αμαξι γεματο μαγκια κλανια κτλπ και παει να περασει απο πισω σφηνα...τον τσαλακωνει το φορτηγο ο φιλος μου και κατεβαινει κατω με μαγκια και βρισιδια..τι εκανες κτλπ.. στην ουσια πηγε να περασει σφηνα ενω το φορτηγο εκανε πισω..αποτελεσμα πεσανε και αυτος που εκανε κουμαντο και ο αδερφος του και λοιποι συγγενεις και τον πλακωνανε 10 ατομα τον οδηγο δλδ τον φιλο μου . Καποιος φωναζει την Polizei και σκαει ...ξεκινανε λοιπον στα γερμανικα και λενε οτι ο οδηγος εκανε μαγκιες εβριζε τους εσπασε το αμαξι τους εκανε τους ερανε..νομιζανε οτι δεν ξερει γερμανικα..ελα που ο φιλος μου ηξερε γερμανικα...
Αποτελεσμα ,
Το αμαξι πληρωσε το φορτηγο , και αυτος που κανε κουμαντο το φορτηγο και το αμαξι ( υπαρχει νομος εδω που αν κανεις κουμαντο εισαι υπευθυνος για ζημιες ) .
Τελικη αναλυση ..αν δεν ξερεις γερμανικα και εχεις λιγο τον φοβο μπορεις να παθεις πολλα..αυτο το ξερουν ειδικα οι Ελληνες και εκμεταλευονται...
Με εστιατοριο την εχω πατησει και εγω με ακριβως ιδια ιστορια με τον φιλο παραπανω αλλα με τον αδερφο μου...και δαρμενοι και "κουρεμενοι" ( γουλι ) φυγαμε απο κει ...
Και ο φοβος μας ηταν μην τον καταγγειλουμε γιατι δεν ξεραμε πως να το εξηγησουμε στα γερμανικα και μπορει να μας "απελασουν" . Ειμασταν μικροι τοτε :)
Μην μασατε ...το χει η φαρα μας να εκμεταλευομαστε τους ιδιους μας..

loufas
28.03.2013, 20:49
προφανως γιατι φοβαται και αφετερου δεν ξερει γερμανικα...Random δεν εχεις ιδεα σε τι μπορουν να σε πατησουν τα καθικια..συγκεκριμενα..
ενας φιλος μου εκανε πισω με το φορτηγο...ερχεται λοιπον ενας απο αυτους που ξεφορτωνε ( ιδιωτης ) και του κανει κουμαντο..ελα πισω ελα πισω..τοτε ο αδερφος του σκαει με το αμαξι γεματο μαγκια κλανια κτλπ και παει να περασει απο πισω σφηνα...τον τσαλακωνει το φορτηγο ο φιλος μου και κατεβαινει κατω με μαγκια και βρισιδια..τι εκανες κτλπ.. στην ουσια πηγε να περασει σφηνα ενω το φορτηγο εκανε πισω..αποτελεσμα πεσανε και αυτος που εκανε κουμαντο και ο αδερφος του και λοιποι συγγενεις και τον πλακωνανε 10 ατομα τον οδηγο δλδ τον φιλο μου . Καποιος φωναζει την Polizei και σκαει ...ξεκινανε λοιπον στα γερμανικα και λενε οτι ο οδηγος εκανε μαγκιες εβριζε τους εσπασε το αμαξι τους εκανε τους ερανε..νομιζανε οτι δεν ξερει γερμανικα..ελα που ο φιλος μου ηξερε γερμανικα...
Αποτελεσμα ,
Το αμαξι πληρωσε το φορτηγο , και αυτος που κανε κουμαντο το φορτηγο και το αμαξι ( υπαρχει νομος εδω που αν κανεις κουμαντο εισαι υπευθυνος για ζημιες ) .
Τελικη αναλυση ..αν δεν ξερεις γερμανικα και εχεις λιγο τον φοβο μπορεις να παθεις πολλα..αυτο το ξερουν ειδικα οι Ελληνες και εκμεταλευονται...
Με εστιατοριο την εχω πατησει και εγω με ακριβως ιδια ιστορια με τον φιλο παραπανω αλλα με τον αδερφο μου...και δαρμενοι και "κουρεμενοι" ( γουλι ) φυγαμε απο κει ...
Και ο φοβος μας ηταν μην τον καταγγειλουμε γιατι δεν ξεραμε πως να το εξηγησουμε στα γερμανικα και μπορει να μας "απελασουν" . Ειμασταν μικροι τοτε :)
Μην μασατε ...το χει η φαρα μας να εκμεταλευομαστε τους ιδιους μας..


Δεν μου φαίνεται καθόλου απίστευτη η ιστορία σου. Όσο για τον φόβο είναι αλήθεια. Κάποτε φοβόσουν να κάνεις καταγγελία στην Ελλάδα για τέτοια θέματα, αλλά το ίδιο ισχύει και δω. Είναι πολύ μικρός ο κόσμος τελικά.. Όσο για τη γλώσσα, ήταν είναι και θα είναι ένα θέμα που μας εμποδίζει σε πολλά πράγματα, ειδικά στο να διεκδικήσουμε τα δικαιώματα μας.

veronika
29.03.2013, 01:12
na milate kai agllika paidhia oso gnorizoun me xeria kai podhia na ypostirikste ton eauto sas, dhen exo kai ego poli kairo, ala dhen masao mia.. opou exo dhikio tous to dieykriizo, na to kanete me opiodhiote tropo, oi germanoi einai dhikaioi, exoun koultoura kai ypomoni, makria apo anthropous pou katalavenete oti sas ekmetaleyontai, ean kai ego exo nostalgia thelouma na ta leme me ellines edho konta mas, pou kan dhen yparxoune, ala parola auta akouo tromera pragmata se ekmetaleusi pou kanoune , apo ellines se ellines, kali dhinami....

random
29.03.2013, 02:07
Δεν σκεφτήκατε ότι είναι πιθανότερο να μιλάνε αγγλικά στις υπηρεσίες από το να σας "απελάσουν"; Οι αρμόδιες υπηρεσίες πως θα μάθουν την παρανομία όταν δεν απευθύνεται κανένας; Θα μυρίσουν τα νύχια τους; ή μήπως περιμένετε να σας βιάσουν τη γυναίκα, να σας δείρουν και να βάλουν δούλους τα παιδιά σας στα μαγειρία για να ασχοληθείτε; Τι νομίζετε ότι θα σας κάνουν; Να σας σκοτώσουν, να σας διώξουν από το σπίτι ή να μείνετε χωρίς δουλεία; Εγώ το μόνο που βλέπω είναι να μου δικαιολογείτε την παρανομία, την παραπλάνηση, την καταπάτηση εργασιακών δικαιωμάτων και την λεκτική βία με μια ιστορία παλιάς χρονολογίας που το μόνο κοινό σημείο είναι ο έλληνας, τίποτε άλλο.

Εμ τι να κάνουν και οι εργοδότες, αφού δείχνετε ότι τα ανέχεστε όλα.

Chrisgr
29.03.2013, 10:51
εγω παντως στην Στουτγκαρδη και για να δηλωθω και για να βγαλω ακρη με τα χαρτια μου στο ΑΟΚ το εκανα με χειρονομιες και με λιγα γερμανικα που ξερω...ΑΓΓΛΙΚΑ ΓΡΙ δεν μιλησε κανεις..οταν λεμε κανεις κανεις ..εγω ξερω πολυ καλα αγγλικα γενικα αλλα δεν μιλανε δεν θελουν δεν ξερω..ακομα και στην τραπεζα με γερμανικα τα εκανα ολα..English English ολοι λενε bischen bischen και τελικα μονο Hello ξερουν να λενε ..
Εγω παντως εχω τον αερα γιατι η Γερμανια ειναι ευρωπαική χώρα και δεν φοβαμαι εχω δικαιωματα σαν ευρωπαιος πολιτης . Στην Αυστραλια που ημουν ποιο πολυ φοβομουν λογω βιζας..εδω τους μιλαω ελληνογερμανικα και δεν μασαω...:) χαχαχα

loufas
29.03.2013, 12:28
Δεν σκεφτήκατε ότι είναι πιθανότερο να μιλάνε αγγλικά στις υπηρεσίες από το να σας "απελάσουν"; Οι αρμόδιες υπηρεσίες πως θα μάθουν την παρανομία όταν δεν απευθύνεται κανένας; Θα μυρίσουν τα νύχια τους; ή μήπως περιμένετε να σας βιάσουν τη γυναίκα, να σας δείρουν και να βάλουν δούλους τα παιδιά σας στα μαγειρεία για να ασχοληθείτε; Τι νομίζετε ότι θα σας κάνουν; Να σας σκοτώσουν, να σας διώξουν από το σπίτι ή να μείνετε χωρίς δουλεία; Εγώ το μόνο που βλέπω είναι να μου δικαιολογείτε την παρανομία, την παραπλάνηση, την καταπάτηση εργασιακών δικαιωμάτων και την λεκτική βία με μια ιστορία παλιάς χρονολογίας που το μόνο κοινό σημείο είναι ο Έλληνας, τίποτε άλλο.

Εμ τι να κάνουν και οι εργοδότες, αφού δείχνετε ότι τα ανέχεστε όλα.

Random Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, αλλά σκέψου τι στάση θα κρατήσουν σε ΟΛΟΥΣ τους Έλληνες που θα ζητήσουν δουλειά. Ένας μας αν κάνει την κίνηση, θα την πληρώσουν όλοι. Όσο για τα αγγλικά φυσικά και τα χρησιμοποιούν όσοι ξέρουν, όχι όμως σε όλες τις υπηρεσίες. Οι αρμόδιες υπηρεσίες θα σε βοηθήσουν σίγουρα για το θέμα παρανομίας οκ, μετά; Τι κάνεις μετά;; Θα πάρεις τα χρήματα που δεν σου έδινε και κάποια στιγμή θα τελειώσουν. Πάλι στα ίδια θα πέσεις.. Δεν τα ανεχόμαστε όλα, μην είσαι υπερβολικός. Αν τα ανεχόμασταν θα είχαμε όλοι δουλειά ασχέτως αν πληρωνώμασταν λίγα. Δυστυχώς εδώ χρειάζονται οι ελληνικές κοινότητες αλλά δεν βοηθούν και τόσο πολύ εμάς που ερχόμαστε σαν ανειδίκευτοι λαντζέρηδες ή όποια άλλη τέτοια δουλειά, ειδικά στα εστιατόρια..

loufas
29.03.2013, 12:35
Οσοι ζειτε στο εξωτερικο,πρεπει τα ελληνικα εστιατορια να τα μποικοταρετε,εφοσον ξερετε τι συμβαινει και πως συμπεριφερονται στους συμπατριωτες τους.
Να μην πατατε το ποδι σας εκει σαν πελατες.
Ουτε Πασχα,ουτε Χριστουγεννα.
Θελετε να φατε αρνακι το Πασχα?Αγοραστε απο τους Τουρκους μπακαληδες και μαγειρεψτε το σπιτι σας!!!
Τρια χρονια ζω στην Γερμανια,ουτε απ'εξω δεν περναω απο ελληνικα εστιατορια.

Για να το κάνεις αυτό πάει να πει οτι δεν τους έχεις ανάγκη. Πιο σπίτι μας να μαγειρέψουμε; Έχεις ιδέα σε τι τρώγλες ζούμε εμείς των εστιατορίων; Ούτε δωμάτιο, ούτε μπάνιο δικό μας δεν έχουμε.. Κοινόχρηστο με 15 ακόμα άτομα είναι. Κουζίνα;; Οι περισσότεροι δεν επιτρέπουν να πάρεις το φαγητό στο δωμάτιο. Θέλεις να ανέβεις μετά τη δουλειά στο δωμάτιο για να φας και να πέσεις κατευθείαν στο κρεβάτι και δεν μπορείς! Τι να τους πεις; Διώξτε με εγώ θα το κάνω; Δεν γίνονται αυτά στην πραγματική ζωή.. Εύχομαι κάποια στιγμή να φτάσω και γώ σε σημείο να μην τους χρειάζομαι. Θυμηθείτε όμως ότι επιλέγουμε αυτές τις δουλειές γιατί προσφέρουν σπίτι και φαγητό. Για κανένα άλλο λόγο!! Για ρώτα κάποιον σεφ με αστέρια η επαγγελματία μάγειρα αν δουλεύει με τον ίδιο τρόπο. ΚΑΝΕΙΣ!! Έχουν την επιλογή, εμείς όχι..

veronika
29.03.2013, 23:54
Για να το κάνεις αυτό πάει να πει οτι δεν τους έχεις ανάγκη. Πιο σπίτι μας να μαγειρέψουμε; Έχεις ιδέα σε τι τρώγλες ζούμε εμείς των εστιατορίων; Ούτε δωμάτιο, ούτε μπάνιο δικό μας δεν έχουμε.. Κοινόχρηστο με 15 ακόμα άτομα είναι. Κουζίνα;; Οι περισσότεροι δεν επιτρέπουν να πάρεις το φαγητό στο δωμάτιο. Θέλεις να ανέβεις μετά τη δουλειά στο δωμάτιο για να φας και να πέσεις κατευθείαν στο κρεβάτι και δεν μπορείς! Τι να τους πεις; Διώξτε με εγώ θα το κάνω; Δεν γίνονται αυτά στην πραγματική ζωή.. Εύχομαι κάποια στιγμή να φτάσω και γώ σε σημείο να μην τους χρειάζομαι. Θυμηθείτε όμως ότι επιλέγουμε αυτές τις δουλειές γιατί προσφέρουν σπίτι και φαγητό. Για κανένα άλλο λόγο!! Για ρώτα κάποιον σεφ με αστέρια η επαγγελματία μάγειρα αν δουλεύει με τον ίδιο τρόπο. ΚΑΝΕΙΣ!! Έχουν την επιλογή, εμείς όχι..

random
30.03.2013, 07:52
Random Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, αλλά σκέψου τι στάση θα κρατήσουν σε ΟΛΟΥΣ τους Έλληνες που θα ζητήσουν δουλειά. Ένας μας αν κάνει την κίνηση, θα την πληρώσουν όλοι. Όσο για τα αγγλικά φυσικά και τα χρησιμοποιούν όσοι ξέρουν, όχι όμως σε όλες τις υπηρεσίες. Οι αρμόδιες υπηρεσίες θα σε βοηθήσουν σίγουρα για το θέμα παρανομίας οκ, μετά; Τι κάνεις μετά;; Θα πάρεις τα χρήματα που δεν σου έδινε και κάποια στιγμή θα τελειώσουν. Πάλι στα ίδια θα πέσεις.. Δεν τα ανεχόμαστε όλα, μην είσαι υπερβολικός. Αν τα ανεχόμασταν θα είχαμε όλοι δουλειά ασχέτως αν πληρωνώμασταν λίγα. Δυστυχώς εδώ χρειάζονται οι ελληνικές κοινότητες αλλά δεν βοηθούν και τόσο πολύ εμάς που ερχόμαστε σαν ανειδίκευτοι λαντζέρηδες ή όποια άλλη τέτοια δουλειά, ειδικά στα εστιατόρια..

Αυτός που κάνει το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά
αλλά περιμένει διαφορετικό αποτέλεσμα
ονομάζεται τρελός

loufas
30.03.2013, 21:35
Αυτός που κάνει το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά
αλλά περιμένει διαφορετικό αποτέλεσμα
ονομάζεται τρελός

Αυτό τώρα τι ήταν;;

Chrisgr
31.03.2013, 00:36
αυτο μαλλον ηταν "οποιος ειναι εξω απο τον χορό ...πολλα λεει .."

random
03.04.2013, 09:25
"οποιος ειναι εξω απο τον χορο ...δεν εχει τετοια αφεντικα που του πινουν το αιμα .." θες να πεις

nasos
05.04.2013, 20:25
καλησπερα!!!!!!!ζω στην Γερμανια εδω και 4 μηνες,ηρθα με σκοπο να δουλεψω και εφυγα απο την Ελλαδα ,με μοναδικο σκοπο να ΜΗΝ δουλεψω για Ελληνα!!Δεν θελω να αναφερω τιποτα παραπανω για τον ΕΛΛΗΝΑ εργοδοτη της Γερμανιας,γιατι στεναχωριεμαι....γιατι αλλο να στο λενε και αλλο να το ζεις!!!Να σημειωσω οτι ηρθα στην Γερμανια γνωριζοντας μονο πως λενε το καλημερα και το καλησπερα!!!!
Καταλαβαινω τα παιδια που εργαζονται για τους απατεωνες και δεν μπορω και να τους κατηγορησω για κατι!!!!Αλλα ηθελα να πω οτι υπαρχει τροπος να εργαστεις για τον Γερμανο και ας μην ξερεις την γλωσσα!!!Υπαρχουν πολλες φιρμες καθαρισμου που δεν τουσ ενδιαφερει και τοσο πολλη η γλωσσα,το μονο που χρειαζεται ειναι θαρρος και να κοιταξεις τον Γερμανο στα ματια και να τους πεις οτ騨¨ΘΕΛΩ ΔΟΥΛΕΙΑ¨¨.Βεβαια ο Γερμανος πρεπει να δει ο,τι δουλευεις και ο,τι δεν κοροιδευεις!!!! Απλα χρειαζεται θαρος και τολμη!!!!!!!

veronika
05.04.2013, 23:06
etsi einai akrivos!!!!!

loufas
08.04.2013, 11:19
Καλημέρα! Δεν διαφωνώ με κανέναν σας. Το να δουλέψουμε σε ελληνικά εστιατόρια δεν ήταν και τόσο της επιλογής μας, τουλάχιστον έτσι ισχύει στην δική μου περίπτωση... Ο κυριότερος λόγος ήταν καθαρά το θέμα στέγης. Για να μπεις σε φίρμα πρέπει να έχεις κάπου να μείνεις, κάτι να φάς, κάποιον γνωστό σου τέλος πάντων να σε βοηθήσει αλλά και κάποια χρήματα για να κινηθείς. Μην τα παρουσιάζετε τόσο εύκολα τα πράγματα. Εγώ ανέβηκα με μια μια βαλίτσα, χωρίς να έχω μιλήσει για δουλειά, και με 30€. Θα πήγαινα απλά στο Γερμανό και θα του έλεγα θέλω δουλειά; Μην τρελαθούμε τώρα. Κάνεις υπομονή λοιπόν μέχρι να βρεις λύση στο ζήτημα στέγης και τότε πράτεις ανάλογα. Το θέμα το άνοιξα για να ενημερωθεί κατά κάποιο τρόπο ο πατριώτης που θα ανέβει για πρώτη φορά Γερμανία και θα αναζητήσει τον πιο εύκολο τρόπο εργασίας. Και μην ακούσω ότι υπάρχει πιο εύκολος αν δεν έχεις που να μείνεις..

veronika
08.04.2013, 11:37
fysika etsi einai opos ta les,ala na kseroune oi patriotes oti dhulevontas me tous ellines, dhen einai kai i kalyteri epilogi, stin arxi thelontas kai mi , gia stegi kai fagito ti tha kanei, ekei tha katsei, ala prepei na anoiksei ligo ta ftera tou ama thelei na proxorisei , diaforetika, to fidhi pou ton efage ama katsei sta estiatoria...... tora skeftomai , poso ypoferane oi ksenoi stin eladha!!!!! kapioi elpizo na to plirosoune otan erthoun monoi tous metanastes!! kalo kouragio se olous

dimvagg
13.04.2013, 16:43
eimai ligo kairo sth germania
kai mou kanei entupwsh pou einai pro8umoi na se boh8hsoun
se vlepoun sto dromo na psaxnesai kai se rwtoun...
kai den niw8eis pws se vlepoun paraksena ... den kserw ti niw8oun mesa tous ..
alla h sumperifora tous einai genika polu kalh..
k stis uphresies k ola
emeis eimaste sthn ellada ageneis k na mh pw k xeirotera k tromera ratsistes!
alla mou kanei entupwsh p leei o allos p einai metanasths edw ... metanasths,,
k leei egw eimai xrush augh ... xitlerikos ... ti na pei kaneis ...
kai douleies uparxoun nomizw edw
to olo 8ema einai pws na DHLW8EIS ! afou den mporeis n vreis spiti ...
den mporeis n vreis k douleia ! k an den exeis douleia den mporeis n vreis spiti xaxaxxa
kai kaneis ap autous p einai edw edraiwmenoi den se dhlwnei ... mexri na vgaleis ta xartia sou ... den voh8ane .. dld toso tromero einai na paroun duo fakelous ??
den kserw ...

loufas
15.04.2013, 13:05
Κάπου στο 2009 πήρα την απόφαση να φύγω εξωτερικό για καλύτερη ζωή, καλύτερα χρήματα και συνθήκες εργασίας. Η έυκολη λύση; Ελληνικά εστιατόρια. Βρίσκω τυχαία μια αγγελία στο δίκτυο για Ολλανδία, θέση μπάρ (μπουφέ στο εστιατόριο). Καλώ, μου δίνουν μερικές πληροφορίες οι οποίες ακούγονται απίστευτες για τα ελληνικά δεδομένα. 1200 μισθό, ΣΠΙΤΙ πληρωμένο, ασφάλεια και φαγητό. Μόνος μου τότε πίστεψα οτι ήταν η ευκαιρία της ζωής μου να ξεκινήσω επιτέλους να ΖΩ σαν άνθρωπος. Πριν βέβαια είχα συμβουλευτεί κάτι "παλιούς" του εξωτερικού και μου είπαν τα καλύτερα.. Τετάρτη κανονίζω λοιπόν, Παρασκευή βρίσκομαι στο αεροδρόμιο του Ντίσελντορφ. Ήταν πιο κοντά και πιο φτηνά για την πόλη που ήταν η δουλειά. Πρώτη φορά πετούσα, πρώτη φορά στο εξωτερικό και μόνος. Δεν γνώριζα κανέναν απο τους εργοδότες, μόνο στο τηλέφωνο είχαμε μιλήσει. Κατεβαίνω φοβερά αγχωμένος και χαμένος. Βρίσκω το σημείο που μου είπανε να συναντηθούμε και για καλή μου τύχη βρίσκω Έλληνες στο ίδιο μέρος που περίμενα. Εκεί αρχίσανε τα πρώτα σημάδια του τύπου "κάτι μου βρωμάει". Τουλάχιστον 20 Έλληνες να περιμένουν ιδιοκτήτες εστιατορίων να τους παραλάβουν. Άλλοι δεν ήρθαν ποτέ να τους πάρουν, άλλοι ήρθαν τους είδαν και επειδή δεν τους άρεσαν οπτικά τους παρατήσανε στο έλεος χωρίς λεφτά, χωρίς να πάνε κάπου να κοιμηθούν και χωρίς να μπορούν να επιστρέψουν στην πατρίδα. Πολλοί αυτοί που ήρθαν και φεύγανε με τις χειρότερες εντυπώσεις και με χρήματα ίσα ίσα για τα εισιτήρια.. Εγώ για καλή μου τύχη ήρθε και με παρέλαβε ο γιος του μαζί με άλλα 3 άτομα!! Εντελώς παράλογο στο μυαλό μου τότε. Σκεφτόμουν πόσο μεγάλο θα είναι το μαγαζί, μήπως είναι καινούργιο και χρειάζονται προσωπικό, μήπως μήπως μήπως.. Στη διαδρομή όλα καλά. Παντού πράσινο, ηρεμία στους δρόμους, και άλλα που βλέπεις μόνο σε ταινίες και αναρωτιέσαι, "είναι δυνατόν; Υπάρχουν αυτα στην πραγματικότητα;"

Η άφιξη στο μαγαζί..


ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...

australian
15.04.2013, 15:25
loufas,βάλε τουλάχιστον διαφημίσεις, πάνω στο καλύτερο μας άφησες...:)

loufas
15.04.2013, 21:54
Η είσοδος στην πόλη "Heerlen" μου θύμιζε παραμύθια. Όλα ήταν σε αργή κίνηση μέσα στο μυαλό μου. Προσπαθούσα να αποτυπώσω κάθε λεπτομέρεια για να τη διηγηθώ στους φίλους και συγγενείς. Δέντρα, ποδηλατόδρομοι, πρασινάδα, άνθρωποι χαμογελαστοί πιασμένοι χέρι χέρι να απολαμβάνουν τη βόλτα στους απέραντους πεζόδρομους, ακόμα και τα αυτοκίνητα που σταματούσαν με σεβασμό για να περάσουν οι πεζοί, μου φαινόταν σαν φαντασία βγαλμένη απο μικρό παιδί που ονειρευόταν ένα κόσμο τέλειο. Όλα τόσο καθημερινά και συνηθισμένα πράγματα για τους "ξένους", που για εμάς τους Έλληνες, ειδικά της επαρχίας, ήταν άπιαστα όνειρα..
Τη στιγμή που φτάσαμε στην είσοδο του γκαράζ ξύπνησα! Ο λόγος; Άκουσα για πρώτη φορά τη φωνή του χωριάτη Τρικαλινού να φωνάζει στα παιδιά που ήδη είχαν αρχίσει τη δουλειά να τελειώνουν με το πλύσιμο του κάδου σκουπιδιών. Τον λέω χωριάτη γιατί υπάρχει μεγάλη διαφορά στο χωριάτη και στον χωρικό.. Κατεβήκαμε και είπαμε καλησπέρα στα άτομα που ήταν εκεί. Την απάντηση δεν την περίμενε κανείς μας. "Ανεβάστε τα πράγματα και ελάτε να καθαρίσετε!!" Μπορώ να πω οτι είχα να νιώσω έτσι απο το στρατό, "Έως εδώ επιτρέπεται το βάδην" Νέα πέραμος, για όσους περάσαν φανταριλίκι καταλαβαίνουν τι εννοώ. Τα βλέμματα των παιδιών που καθαρίζανε, θύμιζαν τρομαγμένους κατάδικους που ψάχνανε την κατάλληλη στιγμή να αποδράσουν.. Εγώ προσωπικά τρομοκρατήθηκα προς στιγμήν, αλλά αντέδρασα αυθόρμητα και έτρεξα πρώτος να ξεφορτώσω τη βαλίτσα. Μια βαλίτσα και 50ε δανεικά, αυτή ήταν η περιουσία μου όταν ανέβηκα..
Καθώς ανέβαινα τη ξύλινη σκάλα του κτιρίου, σκεφτόμουν πόσο όμορφο θα είναι το σπίτι που θα μείνω. Ξύλινη κλασική σκάλα, λουλούδια στις άκρες των σκαλοπατιών, φρεσκοκαθαρισμένη μοκέτα στους διαδρόμους.. Για μερικούς ίσως φαίνεται κάτι συνηθισμένο, για 'μένα πάντως που μεγάλωσα σε χωριό με τη μυρωδιά των ζώων , ήταν κάτι συναρπαστικό!!
Μπαίνοντας μέσα βλέπω διάδρομο σαν να είχε να περάσει άνθρωπος μια δεκαετία, αράχνες, κάλτσες πεταμένες, και αν θυμάμαι καλά είχε και ένα κάδρο στον τοίχο. "Εδώ θα κοιμηθείτε προς το παρόν, μέχρι να φύγει το ζευγάρι. Αφήστε τα πράγματα και ελάτε κάτω." Μου βγήκε το "Μάλιστα" του στρατού, λες και θα έτρωγα "καμπάνα", χαχαχα πόσο αστείο μου φαίνεται αυτή τη στιγμή..

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ..

loufas
15.04.2013, 23:24
Πρώτες ώρες εργασίας..

Αφού πέταξα τη βαλίτσα σε ένα κρεβάτι που δεν είχε καν στρώμα, παρά μόνο μια κουβέρτα στρωμένη στα σανίδια, έκλεισα την ρημαγμένη πόρτα πίσω μου και κατέβηκα τη σκάλα με τρεμάμενα πόδια και την καρδιά μου να πάει σαν τρελή σκεπτόμενος να δώσω καλό παράδειγμα στους εργοδότες σαν πρώτη μέρα. Φτάνοντας στη "γκέλα" το μάτι μου έπεσε πάνω στα αυτοκίνητα του χωριάτη. Ένα μαύρο porsche cayenne, ένα λευκό Volkswagen Scirocco και μια κλούβα μερσέντες Vito που αργότερα είδα πως το έχουν μόνο για τα ψώνια του μαγαζιού.
Δεν πέρασαν μερικά δευτερόλεπτα που πάτησα το πόδι μου στο υπόγειο και μου έδωσε μια σκούπα (σαν αυτές που τρίβουν τα χαλιά) λέγοντάς μου "Μπες στον πράσινο και τρίψε μέχρι να φανεί το χρώμα του". Οι πράσινοι είναι μόνο για αποφάγια. Χλωρίνη, σκούπα και νερό. Τα πρώτα πράγματα που άγγιξα στο εξωτερικό! Υπέροχη αίσθηση, ότι ονειρευόμουν..
Μετά από μια ώρα περίπου κατάφερα να δω λιγάκι πράσινο. "Εσύ είσαι καλός, μόλις τελειώσεις κάνε και τον μαύρο", μου είπε και έφυγε.. Τελειώνοντας τους κάδους τον ρώτησα τι άλλο θέλει να κάνουμε. "πήγαινε να αλλάξεις και έλα να πιούμε καφέ πάνω". Τι ευτυχία σκέφτηκα. Καφέ επιτέλους, θα ξεκουραστώ και θα δω το μαγαζί.. Ανεβαίνω, κάνω το μπανάκι μου αλλάζω και κατηφορίζω ξανά για το μαγαζί. Τα δωμάτια όπως συνηθίζουν, βρίσκονται ακριβώς πάνω απο τα μαγαζιά τους. Μπαίνω μέσα και αντικρίζω κάτι γνωστό. Την ακρόπολη.. Παντού κολώνες γυψομαρμάρινες, αγάλματα θεών και ηρώων, πλαστικές ψεύτικες ελιές παντού, στη μέση του πουθενά ένα εκλησάκι (σαν αυτά που υπάρχουν στους δρόμους όταν κάποιος σκοτώνεται), και τα ελληνικά συρτάκια να ακούγονται απο τα ηχεία. Η φωνή του χωριάτη ακούγεται ξανά. "Ει, έλα δω που κοιτάς. Εδώ είναι η δουλειά.." ΣΟΚ!! Καφέ δεν είπε πριν λίγο;;

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ..

loufas
15.04.2013, 23:46
Η κουζίνα

Καθώς πήγαινα προς το μέρος του, άκουγα απο το βάθος τα πιάτα να χτυπάνε. Οι "κουζιναρέοι" κάνανε τις ετοιμασίες. Γνωστός ο ήχος σε όσους έχουν κάνει λάτζα.. "Μπες μέσα και ρώτα αν θέλουν βοήθεια." Στην κουζίνα είχε 6-7 άτομα. Η γυναίκα του, η νύφη του και άλλοι 5 διαφόρων εθνικοτήτων. Ο γιος του ήταν στο σέρβις. Ο Ντίμης (Μήτσιο τον φωνάζανε οι δικοί του:lol2:) Μπαίνω και καλησπερίζω, "Ποιος είσαι συ;" Με ρωτάει μια μικροκαμωμένη κυρία. "Ο Κωστής, καινούργιος" απαντώ. "Ξεκίνα απο τα πιάτα" Ξεκινάω λοιπόν το πλύσιμο. Καθώς ερχότανε ο κόσμος, στην κουζίνα άρχισε ένας λεκτικός πόλεμος μεταξύ μάγειρα και αφεντικίνας. Απίστευτο σκηνικό που δεν μπορώ να το περιγράψω. Αργότερα έμαθα πως ο μάγειρας ήταν εκεί τα τελευταία 5 χρόνια. Πιάτα να γυρνάνε παντού στην κουζίνα, φωνές, φαγητά να πέφτουν χάμω, το προσωπικό να τρέχει πανικόβλητο και η αφεντικίνα με τον χωριάτη να βρίζουν σαν τραμπούκοι γηπέδου. Εκείνη τη μέρα δώσανε 200+ φαγητά, μεγάλος αριθμός για τα μέχρι τώρα δικά μου δεδομένα. Μην ξεχνάτε οτι κατέβηκα για καφέ με τζιν και κοντομάνικο.. Στο τελείωμα της βραδιάς, είχα γίνει ένα με τα ρούχα απο νερά και αποφάγια. Δεν μου μιλούσε κανείς, μόνο έπλενα και σκούπιζα..
Αφού βγήκαμε απ την κουζίνα, καθίσαμε σε ένα τραπεζάκι έξω ακριβώς απο το πάσο που παίρνουν τα φαγητά οι σερβιτόροι. Να τος και ο χωριάτης! "Εσύ δεν είχαμε πει να δουλέψεις στο μπαρ;". "Ναι κυρ Κώστα" του λέω. "Και γιατί κάθισες στη λάτζα;" DOING!!! "Εσύ μου είπες κυρ Κώστα!!" "Καλά, απο αύριο θα δουλέψεις στο μπαρ.."

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ..

loufas
16.04.2013, 00:55
Μέρα 2η

Πορτοκαλί πουκάμισο, μαύρο παντελόνι και ποδιά. Πρώτη φορά στη ζωή μου πίσω απο μπαρ, δεν έχω ιδέα απο ποτά και δεν γνωρίζω καθόλου τη γλώσσα. ο χωριάτης κατεβαίνει και μου δείχνει στα γρήγορα τα ποτά. Σερβιτόροι οι Αχμετ, Μοχάμεντ, Νοέλ, και ένας πιτσιρικάς Αφγανός που μου διαφεύγει το όνομά του. Κανείς τους δεν γνωρίζει ελληνικά. Ευτυχώς μιλούσαμε όλοι σπαστά Αγγλικά και μπορούσαμε να συνεννοηθούμε στα βασικά. Λίγα λεπτά αργότερα μπαίνει ο "σκληρός" Έτσι τον φώναζε ο Ντίμης. Ένας αυγουλομάτης (χαριτολογώντας το λέω) Ολλανδός πάντα χαμογελαστός και ευγενικός. Ακόμα θυμάμαι οτι έπινε χυμό πορτοκάλι. κάθεται κάπου στο βάθος και χτυπάω το κουδούνι να έρθουν να πάρουν το ποτό να το σερβίρουν. Έρχεται ο χωριάτης και μου λέει:
"Ένα άτομο είναι, δεν μπορείς να το πας;;"
"κυρ Κώστα, δεν ξέρω να σερβίρω. Μπορεί να κάνω καμιά ζημιά." (μην γελάτε, δεν είχα πιάσει ποτέ δίσκο..) Απάντηση..
"Και τι ήρθες εδώ; Για να κάθεσαι;" DOING!! Σερβίρω το ποτό και ξεκινάμε κανονικά την εργασία. Τις πρώτες μέρες ξεκινήσαμε καλά μπορώ να πω. Με βοήθησε το οτι ήμουν "ψαρωμένος" και δεν έλεγα πολλά όσο παράλογα και αν μου φαινόντουσαν. Στο τέλος της ημέρας καθίσαμε για φαγητό. Όλο το προσωπικό μαζί και αρχίσαμε την κλασική κουβέντα, απο που είσαι, πόσο καιρό είσαι, πως είναι εδώ και τέτοια. Σε μερικές ερωτήσεις μου κάποιοι δείχνανε σφιγμένοι στις απαντήσεις. Ας πούμε στην ερώτηση πως περνάτε εδώ, όλοι σκύβανε το κεφάλι και λέγανε καλά. Απο το πουθενά ακούγεται η φωνή της μικροκαμωμένης κυρίας που είχα αναφέρει πιο πάνω, να φωνάζει "Δεν θέλω πηγαδάκια στο μαγαζί μου!!" WTF?? Ξαφνικά οι μισοί αλλάξανε κουβέντα και οι άλλοι μισοί είπανε καληνύχτα και φύγανε.

Μέρα 3η

3 τουλάχιστον άτομα που ήταν στο τραπέζι το προηγούμενο βράδυ φύγανε νύχτα.. Δεν τους ξαναείδα ποτέ αλλά ούτε και ρώτησα. Ήταν οι πρώτες μέρες και έπρεπε να κρατήσω χαμηλούς τόνους.



Τις επόμενες μέρες το πλάνο συνεχίστηκε με τον ίδιο τρόπο. Καινούργια άτομα ερχόντουσαν για δουλειά και φεύγανε μόλις βλέπανε τις καταστάσεις. Εμένα δεν με ενοχλούσε τόσο γιατί ήμουν εκτός κουζίνας και είχα λιγότερο στρες, έβλεπα κόσμο, μιλούσα με τους σερβιτόρους και ξεχνιόμουν. Μου άρεσε γενικά που ήμουν εξωτερικό και για να είμαι ειλικρινής δεν είχα συνειδητοποιήσει τι γινόταν. Τα πρωινά κατέβαινα νωρίτερα και περπατούσα στα μαγαζιά της πόλης, στα εμπορικά και στα πάρκα που υπήρχαν σε κάθε γωνία σχεδόν. Αυτό βέβαια άλλαζε όταν με έπαιρνε χαμπάρι ο χωριάτης και με έβαζε να κάνω αγγαρείες.. Δεν με χάλαγε. Μπορεί να μην είχα χρήματα, μπορεί να μην γνώριζα κανέναν, είχα όμως ψυχική ηρεμία. Το πράσινο, τα χαμόγελα του κόσμου, όλα αυτά ήταν ο παράδεισος..

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ..

vaso31
16.04.2013, 01:20
Συγγνωμη για την παρεμβαση αλλα γιατι δεν τα συγκεντρωνεις ολα σε ενα θεμα και ανοιγεις πολλα?Δεν ειναι σωστο ετσι

yiannis rasta
16.04.2013, 01:35
Εχει δικιο η vaso31 - ας αναλαβει καποιος συντονιστης να κανει την συγχωνευση:yes:
Θεος ο loufas !!!!
Πρωτη φορα διαβαζω πικρα και δυσκολες καταστασεις με τοσο κεφι - ετσι μου'ρχεται να παω και 'γω στο απεναντι εστιατοριο για να κανω ανταποκριση απο το μετωπο......να 'σαι καλα φιλε μου:bravo_1::lol2:

manosK
16.04.2013, 02:11
Άμα ο άνθρωπος είναι αισιόδοξος και επίμονος στους στόχους του...ο κόσμος τούμπα να έρθει κάτω δεν το βάζει...Μπράβο σου για την υπομονή σου.

something
16.04.2013, 15:11
Δυστηχως ολα αυτα τα γιδια εκει που εχουν κανει ενα μαγαζι πονταρουν στην αναγκη και στο ψαρωμα.Απο την ωρα που ξερουν οτι ο κοσμος παει χωρις να εχει να μεινει και χωρις λεφτα... σκεφτεται "που θα παει αλλου?" οκ εκτος απο ενα καλο κουραγιο και καλη δυναμη δεν εχω να πω κατι αλλο.Μακαρι να βρισκονται ατομα να τους "καρφωνουν" συνεχεια για να μην παιρνουν αερα.Tουλαχιστον εκει υπαρχει κρατος και νομος ....

AlexBez
16.04.2013, 15:21
Εμένα μ'αρ'εσει το οτι δεν τα συγκεντρώνεις όλα μαζί, μου είναι πιό ξεκούραστο στο διάβασμα.... Σιγά το θέμα τώρα να ασχοληθεί κανείς, χάνει την ουσία... Και γενικά σε καταλαβαίνω απόλυτα και σε αισθάνομαι σε αυτά που λές.... Ανυπομονώ για την συνέχεια....

loufas
16.04.2013, 17:57
Ο πρώτος μήνας..

Σιγά σιγά άρχισα και συμβιβαζόμουν με τα "χούγια" του χωριάτη. έβριζε πολύ. Όχι αγίους και τέτοια. Άχρηστο με ανέβαζε, τεμπέλη με κατέβαζε.. Υπήρξαν φορές που απο την πίεση σκεφτόμουν να τα παρατήσω. Όχι απο θέμα δουλειάς και κούρασης, ήταν θέμα ψυχολογικό. Ήταν πολύ νωρίς όμως. Είχα ανέβει με ένα σκοπό.. Έπρεπε να σκύψω το κεφάλι και να ανεχτώ πολλά παραπάνω απ ότι θα ανεχόμουν στην Ελλάδα. Ένα απο αυτά ήταν και το θέμα του δωματίου. Είχε περάσει ένας μήνας σχεδόν και εγώ συνέχιζα να κοιμάμαι σε σανίδια με κουβέρτες και όχι στρώμα. Για καλή μου τύχη, τους τελευταίους μήνες μου παραχώρησε κανονικό δωμάτιο με κρεβάτι και πόρτα. Πρίν, μετά την αποχώρηση του ζευγαριού που είχε πει, με έβαλε να κοιμάμαι στο ίδιο κρεβάτι αλλά στο διάδρομο ενός άλλου διαμερίσματος με μια κουρτίνα για τοίχο. Το ίδιο διαμέρισμα το μοιραζόμουν με 3 άτομα ακόμα, κοινόχρηστο μπάνιο εννοείται.. Δεν με ενδιέφερε, ένιωθα καλά.. Τι ειρωνεία. Στην Ελλάδα είχα το σπιτάκι μου, νοικιασμένο βέβαια με ιδρώτα και πολλές ώρες δουλειάς. Είχα τη θέρμανση μου, το μπάνιο μου, τον καναπέ που πήρα απο τη μάνα μου επειδή θα τον πέταγε.. Έβγαζα πολύ λιγότερα αλλά αρκετά για να ΖΗΣΩ. Στο εξωτερικό άλλαξε πολύ το σκεπτικό μου. Βλέπεις εκεί δεν είχα και κανέναν, οι σχέσεις μου με τα παιδιά ήταν εντελώς τυπικές. Όχι οτι είχα κάτι προσωπικό μαζί τους ούτε οτι δεν τους πήγαινα. Απλά δεν τους ήξερα και δεν ήθελα πολλά πολλά. Έτσι έχω μάθει και απο τη ζωή μου. Μεγάλωσα δύσκολα, όχι άσχημα. Όλοι μας έχουμε μια ιστορία που μας βαραίνει τη ψυχή. Φίλοι λιγοστοί να τους πάρεις ένα τηλ και να πεις κάτι να γελάσεις Γονείς.. Τον πατέρα μου ίσα που τον θυμάμαι στο πρόσωπο, η μάνα μου στη ζωή της και όλα καλά.. Δεν σας κρύβω πως έκλαψα άπειρες φορές στο κρεβάτι μου μετά τη δουλειά, κι ας είμαι άντρας, ας ήμουν 26 χρονών.. Είναι καταστάσεις που στιγμάτισαν το μυαλό και τη ψυχή μου αλλά με κάνανε πιο σκληρό. Ίσως είναι κάτι που θα έπρεπε να ευχαριστήσω τον χωριάτη. Ίσως κάποια στιγμή στο μέλλον..
Τα άτομα ερχόντουσαν και φεύγανε διαρκώς. Έχω βοηθήσει πολύ κόσμο να κουβαλήσει τα πράγματα του μέχρι τα τρένα. Έχω δώσει και χρήματα για τα εισιτήρια χωρίς να το μετανιώσω ποτέ. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον Κώστα τον μαύρο. Έτσι τον λέγαμε, ήταν μελαψό παιδί απο Σέρρες. Χαχαχαχα, ο μαύρος. "Πάρε τα λεφτά σου και φύγε τώρα που είναι νωρίς!!", μου έλεγε.. Να είναι καλά το παιδί όπου και να βρίσκεται.. Η Φανή που τυχαία τη συνάντησα στα Τρίκαλα στα ιατρεία του ΙΚΑ, παντρεμένη τότε με τον Αντώνη και μαζί στην κουζίνα. Κάποια στιγμή τους χώρισε και έστειλε τη Φανή στο δεύτερο μαγαζί στο Sittard.. Ο Κώστας με την Ελένη, στην ηλικία μου. Περνούσαμε τα ρεπό μας μαζί. Σε πάρκα, ζωωλογικούς, παγκάκια ή ότι άλλο μας ερχόταν. Όμορφες στιγμές..
Ήταν πολύ κοντά ο σταθμός. Περίπου 300 μέτρα απο το μαγαζί. Ζευγάρια που ερχόντουσαν και τους πέταγε τα πράγματα στο δρόμο σαν να είναι σκουπίδια, οικογένεια με παιδί. Τους άφησε απλήρωτους και τους πέταξε έξω επειδή δεν του άρεσε η φάτσα του άντρα. Να κλαίει και να τον παρακαλάει να του δώσει τα μεροκάματα για να μπορέσει να φύγει και εκείνος να λέει δεν σου χρωστάω τίποτα. Τα κρατάω για το φαγητό και το σπίτι που κοιμόσουν. Μάγειρες ερχόντουσαν απο διάφορα μέρη με προϋπηρεσία και τους έταζε μισθό 2000+ το μήνα, αλλά πάντα φεύγανε βράδυ και σχεδόν απλήρωτοι.. Κόσμος ερχότανε για δουλειά απο γραφείο εύρεσης εργασίας.. Άλλο θέμα κι αυτό. Σου κρατούσε 400-500 ευρώ το άτομο απο τον πρώτο μήνα επειδή σου βρήκε τη δουλειά, κι αν κάτι πήγαινε στραβά σου λέγανε δεν έχουμε καμία ευθύνη. Πατριώτες ε; Έμενες μόνος, σε ξένο κράτος, χωρίς χρήματα, χωρίς να γνωρίζεις τη γλώσσα και χωρίς να έχεις κάπου να κοιμηθείς.. Τότε έπαιρνα 1200 το μήνα. Ποτέ δεν πληρώθηκα στην ώρα μου, πάντα μου έδινε έναντι και ακολούθησα αυτό το σύστημα μέχρι που έφυγα. Έτσι δεν του έδινα και αφορμή να μου πει τίποτα. Πήγαινα με τα νερά του, άκουγα, έβλεπα και σώπαινα..

Μήνας 3ος (περίπου)

Αποφάσισα να αγοράσω αυτοκίνητο. Είχα κρατήσει κάποια χρήματα και είπα γιατί όχι. Έτσι κι αλλιώς ήταν πολύ φτηνά τότε σε σχέση με την Ελλάδα. Ρώτησα ένα παιδί που δούλευε κουζίνα και σκεφτόταν να φύγει για Ελλάδα. Αφού συμφωνήσαμε, πήγαμε στο ταχυδρομείο της πόλης (Έτσι γινόταν τότε η μεταβίβαση, τα χαρτιά του αυτοκινήτου το δίπλωμα του αγοραστή, και το χαρτί που είσαι δηλωμένος στην πόλη. Πλήρωνες και 10 ευρώ για τα έξοδα και τέλος) για να κάνουμε τα χαρτιά. Μας ζητήσανε να αποδείξω που μένω. Μας έστειλαν στο δημαρχείο να πάρουμε το χαρτί που φαινόμουν δηλωμένος, πήγαμε και πάθαμε ένα μικρό σοκ. Δεν φαινόμουν πουθενά οτι βρίσκομαι και εργάζομαι εκεί.. 3 μήνες αδήλωτος και ανασφάλιστος. Δεν γνώριζα τη διαδικασία τότε, πρώτη φορά εξωτερικό. Πίστευα πως είναι όλα δουλειά του εργοδότη. Ευτυχώς δεν ήταν μεγάλη διαδικασία και δηλώθηκα μόνος. Το θέμα της ασφάλειας παρέμεινε έτσι μέχρι και το τέλος. Δεν με ασφάλισε ποτέ. Όταν του το είχα αναφέρει, μου είπε πως θα πρέπει να κόψει 400 ευρώ απο το μισθό μου για να με ασφαλίσει. Προτίμησα τα χρήματα, δεν με ένοιαζε..
Σιγά σιγά οι "παλιοί" ανοίγανε τα "χαρτιά" τους και μου λέγανε τι παίζει. Ασφάλεια μηδέν (εκτός του μάγειρα που ήταν φίλοι), χρήματα πάντα έδινε λιγότερα και πάντα έναντι. Δεν πτοήθηκα. Είχε περάσει αρκετός καιρός και άρχισα να σκαμπάζω λίγα πράγματα. Στους 7 και κάτι μήνες, έτυχε να μιλήσω με έναν θείο που είχα να δω χρόνια. Αδερφός της μάνας μου, αίμα μου.. Μου είπε πως ανοίγει και δεύτερο μαγαζί στη Γερμανία ανατολικά, και ήθελε δικό του άνθρωπο να βάλει μέσα. Αμέσως άλλαξε το πρόσωπό μου! Συγγενής, δικό μας μαγαζί. Σίγουρα πιο καλά λεφτά, πιο καλές συνθήκες σκέφτηκα. Ανακοινώνω λοιπόν στον χωριάτη πως θέλω να κατέβω Ελλάδα γιατί είχε συμβεί κάτι σοβαρό και θα επέστρεφα εντός του μήνα. Αν του έλεγα πως φεύγω θα μου έτρωγε χρήματα.. Μαζεύω τα μπογαλάκια μου λοιπόν, φορτώνω το αμάξι, ρίχνω και μια μαύρη πέτρα στο μαγαζί του χωριάτη και αναχωρώ. Πίσω μου άφησα αρκετά για να μην υποψιαστεί οτι φεύγω. Απλώστρα, σιδερώστρα, μερικά ρούχα και κάτι άλλα ψιλά και ασήμαντα πραγματάκια..

Η έξοδος απο την πόλη.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ..

vaso31
16.04.2013, 19:13
Δεν καταλαβες βασικα.Οταν το εγραψα αυτο δεν ειχαν μπει ολα σε ενα θεμα,οπως τα διαβαζεις τωρα.Ηταν πολλα νεα θεματα διασπαρτα στο θεμα εργασια.Τωρα συγκεντρωθηκαν εδω και ειναι καλυτερα να βρισκονται ολα μαζι για να μη τα ψαχνουμε.Δεν εννουσαμε να τα κολλησουμε,λαθος καταλαβες

Εμένα μ'αρ'εσει το οτι δεν τα συγκεντρώνεις όλα μαζί, μου είναι πιό ξεκούραστο στο διάβασμα.... Σιγά το θέμα τώρα να ασχοληθεί κανείς, χάνει την ουσία... Και γενικά σε καταλαβαίνω απόλυτα και σε αισθάνομαι σε αυτά που λές.... Ανυπομονώ για την συνέχεια....

andreass87
16.04.2013, 21:10
pw pw aderfe koufa (onoma;;;)) exeis traviksei polla file m opos k egw! pwww se katalavainw apolita! etsi den prepei na skivoume to kefali mas k panta na leme den variese kane UPOMONI. ax autin tin leksi poses fores tin exw pei ma poses.! ante perimenoume tin sunexeia :) tetoia istoria oute o thanasis an den kanw lathos to onoma den exei grapsei :) na einai kala opou k na einai! australia nomizw! tespa.!

loufas
16.04.2013, 22:51
pw pw aderfe koufa (onoma;;;)) exeis traviksei polla file m opos k egw! pwww se katalavainw apolita! etsi den prepei na skivoume to kefali mas k panta na leme den variese kane UPOMONI. ax autin tin leksi poses fores tin exw pei ma poses.! ante perimenoume tin sunexeia :) tetoia istoria oute o thanasis an den kanw lathos to onoma den exei grapsei :) na einai kala opou k na einai! australia nomizw! tespa.!

loufas όχι κούφας χαχαχαχα. Κωστής το πραγματικό μου.. Αυτό που γράφω ξεκινάει το 2009, και θα τελειώσει όταν βρώ κάτι μόνιμο. Αυτό σημαίνει οτι κάποια στιγμή θα φτάσω και στο σήμερα και στο αύριο και πάει λέγοντας. Υπομονή παιδιά, πρώτη φορά κάνω κάτι τέτοιο και νιώθω λίγο περίεργα που βλέπω τα σχόλια σας. Ευχαριστώ που μου δίνετε το θάρρος και την "άδεια" να συνεχίσω. Πίστευα οτι θα με κράξετε στην αρχή, δεν περίμενα τέτοια ανταπόκριση.

Maira
16.04.2013, 23:05
Γιατι να σε κραξουμε βρε Κωστή ίσα ίσα ειναι ωραίο που μας εξιστορεις τα όσα περασες
Ισε τοσο αληθινός, θα πρεπει να ειναι αναισθητος κάποιος για να μην τον αγγίξουν ολα αυτα που γράφεις,τι να σου πω παντος μπράβο για το κουράγιο σου!!!!!!!:bravo_1:

andreass87
17.04.2013, 04:25
loufas όχι κούφας χαχαχαχα. Κωστής το πραγματικό μου.. Αυτό που γράφω ξεκινάει το 2009, και θα τελειώσει όταν βρώ κάτι μόνιμο. Αυτό σημαίνει οτι κάποια στιγμή θα φτάσω και στο σήμερα και στο αύριο και πάει λέγοντας. Υπομονή παιδιά, πρώτη φορά κάνω κάτι τέτοιο και νιώθω λίγο περίεργα που βλέπω τα σχόλια σας. Ευχαριστώ που μου δίνετε το θάρρος και την "άδεια" να συνεχίσω. Πίστευα οτι θα με κράξετε στην αρχή, δεν περίμενα τέτοια ανταπόκριση.
wraios kwsta! ok sorry lathos agrapsa :) perimenoume sunexeia! k pali mpravo k sunexeise na eisai dunatos k na min to vazeis katw!!

nk_christina
17.04.2013, 08:09
. Υπομονή παιδιά, πρώτη φορά κάνω κάτι τέτοιο και νιώθω λίγο περίεργα που βλέπω τα σχόλια σας. Ευχαριστώ που μου δίνετε το θάρρος και την "άδεια" να συνεχίσω. Πίστευα οτι θα με κράξετε στην αρχή, δεν περίμενα τέτοια ανταπόκριση.
Νομίζω ότι όλοι περιμένουμε να διαβάσουμε την συνέχεια. Δεν υπάρχει λόγος να σε κράξουμε, φαίνεται ότι πέρασες πολλά και μάλλον τα κατάφερες, έχεις υπομονή και επιμονή και πάντα βγαίνει σε καλό. Τον άλλον που κράζουμε, δεν είναι γιατί γράφει τα αρνητικά της Γερμανίας που είναι απαραίτητο να ξέρουν και οι υπόλοιποι που θέλουν να έρθουν, την να προσέχουν , αλλά γιατί το μόνο που γράφει είναι: "μην έρθετε στην Γερμανία δεν θα τα καταφέρετε". Αυτό από μόνο του δεν λέει τίποτα.
Σου εύχομαι ότι καλύτερο στην ζωή σου.

Penelope-v
17.04.2013, 08:12
Νομίζω ότι όλοι περιμένουμε να διαβάσουμε την συνέχεια. Δεν υπάρχει λόγος να σε κράξουμε, φαίνεται ότι πέρασες πολλά και μάλλον τα κατάφερες, έχεις υπομονή και επιμονή και πάντα βγαίνει σε καλό. Τον άλλον που κράζουμε, δεν είναι γιατί γράφει τα αρνητικά της Γερμανίας που είναι απαραίτητο να ξέρουν και οι υπόλοιποι που θέλουν να έρθουν, την να προσέχουν , αλλά γιατί το μόνο που γράφει είναι: "μην έρθετε στην Γερμανία δεν θα τα καταφέρετε". Αυτό από μόνο του δεν λέει τίποτα.
Σου εύχομαι ότι καλύτερο στην ζωή σου.

Ακριβώς!!!!

maria-8
17.04.2013, 08:31
Φιλε Κωστα εχεις ταλεντο στην αφηγηση!!!
Μηπως να εγραφες κανα βιβλιο καποια στιγμη?
Περιμενουμε τη συνεχεια....:yes:

Chrisgr
17.04.2013, 22:19
loufas τελικα απο οσα διαβαζω ρε φιλε ολοι εδω περα οι "παλιοι,φτιαγμενοι" ολοι ιδιοι ειναι ..σε διαβαζω και ειναι λες και βλεπω τον εαυτό μου Γερμανια 2008 και αυστραλία 2011...ιδια ακριβως ρε φιλε...δεν ξερω τι να πω..παντως η εξιστόρισή σου ειναι πολυ καλη μπράβο..γραψε βιβλίο σοβαρα...χχααχχα:) Υπομονη

giorgopoulos@yahoo.g
18.04.2013, 00:09
λουφας...ασε την τεμπελια :smile_: και ξεκινα την συνεχεια

vertigo
18.04.2013, 01:58
Κωστη ! ο γραπτος λόγος σου ,κυλαει σαν νερακι! Κι αν εγραφες οτι '' η συνεχεια στα βιβλιοπωλεια'' ,θα αγοραζα σιγουρα το βιβλιο σου! Και δεν ειναι καθολου ευκολο να γραφεις σε πρωτο προσωπο κι ας φαινεται ετσι! θελει δεξιοτεχνια! Επισης χρησιμοποιεις σωστα και τους διαλογους ,που κι αυτοι θελουν τεχνη και κρατανε ''ζωντανο'' το κειμενο !(αν ηξερες πώς ειναι στην πραγματικοτητα αρκετα γραπτα -ακομα και πολυ γνωστων συγγραφεων...π.χ μια που θεωρειται απ τις πιο ευπώλητες στην γυναικεια Ελληνικη λογοτεχνια...-δεν θα το πιστευες αν διαβαζες πώς ειναι τα κειμενα που δινει ...και δεν εννοω ορθογραφικα ή συντακτικα...εννοω οτι ειναι ..αστο καλυτερα...-και μετα τα πιανει ο επιμελητης του εκδοτικου οικου και τα μεταμορφωνει... Εσενα ειναι ετοιμα!. Συνεχισε και δεν ξερεις στο μέλλον ! Μπορει να στο εκδωσει καποιος 'η το εκδιδεις και μονος σου (http://www.bookstars.gr/User/FreePublishing.aspx) ,ιντερνετικα!Υλικο εχεις! Στο 2009 εισαι ακομα και εχουμε 2013!:)

loufas
18.04.2013, 03:52
Ένα κάμπριο Ford Escort του ΄91 και τα λιγοστά πράγματα που πήρα μαζί μου. Αυτή ήταν η συντροφιά στο "μεγάλο" ταξίδι, έτσι τουλάχιστον το φανταζόμουν..
Ανοιχτή η οροφή, ο Παπακωνσταντίνου σχεδόν στο τέρμα, και το χαμόγελο μόνιμα ζωγραφισμένο στο πρόσωπό μου. Είχα ελευθερωθεί! Ίσως ακούγεται λίγο τραβηγμένο, μα ένιωσα σαν την Κυριακή που απολύθηκα απο το στρατό.. Τι ευτυχία!! Δεν θα χρειάζεται πλέον να βλέπω αυτά τα ξινά μούτρα του χωριάτη! Θα έλεγα καλημέρα και θα μου απαντούσαν με τον ίδιο τρόπο, και όχι "Καλημέρα κυρ Κώστα!" "Που την είδες τη καλημέρα;"Ανυπομονούσα όσο ποτέ να συναντήσω το θείο και να μιλήσουμε για τη δουλειά. Έκανα και σχέδια! Πίστευα πως όλα πλέον βρήκαν το δρόμο τους και επιτέλους θα κάνω κάτι με ευχαρίστηση και αγάπη! Αυτό δεν κράτησε πολύ όμως.. Είχε αρχίσει να σκοτεινιάζει και η ομορφιά του πράσινου άλλαζε βάρδια με τη δροσούλα και τα φώτα των ολοκαίνουριων αυτοκινήτων των "ξένων". Στη διαδρομή ανακάλυψα κάτι που με άγχωσε για λίγο. Ο αναπτήρας του αυτοκινήτου δεν λειτουργούσε όταν είχα τα φώτα αναμμένα. Κάθε 15-20 λεπτά λοιπόν, έπρεπε να βρω πάρκινγκ να φορτίσει το navi. Ήταν μια καλή ευκαιρία να βγάλω και καμιά φωτογραφία να δείξω στους φίλους τι έχουν στο εξωτερικό. Τουαλέτες καθαρές, κάδους ανακύκλωσης στη μέση του πουθενά, ακόμα και ντουζ!! Κάθε τόσο κοιτούσα το ρολόι μου, περίμενα να πάει 11 για να με καλέσει και να μου πει λεπτομέρειες. Εκείνη την ώρα μου είχε πει πως κλείνει το μαγαζί. Ούτε τη διεύθυνση δεν γνώριζα, μόνο το όνομα και το τηλέφωνο του θείου. Πορεία προς κέντρο Lepzig είχα πληκτρολογήσει στον πλοηγό. Περίπου 600 χιλιόμετρα αν θυμάμαι καλά. Τι με ένοιαζε, ήμουν ελεύθερος!! Η ώρα όμως περνούσε και ο θείος πουθενά.. Προσπάθησα άπειρες φορές να τον καλέσω. Συνέχεια άκουγα τη Γερμανίδα να λέει κάτι αλαμπουρνέζικα.. Τώρα τι κάνουμε; Μήπως με ξέχασε; Του έκλεισε απο μπαταρία; Μήπως επειδή το νούμερο ήταν ολλανδικό (το δικό μου) δεν μπορούσα να κάνω κλήσεις; Αδύνατον. Κάτι δεν πήγαινε καλά. Δοκιμάζω να καλέσω τον ξάδερφο που είχε χρόνια στη Γερμανία, δούλευε σαν σερβιτόρος, που αλλού; Σε ελληνικά εστιατόρια φυσικά. Καλούσε κανονικά. Όταν λοιπόν του είπα περιληπτικά τι είχε συμβεί, μου είπε κατά λέξη: "Ξάδερφε, άμα τον δεις ποτέ ξανά, θα κάτσω να με ....." Όσο απίστευτο και αν ακούγεται, μέχρι και σήμερα 18-04-2013, δεν έχω μάθει τίποτε για τον θείο.. Δεν ξαναμιλήσαμε, δεν με ξαναπήρε, και το τηλέφωνό του παραμένει απενεργοποιημένο..

Νέα πορεία, Μόναχο. Λίγα χιλιόμετρα παραπάνω, δε βαριέσαι. Σε ολόκληρη τη διαδρομή, σκεφτόμουν ένα πράγμα και μόνο. "Είναι δυνατόν;;" Δεν το χωρούσε ο νους μου! "Αποκλείεται, κάτι έτυχε δεν μπορεί.." Μπαίνοντας στην πόλη του Μονάχου, άρχισα να "ταξιδεύω" ξανά. Τέλειοι δρόμοι, καθόλου φασαρία, τεράστια κτίρια και πανέμορφα, δέντρα, πεζοδρόμια χωρίς αυτοκίνητα παρκαρισμένα πάνω τους, ποδηλατόδρομοι, τα φανάρια που ακόμα και σήμερα μου θυμίζουν φόρμουλα (κόκκινο, πορτοκαλί, πράσινο). Αν θυμάμαι καλά, χάθηκα σε ένα τούνελ γιατί δεν έπιανε ο πλοηγός και βρέθηκα στο γήπεδο της Bayern. Τι σοκ και αυτό.. Άλλαζε χρώμα ολόκληρο το περίβλημα! Δεν έχασα ευκαιρία να βγάλω και τον εαυτό μου μια φωτογραφία με φόντο το γήπεδο :cool_: . Παρκάρισα το αυτοκίνητο απο κάτω, άναψα ένα τσιγάρο και περίμενα να φορτίσει το navi. Μπλε φάρος.. Πρώτη μου σκέψη; "Ολλανδικές πινακίδες σε αυτοκίνητο με πράγματα φορτωμένο και με Έλληνα οδηγό, δεν θα έχει καλό τέλος.." Οι Γερμανοί αστυνομικοί, με μαύρο δερμάτινο μπουφάν, το φακό στα χέρια και λίγο λιγότερο απο 2 μέτρα ο καθένας τους, πλησίαζαν επιφυλακτίκοί προς το μέρος μου. "sprechen sie deutsch", "No, im Greek and i speak english", του απαντώ με την ελληνική μοναδική προφορά.. Η συνέχεια ήταν αναμενόμενη. Με ρωτήσανε τι γυρεύω στη Γερμανία, που ήμουν, που έχω σκοπό να πάω και φυσικά τι κάνω τα ξημερώματα στο πάρκινγ του γηπέδου. Τι να τους πω τώρα;; "Δούλευα Ολλανδία και πηγαίνοντας Ελλάδα πέρασα να επισκεφτώ ένα συγγενή μου στο Μόναχο". "Τι έχετε στο αυτοκίνητο;" "Ναρκωτικά", του απαντώ αυθόρμητα και σε κλάσματα του δευτερολέπτου έχω πάρει τη φάτσα του τύπου, "ehhmm, μήπως έκανα μ....α;;" Οι τύποι δεν είναι Έλληνες που θα χαμογελάσουν, θα σου πούνε μια βλακεία και θα σε αφήσουν να φύγεις.. "Παρακαλώ δείξτε μου τα χαρτιά σας, και καθίστε στην άκρη με τα χέρια σε φανερό σημείο." Έχουν αδειάσει ΟΛΟ το αυτοκίνητο, έχει έρθει δεύτερο περιπολικό και ψάχνουν με σκύλο για ναρκωτικά!! Κάποια στιγμή σκέφτηκα "Ρε λες να είχε τίποτα κρυμμένο ο άλλος πουθενά σε κανένα χαλάκι, και να τρέχω να αποδείξω οτι δεν είμαι ελέφαντας;" Για καλή μου τύχη δεν βρήκανε τίποτα, βάλανε τα πράγματα όπως ακριβώς τα βγάλανε, μου είπανε "Welcome to Germany!" και φύγανε.. Αν θυμάμαι καλά πρέπει να κάπνισα ένα πακέτο κατά τη διάρκεια του ελέγχου..
Βάζω μπρος, και ξεκινάω για το johanneskirchen. Η διαδρομή μου επιφύλασσε άλλους 2 ελέγχους απο αστυνομικούς, ευτυχώς όχι με σκύλο αλλά μια ενημέρωση απο τους συναδέλφους που με είχαν ψάξει νωρίτερα.


"Ο ξάδερφος"



ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ..

loufas
18.04.2013, 04:03
Ευχαριστώ παιδιά, μου δίνετε δύναμη να συνεχίσω. :yes:

loufas
18.04.2013, 04:04
Κωστη ! ο γραπτος λόγος σου ,κυλαει σαν νερακι! Κι αν εγραφες οτι '' η συνεχεια στα βιβλιοπωλεια'' ,θα αγοραζα σιγουρα το βιβλιο σου! Και δεν ειναι καθολου ευκολο να γραφεις σε πρωτο προσωπο κι ας φαινεται ετσι! θελει δεξιοτεχνια! Επισης χρησιμοποιεις σωστα και τους διαλογους ,που κι αυτοι θελουν τεχνη και κρατανε ''ζωντανο'' το κειμενο !(αν ηξερες πώς ειναι στην πραγματικοτητα αρκετα γραπτα -ακομα και πολυ γνωστων συγγραφεων...π.χ μια που θεωρειται απ τις πιο ευπώλητες στην γυναικεια Ελληνικη λογοτεχνια...-δεν θα το πιστευες αν διαβαζες πώς ειναι τα κειμενα που δινει ...και δεν εννοω ορθογραφικα ή συντακτικα...εννοω οτι ειναι ..αστο καλυτερα...-και μετα τα πιανει ο επιμελητης του εκδοτικου οικου και τα μεταμορφωνει... Εσενα ειναι ετοιμα!. Συνεχισε και δεν ξερεις στο μέλλον ! Μπορει να στο εκδωσει καποιος 'η το εκδιδεις και μονος σου (http://www.bookstars.gr/User/FreePublishing.aspx) ,ιντερνετικα!Υλικο εχεις! Στο 2009 εισαι ακομα και εχουμε 2013!:)

Να σαι καλά vertigo, με κάνεις και κοκκινίζω. Ποιός ξέρει, αν αποτύχω στα εστιατόρια, ίσως χρειαστεί να το ακολουθήσω σαν επάγγελμα χαχαχαχα.

loufas
18.04.2013, 04:05
loufas τελικα απο οσα διαβαζω ρε φιλε ολοι εδω περα οι "παλιοι,φτιαγμενοι" ολοι ιδιοι ειναι ..σε διαβαζω και ειναι λες και βλεπω τον εαυτό μου Γερμανια 2008 και αυστραλία 2011...ιδια ακριβως ρε φιλε...δεν ξερω τι να πω..παντως η εξιστόρισή σου ειναι πολυ καλη μπράβο..γραψε βιβλίο σοβαρα...χχααχχα:) Υπομονη

Αδερφέ μου σίγουρα υπάρχουν αμέτρητες περιπτώσεις σαν τις δικές μας. Εύχομαι να βρώ, να βρούμε τη δύναμη που είχαν και οι άλλοι και να τα καταφέρουμε. Καλή τύχη και σε σένα!

loufas
18.04.2013, 04:10
λουφας...ασε την τεμπελια :smile_: και ξεκινα την συνεχεια

Shit happens όπως γράφεις και συ.. Πριν 2 μέρες αναγκάστηκα να φύγω για μια ακόμη φορά απο Τρικαλινό και να μείνω χωρίς δουλειά, γιαυτό και άργησα να γράψω. Που θα μου πάει όμως, θα το πετύχω το όνειρο. :)

nk_christina
18.04.2013, 07:36
Shit happens όπως γράφεις και συ.. Πριν 2 μέρες αναγκάστηκα να φύγω για μια ακόμη φορά απο Τρικαλινό και να μείνω χωρίς δουλειά, γιαυτό και άργησα να γράψω. Που θα μου πάει όμως, θα το πετύχω το όνειρο. :)

loufa συνέχισε χωρίς να μας γράφεις το τέλος.
Τώρα άσε τους Τρικαλινούς εστιάτορες (λες και δεν υπάρχει άλλο είδος στην Γερμανία :lol:) και ξεκίνα να δοκιμάσεις την τύχη σου, σε εταιρείες καθαρισμού ή οτιδήποτε άλλο με Γερμανούς.
Καλή Επιτυχία! Σε λίγες μέρες να μας γράψεις ότι θα έχεις πετύχει το όνειρο. Το αξίζεις!

loufas
18.04.2013, 13:32
loufa συνέχισε χωρίς να μας γράφεις το τέλος.
Τώρα άσε τους Τρικαλινούς εστιάτορες (λες και δεν υπάρχει άλλο είδος στην Γερμανία :lol:) και ξεκίνα να δοκιμάσεις την τύχη σου, σε εταιρείες καθαρισμού ή οτιδήποτε άλλο με Γερμανούς.
Καλή Επιτυχία! Σε λίγες μέρες να μας γράψεις ότι θα έχεις πετύχει το όνειρο. Το αξίζεις!

Πόσο θέλω να σε πιστέψω ρε Χριστινάκι.. Θέλει τη γλώσσα για να δουλέψεις σε Γερμανό και δυστυχώς δεν την γνωρίζω. Μόνο τα λίγα τουριστικά αγγλικά μου έχω. Είπαμε όμως, που θα μου πάει. Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια :)

jimathens
18.04.2013, 13:58
Ευχαριστώ παιδιά, μου δίνετε δύναμη να συνεχίσω. :yes:


loufa άλλαξε το όνομα για να σου φέρει τύχη...:lol2:


_friends:Υπομονή - Επιμονή κ :kouragio: (που λέει κ ο Agoriani).

loufas
18.04.2013, 14:13
loufa άλλαξε το όνομα για να σου φέρει τύχη...:lol2:

χαχαχαχα με έκανες και γέλασα να σαι καλά χαχαχα

kollias
18.04.2013, 15:08
Loufas τετοια αγωνια με την εξελιξη της υποθεσης εχω να ζησω απο την εποχη που εβλεπα σογκοκου (οι 25αρηδες-30αρηδες ξερουν τι λεω).
Σχετικα με την εκμαθηση γερμανικων υπαρχουν πολλα site που σε βοηθαν να μαθεις γερμανικα (καπου στο πατριωτακι εχει γινει και σχετικη αναρτηση). Ψαξτο λιγο. Επισης αν εισαι ηδη γερμανια και εργαζεσαι μπορεις να πας σε καποιο σχολειο (δεν ξερω τι ισχυει με γραφειοκρατεια βεβαια αλλα ολο και κατι θα βρεις...)

yiannis rasta
18.04.2013, 21:54
Κωστή εισαι ο ανθρωπος μας πλεον !!!!
Σε σενα πολλοι απο εμας βλεπουμε την αληθεια σου σαν να 'τανε δικη μας - ειμαστε εκει μαζι σου - δεν εισαι μονος _friends:
Αγωνια,θλιψη,ελπιδα,ονειρα και γελιο - ασυναγωνιστο κοκτεϊλ επιτυχιας - Aloha bro :victory: pantamazi_

giorgopoulos@yahoo.g
18.04.2013, 23:40
loyfa......με μια λεξη.....*****

billy
19.04.2013, 12:58
ΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣωραίος!! !!!!! ΜΟΝΟ ΕΣΕΝΑ & ΤΟ GAME OF THRONES "ΒΛΕΠΩ" ΜΕ ΤΟΣΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ, ΑΓΩΝΙΑ & ΑΝΥΠΟΜΟΝΗΣΙΑ!!!!! Άσε ρε φιλαράκι τα μπρμανιλίκια & τα εστιατόρια και πιάσε πληκτρολόγιο ή μολυβάκι..... τόσα άτομα που στο λέμε.....δεν είναι τυχαίο λέμε..... & η J.K.Rowlling (του Χάρρυ Πόττερ) στα 40~45 έπιασε πέννα & χέστηκε στο τάληρο....
Πίστεψέ το & κάνε την εμπειρία σου μυθιστόρημα.... άντε καλοφάγωτα!!!!! :lol2:

maria-8
19.04.2013, 16:04
Παντως αμα γραψεις οτιδηποτε, ελπιζω να μας ενημερωσεις εδω στο patriotaki, θα χεις σιγουρους πελατες με το καλημερα σας!!! :lol2:

Giannis_drama
20.04.2013, 07:35
Pou eisai re loufa ante perimenoume tin synexeia me agonia. Ta xairetismata mou kai tis eyxes mou file gia ena kalitero ayrio apo ton canada

nasos
20.04.2013, 08:07
Loufaaaa ase to loufarisma kai ksekina kai grapse!!!!!!!!!!
Emeina me to kafe sto xeri ,prwi-prwi!!!!

Penelope-v
20.04.2013, 10:17
Pou eisai re loufa ante perimenoume tin synexeia me agonia. Ta xairetismata mou kai tis eyxes mou file gia ena kalitero ayrio apo ton canada


Loufaaaa ase to loufarisma kai ksekina kai grapse!!!!!!!!!!
Emeina me to kafe sto xeri ,prwi-prwi!!!!

Μαλλον τελικά είναι πολυτάλαντος απλά δεν το έχει πιστέψει ο ίδιος....έχει και ικανότητες μάρκετινγκ...αναμονή κοινού :smile_:

something
20.04.2013, 17:43
Λουφα να σου πω οτι οι εργαζομενοι χειριστες του αεροδρομιου Δασκαλογιαννης στα Χανια ευχονται να σου πανε ολα καλα... και εχεις κανει μεγαλο κλαμπ εδω λεμε!Keep Calm cause Greek you are!

loufas
21.04.2013, 00:58
Η άφιξη μου στο μαγαζί λιγάκι μπερδεμένη. Όλα αυτά να γυρνάνε στο μυαλό μου.. Ο ξάδερφος προσπαθούσε να με παρηγορήσει. "'Όλα θα πάνε καλά μη μασάς" Δεν με πείραξε τόσο πολύ το οτι έπρεπε να ψάχνω για δουλειά πάλι, με έριξε όμως απο τα σύννεφα η στάση του θείου. Για καλή μου τύχη, στο μαγαζί που δούλευε ο ξάδερφος, είχε σταματήσει πρόσφατα ο μπουφετζής. Μου πρότεινε να καθίσω για λίγες μέρες μέχρι να βρούνε. Δέχθηκα.. Τα πράγματα φαινόντουσαν παιχνιδάκι με τα δεδομένα της Ολλανδίας. Ευχάριστοι άνθρωποι, σχεδόν καθόλου φωνές κατά τη διάρκεια της εργασίας, πίεση μηδαμινή και η δουλειά στο χαλαρό. Δεν μου πήρε πολύ καιρό να προσαρμοστώ, ήδη την πρώτη εβδομάδα είχα μπει στο ρυθμό. Εξάλλου δεν είχαν περάσει ούτε 10 μέρες που έφυγα απ τον χωριάτη. Τα παιδιά μέσα στο μαγαζί ένας κ ένας. Η Ελπίδα με το αστείρευτο χαμόγελο, ο "πόντιος" στη λάντζα, θα μπορούσε να είναι πατέρας μου για τα χρόνια του. Δεν το έβαζε κάτω με τίποτα ο άνθρωπος, ακούραστος. Εκείνη η γενιά αν και έκανε τραγικά λάθη στο παρελθόν, στο θέμα δουλειάς δεν παίζεται.. Ο μετρ του μαγαζιού. Τον φώναζα "δάσκαλο". Είχε τελειώσει νηπιαγωγός, πολύ μορφωμένος. Μαλώσαμε αρκετές φορές για ψύλλου πήδημα που λέμε, μα πάντα τα βρίσκαμε. Η Μαγείρισσα με τον άντρα της. Δεν σήκωνε και πολλά πολλά ο μάγειρας.. Οι βρισιές πηγαίνανε σύννεφο αν κάποιος τον ζόριζε λίγο παραπάνω. Ανάμεσα τους βρισκότανε και ένα παιδί απο το χωριό μου. Ο "δεύτερος". Παιδί μάλαμα, με τα αδέρφια του έκανα παρέα στην εφηβεία. Ήταν σαν τη μύγα μες το γάλα στην οικογένεια του. Η καθαρίστρια! Η "μικρή Τερέζα" Μια μικροκαμωμένη ξανθιά χαριτωμένη Πολωνέζα. Καθάριζε το μαγαζί και στις "φορτωμένες μέρες βοηθούσε στην κουζίνα. Ο "ξάδερφος". Εδώ δεν μπορώ να πω και πολλά. Θυμάμαι μονάχα πως δεν μιλούσε καλά γερμανικά και ψιθύριζε για να μην τον καταλάβουν οι Γερμανοί. Άδικα όμως.. Ο "εργοδότης". Τι να αναλύσω για τον τύπο τώρα.. Μπορεί να μην ήταν απο Νεοχώρι, έχει όμως γυναίκα απο κει. Δεν ήταν τόσο τραγικός, είναι όμως εγωίσταρος και τσιγκούνης. Προσπαθούσε να βγάλει απο τη μύγα ξίγκι. Ακόμα και σήμερα το ίδιο παραμένει. Καλός άνθρωπος, αλλά όταν έπαιζε χρήμα δεν καταλάβαινε τίποτα. Αν μπορούσε να πουλήσει και εμάς θα το έκανε! Ήρθε απο Ελλάδα καταχρεωμένος απο διάφορα λάθη της ζωής του όπως ο καθένας μας, και ξεκίνησε σαν σερβιτόρος. Με τη δουλειά και τη βοήθεια της γυναίκας του κατάφερε να γίνει άνθρωπος. Μπράβο του αλλά θα μπορούσε χωρίς να αποκτά εχθρούς καθημερινά. Εμένα με έχει βοηθήσει άπειρες φορές οικονομικά. Σκέψου πως μου έστειλε χρήματα στην Ελλάδα όταν είχα κατέβει με άδεια! Ποιος θα το έκανε αυτό;; Είναι πολύ κρίμα όταν το χρήμα σε αλλάζει σαν άνθρωπο..
Οι συνθήκες πάνω κάτω ίδιες. 11:00 - 15:00 και 17:00 - 23:00. Αυτές είναι οι πιο συνηθισμένες ώρες εργασίας στη Γερμανία. Στην Ολλανδία εντελώς διαφορετικά. Έπιανα στις 15:00 και στις 23:00 είχα τελειώσει. Διαμονή; Θα έλεγα λιγάκι χειρότερα. 10-12 άτομα σε ένα διαμέρισμα με 2 τουαλέτες κοινόχρηστες. Ο αριθμός των συγκατοίκων άλλαζε ανάλογα με τη δουλειά. Οι τοίχοι των δωματίων φτιαγμένοι απο ξύλο. Νοβοπάν νομίζω τα λένε. Αν έκανε το λάθος ο δίπλα και αεριζόταν, το μάθαινε όλο το προσωπικό. Ευτυχώς δεν ήταν ακριβώς πάνω απο το μαγαζί και περπατούσαμε λιγάκι μέχρι εκεί. Βλέπαμε λίγο ήλιο. Απο θέμα ασφάλειας το ίδιο σύστημα. Δεν ήξερες, δεν ρώταγες; Αν δεν έκανες κίνηση απο μόνος σου να τους μιλήσεις, δεν υπήρχες. Τα ρεπό ήταν κάθε Δευτέρα για το μπουφέ. Όταν ταίριαζε με κάποιον της ηλικίας μου πέρναγα πολύ ωραία. Γυρνούσαμε στο κέντρο του Μονάχου μέχρι να λιώσουν οι σόλες, ψάχναμε κάθε σπιθαμή των μεγάλων σούπερ μάρκετ, καταστήματα ρούχων, πλατείες, σταθμούς. Όλα τόσο διαφορετικά απ όσα είχα δει. Τι όμορφα.. Νομίζω πως τότε έβγαλα τις περισσότερες φωτογραφίες της ζωής μου! Κάποτε πήγαμε να επισκεφτούμε και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στο Νταχάου. Αν είναι δυνατόν. Περάσαμε μαρτύριο μέχρι να το βρούμε, κάναμε αρκετά χιλιόμετρα και τελικά ήταν κλειστό! Σαν χθες θυμάμαι τους τουρίστες με τις περίεργες πινακίδες να με ρωτάνε: "Excuse me! Do you know where is the Dachau concentration camp?" με την απίστευτη ελληνική προφορά. "Έλληνες είσαστε;", ρωτάω. "Ναι, πως το κατάλαβες;" Ο Έλληνας είναι χαρακτηριστικός, ακόμα και ο τρόπος περπατήματος είναι μοναδικός. Πολλές φορές στο κέντρο βάζαμε "στοίχημα" για τους περαστικούς. Όταν τα παιδιά λέγανε δεν είναι Έλληνας , τους σταματούσα και τους ρωτούσα! Τι στιγμές.. Σαν μικρά παιδιά!!
Οι μέρες περνούσαν. Σιγά σιγά αρχίσανε να φαίνονται όμως τα "χαζά" του καθένα μας. Πρώτος πρώτος ο ξάδερφος.. Έχεις ακούσει που λένε μακρυά απο σόι; Νομίζω πως αυτό είναι το καλύτερο παράδειγμα. Στο μαγαζί είχαν ένα σύστημα για τους βοηθούς σερβιτόρου. Εκτός απο το μισθό, έπρεπε οι σερβιτόροι να του δίνουν απο 5 ευρώ στο τέλος της ημέρας για "έξτρα" επειδή δεν παίρνανε πουρμπουάρ. Κάποια στιγμή λοιπόν, ο ξάδερφος έθιξε το θέμα χωρίς να με ρωτήσει καν, για να μου δίνουν και μένα κάτι στο τέλος της βραδιάς. Οι υπόλοιποι όπως ήταν φυσικό το αρνήθηκαν. Αφού έφτασε στα αυτιά μου του είπα πως δεν έπρεπε καν να το κάνει. Απο αντίδραση λοιπόν προς τους άλλους, έτσι πίστευα τουλάχιστον, δεσμεύτηκε να μου βγάζει ένα πακέτο τσιγάρα κάθε βράδυ. Δεν με χάλασε η ιδέα του για να είμαι ειλικρινής..

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ..

loufas
21.04.2013, 00:59
Loufas τετοια αγωνια με την εξελιξη της υποθεσης εχω να ζησω απο την εποχη που εβλεπα σογκοκου (οι 25αρηδες-30αρηδες ξερουν τι λεω).
Σχετικα με την εκμαθηση γερμανικων υπαρχουν πολλα site που σε βοηθαν να μαθεις γερμανικα (καπου στο πατριωτακι εχει γινει και σχετικη αναρτηση). Ψαξτο λιγο. Επισης αν εισαι ηδη γερμανια και εργαζεσαι μπορεις να πας σε καποιο σχολειο (δεν ξερω τι ισχυει με γραφειοκρατεια βεβαια αλλα ολο και κατι θα βρεις...)

Αν δεν κάνω λάθος έχω διαβάσει μια παλαιότερη ανάρτησή σου. Το κοίταξα και έκανα κάτι μικρά βηματάκια. Ευχαριστώ!!

loufas
21.04.2013, 01:01
Κωστή εισαι ο ανθρωπος μας πλεον !!!!
Σε σενα πολλοι απο εμας βλεπουμε την αληθεια σου σαν να 'τανε δικη μας - ειμαστε εκει μαζι σου - δεν εισαι μονος _friends:
Αγωνια,θλιψη,ελπιδα,ονειρα και γελιο - ασυναγωνιστο κοκτεϊλ επιτυχιας - Aloha bro :victory: pantamazi_

Aloha Yiannis!! Όλοι έχουμε περάσει πάνω κάτω τα ίδια. Εύχομαι μόνο να τα καταφέρουμε και να προχωρήσουμε, μόνο η ελπίδα μας έμεινε..

loufas
21.04.2013, 01:02
ΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣΣωραίος!! !!!!! ΜΟΝΟ ΕΣΕΝΑ & ΤΟ GAME OF THRONES "ΒΛΕΠΩ" ΜΕ ΤΟΣΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ, ΑΓΩΝΙΑ & ΑΝΥΠΟΜΟΝΗΣΙΑ!!!!! Άσε ρε φιλαράκι τα μπρμανιλίκια & τα εστιατόρια και πιάσε πληκτρολόγιο ή μολυβάκι..... τόσα άτομα που στο λέμε.....δεν είναι τυχαίο λέμε..... & η J.K.Rowlling (του Χάρρυ Πόττερ) στα 40~45 έπιασε πέννα & χέστηκε στο τάληρο....
Πίστεψέ το & κάνε την εμπειρία σου μυθιστόρημα.... άντε καλοφάγωτα!!!!! :lol2:

'Αν ποτέ κάνω κάτι τέτοιο, θα τα μοιραστώ με όσους μου το πρότειναν εδώ μέσα, έχετε το λόγο μου :)

loufas
21.04.2013, 01:03
Παντως αμα γραψεις οτιδηποτε, ελπιζω να μας ενημερωσεις εδω στο patriotaki, θα χεις σιγουρους πελατες με το καλημερα σας!!! :lol2:

Μαράκι θα το μελαγχολήσω λιγάκι τώρα, μα δεν θέλω πελάτες. Πατριώτες ήθελα και τους βρήκα!! Να σαι καλά :)

loufas
21.04.2013, 01:04
Pou eisai re loufa ante perimenoume tin synexeia me agonia. Ta xairetismata mou kai tis eyxes mou file gia ena kalitero ayrio apo ton canada

Γιάννη μου να σαι καλά και ανταποδίδω τις ευχές! Αν αποτύχω στη Γερμανία, ίσως δοκιμάσω και εκεί σε σας. Ποιος ξέρει, μπορεί να ξεκινήσω και δεύτερη ιστορία!!

loufas
21.04.2013, 01:05
Loufaaaa ase to loufarisma kai ksekina kai grapse!!!!!!!!!!
Emeina me to kafe sto xeri ,prwi-prwi!!!!

Υπομονή αδερφέ μου! Όταν μπαίνει το άγχος στη μέση, κολλάει το μυαλό μου..

loufas
21.04.2013, 01:06
Λουφα να σου πω οτι οι εργαζομενοι χειριστες του αεροδρομιου Δασκαλογιαννης στα Χανια ευχονται να σου πανε ολα καλα... και εχεις κανει μεγαλο κλαμπ εδω λεμε!Keep Calm cause Greek you are!

Την αγάπη μου στους χειριστές!! Να στε καλά ρε παιδιά, σας εύχομαι τα καλύτερα!!

loufas
21.04.2013, 01:08
Μαλλον τελικά είναι πολυτάλαντος απλά δεν το έχει πιστέψει ο ίδιος....έχει και ικανότητες μάρκετινγκ...αναμονή κοινού :smile_:

Πηνελόπη μου Ευχαριστώ! Θα μας δοθεί άραγε η ευκαιρία να δείξουμε τα ταλέντα μας, ή θα σαπίσουμε σε αυτές τις καταστάσεις που μας κυνηγάνε και θα παρατήσουμε τη ζωή μας; Ήδη παραδίνομαι..

nikos volos
21.04.2013, 01:49
poli orea ta les mpravo sou

kollias
21.04.2013, 02:18
Αν δεν κάνω λάθος έχω διαβάσει μια παλαιότερη ανάρτησή σου. Το κοίταξα και έκανα κάτι μικρά βηματάκια. Ευχαριστώ!!
παρακαλω!

Penelope-v
21.04.2013, 07:13
Πηνελόπη μου Ευχαριστώ! Θα μας δοθεί άραγε η ευκαιρία να δείξουμε τα ταλέντα μας, ή θα σαπίσουμε σε αυτές τις καταστάσεις που μας κυνηγάνε και θα παρατήσουμε τη ζωή μας; Ήδη παραδίνομαι..

Φιλε μου Loufa τις ευκαιρίες τις δημιουργούμε μόνοι μας και τα όνειρα μας προδίδουν όταν τα παρατήσουμε πρώτα εμείς.
Εχεις περάσει πολλά για να τα παρατήσεις τώρα.
Ταπεινή μου άποψη να κάνεις -όσο και όπως μπορείς(καταλαβαίνω πως είναι δύσκολο μα βασικό) τα μαθήματα γερμανικών για να καταφέρεις κάποια στιγμή να ξεφύγεις από τέτοιου είδους εργοδότες.
Ευχομαι μέσα απ την καρδιά μου να έρθουν τα καλύτερα σύντομα!

nikenike
21.04.2013, 09:40
loufas μου κανουν εντυπωση τα ωραρια.Γραφεις για 8ωρο στην Ολλανδια και 10ωρο στην Γερμανια με ενα ρεπο καθε εβδομαδα.
Εγω εχω ακουσει απο αλλους που δουλευουν 12ωρα,πολλες φορες χωρις καν ρεπο την εβδομαδα.
Εχω δουλεψει για 2 μερες (!!!) 12ωρο με ενα ρεπο τον μηνα.Σιγα μην καθομουν παραπανω.
Εχω την εντυπωση οτι 12ωρα δουλευουν παντου και αυτο ειναι το μεγαλυτερο προβλημα,γιατι οσον αφορα τις βρισιες,να ξερεις οτι ακους και απο Γερμανους σε γερμανικες δουλειες.

John.S
21.04.2013, 09:54
'κρεας' αποκαλουν οι "ελληνες" εστιατορες τους ΕΛΛΗΝΕΣ που πανε γερμανια για εργασια, ντροπη τους

loufas
21.04.2013, 15:27
loufas μου κανουν εντυπωση τα ωραρια.Γραφεις για 8ωρο στην Ολλανδια και 10ωρο στην Γερμανια με ενα ρεπο καθε εβδομαδα.
Εγω εχω ακουσει απο αλλους που δουλευουν 12ωρα,πολλες φορες χωρις καν ρεπο την εβδομαδα.
Εχω δουλεψει για 2 μερες (!!!) 12ωρο με ενα ρεπο τον μηνα.Σιγα μην καθομουν παραπανω.
Εχω την εντυπωση οτι 12ωρα δουλευουν παντου και αυτο ειναι το μεγαλυτερο προβλημα,γιατι οσον αφορα τις βρισιες,να ξερεις οτι ακους και απο Γερμανους σε γερμανικες δουλειες.

Τα ωράρια διαφέρουν απο μαγαζί σε μαγαζί.. Στο Μόναχο που αναφέρω στο τελευταίο μέρος, ίσως ήταν το μοναδικό που είχε τόσο καλό ωράριο και με τόση δουλειά. Απο τότε πάντα δούλευα 13-14 ώρες την ημέρα με μισό ρεπό το Σάββατο πρωί. Δυστυχώς είμαι σε κατάσταση που δεν μου δίνει επιλογές για το αν θα δουλέψω 14 ώρες ή παραπάνω. Σκύβω το κεφάλι όσο μπορώ και συνεχίζω. Τώρα για πόσο θα αντέξω, δεν μπορώ να το ξέρω. Κάποια στιγμή "σπάς" ψυχολογικά και εγώ βρίσκομαι στο όριο..

Penelope-v
21.04.2013, 16:00
Βρε Loufa γιατί δεν το παλεύεις και με κάτι άλλο?Τόσα παιδιά αναφέρουν ότι ξεκίνησαν με καθαρισμούς ή οτιδήποτε άλλο,αλλά τουλάχιστον έπαιρναν τα λεφτά τους και δούλευαν κάτω από πιο ανθρώπινες συνθήκες.Απ'τα γραφόμενα σου φαίνεσαι άτομο που δεν φοβάται τη δουλειά.
Ας πουν την εμπειρία τους και τα παιδιά που ξεκίνησαν κάπως αλλιώς -ίσως να βοηθηθείς εσύ ή κάποιος αλλος που περνάει κάτι παρόμοιο.

Kleanthis
21.04.2013, 16:14
Νομίζω πως η επιθυμία του loufa ν' αποτυπώνει τις εμπειρίες του γραπτώς τον οδηγεί συνέχεια, σε δουλειές στα ελληνικά εστιατόρια για να έχει τροφή για γράψιμο...:) :)

loufas
21.04.2013, 16:20
Νομίζω πως η επιθυμία του loufa ν' αποτυπώνει τις εμπειρίες του γραπτώς τον οδηγεί συνέχεια, σε δουλειές στα ελληνικά εστιατόρια για να έχει τροφή για γράψιμο...:) :)

Μακάρι να βρω κάτι εκτός εστιατορίων και θα γράψω και δεύτερο story!! χεχχεχεχε

nikos volos
21.04.2013, 16:28
sou to eyxome loufas
ta idia pernao ke go dio xronia tora peripou

Penelope-v
21.04.2013, 16:35
Μακάρι να βρω κάτι εκτός εστιατορίων και θα γράψω και δεύτερο story!! χεχχεχεχε

Loufa εδώ μέσα υπάρχουν παιδιά διαμάντια.Ζήτα πληροφορίες και θα δείς τι ανταπόκριση θα έχεις.
Ετσι κι αλλιώς όπως τα κόβω τα πράγματα έχεις υλικό για να γεμίσεις 5 βιβλία,πάρτο αλλιώς και ψάξε κάτι για το happy end:victory:

Maira
21.04.2013, 16:40
Ειλικρινα δεν μπορω να καταλάβω πως μπορούν άνθρωποι που εχουν βιώσει τις δυσκολίες τις ξενιτιάς αντί να βοηθήσουν να φέρονται με αυτο τον τροπο στους συμπατριώτες τους,δεν το χωράει ο νους μου τι κολο λαός ειμασται τελικά,αλλα τι περιμένεις απο ανθρώπους που μια ζωη κοιταγαν την πάρτη τους και πως θα βολευτούν οι ίδιοι ο άνθρωπος δεν γινεται γεννιέται.Ελπιζω κάποια στιγμή Κωστή να πάρεις αυτο που σου αξίζει...

andreass87
21.04.2013, 16:48
Ειλικρινα δεν μπορω να καταλάβω πως μπορούν άνθρωποι που εχουν βιώσει τις δυσκολίες τις ξενιτιάς αντί να βοηθήσουν να φέρονται με αυτο τον τροπο στους συμπατριώτες τους,δεν το χωράει ο νους μου τι κολο λαός ειμασται τελικά,αλλα τι περιμένεις απο ανθρώπους που μια ζωη κοιταγαν την πάρτη τους και πως θα βολευτούν οι ίδιοι ο άνθρωπος δεν γινεται γεννιέται.Ελπιζω κάποια στιγμή Κωστή να πάρεις αυτο που σου αξίζει...

maria dustixws oloi ksexnane to pws irthan edw. k egw exw traviksei k psilo travaw pleon (gt menw monos m pleon) apo ta prwta m ksaderfia edw pragmata k thaumata. alla den to evala katw. mathainw germanika edw k kairo k thelw na figw apo edw. na min tous ksana dw! den einai anthropoi autoi.
egw panta me to xamogelo k nai na voithisw oti thelete k alla k autoi alla pragmata. tespa. doksa ton theo pame kala alla ligo vareta edw p eimai monos m alla ok.
tha erthoun k ta kala.
upomoni k epimoni!!

nikos volos
21.04.2013, 17:15
etsi ine antrea ipimoni theloune ola.:bravo_:
ke go ta idia me sena ime monos :kouragio:

Maira
21.04.2013, 17:25
Κάποια στιγμή θα ανταμοιφθουν οι κόποι σας παιδιά,όσο για ολα αυτα τα υποκείμενα που θέλουν να λέγονται άνθρωποι κάποια στιγμή θα πληρώσουν για ολα αυτα που κάνουν,στους άλλους ανθρώπους ολα εδω πληρώνονται μην το ξεχνάτε αυτο.
Εξαγρειονομαι μονο για αυτούς 300 που τους έχουμε εκει ακομα και τους καμαρώνουμε αντί να τους πάρουμε με τις πέτρες που εχουν φέρει την πατρίδα μας σε αυτή την κατάσταση .....:kouragio:

nk_christina
21.04.2013, 17:31
Παιδιά και εγώ πιστεύω ότι πρέπει, να ξεκινήσετε να ψάχνετε σε διάφορες εταιρείες καθαρισμού και διάφορες τέτοιες χειρωνακτικές εργασίες. Ξέρω ότι χωρίς γλώσσα δεν είναι εύκολο, αλλά δεν έχετε να χάσετε τίποτα ψάχνοντας. Το πολύ πολύ να φάτε χυλόπιτες, αλλά μπορεί να σταθείτε και τυχεροί. Έχουμε τόσα παραδείγματα, σε αυτό το φόρουμ. Θα έλεγα κάποιος που ξέρει καλά γερμανικά (Kosofos, Milu, και λοιποί) να γράψουν στα Γερμανικά , τι θα πρέπει να ψάξετε στο google για να βρείτε τις διευθύνσεις να πάτε μια βόλτα να ρωτήσετε. Σίγουρα δεν είναι καλά τα λεφτά, αλλά συνήθως σε Γερμανούς θα έχετε κανονικά την ασφάλεια, συνήθως 9ωρη εργασία, καλύτερες συνθήκες εργασίας και χρόνο για να μάθετε Γερμανικά και να ψάξετε κάτι καλύτερο αργότερα. Και ίσως κάποια βοήθεια από το κράτος σαν χαμηλόμισθοι για το ενοίκιο και για την γλώσσα.
Εύχομαι Καλή Επιτυχία και Καλή δύναμη σε όλους!

nikos volos
21.04.2013, 17:41
eyxaristoume christina.. :bravo_:
perimenoume na mas ta stiloune osi kseroune :yes:

nikenike
21.04.2013, 20:13
Απο οτι γνωριζω,τα ιδια ακριβως συμβαινουν και στα εστιατορια αλλων μεταναστων και συμπατριωτες τους.
Και οι Τουρκοι χτυπανε 12ωρα στα κεμπαπικα αλλα και εταιριες καθαρισμων,και οι Κινεζοι και Ιταλοι σε Ιταλικες πιτσαριες και αλλοι.
Αυτο συμβαινει γιατι εκμεταλλευονται το γεγονος οτι καποιος χωρις να ξερει την γλωσσα,δεν υπαρχει περιπτωση να βρει δουλεια,παρα μονο σε συμπατριωτη του.

Εχω ακουσει ακομα και για περιπτωσεις Γερμανων σε γερμανικα εστιατορια.Δηλαδη εξαντλητικο ωραριο.Πολλοι δεν αντεχουν την δουλεια στα εργοστασια,με τις νυχτερινες βαρδιες,αλλα και την εξαντλητικη δουλεια.Ειναι μεν 8ωρα,αλλα πολυ κουραστικη δουλεια.
Στα εστιατορια ειναι περισσοτερες ωρες,αλλα δεν δουλευεις συνεχως σαν μηχανη,υπαρχουν και στιγμες που καθεσαι.
Τα μαγαζια ετσι ειναι,καποιες στιγμες πλακωνει κοσμος και καποιες στιγμες εχει νεκρα.

kosofos
22.04.2013, 07:42
Παιδιά και εγώ πιστεύω ότι πρέπει, να ξεκινήσετε να ψάχνετε σε διάφορες εταιρείες καθαρισμού και διάφορες τέτοιες χειρωνακτικές εργασίες. Ξέρω ότι χωρίς γλώσσα δεν είναι εύκολο, αλλά δεν έχετε να χάσετε τίποτα ψάχνοντας. Το πολύ πολύ να φάτε χυλόπιτες, αλλά μπορεί να σταθείτε και τυχεροί. Έχουμε τόσα παραδείγματα, σε αυτό το φόρουμ. Θα έλεγα κάποιος που ξέρει καλά γερμανικά (Kosofos, Milu, και λοιποί) να γράψουν στα Γερμανικά , τι θα πρέπει να ψάξετε στο google για να βρείτε τις διευθύνσεις να πάτε μια βόλτα να ρωτήσετε. Σίγουρα δεν είναι καλά τα λεφτά, αλλά συνήθως σε Γερμανούς θα έχετε κανονικά την ασφάλεια, συνήθως 9ωρη εργασία, καλύτερες συνθήκες εργασίας και χρόνο για να μάθετε Γερμανικά και να ψάξετε κάτι καλύτερο αργότερα. Και ίσως κάποια βοήθεια από το κράτος σαν χαμηλόμισθοι για το ενοίκιο και για την γλώσσα.
Εύχομαι Καλή Επιτυχία και Καλή δύναμη σε όλους!


Αρχικά μπαίνουμε στο site του Angentur für Arbeit JOBB (http://jobboerse.arbeitsagentur.de/)

Sie suchen ---> Arbeit
Suchbegriff(e)--->Helfer/in - Reinigung (πληκτρολογούμε απλά Reinigung και εμφανίζονται )
Arbeitsort--->την πόλη μας

και μετά το κουμπί suchen και δίνει τα αποτελέσματα

*Οι περισσότερες εργασίες στον τομέα καθαρισμού είναι απο γραφεία ενοικίασης προσωπικού (δεν είναι κακό αυτό ίσα-ίσα σε αυτό το τομέα) και σαν ώρες εργασίας είναι σε άποψη mini-job ή part-time.

loufas: Υπάρχει μια εργασία για πολύ βασικά Γερμανικά στην περιοχή σου και χωρίς προυπηρεσία (αλλά mini-job 2 ώρες κάθε απόγευμα και δίνουν €400 για έξτρα πιο πολύ είναι αν έχεις μια πρωινή ή βοηθητική απο το τίποτα)

JOBBÖRSE - Stellenangebot (http://jobboerse.arbeitsagentur.de/vamJB/stellenangeboteFinden.html?&benc=bqLV%2Bx4Bx284%2F1X1wP1BQd3D26tW3OEu2YVEiZxff bTZ1666%2F%2Fh%2FVQ%3D%3D&benc=Wc2iuBQhXmRIWhD5vpvW86%2FAm%2BwOUeWz4TndzeX01 rebo9uDW8Fy45TJUMdTOP5zQjPvJjJbGWE%3D&benc=7C9CGWVdBCDBI89u619TFME9On6%2FaIIsYdXzpFIaoJJ lKCF%2BGylMeBXjn6gyazMQD2hCV%2B40kyY%3D&benc=I17fjisv21Dwm%2F6RJYeEjFCiXK0UDhZydkXI1SwUat1 X%2BogRmpuwHA%3D%3D)

Καλη δύναμη παιδιά :bravo_:

Penelope-v
22.04.2013, 07:56
Μπράβο Kosofe!!!!!!!!!!:bravo_:

Για όσους δεν γνωρίζουν καθόλου γερμανικα:
Πάνω πάνω υπάρχει η επιλογή αλλαγή γλώσσας αν και δεν τα μεταφράζει όλα στα αγγλικά:no:-μπορείτε να κάνετε όμως μετάφραση σελίδας στον γκουγκλη για να βγάλετε μέσες άκρες κάποιο νόημα.

nk_christina
22.04.2013, 08:48
Αρχικά μπαίνουμε στο site του Angentur für Arbeit JOBB (http://jobboerse.arbeitsagentur.de/)

Sie suchen ---> Arbeit
Suchbegriff(e)--->Helfer/in - Reinigung (πληκτρολογούμε απλά Reinigung και εμφανίζονται )
Arbeitsort--->την πόλη μας

και μετά το κουμπί suchen και δίνει τα αποτελέσματα

*Οι περισσότερες εργασίες στον τομέα καθαρισμού είναι απο γραφεία ενοικίασης προσωπικού (δεν είναι κακό αυτό ίσα-ίσα σε αυτό το τομέα) και σαν ώρες εργασίας είναι σε άποψη mini-job ή part-time.

loufas: Υπάρχει μια εργασία για πολύ βασικά Γερμανικά στην περιοχή σου και χωρίς προυπηρεσία (αλλά mini-job 2 ώρες κάθε απόγευμα και δίνουν €400 για έξτρα πιο πολύ είναι αν έχεις μια πρωινή ή βοηθητική απο το τίποτα)

JOBBÖRSE - Stellenangebot (http://jobboerse.arbeitsagentur.de/vamJB/stellenangeboteFinden.html?&benc=bqLV%2Bx4Bx284%2F1X1wP1BQd3D26tW3OEu2YVEiZxff bTZ1666%2F%2Fh%2FVQ%3D%3D&benc=Wc2iuBQhXmRIWhD5vpvW86%2FAm%2BwOUeWz4TndzeX01 rebo9uDW8Fy45TJUMdTOP5zQjPvJjJbGWE%3D&benc=7C9CGWVdBCDBI89u619TFME9On6%2FaIIsYdXzpFIaoJJ lKCF%2BGylMeBXjn6gyazMQD2hCV%2B40kyY%3D&benc=I17fjisv21Dwm%2F6RJYeEjFCiXK0UDhZydkXI1SwUat1 X%2BogRmpuwHA%3D%3D)

Καλη δύναμη παιδιά :bravo_:
:bravo_1:

giorgopoulos@yahoo.g
22.04.2013, 12:57
:bravo_: kosofos

loufas
23.04.2013, 03:09
Η ιδέα..

Σε ποιόν δεν θα άρεσε έστω σαν ιδέα; Καθώς κάνω το δωρεάν τσιγάρο στην εξώπορτα, χτυπάει το τηλέφωνο. Ξαφνιάστηκα λιγάκι γιατί δεν περίμενα να δω το όνομα της μάνας μου στην οθόνη. Οι σχέσεις μας ήταν κάτι λιγότερο απο τυπικές εκείνη την εποχή.. Ξαφνιασμένος λοιπόν αλλά και χαρούμενος απο την άλλη, το σηκώνω και ξεκινάμε το διάλογο. Απο την αρχή κατάλαβα πως ήθελε κάτι να μου πει αλλά δεν έβρισκε τον τρόπο. Αφού είπαμε τα συνηθισμένα του τύπου "τι κάνεις, πως περνάς, τι καιρό έχετε", άρχισε να βάζει παύσεις ανάμεσα στις προτάσεις, πράγμα που σήμαινε οτι ήταν έτοιμη να το πει. Δεν κρατήθηκα και την ρώτησα "Γιατί δεν με ρωτάς αυτό που θες και μου το φέρνεις απ' έξω απ' έξω ρε μάνα;" Τότε άρχισε το παραλήρημα.. "Γιατί δεν ζητάς τη βοήθειά μου; Γιατί κάθεσαι και ανέχεσαι τέτοια πράγματα; Πήγες για καλύτερα,όχι για χειρότερα. Να πάρεις το πρώτο αεροπλάνο και να γυρίσεις, κάτι θα βρούμε και δω. Δεν μπορώ να σκέφτομαι οτι.." "Σιγά ρε μάνα! Περίμενε περίμενε!! Τι έγινε, τι σε έπιασε;; Μια χαρά περνάω, είμαι πολύ καλύτερα απο πριν!Αν είχα πρόβλημα δεν θα καθόμουν και το ξέρεις. Που έμαθες εσύ οτι δεν είμαι καλά;;" Την καταλάβαινα πως την είχε πιάσει το παράπονο. Όποιες και αν είναι οι σχέσεις με τους γονείς μας, η μάνα είναι μάνα. Δεν ήθελα να κρατήσω πλέον αυτή τη στάση του τύπου "Ότι και να γίνει εγώ δεν παρακαλάω κανέναν". Με λύγισε, κάθε φορά που την ακούω να κλαίει σπαράζει η καρδιά μου. Δεν τράβηξε και λίγα.. "Να.. ξέρεις.. Μίλησα με τη θεία σου και μου είπε μερικά πράγματα. Μου είπε για τον "ξάδερφο" πως δουλεύει σερβιτόρος και δεν έχει ανάγκη απο λεφτά, ούτε απο σπίτι, ούτε απο τίποτα. Δεν μπορώ να δεχτώ οτι το παιδί μου είναι στη Γερμανία και δεν έχει να πάρει ούτε τα τσιγάρα του. Αν δεν έχεις χρήματα να σου στείλω αυτά τα λίγα που έχω. Μην ζητάς απο κανέναν!" Όπως καταλαβαίνετε έχω πάθει ένα μικρό εγκεφαλικό. Μένω σιωπηλός, και σε κλάσματα δευτερολέπτων έχει περάσει όλη η ιστορία μπροστά απο τα μάτια μου. Απο τη μέρα που πάτησα το πόδι μου στην Ολλανδία, μέχρι και τη στιγμή που μιλούσα στο κινητό.. "Όσο δύσκολα και αν περάσεις στο εξωτερικό, μακριά απο σόι! Θα σε φάνε ζωντανό", μου είχε πει ο χωριάτης. Ναι, αυτός ο κακός άνθρωπος μου είχε δώσει συμβουλές που ακόμα και σήμερα τις έχω μέσα μου. Κοίταξε να δεις που στο τέλος θα του δώσω και δίκιο.. "Μάνα κλείσε και θα σε πάρω αύριο να σου πω πως έχουν τα πράγματα, τώρα δεν μπορώ." Ήταν απο τις λίγες φορές που συγκράτησα να νεύρα μου και δεν αντέδρασα άσχημα. Τον είδα μόλις έσβησα το τσιγάρο που καθότανε στο μπαρ και κοιτούσε προς το πάσο της κουζίνας. Δεν του μίλησα, προσπάθησα να το παίξω ήρεμος, σαν να μην τρέχει τίποτα. Μέχρι το τέλος της βραδιάς, κάθε φορά που έπεφτε το βλέμμα μου πάνω του, έβλεπα έναν άγνωστο πονηρό και υποχθόνιο άνθρωπο. Δεν ήταν ο ξάδερφος που συνάντησα εκείνο το βράδυ. Μήπως έγινε κάποιο λάθος; Μήπως τα παραλέει και η μάνα μου για να αλλάξει η στάση μου, να με κάνει να καταλάβω πως νοιάζεται για μένα; Δεν ξέρω.. Μπερδεμένος, θυμωμένος, λυπημένος και πάνω απ' όλα προδομένος. Δυο φορές σε διάστημα τόσων ημερών απο συγγενή;
Στο τελείωμα της βραδιάς, αφού γέμισα τα ψυγεία για την επόμενη μέρα όπως συνηθίζεται, έβγαλα την ποδιά, καληνύχτισα τα παιδιά και πήρα το δρόμο για το "σπίτι". Το κεφάλι μου πήγαινε να σπάσει! Σκεφτόμουν διαρκώς αυτό που συνέβη. "Πώς πρέπει να φερθώ; Θα μαλώσω και δεν κάνει. Πρέπει να βρω ένα τρόπο να του το φέρω με τρόπο. Αν μου πει πως είναι ψέματα; Θα μπλεχτεί το σόι πάλι και θα γίνει μπάχαλο.." Όλοι ξέρουμε τι συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι αυτό που λένε η τρίχα έγινε τριχιά. Ειδικά με το δικό μου σόι, δεν βρίσκεις ποτέ άκρη..
Την επόμενη μέρα, δεν του ανέφερα τίποτα. Σίγουρα όμως κατάλαβε οτι κάτι τρέχει. Εγώ απο την πλευρά μου όσο και να μην ήθελα να το δείξω, μόλις έπεφτε το βλέμμα μου πάνω του, μου ερχότανε να τον φτύσω και να του πώ "Φτου σου ρε μ....α!" Τελικά δεν άντεξα πολύ και του είπα στα πεταχτά "Χτες μίλησα με τη μάνα μου στο τηλ. Μου είπε πως μίλησε με τη μάνα σου. Χαιρετισμούς έχεις." Πριν προλάβω να τελειώσω την πρόταση, το πρόσωπό του είχε αλλάξει. Είχε το ύφος "Όχι ρε π...η μου!!" "Μου είπε κάτι που δεν ξέρω αν στέκει και δεν θέλω να μπερδέψω τα πράγματα. Ξέρεις τίποτα γιαυτό;" "Όχι, τι πράγμα;". Δεν με έπειθε με τίποτα. Το είχε κάνει, το είχε πει και δεν μου το έβγαζες απ΄ το μυαλό.. ¨Καλά, μετά τη δουλειά αν είναι να πιούμε μια μπύρα και να τα πούμε.", του λέω και συνεχίζω. Είχε αλλάξει όλη του η συμπεριφορά. Είχε γίνει ένας άνθρωπος άγνωστος, ένας άνθρωπος που τους έβλεπε όλους σαν κατώτερα πλάσματα. Δεν με κοιτούσε καθόλου στα μάτια, ακόμα και τα ποτά που χρειαζόταν τα έβαζε μόνος του! Του έλεγα γιατί δεν μου ζητάς τα ποτά, και απαντούσε "Σιγά μωρέ, δεν έγινε και τίποτα". Μου πέρασε απο το μυαλό μήπως τα βλέπω έτσι απο τα νεύρα. Πως γίνεται τόσο καιρό να μην έχω καταλάβει κάτι τέτοιο. Μήπως ήταν απο την αρχή αλλά τα μάτια μου ήταν "κλειστά"; Θα τη βρω την άκρη, που θα πάει..

Στο "σπίτι"

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ..

loufas
23.04.2013, 03:15
Ειλικρινα δεν μπορω να καταλάβω πως μπορούν άνθρωποι που εχουν βιώσει τις δυσκολίες τις ξενιτιάς αντί να βοηθήσουν να φέρονται με αυτο τον τροπο στους συμπατριώτες τους,δεν το χωράει ο νους μου τι κολο λαός ειμασται τελικά,αλλα τι περιμένεις απο ανθρώπους που μια ζωη κοιταγαν την πάρτη τους και πως θα βολευτούν οι ίδιοι ο άνθρωπος δεν γινεται γεννιέται.Ελπιζω κάποια στιγμή Κωστή να πάρεις αυτο που σου αξίζει...

Όλοι μας να πάρουμε αυτό που μας αξίζει κάποια στιγμή..

loufas
23.04.2013, 03:18
Αρχικά μπαίνουμε στο site του Angentur für Arbeit JOBB (http://jobboerse.arbeitsagentur.de/)

Sie suchen ---> Arbeit
Suchbegriff(e)--->Helfer/in - Reinigung (πληκτρολογούμε απλά Reinigung και εμφανίζονται )
Arbeitsort--->την πόλη μας

και μετά το κουμπί suchen και δίνει τα αποτελέσματα

*Οι περισσότερες εργασίες στον τομέα καθαρισμού είναι απο γραφεία ενοικίασης προσωπικού (δεν είναι κακό αυτό ίσα-ίσα σε αυτό το τομέα) και σαν ώρες εργασίας είναι σε άποψη mini-job ή part-time.

loufas: Υπάρχει μια εργασία για πολύ βασικά Γερμανικά στην περιοχή σου και χωρίς προυπηρεσία (αλλά mini-job 2 ώρες κάθε απόγευμα και δίνουν €400 για έξτρα πιο πολύ είναι αν έχεις μια πρωινή ή βοηθητική απο το τίποτα)

JOBBÖRSE - Stellenangebot (http://jobboerse.arbeitsagentur.de/vamJB/stellenangeboteFinden.html?&benc=bqLV%2Bx4Bx284%2F1X1wP1BQd3D26tW3OEu2YVEiZxff bTZ1666%2F%2Fh%2FVQ%3D%3D&benc=Wc2iuBQhXmRIWhD5vpvW86%2FAm%2BwOUeWz4TndzeX01 rebo9uDW8Fy45TJUMdTOP5zQjPvJjJbGWE%3D&benc=7C9CGWVdBCDBI89u619TFME9On6%2FaIIsYdXzpFIaoJJ lKCF%2BGylMeBXjn6gyazMQD2hCV%2B40kyY%3D&benc=I17fjisv21Dwm%2F6RJYeEjFCiXK0UDhZydkXI1SwUat1 X%2BogRmpuwHA%3D%3D)

Καλη δύναμη παιδιά :bravo_:

Respect! Έχω ήδη στείλει email στην εταιρία και περιμένω απάντηση. Αύριο σκέφτομαι να περάσω και μια απο τη διεύθυνση που γράφουν για καλύτερα. Πρέπει να το κυνηγήσω! Ευχαριστώ!!!

Penelope-v
23.04.2013, 07:41
Respect! Έχω ήδη στείλει email στην εταιρία και περιμένω απάντηση. Αύριο σκέφτομαι να περάσω και μια απο τη διεύθυνση που γράφουν για καλύτερα. Πρέπει να το κυνηγήσω! Ευχαριστώ!!!
:bravo_1:

Εγώ -απ'την δική μου μικρή πείρα-θα σε συμβούλευα να μην μείνεις στη μια εταιρεία-στείλε όσες πιο πολλές αιτήσεις μπορείς και πολύ καλά το σκέφτηκες να περάσεις από εκεί.Μακάρι να σου κάτσει με τη μία και να μη χρειαστεί τίποτα άλλο.
Καλή επιτυχία!

nk_christina
23.04.2013, 08:27
:bravo_1:

Εγώ -απ'την δική μου μικρή πείρα-θα σε συμβούλευα να μην μείνεις στη μια εταιρεία-στείλε όσες πιο πολλές αιτήσεις μπορείς και πολύ καλά το σκέφτηκες να περάσεις από εκεί.Μακάρι να σου κάτσει με τη μία και να μη χρειαστεί τίποτα άλλο.
Καλή επιτυχία!

Και εγώ συμφωνώ να γυρίσεις πολλές εταιρείες, δεν έχεις να χάσεις τίποτα. Υπάρχουν τα παραδείγματα του τσέλιγκα και πολλών που είπαν πηγαίναμε και ρωτούσαμε αν υπάρχει δουλειά. Απλά μην απογοητεύεσαι.
Καλή Τύχη!

kosofos
23.04.2013, 09:53
Respect! Έχω ήδη στείλει email στην εταιρία και περιμένω απάντηση. Αύριο σκέφτομαι να περάσω και μια απο τη διεύθυνση που γράφουν για καλύτερα. Πρέπει να το κυνηγήσω! Ευχαριστώ!!!

Kosti rikse kai mia matia kai se auti JOBBÖRSE - Stellenangebot (http://jobboerse.arbeitsagentur.de/vamJB/stellenangeboteFinden.html?execution=e1s1&_eventId_detailView&benc=fK9xXfhgrn1E7WcVGYLG7DT2UiW98dacJebGyVD7atDj4 cshTRfXFg%3D%3D&benc=zsxKpA%2BwnGD9HGvzgexYmRVoFdup9T2truDbwv7Iztg 7i%2BkgAIYEwhsgFpWpoipQ9BI1bThyfBQ%3D&benc=5gTIXBx1VT%2Ba8MnjaRuT4XfdmKQd%2BLRFIXEHp%2Fn IblWasP8c%2FDOnjC%2F%2FpBEEAgFGru2tpkAWSP5OKmkxB0e i%2BN7dh9LIdxq0&benc=OkvvjifVuC1tpqjKyo1cO7UPpY22iXfykrnL5dwrBbY%2 FNcI9EJlUeA%3D%3D)

Einai pio polles ores kai me kalitero mistho. Einai 6 ores kathe mera me epilogi proino h apogeumatino (16:00-22:00Uhr oder 6:00-11:30/12:00Uhr) peripou 130 ores tin evdomada me 9euro/ora. diladi ena mistho 1200 euro mikta kai kathara giro 950 euro. Exei asfaleia ta panta. Theloun kai diploma odigisis to klassiko katigoria B (to exeis kai auto). Rikse mia matia giati einai gia vasikes gnoseis den xaneis tipota.
Genika me ton tropo pou anefera parapano mporeite na vreite polles douleies stin perioxi sas.

Kali dynami kai :kouragio:

loufas
23.04.2013, 14:50
Kosti rikse kai mia matia kai se auti JOBBÖRSE - Stellenangebot (http://jobboerse.arbeitsagentur.de/vamJB/stellenangeboteFinden.html?execution=e1s1&_eventId_detailView&benc=fK9xXfhgrn1E7WcVGYLG7DT2UiW98dacJebGyVD7atDj4 cshTRfXFg%3D%3D&benc=zsxKpA%2BwnGD9HGvzgexYmRVoFdup9T2truDbwv7Iztg 7i%2BkgAIYEwhsgFpWpoipQ9BI1bThyfBQ%3D&benc=5gTIXBx1VT%2Ba8MnjaRuT4XfdmKQd%2BLRFIXEHp%2Fn IblWasP8c%2FDOnjC%2F%2FpBEEAgFGru2tpkAWSP5OKmkxB0e i%2BN7dh9LIdxq0&benc=OkvvjifVuC1tpqjKyo1cO7UPpY22iXfykrnL5dwrBbY%2 FNcI9EJlUeA%3D%3D)

Einai pio polles ores kai me kalitero mistho. Einai 6 ores kathe mera me epilogi proino h apogeumatino (16:00-22:00Uhr oder 6:00-11:30/12:00Uhr) peripou 130 ores tin evdomada me 9euro/ora. diladi ena mistho 1200 euro mikta kai kathara giro 950 euro. Exei asfaleia ta panta. Theloun kai diploma odigisis to klassiko katigoria B (to exeis kai auto). Rikse mia matia giati einai gia vasikes gnoseis den xaneis tipota.
Genika me ton tropo pou anefera parapano mporeite na vreite polles douleies stin perioxi sas.

Kali dynami kai :kouragio:

kosofos :bravo_: με βοήθησες πάρα πολύ! Έχω καλέσει ήδη σε 3-4 φίρμες αλλά δεν μιλάει κανείς αγγλικά.. Έβαλα μια θεία μου (οχι απο το δικό μου σόι φυσικά) να μιλήσει που κατέχει λιγάκι τη γλώσσα, και της είπαν να καλέσει ξανά αργότερα. ελπίζω να της πούνε κάτι θετικό. Ταυτόχρονα κοιτάω και αλλού nk_christina , πολύ καλή η ιδέα σου :)

nikita
23.04.2013, 17:37
καλε..λουφας....πω πω ....με το διαβασμα ξεχασα να παρω τα παιδια απο τα αγγλικα ..._antio:

andreass87
23.04.2013, 18:22
loipon ee kanoniste oloi na vrei kamia alli douleia k na ksexasei ti exei traviksei k den grafei allo! ante! xaxaxaxaxa! exei edw mesa palikaria pragmati asteria. mpravo se olous edw mesa. gt gnorisa poli kala paidia! ante LOUFAS makari na vrethei kati k ola na pane kala! :bravo_:

loufas
23.04.2013, 19:25
loipon ee kanoniste oloi na vrei kamia alli douleia k na ksexasei ti exei traviksei k den grafei allo! ante! xaxaxaxaxa! exei edw mesa palikaria pragmati asteria. mpravo se olous edw mesa. gt gnorisa poli kala paidia! ante LOUFAS makari na vrethei kati k ola na pane kala! :bravo_:

Το μόνο που θα με σταματήσει να γράφω, είναι αν μου κόψουν το ίντερνετ!!

loufas
23.04.2013, 19:26
καλε..λουφας....πω πω ....με το διαβασμα ξεχασα να παρω τα παιδια απο τα αγγλικα ..._antio:

χαχαχαχαχα πες μου οτι κάνεις πλακα!!

andreass87
23.04.2013, 19:52
Το μόνο που θα με σταματήσει να γράφω, είναι αν μου κόψουν το ίντερνετ!! xaxaxa wraios!!!!

gio75
23.04.2013, 20:18
8683

:bravo_1: loufas

loufas
24.04.2013, 18:00
Γυρίζοντας στο δωμάτιο, το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να καθίσω στο κρεβάτι και να κλείσω τα μάτια για να ηρεμήσω. Δεν ήταν καθόλου εύκολο.. Κάθε φορά που ανέβαινε κάποιος στο διαμέρισμα και άκουγα την πόρτα έβγαινα έξω για να δω αν είναι αυτός. Η ώρα περνούσε και κανένα σημάδι απ τον “ξάδερφο”. Είχε πάει 01:00 κι αυτός άφαντος. Χτύπησα την πόρτα του μήπως και δεν τον κατάλαβα αλλά δεν πήρα καμία απάντηση. Τον καλώ στο κινητό αλλά και πάλι καμία απάντηση.. Η υπομονή που προσπαθούσα να κρατήσω μαζί με τα νεύρα μου, ξεφεύγαμε απ τα όρια του λογικού.. Τον περίμενα αρκετή ώρα ακόμα στο δωμάτιο με το αυτί τσίτα μήπως ακούσω κάτι. Τίποτα. Το είχα πάρει απόφαση και πολύ πιο ήρεμος αποφάσισα να πέσω για ύπνο.
Η επόμενη μέρα μου επιφύλασσε ακόμα μια έκπληξη. Δεν ήρθε ακόμη για δουλειά και η ώρα είχε πάει 12 σχεδόν. Ρώτησα τους υπόλοιπους αν ξέρουν κάτι αλλά τίποτα. Εκείνη τη στιγμή έμπαινε ο “δάσκαλος” στο μαγαζί. Μου είπε πως τον κάλεσε χθες το βράδυ μετά τη δουλειά και του ζήτησε άδεια για σήμερα. Να και κάτι θετικό! Θα δούλευα πιο ήρεμα και θα μπορούσα να σκεφτώ πιο λογικά. Σίγουρα έχουμε ζήσει όλοι παρόμοιες καταστάσεις, και το να κάνεις συζήτηση με νεύρα δεν βγάζει σε καλό. Ειδικά όταν είσαι οξύθυμος.. Στο μυαλό μου γύριζαν τα ίδια και τα ίδια όμως. Δεν έβρισκα μια λογική εξήγηση γιαυτό που είπε. “Για πιο λόγο; Είχε να κερδίσει κάτι;”
Στη διάρκεια της ημέρας τον ξανακάλεσα αλλά δεν πήρα απάντηση. “Φοβάται; Με αποφεύγει; Γιατί δεν θέλει να μιλήσουμε για το θέμα; Κάτι άλλο πρέπει να κρύβεται πίσω απο αυτή τη κουβέντα, δεν στέκει στο μυαλό μου.. Ελπίζω αύριο να λυθεί μια και καλή.”
Κατά τις 10 το πρωί χτυπάει ξυπνητήρι. Έχετε προσέξει την πλευρά του προσώπου που κοιμόσαστε, πως είναι το πρωί; Σαν να σε χτύπησε κάποιος με τιγάνι! Καθώς ρίχνω νερό στο πρόσωπό μου, ακούω τη φωνή του. Εκείνη τη στιγμή χαμογέλασα με ύφος έτοιμο για φασαρία. Σκουπίζομαι και βγαίνω “αλαφιασμένος” στο διάδρομο. “καλημέρα ξάδερφε! Γιατί δεν σήκωνες το τηλέφωνο χτες; Ανησύχησα.” “Το είχα ξεχάσει στο αυτοκίνητο και το είδα αργά.” Καλά, όταν πλυθείς έχουμε μια κουβέντα να κάνουμε.” “Πω πω, πως κάνεις έτσι ρε αδερφέ. Θα μιλήσουμε το βράδυ.” “Όχι μεγάλε, πάει πολύ το βράδυ. Τώρα θα τα πούμε για να ηρεμήσω και γω.” Μέσα σε 5 λεπτά το πολύ, το μάτι μου είχε γίνει γαρίδα. Είχα κάνει και γαλλικό και τον περίμενα. Χτυπάει η πόρτα και μπαίνει.
“Για πες, τι έγινε τελικά; Τα είπες αυτά ή όχι στη μάνα σου; Πες μου γιατί με πήρε η άλλη και έκλαιγε στο τηλέφωνο.”
Ξάδερφος “Είπα οτι δεν παίρνεις καλά λεφτά και σε βοηθάω. Οτι σου αγοράζω τα τσιγάρα. Αυτό είπα. Κακό είναι;” Είχε πάρει ένα ύφος που δεν μπορώ να το περιγράψω. Ενός χωριάτη που νόμιζε οτι αγοράζει τον κόσμο όλο αν θέλει με τα λεφτά του, οτι δεν έχει ανάγκη κανέναν. Όσο τον κοιτούσα τόσο ανέβαζα θερμοκρασία. “Περίμενε περίμενε. Ζήτησα τη βοήθειά σου; Με βλέπεις να έχω ανάγκη απο χρήματα; Μπορεί να βγάζω πιο λίγα αλλα είναι αρκετά για αυτά που χρειάζομαι. Πως λες οτι σου ζητάω βοήθεια και δανεικά; Να πας να πνιγείς και συ και τα τσιγάρα σου. Ορίστε πάρε και ένα κατοστάρικο για να κλείσουμε τα τσιγάρα. Και απο σήμερα δεν είσαι ξάδερφος, είσαι ένας πονηρός συνάδελφος. Τίποτα παραπάνω.” Δεν ήμουν τόσο ευγενικός στην πραγματικότητα. Οι κουβέντες μου ήταν πολύ πιο άσχημες αλλά δεν λέγονται αυτά εδω.. Το μόνο που μου είπε ήταν οτι είμαι μαλάκας που το πήρα έτσι και έφυγε..
Οι μέρες που περνούσαν ήταν πολύ ψυχρές. Δεν μιλούσαμε σχεδόν καθόλου. Οι υπόλοιποι είχαν καταλάβει πως κάτι τρέχει αλλά δεν με ρώτησαν. Μόνο η Ελπίδα κάποια στιγμή ήρθε και μου είπε “Μη δίνεις σημασία. Έτσι ήταν συνέχεια, γιαυτό δεν τα πάει με κανέναν καλά. Είναι ξάδερφός σου και γιαυτό δεν σου είπε κανείς τίποτα. Στην αρχή κιόλας λέγαμε μεταξύ μας, διπλό το κακό. Τώρα που δεν μιλάτε πάει και λέει στους άλλους διάφορα για σένα. Οτι είσαι αχάριστος, δεν εκτιμάς τίποτα και τέτοια. Του βρήκα δουλειά και αντι να πεί ευχαριστώ μου τη λέει κι απο πάνω;”

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ..

archer100
25.04.2013, 17:14
"Να πας να πνιγείς και συ και τα τσιγάρα σου. Ορίστε πάρε και ένα κατοστάρικο για να κλείσουμε τα τσιγάρα. Και απο σήμερα δεν είσαι ξάδερφος, είσαι ένας πονηρός συνάδελφος. Τίποτα παραπάνω.”

Έπρεπε να του πετάξεις ακόμη ένα κατοστάρικο για να σε χρωστάει κι από πάνω...
Ουδείς πιο μαλάκας από τον ευεργέτη...

loufas
26.04.2013, 18:36
Ακολούθησαν μέρες περίεργες. Δεν μου άρεσε καθόλου η σιωπή που επικρατούσε ανάμεσά μας κι όσο προσπαθούσα να σπάσω τον πάγο απο μέρος μου, τόσο το έπαιρνε πάνω του. Συμπεριφερόταν σαν να του έκανα εγώ τη λαδιά. Όταν το πήρα απόφαση οτι δεν πρόκειται να αλλάξει η στάση του, έπαψα απλά να προσπαθώ. Για καλή μου τύχη δεν χρειάστηκε και πολύ. Μια εβδομάδα μετά το περιστατικό περίπου, είπε πως σταματάει. Χάρηκα όσο κακό κι αν ακούγεται. Δεν είναι και ότι καλύτερο να μην μιλάς με τους συναδέλφους σου, ειδικά σε τόσο "κλειστό" περιβάλλον.
Σε όλη την ιστορία υπάρχει και μια κρυφή ενότητα που δεν είχα σκοπό να αναφέρω. Τον τελευταίο καιρό που εργαζόμουν στην Ολλανδία μιλούσα με μια φίλη απο Ελλάδα. Χαζεύοντας τις φωτογραφίες της στο φατσοβιβλίο, είδα για πρώτη φορά τη "μικρή". Μια μικροκαμωμένη κοπέλα, με μαύρα μαλλιά και ολοστρόγγυλα ματάκια, χαμογελαστή με τις λακουβίτσες στα μάγουλα, μελαχρινό δερματάκι απο τις καλοκαιρινές διακοπές. Ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που "σκάλωσα" τόσο με μια φωτογραφία.. Ήξερα μόνο το όνομά της, τίποτα παραπάνω. Τις πρώτες μέρες πριν πάω για δουλειά και αφού γυρνούσα το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να κοιτάξω τη φωτογραφία της. Ίσως ακούγεται λιγάκι τραβηγμένο, μα ένιωσα αυτό το "κλικ" που άκουγα τόσα χρόνια και κορόιδευα. Κοιτούσα τη φωτογραφία και έκανα διάφορες σκέψεις που μόνο ένα μικρό παιδί θα μπορούσε να με καταλάβει τι εννοώ. Κάθε φορά έπιανα τον εαυτό μου να χαμογελά και να κάνει σαν έφηβος που ένιωσε για πρώτη φορά τον έρωτα! Κάθε μέρα έλεγα απο μέσα μου να μιλήσω στη φίλη μου για εκείνη, μα κάτι με κρατούσε. Φοβόμουν για να είμαι ειλικρινής. Είχα χωρίσει μετά απο 7 χρόνια σχέσης πρόσφατα. Όσοι έχουν ζήσει κάτι παρόμοιο, μπορούν να καταλαβαίνουν τι είναι να χάνεις τον εαυτό σου. Να πιστεύεις πως ξέρεις τον άνθρωπό σου, να κάνεις όνειρα για το μέλλον και ξαφνικά σε μια νύχτα να χάνονται όλα.. Αυτό είναι ένα άλλο κεφάλαιο που έχω διαγράψει οριστικά απο μέσα μου, και πρέπει να παραδεχτώ πως το οφείλω στη "μικρή"..

Η "μικρή"

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ..

giorgopoulos@yahoo.g
28.04.2013, 11:42
dose loufa thn synexeia..............

maria-8
28.04.2013, 15:35
Loufa ξερεις ποσο κοσμο κρατας σε αγωνια?
Μου φαινεται εμπλεξες με τη "μικρη" και μας ξεχασες... _antio:
:lol2::lol2:

AlexanderGr
28.04.2013, 16:37
Πραγματικά συγκλονιστικός είσαι Λούφα είμαι 2 ώρες κολλημένος στο pc αφού είχα καιρό να μπω στην υπέροχη αυτή παρέα και διαβάζω αυτή την <εξομολόγηση> έχεις βγάλει τα εσώψυχα σου.. και αυτό βοηθάει πολλούς μας και από πολλές πλευρές.

loufas
28.04.2013, 23:05
Συγχωρέστε με παιδιά, απλά δεν τραβάει το μυαλό. Ίσως λείψω αρκετό καιρό απο το φόρουμ, δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες. Σας υπόσχομαι πως κάποια στιγμή θα το τελειώσω. Ευχαριστώ όλα τα παιδιά, καλό κουράγιο σε όλους..

yiannis rasta
28.04.2013, 23:08
Χαλαρωσε Κωστη και ευχη μου ολα να πανε καλα !!!

pantamazi_

giorgopoulos@yahoo.g
29.04.2013, 01:35
βαστα γερα λουφα και μην μασας....για ολα υπαρχει λυση

loufas
30.04.2013, 20:47
Κοιτάω ξανά τριγύρω και όλα μοιάζουν ξένα
και να τα αγγίξω δε μπορώ είναι καλά κρυμμένα,
κοιτάω τα σύννεφα και σκέφτομαι ταξίδια,
μα χωρίς φως όλα τα γκρίζα στη ψυχή μου είναι ίδια.
Γι' αυτό τα μάτια χαμηλώνω προς τη γη
και σε καλό μου πάλι να μου βγει,
γιατί κι αυτό το χώμα τώρα που πατάω
δε φταιω εγώ δε μ' έμαθαν να τ' αγαπάω.
Μονάχα σύμβολα τριγύρω και εικόνες
μασόνοι στο σκοτάδι να στήνουνε κανόνες
μια έμμονη ιδέα και μια φοβία
μήπως ποτίσει το μυαλό μου με στημένη βία.
Λόγια πολλά και δεν αντέχω πια
- που είναι η πατρίδα μου εκείνη η γλυκιά
που έχει στη πέτρα χαραγμένο λεει το φως
λες να την ξέχασε για πάντα ο θεός.
Και νιώθω πρόσφυγας εδώ που έχω γεννηθεί
σα τους προγόνους μου εδώ έχω στηθεί
για να ξεπλύνω τύψεις και υποσχέσεις να εκπληρώσω
πόσο ακόμα θα πληρώσω.

Όλα κρατάν καλά κι ο πόνος μεγαλώνει
κι ο φόβος το όνειρό μου συνέχεια πληγώνει
κάνοντας ακόμα πιο βαριά τη μοναξιά μου
στον τόπο αυτό που δανεική είναι κι η χαρά μου.
Στο τόπο αυτό που τα δάκρυα μοιάζουν δώρα
και σκεπασμένη μένει η αλήθεια από το τώρα
ακούω πολλούς να νοιάζονται για μένα
μα όλα τα λόγια πάντα μένουνε θαμμένα.
Γιατί οι σκιές είναι τριγύρω μου πολλές
να βασανίζουν το μυαλό μου με το χθες
γνωστές εικόνες παλιές ελπίδες
μητέρα η πατρίδα κι ας μην την είδες.
Κι ας μη σ' αγκάλιασε ποτέ κοντά της έλα
κλείσε τα μάτια στα χτυπήματα και γέλα
είναι ιερός μας λένε πάντα ο σκοπός
και για να νοιώσουμε το φως.
Πρέπει να κάνουμε συνέχεια υπομονή
για ένα μέλλον λεει καλό που θα φανεί
μα τους βαρέθηκα όλους που να 'ναι ο θεός,
λες να 'ναι πρόσφυγας κι αυτός.

Έχω σημάδια προσφυγιάς και το γλυκό φιλί γιαγιάς στο μέτωπό μου.
Έχω τον πόνο αδελφό και ένα όνειρο κρυφό για φυλακτό μου.
Κάτω απ' τον ήλιο χωρίς φως, για μένα γκρίζος ο ουρανός κι όμως υπάρχω.
Παίρνω κουράγιο τραγουδώ, για όλα αυτά που αγαπώ χωρίς να τα 'χω.

Maira
30.04.2013, 23:20
Loufa απλα εγραψες!!!!!!:victory:

andnik
01.05.2013, 06:34
Λούφα ωραία ιστορία και προπαντός τρομερή περιγραφή!
Εγώ θα σε συμβούλευα, αν μπορώ φυσικά, να κλέψεις λίγο χρόνο και να ξεκινήσεις ξεκινήσεις γερμανικά
αν δεν το έχεις κάνει ακόμη φυσικά. Θα έχεις αυτόματα πολύ περισσότερες επιλογές!
Καλή τύχη και καλή συνέχεια να έχεις!

vertigo
01.05.2013, 07:30
Κοιτάω ξανά τριγύρω και όλα μοιάζουν ξένα
και να τα αγγίξω δε μπορώ είναι καλά κρυμμένα,
κοιτάω τα σύννεφα και σκέφτομαι ταξίδια,
μα χωρίς φως όλα τα γκρίζα στη ψυχή μου είναι ίδια

.

Aγαπημενοι Active Member...
Oμως εγω θα σου αφιερωσω ενα άλλο κομματι τους...

''Άκου μάνα, για όλους έχει ο θεός
Κι ίσως το δικό μου άστρο να `ναι κάπου εκεί στο φως
άκου μάνα για όλους έχει ο θεός.
Και μας χωράει ο ουρανός.

Γι’ αυτό και `γω γυρνάω στο φως και τραγουδάω
έπαψα τις μέρες που περνάν πια να μετράω
μαζεύω τα κομμάτια μου και δεν ελπίζω
σε `κείνα που με θέλουν πάντα, πίσω να γυρίζω.
Σφίγγω τα δόντια μου και έχω παρηγοριά μου
μόνο το όνειρό μου κι όσο αντέξει η καρδιά μου''


http://www.youtube.com/watch?v=0lmo3eQVdGw

gio75
01.05.2013, 08:09
loufa.... μην το βάζεις κάτω....keep going!!! pantamazi_

http://www.youtube.com/watch?v=ADBRbPJ1a8I

Blacktulip
01.05.2013, 08:27
καλημερα πρωτη φορα μπηκα στο θεμα, και εχω μεινει... δεν εχω λογια... υπεροχος γραπτος λογος, τα διαβαζα και με τις σκηνες που περιεγραφες στο καθε τι ηταν σαν να βλεπω ταινια,με εχεις συγκινησει απιστευτα, θαυμαζω την υπομονη σου και σου ευχομαι πραγματικα να βρεις αυτο που ζητας!!!

vertigo
01.05.2013, 10:36
καλημερα πρωτη φορα μπηκα στο θεμα, και εχω μεινει... δεν εχω λογια... υπεροχος γραπτος λογος, τα διαβαζα και με τις σκηνες που περιεγραφες στο καθε τι ηταν σαν να βλεπω ταινια,με εχεις συγκινησει απιστευτα, θαυμαζω την υπομονη σου και σου ευχομαι πραγματικα να βρεις αυτο που ζητας!!!

Καλημερα !Συμφωνω απόλυτα μαζι σου!:)

loufas
01.05.2013, 15:21
αγαπημένοι Active Member...


vertigo νιώθεις :)

Jimz750
21.05.2013, 22:45
Πωωωωω πως φίλε Λουφα αχ και να ήξερες για που ήμουν έτοιμος να βγάλω αύριο εισιτήριο, κ με έσωσες.
Λοιπόν θα πήγαινα για δουλειά στο heerlen στον Κυρ Κώστα τον χωριατη.
Τώρα θα μου πεις που το κατάλαβα,
Ε διάβασα το μυθιστόρημα σου ( έχεις ταλέντο στο γράψιμο) και απο τα λεγόμενα σου κατάλαβα πως μιλάμε για τα ίδια άτομα,γιος στην σάλα, νύφη στην κουζίνα, Ιωαννα η γυναίκα του,το βασικότερο οτι ειναι απο τα Τρίκαλα,το μαγαζί ειναι στο heerlen και θα ερχόταν ο γιος του να με παραλάβει απο dusseldorf.

marinaki30
22.05.2013, 10:35
Λούφα είναι η πρώτη φορά που μπαίνω και διαβάζω και πραγματικά έχω κολλήσει!!!!!! Γραφεις καταπληκτικά! Συνεχισε έτσι. Φαινεσαι άνθρωπος που δεν το βαζει κάτω και γι αυτο δεν θα βγεις χαμενος :bravo_1:

Dealer
22.05.2013, 21:32
Ναι ρε φίλε που έχεις χαθεί τελευταία;
Περιμένουμε τη συνέχεια!

something
23.05.2013, 15:56
απιστευτο...
Πωωωωω πως φίλε Λουφα αχ και να ήξερες για που ήμουν έτοιμος να βγάλω αύριο εισιτήριο, κ με έσωσες.
Λοιπόν θα πήγαινα για δουλειά στο heerlen στον Κυρ Κώστα τον χωριατη.
Τώρα θα μου πεις που το κατάλαβα,
Ε διάβασα το μυθιστόρημα σου ( έχεις ταλέντο στο γράψιμο) και απο τα λεγόμενα σου κατάλαβα πως μιλάμε για τα ίδια άτομα,γιος στην σάλα, νύφη στην κουζίνα, Ιωαννα η γυναίκα του,το βασικότερο οτι ειναι απο τα Τρίκαλα,το μαγαζί ειναι στο heerlen και θα ερχόταν ο γιος του να με παραλάβει απο dusseldorf.

Jimz750
23.05.2013, 17:04
Απίστευτο κ όμως αληθινό ,
Οταν άρχισα να διαβάζω την ιστορία του λουφας λέω "άντε ρε, σύμπτωση θα ειναι" αλλά στην συνέχεια ήταν σαν να ακούω την φωνή του χωριατη.
Το παράξενο ειναι πως όταν αφηγηθηκα την ιστορία σε έναν φίλο μου άνεργο κ του ανέφερα πως δεν πάω εκεί μου ζήτησε το τηλέφωνο του χωριατη για να παει αυτός.του το έδωσα με τις καλύτερες ευχές.

afrodite
23.05.2013, 17:05
Απίστευτο κ όμως αληθινό ,
Οταν άρχισα να διαβάζω την ιστορία του λουφας λέω "άντε ρε, σύμπτωση θα ειναι" αλλά στην συνέχεια ήταν σαν να ακούω την φωνή του χωριατη.
Το παράξενο ειναι πως όταν αφηγηθηκα την ιστορία σε έναν φίλο μου άνεργο κ του ανέφερα πως δεν πάω εκεί μου ζήτησε το τηλέφωνο του χωριατη για να παει αυτός.του το έδωσα με τις καλύτερες ευχές.

Απο οτι φαινεται δεν ειναι και τόοοσο φίλος σου...:lol2:

Jimz750
23.05.2013, 17:10
Απο οτι φαινεται δεν ειναι και τόοοσο φίλος σου...:lol2:

Χαχα γιατί το λες αυτό τώρα;

afrodite
23.05.2013, 17:12
Γιατι τον εστειλες με τις καλυτερες ευχες σου και δεν τον "προστατευσες"....λολ

loufas
24.05.2013, 16:53
Γειά σας πατριωτάκια! Τελικά βρήκα προσωρινή εργασία, που αλλού σε εστιατόριο και μαντέψτε απο που είναι.. Έκανα πάνω απο 150 τηλέφωνα για δουλειά και όλα ήταν άκυρα (σε εστιατόρια). Σε γερμανική δεν το έψαξα σχεδόν καθόλου λόγω σπιτιού. Σε λίγες μέρες ξεκινάω δουλειά ευτυχώς και σύντομα θα έρθει η συνέχεια της ιστορίας. Ευχαριστώ απο καρδιάς για τα μηνύματα που μου στείλατε στο inbox και σας εύχομαι το καλύτερο!

vertigo
24.05.2013, 18:41
Γειά σας πατριωτάκια! Τελικά βρήκα προσωρινή εργασία, που αλλού σε εστιατόριο και μαντέψτε απο που είναι.. Έκανα πάνω απο 150 τηλέφωνα για δουλειά και όλα ήταν άκυρα (σε εστιατόρια). Σε γερμανική δεν το έψαξα σχεδόν καθόλου λόγω σπιτιού. Σε λίγες μέρες ξεκινάω δουλειά ευτυχώς και σύντομα θα έρθει η συνέχεια της ιστορίας. Ευχαριστώ απο καρδιάς για τα μηνύματα που μου στείλατε στο inbox και σας εύχομαι το καλύτερο!

Καλως τον συγγραφεα μας ! :)
Μπραβο!

gio75
25.05.2013, 08:13
σιδεροκέφαλος loufas. Καλή αρχή....:bravo_:

Blacktulip
25.05.2013, 08:22
αντε με το καλο!!! εμεις π ε ρ ι μ ε ν ο υ μ ε........:bravo_1:

Katerilam
01.06.2013, 10:53
Λούφα, γεια, απίστευτη η ιστορία σου. Και εγώ, χρόνια πριν, έφυγα για Ολλανδία από Ρέθυμνο για Άμστερνταμ, με μόνο 1 βαλίτσα και κάποιες χιλιάδες δρχ (τότε). Είχα μόνο τη διεύθυνση από μία ελληνο-αγγλίδα φίλη μου. Τη βρήκα με τα χίλια ζόρια, για να καταλάβω ότι δεν είχε δικό της σπίτι και ότι έμενε σε γνωστούς της και για διάστημα πολλών μηνών, έμενα και εγώ από καναπέ σε καναπέ, δικών της γνωστών. Ολλανδικά δεν ήξερα γρι. Μόνο αγγλικά. Όμως ποτέ δεν ήθελα να δουλέψω σε ελληνικά εστιατόρια, λέγοντας, ότι έτσι δεν θα μάθω ποτέ Ολλανδικά (αφού θα μιλάω ελληνικά όλη την ώρα) και προσπάθησα να βρω δουλειές με ολλανδούς. Πήγα στα γραφεία ευρέσεως εργασίας (αυτά που σου γράφω, είναι τώρα πάνω από 15 χρόνια έτσι?). Η πρώτη μου ποτέ δουλειά σε εξωτερικό,έξω πολύ από την πόλη, στη μέση του πουθενά που λέμε, σε εργοστάσιο με λουλούδια να φτιάχνουμε μπουκέτα για Γαλλία, Ισπανία, και άλλες ευρωπαικές χώρες. Από το πρωί έως αργά το βράδυ, (ούτε που θυμάμαι πόσα λεφτά έπαιρνα τότε), αλλά δεν με ένοιαζε, όπως και εσένα. Μου αρκούσε που είχα δουλειά και πληρωνόμουν, για να έχω τα προς το ζην. Θυμάμαι, εκεί έμαθα τις πρώτες μου ολλανδικές λέξεις, μιας και αγγλικά γνώριζαν όλοι οι ολλανδοί συνάδελφοι αλλά αρνιόταν να μου μιλήσουν...Να μην στα πολυλογώ, πέρασαν έτσι οι πρώτοι 6 μήνες. Μετά κάπως καλυτέρευσαν τα πράγματα, και πήγα σε φροντιστήριο για ξένους να μάθω τη γλώσσα, την οποία πλήρωνα εγώ, ενώ για άλλα εκτός Ευρώπης κράτη, ήταν δωρεάν!!!, και 3 χρόνια μάθαινα, και τέλος καλά, όλα καλά, βρήκα καλύτερες δουλειές, πιο κοντά στην πόλη, αλλά ποτέ μα ποτέ με έλληνες! Γνώρισα και ένα ολλανδό που έμεινα για κάποιο διάστημα στο σπίτι του, αλλά μετά από 7 χρόνια Ολλανδίας, γύρισα ξανά στο σπίτι μου, γιατί, είχα βαρεθεί να μην μπορώ να βρω δικό μου σπίτι και να είναι τόσα χρόνια τα ρούχα μου σε βαλίτσες και από εδώ και από εκεί. Πέρασαν τα χρόνια, και εγώ και ο αρραβωνιαστικός μου, έχουμε έρθει τώρα σχεδόν 9 μήνες Γερμανία (Μόναχο), δυστυχώς όμως η τύχη δεν είναι με το μέρος μας, και από θέμα δουλειάς και από θέμα σπιτιού (τα πράγματα έχουν αλλάξει για τους καινούριους <μετανάστες> κατά πολύ), και έτσι, σε λίγες μέρες, επιστρέφουμε πάλι πίσω. Στη δε Ολλανδία που έχω ακόμα επαφές με πρώην συναδέλφους, μου λένε, ότι και εκεί τα πράγματα από θέμα δουλειάς έχουν δυσκολέψει, μιας και σου κάνουν ένα 6 μηνο συμβόλαιο και μετά είσαι πάλι από την αρχή στο ψάξιμο..Πάντως, όπου και να είσαι, ότι και να κάνεις, σου εύχομαι τα καλύτερα.

loufas
06.06.2013, 00:52
" Η μικρή"

Μου κρατούσε συντροφιά στις δύσκολες στιγμές και ας μην το γνώριζε. Ήταν κάτι σαν τους φανταστικούς φίλους που είχαμε οι περισσότεροι στα παιδικά μας χρόνια. Τα δύσκολα βράδια μετά τη δουλειά, τα δύσκολα πρωινά πριν τη δουλειά.. Ότι και αν με βάραινε κοιτούσα τις φωτογραφίες που είχε αναρτήσει στο φατσοβιβλίο και χαζογελούσα σαν μικρό παιδί. Αυτό κράτησε περίπου ενάμισι μήνα. Τόσο μου πήρε για να κάνω την κίνηση. Τώρα που το σκέφτομαι, ούτε στο γυμνάσιο δεν μου είχε πάρει τόσο για να πλησιάσω κοπέλα. Ήταν κάτι το διαφορετικό όμως, το ένιωθα.. Η ιστορία ξεκίνησε με τον κλασικό τρόπο της σήμερον εποχής. Αίτημα φιλίας και like στις φωτογραφίες. Αν θυμάμαι καλά έκανα σε όλες. ειδικά σε αυτές που μου άρεσαν πολύ, δεν έλειπαν τα σχόλια του ιντερνετικού καμακιού.. Δεν περίμενα και τίποτα το ιδιαίτερο, μόνο τα τυπικά σχόλια και απαντήσεις που θα μπορούσε να δώσει κανείς σε έναν άγνωστο..
Πριν ξεκινήσω τα σχόλια που ανέφερα, είχε πέσει μια μικρή ανάκριση στη φίλη μου. Τα γνωστά, τι τύπος είναι, αν είναι σε σχέση και τα σχετικά. Της είχα πει να πει και κανένα καλό λόγο για μενα, γιαυτό είναι οι φίλοι άλλωστε! Δεν έβλεπα την ώρα να φύγω απο τη δουλειά και να συνδεθώ με το "κλεμένο" δίκτυο απο το σαραβαλιασμένο μου λάπτοπ στο φατσοβιβλίο και να δω αν έγραψε κάτι, αν έκανε έστω ένα like σε αυτά που έγραφα. Λες και περίμενα αποτελέσματα απο εξετάσεις ήταν! Όταν έγραφε κάτι, ακόμα και εντελώς άσχετο, πίστευα οτι το έγραφε για μένα! Τραγούδια; Δεν το συζητώ. Άγνωστα εντελώς που δεν τα είχα ακούσει ποτέ ούτε σαν τίτλους, έψαχνα τους στίχους στο διαδίκτυο για να πιάσω κάποιο κρυφό μήνυμα. Τι στιγμές..

"Οι πρώτη συνομιλία"

Συνεχίζεται..

Blacktulip
06.06.2013, 10:06
Καλημερα βρε loufas περιμενουμε όλοι με αγωνια να διαβασουμε κατι και εσυ γραφεις πεντε σειρες??? σαν τα παιδακια μας δειχνεις την σοκολατα και μας δινεις ενα κομματακι!!!!!διπλα στο συνεχιζεται γραψε και ποτε συνεχιζεται...:bravo_:

canadiara
07.06.2013, 05:22
Μαράκι θα το μελαγχολήσω λιγάκι τώρα, μα δεν θέλω πελάτες. Πατριώτες ήθελα και τους βρήκα!! Να σαι καλά :)

διαβάζω όσα πέρασες, δεν έχω φτάσει στις πιο πρόσφατές σου αναρτήσεις. προσωπικά στενοχωριέμαι με όσα περνάω αλλά εσύ έχεις περάσει πολύ χειρότερα και δεν σε βλέπω να χάνεις ούτε το κουράγιο σου, ούτε τη δύναμή σου, μα ούτε και την χαρά για ζωή. αυτό όμως που με συγκίνησε περισσότερο είναι η παραπάνω σου φράση. συμφωνώ με τους άλλους, να κάνεις την ιστορία σου βιβλίο και τα έσοδα δεν θα είναι απλά χρήματα αλλά συμπαράσταση, κατανόηση και αλληλεγγύη οπότε να μη νιώσεις άσχημα. άσε τα εστιατόρια και πιάσε την πένα, ή μάλλον τον Η/Υ.

marinaki30
07.06.2013, 09:51
" Η μικρή"

Μου κρατούσε συντροφιά στις δύσκολες στιγμές και ας μην το γνώριζε. Ήταν κάτι σαν τους φανταστικούς φίλους που είχαμε οι περισσότεροι στα παιδικά μας χρόνια. Τα δύσκολα βράδια μετά τη δουλειά, τα δύσκολα πρωινά πριν τη δουλειά.. Ότι και αν με βάραινε κοιτούσα τις φωτογραφίες που είχε αναρτήσει στο φατσοβιβλίο και χαζογελούσα σαν μικρό παιδί. Αυτό κράτησε περίπου ενάμισι μήνα. Τόσο μου πήρε για να κάνω την κίνηση. Τώρα που το σκέφτομαι, ούτε στο γυμνάσιο δεν μου είχε πάρει τόσο για να πλησιάσω κοπέλα. Ήταν κάτι το διαφορετικό όμως, το ένιωθα.. Η ιστορία ξεκίνησε με τον κλασικό τρόπο της σήμερον εποχής. Αίτημα φιλίας και like στις φωτογραφίες. Αν θυμάμαι καλά έκανα σε όλες. ειδικά σε αυτές που μου άρεσαν πολύ, δεν έλειπαν τα σχόλια του ιντερνετικού καμακιού.. Δεν περίμενα και τίποτα το ιδιαίτερο, μόνο τα τυπικά σχόλια και απαντήσεις που θα μπορούσε να δώσει κανείς σε έναν άγνωστο..
Πριν ξεκινήσω τα σχόλια που ανέφερα, είχε πέσει μια μικρή ανάκριση στη φίλη μου. Τα γνωστά, τι τύπος είναι, αν είναι σε σχέση και τα σχετικά. Της είχα πει να πει και κανένα καλό λόγο για μενα, γιαυτό είναι οι φίλοι άλλωστε! Δεν έβλεπα την ώρα να φύγω απο τη δουλειά και να συνδεθώ με το "κλεμένο" δίκτυο απο το σαραβαλιασμένο μου λάπτοπ στο φατσοβιβλίο και να δω αν έγραψε κάτι, αν έκανε έστω ένα like σε αυτά που έγραφα. Λες και περίμενα αποτελέσματα απο εξετάσεις ήταν! Όταν έγραφε κάτι, ακόμα και εντελώς άσχετο, πίστευα οτι το έγραφε για μένα! Τραγούδια; Δεν το συζητώ. Άγνωστα εντελώς που δεν τα είχα ακούσει ποτέ ούτε σαν τίτλους, έψαχνα τους στίχους στο διαδίκτυο για να πιάσω κάποιο κρυφό μήνυμα. Τι στιγμές..

"Οι πρώτη συνομιλία"

Συνεχίζεται..

Loufa καλως ήρθες!!!!!!

Περιμένουμε όλοι με αγωνία τη συνέχεια........

vertigo
07.06.2013, 11:59
" Η μικρή"

Δεν έβλεπα την ώρα να φύγω απο τη δουλειά και να συνδεθώ με το "κλεμένο" δίκτυο απο το σαραβαλιασμένο μου λάπτοπ στο φατσοβιβλίο και να δω αν έγραψε κάτι, αν έκανε έστω ένα like σε αυτά που έγραφα. Λες και περίμενα αποτελέσματα απο εξετάσεις ήταν! Όταν έγραφε κάτι, ακόμα και εντελώς άσχετο, πίστευα οτι το έγραφε για μένα! Τραγούδια; Δεν το συζητώ. Άγνωστα εντελώς που δεν τα είχα ακούσει ποτέ ούτε σαν τίτλους, έψαχνα τους στίχους στο διαδίκτυο για να πιάσω κάποιο κρυφό μήνυμα. Τι στιγμές..



Συνεχίζεται..


:)

Αναμένουμε!

ευανθια
07.06.2013, 12:50
Περιμένουμε !!!

afrodite
07.06.2013, 15:16
Ρε Λουφα πανω στο καλυτερο μας το κοβεις;; Τωρα που εχει και λαβ στορυ; Γιατι κάθε βιβλιο που σεβεται τον εαυτο του πρεπει να εχει κι ενα λαβ στορυ μεσα.... Αμαν ρε παιδι μου, ουτε στο game of thrones τετοια αγωνια....

vertigo
07.06.2013, 15:40
Ειδες Kωστη; το αναγνωστικο κοινο θελει και το λαβ στορυ ! Xωρίς ,δεν γινεται! :smile_:

υ.γ ξερει η agent :lol2:

loufas
08.06.2013, 01:03
Καθώς χάζευα τις φωτογραφίες της για μια ακόμη φορά, ακούγεται ο χαρακτηριστικός ήχος της συνομιλίας και πετάγεται το παραθυράκι κάτω δεξιά. Δεν έδωσα σημασία γιατί άκουγα Παπακωνσταντίνου και υπέθεσα πως κάποιο ρεμάλι απο τα φιλαράκια θα είναι να πούμε καμιά χαζομάρα. Όταν το μάτι μου έπεσε στο όνομα του συνομιλητή όμως, πάγωσα.. Ήταν εκείνη! Πραγματικά δεν ήξερα τι να γράψω. Είχε στείλει ένα απλό "hi". Άρχισε η συζήτηση με τον εαυτό μου. Κατάλαβα πως ψιθύριζα και προς στιγμήν σκέφτηκα μήπως με ακούσουν οι άλλοι και με περάσουν για τρελό. Δεν είναι και ότι καλύτερο να μιλάς μόνος σου σε ένα άδειο δωμάτιο.. "Τώρα; Τι λέμε; Πως ξεκινάμε;" Ήθελα να της πω αμέσως πόσο πολύ μου άρεσε, οτι την σκέφτομαι συνεχώς και ας μην την ξέρω. "Πως να το κάνω αυτό; Θα με περάσει για κανένα λιγούρη που την πέφτει σε κάθε όμορφη κοπέλα του φατσοβιβλίου! Θα με πει ανώμαλο που τη βρίσκω με τις φωτογραφίες της και θα με διαγράψει. Αν με διαγράψει τι θα κάνω; Είναι σα να με χωρίζει!! Συγκρατήσου Κωστή.." Έλεγα σφίγγοντας τις γροθιές μου. "ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ!!" είπα λιγάκι φωναχτά.. "Πρέπει να της το φέρω με τρόπο. Πρέπει να πω κάτι καλό για αρχή, κάτι μετρημένο και ταυτόχρονα "πιασάρικο" Πρέπει να βρώ τρόπο να ανοίξω συζήτηση και να έχει διάρκεια." Τόσο καιρό σκέφτομαι τι να της πω, έκανα ακόμα και εξάσκηση στον καθρέφτη λες και θα συναντιόμασταν. Το έχετε κάνει και σίγουρα χαμογελάτε αυτή τη στιγμή!! Χαχαχαχα, έπαιρνα και το ύφος του greek lover που δεν μασάει ποτέ να τα ρίξει σε όποια του αρέσει.. Πρέπει να μου πήρε τουλάχιστον δέκα λεπτά για να πάρω την απόφαση και να γράψω κάτι. Στο διάστημα αυτό, ήρθε και δεύτερο μήνυμα. "Είσαι δω;" Πόσο απλό ήταν να πω μια καλησπέρα;
"Γειά! Ναι εδώ είμαι απλά έχω λίγη δουλίτσα γιαυτό αργώ να απαντήσω..", "Αν ενοχλώ να τα πούμε άλλη στιγμή." Πριν προλάβει να τραβήξει το δάχτυλό της απο το ΕΝΤΕΡ, είχα απαντήσει κιόλας "όχι όχι τελείωσα." Ήταν η πρώτη φορά που χρησιμοποίησα το τυφλό σύστημα!! Κάθε φορά περίμενα να μου γράψει κάτι για να απαντήσω. Είχα χάσει τη μπάλα! Δεν έκανα ούτε μια ερώτηση, ούτε μια κίνηση να ξεκινήσω κάποια συζήτηση. Είχα ανοίξει και δεύτερο παράθυρο για να βλέπω τη φωτό της πιο καλά. Την είχε βγάλει στη Σαντορίνη. Μαυρισμένο δερματάκι, μαύρα μαλιά και απαλό ολοστρόγγυλο προσωπάκι με τις λακουβίτσες στα μαγουλάκια. Φορούσε ένα ολόσωμο αέρινο φόρεμα με ανοιχτά καλοκαιρινά χρώματα. Στεκόταν δίπλα σε κάτι βραχάκια και ο ήλιος έλουζε το δέρμα της. Οπτασία.. Η συζήτηση δεν είχε συγκεκριμένο θέμα. Με ρώταγε απαντούσα με χαμόγελο. Βέβαια δεν με έβλεπε και γιαυτό χαμογελούσα. Ένιωθα χαζοχαρούμενος έφηβος που κατάφερε να μιλήσει με την κοπέλα που έχει καψουρευτεί απο το δημοτικό και περίμενε να φτάσει στο λύκειο για να το κάνει.. Με είχε ρωτήσει πόσο χρονών είμαι. Όταν της είπα και την ρώτησα το ίδιο, τότε την είπα για πρώτη φορά "μικρή" Αυτή τη στιγμή που γράφω χαμογελώ!!
Μιλούσαμε για εντελώς άσχετα πράγματα και μας πήρε αργά. Το μυαλό μου όμως ήταν κολλημένο να της πω οτι μου αρέσει. Δεν μπορούσα να το ρισκάρω όμως! "Πρέπει να βρω ένα τρόπο να την κάνω να ξαναμιλήσουμε. ΣΚΕΨΟΥ!!" Η ώρα περνούσε και κάποια στιγμή μου είπε πως νύσταξε. Τότε δούλευε σε ένα κατάστημα σαν πωλήτρια και έκανε αρκετά χιλιόμετρα με το αστικό για να φτάσει. Απο τη μια να θέλω σαν τρελός να ξαναμιλήσουμε και απο την άλλη να μην της το δείξω.. Έφτασε η ώρα της καληνύχτας. Για καλή μου τύχη με ρώτησε εκείνη τι ώρα τελειώνω τη δουλειά και αν θα μπω αύριο βράδυ. Το πρώτο διαδικτυακό ραντεβού μας!! Καληνυχτίσαμε ο ένας τον άλλο, και ξάπλωσα. Δεν νομίζω να ακουμπούσα το στρώμα εκείνο το βράδυ.. Το σώμα και το μυαλό είχαν χωριστεί! Ένιωθα τόσο ήρεμος, τόσο χαλαρός και τόσο χαρούμενος! Η υγρασία της Ολλανδίας ήταν πλέον καλοκαιρινή δροσούλα στην Ελλάδα.. Ήταν η πρώτη φορά στο διάστημα που δούλευα στον χωριάτη και ήθελα να ξημερώσει γρήγορα να πάω για δουλειά. Για τι άλλο; Για να σχολάσω και να μιλήσω μαζί της..

"Συνεχίζεται.."

loufas
08.06.2013, 01:07
Ειδες Kωστη; το αναγνωστικο κοινο θελει και το λαβ στορυ ! Xωρίς ,δεν γινεται! :smile_:

υ.γ ξερει η agent :lol2:

Χωρίς τις συμβουλές σου δεν θα συνέχιζα το γράψιμο ;) Respect!!

giorgopoulos@yahoo.g
08.06.2013, 03:09
δωσεεεεε λουφα....εχουμε παθει και εμεις το ιδιο με εσενα φιλε.....περιμενουμε να δουμε ποτε θα μπεις για να γραψεις την συνεχεια

ευανθια
08.06.2013, 14:09
Συνέχισε Κωστή !!!!:)

Blacktulip
08.06.2013, 20:41
παραλιγο να καψω το φαγητο λουφας θα με φαει ο αντρας μου...

sid13
13.06.2013, 12:42
μεγαλος μαγκας με παντελονια φιλε λουφα.πανω κατω και η δικια μοθ ιστορια ετσι εχει στην γερμανια.βεβαια εγω αντεξα και εκανα υπομονη 6 μηνες.μετα ενα βραδυ επιασα το αφεντικο μου,τον αρχισα τα καντηλια χωρις να τον αφηνω να απαντησει σε τιποτα.απλα πραγματα,αν δεν γουσταρεις με διωχνεις.μετα τα καντηλια η σχεση μας ειναι αψογη.παρα πολυ ειναι θρασυδειλοι.φοβος και τσαμπουκα θελει.μην μασας τιποτα

karmen1314
13.06.2013, 23:00
Φιλε Λουφα καταλαβαινεις οτι πολλοι περισσοτεροι απο αυτους που σου γραφουν εδω παρακολουθουν την ιστορια σου!Συνεχισε να γραφεις γιατι πραγματικα μας εχεις συναρπασει!Καλη συνεχεια σε ο,τι κανεις και καλη τυχη στα ονειρα σου!

gg_nefeli
03.07.2013, 17:32
Loufa περιμενουμε με αγωνια την συνεχεια! Τέλεια ιστορια!

loufas
08.07.2013, 00:49
Όταν άνοιξα τα μάτια μου, είχα ένα μούδιασμα στο στόμα. Νομίζω πως χαμογελούσα όλη νύχτα! Θυμόσαστε την αίσθηση που είχαμε μικροί; Πριν καν ανοίξουμε τα μάτια μας, ξέραμε πως θα είναι πολύ καλή και ηλιόλουστη μέρα. Ανοίγαμε τα μάτια μας και πραγματικά, είχε ήλιο και ξεκινούσαμε για το σχολείο μέσα στη τρελή χαρά!!
Οι ώρες μου φαινόντουσαν αιώνες. Ο χωριάτης δεν υπήρχε για μένα εκείνη τη μέρα. Ότι και να έλεγε, όσο και να γάβγιζε, όσο και να κατέβαζε τα μουτσούνια του εγώ χαμογελούσα! Δεν με ενδιέφερε τίποτα άλλο παρά μόνο να ανέβω στο δωμάτιο και να μιλήσω με τη μικρή. Ένιωθα ερωτευμένος έφηβος, δεν μπορώ να το εξηγήσω διαφορετικά..
Η μέρα περνούσε αργά και βασανιστικά. Το ρολόι είχε παγώσει. Ανέβηκα ίσα με 15 φορές στο δωμάτιο. Κοιτούσα το σαραβαλιασμένο μου λάπτοπ ξανά και ξανά μήπως και έστειλε κάτι, μήπως έκανε κανένα σχόλιο, μήπως έστειλε κάτι στο inbox. Ο χωριάτης για κακή μου τύχη με κατάλαβε πως ανέβαινα συνεχώς επάνω και με έκραξε. "Τι φτιάνς και ανεβαίνς συνέχεια απαν;" "Κόψιμο κυρ Κώστα, κόψιμο.."
Η μέρα τελείωσε επιτέλους. Τα χέρια μου πηγαίναν σαν καρτούν κινουμένων σχεδίων, δεν προλάβαινε να δώσει εντολή ο εγκέφαλος και τα χέρια είχαν καθαρίσει κιόλας τα περισσότερα. Μηχανή του καφέ, ποτήρια, ράφια, συρτάρια, ντουλάπια, κάνουλες, βιτρίνα, ακόμα και τα σκουπίδια νομίζω πως κατεβήκανε μόνα τους εκείνο το βράδυ! Κοιτούσα ξανά και ξανά μήπως έχω ξεχάσει τίποτα και με "χώσει" ο χωριάτης. Δεν ήθελα να χάσω ούτε λεπτό!! Καληνύχτισα όσους έτυχε να δω και έφυγα τρέχοντας για το δωμάτιο. Το πρώτο βράδυ στην Ολλανδία που έμεινα νηστικός! Κομματάκι δύσκολο για μένα βλέπεις γιατί τα κρατάω τα κιλάκια μου..
Βγάζω πουκάμισο, πετάω παπούτσια, παντελόνι και παίρνω θέση "μάχης" Τσεκάρω μια στα γρήγορα να έχω τα τσιγάρα κοντά και το μπουκαλάκι με το νερό, ανοίγω το φάκελο με τα mp3 του Βασίλη, πατάω play και αναμένω..

Δεν περάσανε λίγα λεπτά και είδα δίπλα στο όνομά της το πράσινο λαμπάκι. Είχε μπει. Χαμόγελο με τη μια ο Κωστής.. Ξεκίνησα εγώ πρώτος στέλνοντας το πρώτο "καλησπέρα". Ξεκινήσαμε λοιπόν και λέγαμε διάφορα. Ένιωθα σαν να ήταν δίπλα μου και μιλούσαμε πίνοντας δροσερό καφεδάκι. Κάθε ερώτηση, κάθε απάντηση, έκανα και τον κατάλληλο μορφασμό λες και με έβλεπε. Ότι έστελνα ή μου έστελνε το διάβαζα ξανά και ξανά. Η κάθε απάντησή που έστελνα ήταν στο μυαλό μου ποίημα. Προσπαθούσα να της κάνω εντύπωση.. Για κάποιο άγνωστο λόγο όμως, η κουβέντα γυρνούσε στην ίδια ερώτηση. "Τι άλλο;" Δεν γνωριζόμασταν και τόσο πολύ για να έχουμε κάτι να συζητήσουμε. Έπιανα τον εαυτό μου να κάνει και χαζές ερωτήσεις μόνο και μόνο γι'α να κερδίσω λίγο χρόνο ακόμα. "Τι καιρό έχετε, τι έφαγες σήμερα, κανένα περίεργο απο την πατρίδα" και τέτοια χαζά.. Σκέψου σκέψου!! Η ώρα περνούσε και τίποτα καινούργιο δεν έβγαινε απο το μυαλό μου να πω.. Απο την πλευρά της το ίδιο. Κάποια στιγμή συνειδητοποίησα πως η ώρα είχε περάσει για τα καλά, και σίγουρα καθόταν απο ευγένεια. Έπρεπε να την καληνυχτίσω, δεν πήγαινε άλλο. Μετά απο κάποια δευτερόλεπτα σιγής το πήρα απόφαση και της έγραψα πως πρέπει να βγω. Με το ζόρι πάτησα το enter αλλά δεν γινόταν διαφορετικά. Περίμενα να μου πει το ίδιο όπως και το προηγούμενο βράδυ, "θα τα πούμε αύριο" αλλά δεν.. Είπε μια απλή καληνύχτα και τελείωσε το παραμύθι εκεί. Για εκείνη τουλάχιστον, εγώ είχα να "ταξιδέψω" λίγο ακόμα στις φωτογραφίες της..
Ξύπνησα αγκαλιά με το λάπτοπ και τη φωτογραφία της ανοιχτή..

giorgopoulos@yahoo.g
08.07.2013, 00:59
"Κόψιμο κυρ Κώστα, κόψιμο.." ............απλα θεικο!!!!! δωσε λουφαΑΑΑΑΑΑΑΑ

Blacktulip
08.07.2013, 10:41
δεν θα προλαβω να μαγειρεψω λουφααααααααα!!!

loufas
21.07.2013, 01:30
Κάθε μέρα το ίδιο σκηνικό. Ξυπνούσα και με τη μια άνοιγα το σαραβαλάκι μου για να δω τις φωτογραφίες της ή κάποιο καινούριο μήνυμα. Δεν μπορούσα να κρύψω ούτε στιγμή τον ενθουσιασμό μου. Σιγά σιγά ξεκίνησα να της κάνω διάφορες "αδιάκριτες" ερωτήσεις. Ξέρω πολύ καλά πως αν ήταν κάτι "live" δεν θα το έκανα ποτέ. Ξέρω επίσης πως ούτε διαδικτυακά θα έπρεπε να κάνω τέτοιες ερωτήσεις αλλά δεν μπορούσα.. Ήθελα να γνωρίζω τα πάντα. Δυστυχώς πολλές απο τις απαντήσεις της δεν μου αρέσανε καθόλου, αλλά ήθελα να ξέρω! Πολλές φορές τα έβαζα με τον εαυτό μου και με μάλωνα. <<Τι θέλεις και ρωτάς, αφού χαλιέσαι. Άσε τα πράγματα να κυλήσουν απο μόνα τους. Τι σε νοιάζει το παρελθόν του άλλου;>> Σίγουρα κάποιοι καταλαβαίνουν απόλυτα πως ένιωθα γιατί έκαναν ή το κάνουν όσο λάθος και αν το θεωρούν. Για κακή μου τύχη ενώ γνωρίζω πόσο λάθος είναι, επιμένω σε κάτι πράγματα και ας με χαλάνε. Πολλές φορές κινδύνεψα να "χάσω" την επικοινωνία μαζί της, μα δεν έκανα πίσω.. Απο τη πλευρά της έπαιρνα απαντήσεις πότε "άνετες", και πότε "κακές". Με απλά ελληνικά ξενέρωνε με αυτά που τη ρωτούσα..

Μόναχο..

Η ιστορία όσο πήγαινε γινόταν και πιο αληθινή. Μετά απο όλα αυτά που είχαν προηγηθεί, είχαμε αποκτήσει ένα "δέσιμο" περίεργο. Συζητούσαμε πότε σαν φίλοι, πότε σαν "ζευγάρι" ανοιχτόμυαλο. Απο αυτά τα ζευγάρια που λένε ακόμα και τις πιο προσωπικές τους στιγμές, τα πιο κρυφά τους μυστικά. Με βοήθησε πάρα πολύ η παρουσία της στην πορεία αυτή, ακόμα με βοηθά.. Δεν υπήρχε πρωί, μεσημέρι, βράδυ ή ακόμα και κατά τη διάρκεια της ημέρας να μην πούμε κάτι. Η "παρουσία" της ήταν και είναι απαραίτητη για την "επιβίωσή" μου στο εξωτερικό. Τα πρωινά πίναμε καφέ μπροστά απο την οθόνη του υπολογιστή σαν να καθόμαστε στην κουζίνα πριν πάμε για δουλειά. Κατά τη διάρκεια της ημέρας μιλούσαμε για διάφορα λες και γνωριζόμασταν χρόνια. Λίγο το μεσημέρι το χαλούσαμε γιατί έχω ένα ακόμα κακό. Αν δεν κοιμηθώ έστω μια ώρα το μεσημέρι, είμαι σαν ζωντανός νεκρός.. Λόγω διαφοράς ώρας έχανε τη μεσημεριανή της ξεκούραση μόνο για να μιλήσουμε, ας μην λέγαμε πολλά. Μόνο και μόνο να μιλήσουμε.. Τα απογεύματα πριν πιάσω δουλειά ξανά το ίδιο. Συνομιλία πριν τη δουλειά και κατά τη διάρκεια. Το βράδυ ήταν το πιο καλό.. Μετά τη δουλειά με περίμενε. Τότε τελείωνα κατά τις 12 το βράδυ, 1 ώρα Ελλάδος. Δεν κοιμόταν, με περίμενε να πούμε έστω μια καληνύχτα, να την δω και να με δει πριν πέσουμε για ύπνο.. Θυμάμαι ακόμα πως περίμενε ο ένας τον άλλο να ανάψουμε ταυτόχρονα το τελευταίο τσιγάρο της ημέρας και μετά να την πέσουμε. Το ανάβαμε μαζί και το σβήναμε μαζί. Τι στιγμές.. Κάποιες φορές ήταν τόσο κουρασμένη που την έπαιρνε ακόμα και ο ύπνος στο πληκτρολόγιο! Ειδικά αν είχε κλειστή κάμερα και δεν την έβλεπα, σε κλάσματα δευτερολέπτου τον "'έπαιρνε!" . Ακόμα και τώρα το κάνει αυτό χεχεχε..

giorgopoulos@yahoo.g
21.07.2013, 05:23
loyfas the best

Blacktulip
21.07.2013, 11:37
loyfa σε ποιο τακτικα διαστηματα δεν γινεται να τα γραφεις? μας κοβεις παντα στα καλυτερα...

loufas
23.07.2013, 01:08
Ακολούθησαν μέρες περίεργες. Δεν μου άρεσε καθόλου η σιωπή που επικρατούσε ανάμεσά μας κι όσο προσπαθούσα να σπάσω τον πάγο απο μέρος μου, τόσο το έπαιρνε πάνω του. Συμπεριφερόταν σαν να του έκανα εγώ τη λαδιά. Όταν το πήρα απόφαση οτι δεν πρόκειται να αλλάξει η στάση του, έπαψα απλά να προσπαθώ. Για καλή μου τύχη δεν χρειάστηκε και πολύ. Μια εβδομάδα μετά το περιστατικό περίπου, είπε πως σταματάει. Χάρηκα όσο κακό κι αν ακούγεται. Δεν είναι και ότι καλύτερο να μην μιλάς με τους συναδέλφους σου, ειδικά σε τόσο "κλειστό" περιβάλλον.

Η ηρεμία είχε αρχίσει σιγά σιγά να επανέρχεται στο μαγαζί. Τότε είχα αρχίσει και γω να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό στη δουλειά. Τα παιδιά που είχαμε μείνει ένας κι ένας! Ελπίζω όπου και να βρίσκονται να είναι καλά.. Δεν θυμάμαι ούτε μια μέρα χωρίς να κατέβουμε για δουλειά χωρίς χαμόγελο. Τα πρωινά ξεκινούσαν πάντα με Χάρις Αλεξίου και τρελό κέφι. Δεν χόρταινα να βλέπω το "δάσκαλο" να τρώγεται με την Ελπίδα. Την μικρή Τερέζα να βρίζει στα Πολωνικά επειδή έβρισκε το μαγαζί χάλια απο το προηγούμενο βράδυ και έπρεπε να το καθαρίσει. Την Ελπίδα με το αστείρευτο γέλιο της να λέει πως δεν κοιμήθηκε καθόλου χτες βράδυ, κι όμως έτρεχε σαν τρελή και ακούραστη να κάνει τις καθημερινές προετοιμασίες. Ακόμα και τα μεσημέρια που έτρεχα σαν τρελός να προλάβω να ξεκουραστώ αλλά και να μιλήσω στο δίκτυο φυσικά, εκείνη είχε αλλάξει κιόλας να πάει για καφέ! Ποτέ δεν μου είπε το μυστικό της ενέργειας.. Ο δάσκαλος πάντα είχε να μου πει μια παροιμία, ένα ρητό ή μια ιστορία απο τις σπουδές τους στο πανεπιστήμιο. Τα "μαγείρια" να ακούγονται απο μέσα να λένε διάφορα για τα χωριά τους και να κανονίζουν καφεδάκι όταν με το καλό βρεθούνε όλοι Ελλάδα για πάντα.. Βέβαια δεν άλλαζα με τίποτα τα πρωινά καυγαδάκια τους. Γενικά υπήρχε ένα πείραγμα που δεν το είχα συναντήσει αλλού. Φτάνανε σε σημείο να τσακωθούν για ψύλλου πήδημα αλλά πάντα μα πάντα καθόμασταν στο τραπέζι για φαγητό και γελούσαμε με αυτό που είχε προηγηθεί. Είχε ενδιαφέρον.. Εκείνο το καιρό είχα αρχίσει να γνωρίζομαι με τον εργοδότη. Ένας απλός άνθρωπος απο την περιοχή της Έδεσσας. Όλοι τον κράζανε για τη συμπεριφορά του ακόμα και εγώ. Ακόμα και σήμερα το κάνω.. Ήθελε τα πάντα να γίνονται με τον δικό του τρόπο κι ας ήταν λάθος. Ποτέ δεν παραδέχτηκε (τότε τουλάχιστον) πως είχε άδικο. Τον πήγαινα και τον πάω ακόμα γιατί είναι αυτό που λέμε σκυλί που γαβγίζει δεν δαγκώνει. Ξεκίνησε σαν σερβιτόρος στη Γερμανία απο το μηδέν. Κάποτε έτυχε να μου πει λίγα πράγματα για το παρελθόν του χωρίς να αναφερθεί σε λεπτομέρειες φυσικά. Κατάλαβα πως είναι απο αυτούς που φάγανε τη "φόλα" στη ζωή και κάνουν τα πάντα για να μην το ξαναπάθουν, ακόμα και αν αυτό σημαίνει να "πηδήξει" ακόμα και την αξιοπρέπεια του άλλου. Δεν μπορώ να πω πως εκμεταλεύεται κόσμο σε επίπεδο Τρικαλινού, αλλά σίγουρα έχει μια "μέντα" δική τους. Πέρασε το σχολείο Νεοχωρίου και δυστυχώς κράτησε πολλά χαζά τους. Πρέπει να παραδεχτώ πως αρκετές φορές σκέφτηκα να τα βροντήξω κάτω και να φύγω απο τη συμπεριφορά του, κάθε φορά όμως με τουμπάριζε και έμενα.. Σίγουρα έπαιξε μεγάλο ρόλο η μικρή, ήταν πάντα "εκεί" βλέπεις και με ηρεμούσε σαν βουδιστής μοναχός.. Θυμάμαι κάθε φορά που έμπαινε στο μπαρ και με έκανε άνω κάτω. Παρατούσα οτι έκανα και του έλεγα "Η εσύ ή εγώ!" Το ίδιο συνέβαινε και στην κουζίνα. Μας ανακάτευε όλους χωρίς να υπάρχει σοβαρός λόγος, όπως και τώρα τελευταία που δούλεψα κουζίνα στο μαγαζί του.. Το "κακό" στην όλη υπόθεση γύρω απ αυτόν, είναι μια ιδιαίτερη καλοσύνη που έχει. Πρέπει να παραδεχτώ πως του χρωστάω πολλά, όχι μόνο υλικά μα και ηθικά. Απο τη μια σε προσβάλει και σε μειώνει χωρίς να έχει συμβεί κάτι ιδιαίτερο, και απο την άλλη σε κάνει να νιώθεις πως το κάνει για το καλό σου. Αυτό φυσικά δεν τον δικαιολογεί 100% αλλά είναι ελαφρυντικό λόγω της θέσης του, και λέγοντας θέση εννοώ το να είσαι ιδιοκτήτης και να περιμένουν τόσα στόματα απο πίσω να ταΐσεις..

Η ζωή στη Γερμανία..

loufas
23.07.2013, 01:11
loyfa σε ποιο τακτικα διαστηματα δεν γινεται να τα γραφεις? μας κοβεις παντα στα καλυτερα...

Τόσες ώρες που βρίσκομαι στην κουζίνα, πάλι καλά που προλαβαίνω και λίγες γραμμές κάθε φορά.. Την αγάπη μου! :)

giorgopoulos@yahoo.g
23.07.2013, 01:30
δωσε λουφα..........

Blacktulip
23.07.2013, 07:07
εχεις δικιο λουφα μου καταλαβαινω :yes: απλα και εμεις οι αναγνωστες σου περιμενουμε με ανυπομονυσια.........xaroumenaki

vertigo
23.07.2013, 15:04
Τόσες ώρες που βρίσκομαι στην κουζίνα, πάλι καλά που προλαβαίνω και λίγες γραμμές κάθε φορά.. Την αγάπη μου! :)

Οπως ακριβως τα λες! Μπορει το αναγνωστικο κοινο σου ,να περιμενει με ανυπομονησια την συνεχεια ,αλλά κι εσυ δινεις τον δικο σου αγωνα...Σου στελνω χαιρετισματα και την αγαπη μου!:)

υ.γ Ετσι κι αλλιως , αποκλειεται να χασεις το κοινο σου ,οσο κι αν αργεις να γραψεις! :yes:Το εχεις κερδισει και δεν ειναι και το πιο ευκολο πραγμα του κοσμου! Το αντιθετο ,θα ελεγα! Και σιγουρα δεν ειναι μονο οσοι γραφουν στο θρεντ σου ή σου στελνουν p.m!Oυτε μονο τα μελη ,που εμφανιζονται στο τελος του θρεντ!Σε διαβαζουν και μη μέλη! Επισης ,οι ''Προσωπικες Ιστοριες σου'' ,εχουν οπως ειδα σημερα ''Εμφανίσεις: 15.532'' μεσα σε 3 μηνες και κατι ψιλά! Wow!
Τωρα μιλαει η agent! :lol:Best seller οι ιστοριες σου! Μπραβο συγγραφεα μου!

Blacktulip
23.07.2013, 16:49
βρε vertigo μην βαζεις ιδεες γιατι στο τελος θα ξαναγραψει οταν ξεκινησει και το games of thrones δηλ σε κανα εξαμηνο!!!

_friends:

vertigo
23.07.2013, 17:10
βρε vertigo μην βαζεις ιδεες γιατι στο τελος θα ξαναγραψει οταν ξεκινησει και το games of thrones δηλ σε κανα εξαμηνο!!!

_friends:

Δεν υπαρχει περιπτωση,Blacktulip ,να μεινει μακρια απ το αναγνωστικο του κοινο ,κανα εξαμηνο!Ειναι αμφιδρομη η αγαπη! Και τον αγαπαει το αναγνωστικο του κοινο και ο ιδιος αγαπαει το κοινο του!Χιουμορ εκανα! :smile_:

_friends:

giorgopoulos@yahoo.g
01.08.2013, 03:14
loyfa....το χεσαμε το θεμα.....δωσε την συνεχεια στον λαο

Blacktulip
01.08.2013, 09:42
loyfa....το χεσαμε το θεμα.....δωσε την συνεχεια στον λαο

giorgopoule ξερεις τι εχω παθει μολις βλεπω εσενα στο θεμα ξερω οτι εχει γραψει ο Loufas :yes:

Blacktulip
01.08.2013, 09:45
Δεν υπαρχει περιπτωση,Blacktulip ,να μεινει μακρια απ το αναγνωστικο του κοινο ,κανα εξαμηνο!Ειναι αμφιδρομη η αγαπη! Και τον αγαπαει το αναγνωστικο του κοινο και ο ιδιος αγαπαει το κοινο του!Χιουμορ εκανα! :smile_:

_friends:

vertigo το ξερω οτι εκανες χιουμορ αλλα οταν μας ειχε συνηθισει με την αφηγηση του ανα τακτα χρονικα διαστηματα τωρα μας κακοφαινεται!!!_friends:

Blacktulip
06.08.2013, 20:51
louuuuufaaaaaa?????? ελπιζω να εισαι καλα, και να περνας καλα, εδω εμεις περιμενουμε σταθερα!!!!!

Tzina
12.08.2013, 11:31
Loufas ακόμη???? Μπας κι τελικά ξεκίνησες να συγγράφεις ??? Οπως κι να έχει περιμένουμε.

giorgopoulos@yahoo.g
12.08.2013, 13:08
ο λουφας δεν εχει γραψει ουτε μια λεξη εδω και καιρο...το ποστ μου ομως ειναι για να εχω την Blacktulip στην τσιτα μια και οταν δει οτι εχω ποσταρει εδω σε αυτο το θεμα και μαλιστα μετα απο τοσο καιρο απουσιας του λουφα θα ειναι σιγουρη οτι κατι νεο απο μερους του υπαρχει

αγαπητη Blacktulip και οι υπολοιποι περιμενουμε κατι νεο απο τον λουφα, οπως και εσυ

την καλημερα μου και καλη εβδομαδα σε ολους

luzmaria
12.08.2013, 20:11
χαχαχα κ εγω την πατησα, λεω,α ωραια εχει γραψει ο λουφας συνεχεια!!χεχχεχε μπαααα

Blacktulip
12.08.2013, 23:01
xaroumenaki να σαι καλα giorgopoule!!!ωραιος!! οντως εχει καιρο να γραψει ο φιλος μας, και περιμενουμε...καλη εβδομαδα σε ολους μας!!!

giorgopoulos@yahoo.g
20.08.2013, 00:32
τεστ τεστ......δοκιμη ετοιμοτητας :smile_:

indierokkah
20.08.2013, 06:05
Το ζεις man..
Ιστοριες..τοσο γνωριμες καταστασεις!
Τα προσωπα!
Η "μικρη"!



http://www.youtube.com/watch?v=IoZugxvo01o


Keep it up!

Blacktulip
21.08.2013, 09:39
τεστ τεστ......δοκιμη ετοιμοτητας :smile_:

<<στον καιρο>> οπως λενε και στο ναυτικο... giorgopoule χαχαχαχαχα:bravo_:
πλακα πλακα παει καιρος, που εχει να κανει την εμφανιση του ευχομαι να του πηγαινουν καλα τα πραγματα

giorgopoulos@yahoo.g
26.08.2013, 01:15
:ti_: ftanipia_

loufas
26.08.2013, 13:18
giorgopoulos είσαι θεός χαχαχαχαχαχα!! Είναι λίγο μπέρδεμα η φάση προς το παρόν αλλά μέσα στην εβδομάδα έχω λίγα ακόμα να γράψω. Ευχαριστώ και πάλι για το ενδιαφέρον πατριωτάκια!! Την αγάπη μου!!

vertigo
26.08.2013, 13:54
@loufas ,εσυ να εισαι καλά κι όλα να βρουν τον δρομο τους ,ευχομαι.

:)

loufas
26.08.2013, 14:06
με λένε loufas και είμαι καλά!!!!

zoi.be
26.08.2013, 14:11
loufa tha hfela kai egw na mpw sto club sou giati me sugkinhse h istoroa sou...elega pws auta pou pername sto Belgio edw kai 2 xronia einai ta xeirotera alla telika diapistwnw pws den einai...exw mia aporia omws to paleueis apo to 2009?
isws einai polu kalh idea na moirazesai tis empeiries sou kai skeftomai na to kanw kai egw ...

kalh sunexeia

Blacktulip
26.08.2013, 16:28
giorgopoule μην πασχιζεις δεν εχει γραψει ακομα τιποτα, αναμενουμε!!!!_friends:

loufas
03.09.2013, 23:58
Απο ένα σημείο και μετά το μυαλό μου ήταν κολλημένο στο να επιστρέψω Ελλάδα. Με το ζόρι δούλευα! Οι συζητήσεις με τη μικρή δεν είχαν άλλο θέμα παρά μόνο για το πως θα περάσουμε τις μέρες που θα είμαι κάτω. Κάθε μέρα λέγαμε και κάτι καινούργιο που θέλαμε να κάνουμε. Δεν είχε πιάσει για τα καλά ακόμα η κρίση στην Ελλάδα και σκεφτόμουν λιγάκι θετικά. Πίστευα πως όλο και κάτι θα βρεθεί. Βέβαια τα πράγματα δεν ήταν τόσο τραγικά εκείνη τη περίοδο αλλά καταλάβαινες πως κατι δεν πάει καλά.. Ήδη είχαν αρχίσει τα τηλέφωνα απο κάτω μήπως υπάρχει κάποια κενή θέση και γι' αυτούς. Πολλές φορές ρωτούσα μήπως υπάρχει κάποια κενή στην Ελλάδα για να κάνω ανταλλαγή! Ήθελα μόνο να κατέβω και δεν με ενδιέφερε τίποτα άλλο. Πίστευα πως ο ένας μήνας θα κρατούσε για πάντα. Για μια φορά ακόμα έπιασα τον εαυτό μου να έχει το μυαλό πάνω απ το κεφάλι. Με ενδιέφερε μόνο πως θα περάσω καλά τις μέρες μου, και όχι τι θα μου ξημερώσει.. Δεν περνούσε μέρα χωρίς να ανοίξω τα μάτια μου και να μην μετρήσω αντίστροφα. Με άγχωνε λιγάκι το θέμα πως θα τα βγάλω πέρα και πως θα περάσω. Τα οικονομικά μου ποτέ δεν ήταν καλά αλλά ούτε μπορούσα να τα ρυθμίσω όπως θα 'πρεπε. Δεν με ενδιέφερε καθόλου το αύριο.. Μόνο να περάσω καλά και όταν θα ερχότανε η δύσκολη ώρα, κάτι θα σκεφτώ. Το κλασικό ελληνικό μυαλό..


Τότε είχα ακόμα νοικιασμένο το σπίτι στην Ελλάδα. Το δυαράκι μου στην Μαυρομιχάλη.. Ένα ζεστό διαμέρισμα στον πρώτο όροφο μακρυά απο τη φασαρία της πόλης που πολλοί θα θέλανε να το έχουνε. Απίστευτος άνθρωπος και ο σπιτονοικοκύρης, ο κύριος Σταύρος.. Είχε τη δική του εξωτερική σκάλα, μπαλκονάκι πίσω και τη βεραντούλα μπροστά, εκει που η σκάλα συναντούσε την είσοδο. Η κουζίνα και το σαλονάκι ήταν ενιαία. Δεν χόρταινα να μαγειρεύω τα λιγοστά που ήξερα τότε. Μπορεί να είχα και 3 φαγητά διαφορετικά και ας τα τρώγανε τα αδέσποτα στο τέλος.. Είχα βάλει και τον καναπέ που μου έδωσε η μάνα μου. Πρέπει να ήταν τουλάχιστον συνομήλικός μου.. Το πλυντήριο που κι αυτό πρέπει να το άφησε η γιαγιά στη μάνα μου και παραλίγο να με κάνει καρδιακό ένα μεσημέρι που κοιμόμουν καθώς σπάσανε τα αμορτισερ του και άρχισε να περπατάει μέσα στο σπίτι. Εκείνο το μεσημέρι θα μείνει αξέχαστο και στους φοιτητές που μένανε ακριβώς απο κάτω. Βγήκανε στην αυλή τους νομίζοντας πως γίνεται σεισμός χαχαχαχαχα!! Στον τοίχο απέναντι είχα βάλει και την τεράστιων διαστάσεων τηλεόραση που είχα αγοράσει μισοτιμής απο τον Γιώργο όταν εκείνος αγόρασε καινούργια. Ήταν απο εκείνες που για να τις κουβαλήσεις χρειαζόσουν ένα ακόμα άτομο. Πρέπει να ζύγιζε τουλάχιστον 40 κιλά.. Δίπλα είχα στημένο το μαύρο γραφείο που αγόρασα προ τριετίας απο ένα ιντερνετ καφέ που έκλεισε. Πάντοτε, ακόμα και τώρα, όπου υπάρχει γραφείο με υπολογιστή στο σπίτι, γίνεται ένας χαμός απο καλώδια.. Πολλές φορές θυμάμαι τον εαυτό μου να αγοράζω καινούρια καλώδια και να τα συνδέω ανάμεσα στα παλιά, μόνο και μόνο επειδή βαριόμουν να ψάξω που πήγαινε το κάθε ένα.. Ένα μικρό μπάνιο ίσα που χωρέσανε τη λεκάνη με τη μισή ντουζιέρα! Το δωμάτιο μεγάλο με τη βιβλιοθήκη που μου χάρισε ο Βασίλης που του την είχε χαρίσει ο Αντώνης.. Την είχα γεμίσε με κάθε λογής πράγματα. Απο βιβλία του 40 που είχα βρεί σε μια μονοκατοικία που νοίκιασα, μέχρι και μπιχλιμπίδια της γάτας.. Τις πρώτες μέρες μάλωσα με τη μάνα μου γιατί είχε στρώσει σε κάθε ράφι απο ένα σεμεδάκι. Α ρε ελληνίδα μάνα.. Στο πίσω μέρος της οικοδομής, είχε κοινόχρηστο πράσινο. Μικρό αλλά αρκετό για να κάνει ο Ζαχαρίας τις βόλτες του. Μια πανέμορφη λευκή γάτα με πελώρια μελί μάτια και πολυ μα πολύ μακρυά φουντωτή ουρά! Την είχα υιοθετήσει απο τον φιλοζωικό όμιλος Καρδίτσας που τυγχάνει να είμαι και μέλος. Την γνώρισα σαν Ζαχαρία και στην πορεία διαπιστώσαμε πως ήταν Ζαχαρούλα. Ακόμα κα στο βιβλιάριο της έγραφε Ζαχαρίας.. Αυτό το πράσινο ήταν και ο παράδεισος πέντε κουταβιών που χρειάστηκε να φιλοξενήσω για ένα μήνα περίπου, μέχρι να βρούμε κάποιο σπιτάκι και γι' αυτά. Στην πυλωτή πάρκαρα πάντα το μηχανάκι μου. Ένα Aprilia Pegaso του 2003. Το είχα αγοράσει με δάνειο και πραγματικά μου έφαγε την ψυχή όσο καιρό το είχα.. Το πλήρωνα κάθε μήνα στέλνοντας τα χρήματα πότε σε φίλους και πότε στη μάνα μου. Απο τα 1100 που έπαιρνα σαν μισθό, ζήτημα να μου μένανε 200 στο τέλος του μήνα. Ακόμα και αυτά όμως, κάπου θα κατάφερνα να τα χαλάσω. Δεν με ενδιέφερε και ιδιαίτερα, δεν είχα ανέβει να κάνω καριέρα αλλά ούτε και να γυρίσω μετά απο κάποια χρόνια για να φτιάξω το σπιτικό μου όπως σκέφτονται πολλοί. Ήθελα μόνο να ξεφύγω απο τη καθημερινή μου ατυχία και να δω πως είναι ο κόσμος στην πραγματικότητα. Ήθελα χαμόγελα και ευδιάθετους ανθρώπους. Πίστευα πως θα περνούσα στη διάσταση που όλοι ονειρευόμαστε. Με ανθρώπους που ακόμα και μετά απο καυγά, σου τσουγκράνε το ποτήρι και να χαμογελάνε αληθινά. Να μην υποκρίνονται μπροστά σου και να σε θάβουν πίσω απο την πλάτη.. Να κάνω συζητήσεις σε επίπεδο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ανθρώπινο. Και όταν λέω επίπεδο, όχι μορφωμένους απο σχολεία αλλά μορφωμένους απο τη ζωή.. Αυτό το θέμα όμως, ανήκει σε άλλη ιστορία..

Οι μέρες περνούσαν όμως και δεν με ενδιέφερε τίποτα άλλο. Ήθελα μόνο να φύγω, ακόμα και σε περίπτωση που δεν μου φτάνανε τα χρήματα, θα πουλούσα το αμάξι και θα κατέβαινα με ωτοστόπ!! Τα πρωινά κατέβαινα να γεμίσω τα ψυγεία και έβρισκα τους "κουζιναρέους" να κάνουν τις δικές τους προετοιμασίες. Με ρωτούσαν πόσες μετράω και ΄γω φώναζα σαν στο στρατό τις μέρες που μέινανε.. Τους έβλεπα να χαμογελάνε και τότε ένα περίεργο συναίσθημα με έκανε να πετάω! Αυτό που έβλεπα με έκανε να πιστεύω πως οι συνάδελφοί μου χαιρόντουσαν που με βλέπουν χαρούμενο! Είχαμε δεθεί..
Μέρα με τη μέρα μετρούσα τα χρήματα, υπολόγιζα τα έξοδά μου ξανά και ξανά. Είχα κανονίσει ακόμα και να πιάσω δουλειά για να βγάλω κανένα χαρτζιλίκι εκείνες τις μέρες. Θα είχα και την ευκαιρία να δοκιμάσω την Ελλάδα την κρίσης, (νόμιζα πως έτσι ήταν η κρίση) και να έρθω προετοιμασμένος μετά απο λίγο καιρό.
Οι μέρες φτάνανε και προσπαθούσα να συγκρατήσω τη χαρά μου όσο μπορούσα. Ειδικά τις τελευταίες 3-4 μέρες τα παιδιά παρακαλούσαν να φύγω όσο πιο γρήγορα γίνεται. Είχα τόσο πολύ ενέργεια και διάθεση που κατάντησα εκνευριστηκός για τους υπόλοιπους. Θυμάμαι τον μάγειρα να λέει χαρακτηριστηκά "Βάλτε όλοι ότι μπορείτε να φύγει με το επόμενο καράβι γιατί δεν τον αντέχω άλλο εδώ μέσα"!!Συνήθως οι περισότεροι παίρνουν τις άδειές τους το καλοκαίρι και ήταν ακόμα Ιανουάριος. Δεν ήταν και ότι καλύτερο απο μέρους μου ε;
Επιτέλους έφτασε η τελευταία μέρα στη δουλειά!! Δεν μπορώ να περιγράψω το συνάισθημα.. Το σώμα και το μυαλό είχαν φτάσει στο όριο ταχύτητας! Μου φαινόταν πως αν κάνω γρήγορα τις δουλειές θα φτάσει το βράδυ πιο γρήγορα.. Τα πράγματά μου τα είχα ετοιμάσει ήδη εδώ, και μέρες και όλα ήταν έτοιμα για το ταξίδι. Μόλις τελείωσα το καθάρισμα στο μπαρ, έφυγα τρέχοντας για το δωμάτιο χωρίς καν να χαιρετίσω τους υπόλοιπους. Έτσι κι αλλιώς θα τους έβλεπα στο "σπίτι" σε λίγα λεπτά.
Καθώς τακτοποιούσα τα τελευταία ρούχα στους σάκους, σκεφτόμουν αυτούς που επρόκειτω να συναντήσω και χαμογελούσα. Πρέπει να παραδεχτώ πως ακόμαι και άτομα που δεν είχα καθόλου στη σκέψη μου τόσο καιρό στο εξωτερικό, μπήκαν στη λίστα επίσκεψής μου.. Σε χρόνο μηδέν τα πάντα είχαν κατέβει στο γκαράζ και περιμένανε να μπούνε στο "κακό" κόκκινο ford escord που είχα αγοράσει απο Ολλανδία. Οι χώροι του ήταν πραγματικά μικροί και ανησυχούσα μήπως δεν χωρέσουν όλα. Κατά ένα περίεργο τρόπο όμως, δεν βόλεψα μονάχα τα δικά μου, αλλά και ενός φίλου που ήθελε να τα στείλει στη μάνα του. Βέβαια έπρεπε να "πιάσω" και τα πίσω καθίσματα, αλλά ποιός νοιάζεται..

giorgopoulos@yahoo.g
04.09.2013, 00:39
ο τριςμεγιστος λουφας εκανε την επανεμφανιση του....αυτη την φορα is for real....θελω να δω ετοιμοτητα..............ΜΕ ΑΚΟΥΤΕ?? ΓΙΑ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΚΙΝΗΣΗ....ΤΡΕΕΕΕΕΕΧΟΥΜΕΕΕ ΤΩΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

afrodite
04.09.2013, 07:50
Aντε παλι στην αναμονη... ρε Λουφα θα μας σκασεις!!!! Ποτε παιζει το επομενο επεισοδιο??????

Blacktulip
04.09.2013, 09:41
επιτηδες το κανεις και μας αφηνεις με αγωνια!!!??? τωρα ποιος ξερει ποτε θα ξαναγραψεις!!!!giorgopoule επρεπε να σε ειχα στο ναυτικο εσενα!!!! χαχαχαχαxaroumenaki

giorgopoulos@yahoo.g
04.09.2013, 10:36
επιτηδες το κανεις και μας αφηνεις με αγωνια!!!??? τωρα ποιος ξερει ποτε θα ξαναγραψεις!!!!giorgopoule επρεπε να σε ειχα στο ναυτικο εσενα!!!! χαχαχαχαxaroumenaki


εκει ημουν.......χρονια πριν

vertigo
04.09.2013, 11:06
επιτηδες το κανεις και μας αφηνεις με αγωνια!!!??? τωρα ποιος ξερει ποτε θα ξαναγραψεις!!!!giorgopoule επρεπε να σε ειχα στο ναυτικο εσενα!!!! χαχαχαχαxaroumenaki

Ωραια ειναι κι η αγωνια! :smile_:

υ.γ Ειχες καταταγει στο Πολεμικο Ναυτικο,καλή μου ;:)Και το αφησες;Εχεις ξανακανει αναφορα ,οταν ειχες γραψει το ''Στον καιρό'' !
Εμενα ,παντως ,βγαλε με απ εξω! Ως μανα του ναυτη ,περυσι σταματησα να μετραω με την μεζουρα-ειμαι της λεπτομερειας!- και να παταω με το σιδερο τις 5 τσακισεις σε καθε μπατζακι .Ασε το οτι επρεπε να τριβω καλά το κατω μερος που ακουμπαει στο μποτακι ,που μαυριζε ,πριν μπει για πλυσιμο το παντελονι!(ευτυχως με τα χειμωνιατικα,ηταν καλυτερα τα πραγματα ,λογω σκουρου χρωματος!) Και να καθε μερα σιδερο , το παντελονι - με τις 5 οριζοντιες τσακισεις-,η φανελα του ναυτη η ,μπελαμανα , η κολαρινα ,το μαυρο μαντηλι !(μονο τις 2 βδομαδες που τον πηραν στο αγημα για τα Special Olympics ,γλυτωσα το σιδερο!) Αλλά αφου εισαι του Ναυτικου! τότε τα γνωριζεις! Παντως ,ειναι ωραιο το Ναυτικο!-αν εξαιρεσεις το σιδερωμα!

vertigo
04.09.2013, 13:06
Απο τα 1100 που έπαιρνα σαν μισθό, ζήτημα να μου μένανε 200 στο τέλος του μήνα. Ακόμα και αυτά όμως, κάπου θα κατάφερνα να τα χαλάσω. Δεν με ενδιέφερε και ιδιαίτερα, δεν είχα ανέβει να κάνω καριέρα αλλά ούτε και να γυρίσω μετά απο κάποια χρόνια για να φτιάξω το σπιτικό μου όπως σκέφτονται πολλοί. Ήθελα μόνο να ξεφύγω απο τη καθημερινή μου ατυχία και να δω πως είναι ο κόσμος στην πραγματικότητα. Ήθελα χαμόγελα και ευδιάθετους ανθρώπους. Πίστευα πως θα περνούσα στη διάσταση που όλοι ονειρευόμαστε. Με ανθρώπους που ακόμα και μετά απο καυγά, σου τσουγκράνε το ποτήρι και να χαμογελάνε αληθινά. Να μην υποκρίνονται μπροστά σου και να σε θάβουν πίσω απο την πλάτη.. Να κάνω συζητήσεις σε επίπεδο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ανθρώπινο. Και όταν λέω επίπεδο, όχι μορφωμένους απο σχολεία αλλά μορφωμένους απο τη ζωή.. Αυτό το θέμα όμως, ανήκει σε άλλη ιστορία..



Αχ βρε Kωστη....σε 4 αραδες ,συμπυκνωσες ολο το νοημα της ζωης..οπως θα πρεπε να ειναι...

:bravo_:

υ.γ η agent σου ,ειναι πολυ περηφανη για σενα! Δεν εχεις μονο ταλεντο στο γραψιμο,αλλά εισαι κι ωραιος ανθρωπος...κι αυτο ειναι που βγαινει και στον γραπτο σου λογο κι εχει συγκινησει τοσους ανθρωπους...

Blacktulip
04.09.2013, 23:51
giorgopoule καλα μου το ελεγα!!! αυτο το τρεχουμε τωρα σημα κατατεθεν!!!:bravo_:
vertigo ημουν στο ΠΝ για παρα μα παρα πολλα χρονια!!! Το αφησα για να μπορεσω να φερω τα παιδια μου σε μια χωρα που πιστευω θα εχουν ενα αξιοπρεπες μελλον!!!που ισως εδω θα εχουν ευκαιρειες, γιατι απο οτι φαινεται στην ελλαδα πολυ χλωμα!!!Μαζι με τους γυιους νομιζω πως και οι μαμαδες υπηρετουν κατα καποιο τροπο!!!νοερα ισως ...

vertigo
14.09.2013, 00:55
giorgopoule καλα μου το ελεγα!!! αυτο το τρεχουμε τωρα σημα κατατεθεν!!!:bravo_:
vertigo ημουν στο ΠΝ για παρα μα παρα πολλα χρονια!!! Το αφησα για να μπορεσω να φερω τα παιδια μου σε μια χωρα που πιστευω θα εχουν ενα αξιοπρεπες μελλον!!!που ισως εδω θα εχουν ευκαιρειες, γιατι απο οτι φαινεται στην ελλαδα πολυ χλωμα!!!Μαζι με τους γυιους νομιζω πως και οι μαμαδες υπηρετουν κατα καποιο τροπο!!!νοερα ισως ...

:smile_:
Μπραβο σου Blacktulip ...εκανες την σωστοτερη επιλογη...στην Ελλαδα δεν θα ειχαν μελλον....τί μελλον....το μελλον περναει απ το παρον ,πρωτα ...και το παρον, ακυρο ...

Aidonidis
17.09.2013, 11:52
file mou se ksanagrafo epidis fenese sostos Ellinas, exo magazi ( Pizza Dellivery ) edo stin Germania Bavaria Kai h poli legete Hof / Saale ean psaxnese akoma pare me tilefono 004917634926384 doulia yparxi ! Me lene Ilia !

teohammer
23.09.2013, 13:15
καλησπερα σε ολοι την παρεα.......κωστα νασαι καλα φιλε και περιμενω και εγω συνεχεια οπως και ολοι.....

Kortik
16.10.2013, 00:23
Νομίζω ότι απέκτησες άλλο ένα fan σου Loufa...:)

Blacktulip
16.10.2013, 07:03
εχει πολυ καιρο να γραψει :cry: ελπιζω να πανε τα πραγματα καλα με το Λουφα και να ειναι οκ! εμεις εδω θα ειμαστε , αυτος να ειναι καλα μονο!!!!!

gg_nefeli
30.10.2013, 22:12
Λουφα περιμενουμε με αγωνια την συνεχεια!!

gbarak
31.10.2013, 00:22
διαβασα ακατεβατα 18 σελιδες γεματες λουφα :lol2:
και φυσικα εγινα φανατικος και περιμενω την συνεχεια!

οπως τοτε που ειδα 4 κυκλους LOST σε 1 βδομαδα μαζεμενους και δεν υπολογισα οτι αργουσε να ξεκινησει ο 5ος!:lol:

keep going λουφα!

loufas
31.10.2013, 01:28
Καλησπέρα παιδιά!! Ένα μεγάλο συγνώμη που χάνομαι χωρίς πολλές δικαιολογίες. Πολύ πιεσμένος χρόνος ελάχιστο έως καθόλου μυαλό για γράψιμο..

Η επιστροφή

Ήταν τέλη Φεβρουαρίου και ο χειμώνας δεν είχε φύγει ακόμα. «Ο καιρός στη Γερμανία είναι συνήθως σκληρός αυτή την εποχή, να προσέχεις στους δρόμους». Έτσι μου είχε πει ο μάγειρας. Για να είμαι ειλικρινής το είχα συνεχώς στο νου μου. Φοβόμουν αρκετά με το σαραβαλάκι και ήμουν προσεκτικός σε κάθε μου κίνηση. Δεν είχα και την εμπειρία που χρειαζόταν για τέτοιου είδους ταξίδι αλλά δεν με πτόησε στιγμή. Μια γρήγορη ματιά στα πράγματα, ένα τσέκ πρόχειρο στο αυτοκίνητο, όλα φαινόντουσαν οκ. Κάθομαι στη θέση του οδηγού και παίρνω μια βαθεία ανάσα.. Κοιτάω στη θέση του συνοδηγού και ρωτάω. Έτοιμος; Εκεί στεκόταν μια λούτρινη πάπια αρκετά μεγάλου μεγέθους που είχα πάρει για τη μικρή. Της είχα περάσει και ζώνη. Η ασφάλεια πρώτα! Κοιτάω στον καθρέφτη και μου χαμογελάω.. ΑΝΤΕ ΡΕ ΕΛΛΑΔΑΡΑ!!! Ναι, το φώναξα χωρίς να με ενδιαφέρει αν με άκουσε ή με είδε κανείς!

Το χιονισμένο τοπίο σε συνδυασμό με την ηρεμία που επικρατούσε εκείνη την ώρα, θύμιζε σκηνή βγαλμένη από αισθηματική ταινία. Τα τραγούδια είχαν προετοιμαστεί από το προηγούμενο κιόλας βράδυ και είχε ήδη ξεκινήσει το πρόγραμμά για τη διαδρομή. Το λιωμένο χιόνι στην άσφαλτο, οι χιονισμένες άκρες της εθνικής οδού η ηρεμία στους δρόμους, τόσο όμορφος συνδιασμός μουσικής και ταξιδίου.. Η διάθεσή μου ήταν τόσο ανεβασμένη που πραγματικά είχα ξεχάσει οτι είχε συμβεί τους τελευταίους μήνες. Μου πέρασε απο το μυαλό να πάρω τηλέφωνο όσους είχα "αρπαχτεί" να τους ζητήσω συγνώμη κι ας μην έφταιγα! Η πρώτη έξοδος για εθνική έκανε την εμφάνισή της.. Το ψιλόχιονο είχε αρχίσει να δυναμώνει και το τοπίο γινόταν ακόμα πιο μαγικό.. Το χαμόγελο μόνιμα ζωγραφισμένο στο πρόσωπό μου και ο Βασίλης να φωνάζει " ΚΑΙ ΕΝΩ ΟΛΑ ΤΑ ΘΥΜΟΜΟΥΝΑ ΚΙ ΕΙΧΑ ΜΥΑΛΟ ΞΟΥΡΑΦΙ, ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΣΩ ΞΕΧΑΣΑ ΚΙ ΕΜΕΙΝΑ ΣΤΟ ΡΑΦΙΙΙΙΙΙ!!!". Ταξίδευα για Ελλάδα.. Ήταν τόσο ήσυχα που σκεφτόμουν μήπως είμαι ο μοναδικός στο δρόμο! Αυτό βέβαια δεν κράτησε πολύ. Μετά από λίγα χιλιόμετρα, άρχισαν να φαίνονται τα πρώτα φορτηγά και οι τρελοί της αριστερής λωρίδας που εκμεταλλεύονται το no limit της γερμανικής autobahn. Προσπαθούσα να κρατήσω αποστάσεις γιατί κάθε φορά που περνούσα από δίπλα τους, ίσα που προλαβαίνανε οι υαλοκαθαριστήρες να διώχνουν τα νερά του δρόμου από το παρμπρίζ. Εκείνα τα δευτερόλεπτα έμενα τυφλός και η καρδιά μου ανέβαζε σφυγμούς! Θυμάμαι και κάποιες στιγμές που πήγαινα πιο σιγά και από τα φορτηγά. Ολλανδικές πινακίδες και με ταχύτητες κάτω των 100. Τι θα σκεφτόντουσαν οι οδηγοί άραγε;;
Η κούραση της ημέρας άρχισε σιγά σιγά να κάνει την εμφάνισή της. Όσο και αν προσπαθούσα να ξυπνήσω τον εαυτό μου ήταν αδύνατο. Τα μάτια μου ίσα που είχαν τη δύναμη να ανοίξουν. Έπρεπε να σταματήσω γιατί πραγματικά ήταν πολύ επικίνδυνο.. Έπιασα δεξιά στο πρώτο παρκινγκ έσβησα το σαραβαλάκι, έκανα το κάθισμα όσο μπορούσα πίσω και πριν προλάβω να σκεπαστώ με το μπουφάν με πήρε ο ύπνος..
Δυο ώρες αργότερα άνοιξα τα μάτια μου θέλοντας και μη. Επικρατούσε ένας μικρός πανικός έξω με κάτι τύπους να έχουν πιαστεί στα χέρια. Σηκώθηκα και κατέβασα το παράθυρο όσο πιο διακριτικά μπορούσα. Το μόνο σίγουρο ήταν ότι δεν είναι Γερμανοί. Η διάλεκτός τους θύμιζε κάτι σαν ρώσικα. Πρέπει να ήταν τουλάχιστον 5 άτομα που μαλώνανε. Άναψα ένα τσιγάρο και χάζευα τη φασαρία. Μετά από κανένα δεκάλεπτο σταματήσανε τις μπουνιές και απλά φωνάζανε. Έμεινα λίγο ακόμα και πραγματικά δεν περίμενα να έχει τέτοια κατάληξη.. Οι ίδιοι που παίζανε ξύλο νωρίτερα γελούσανε σαν να μην έτρεχε τίποτα! Ακόμα και το ύφος τους ήταν σαν να βγήκε μια παρέα για ποτό! Μακάρι να γινόταν έτσι κάθε φορά που μαλώνει ο κόσμος..
Ο δρόμος είχε σχεδόν στεγνώσει και η κίνηση είχε αυξηθεί αρκετά. Ο δικός μου ρυθμός όμως όχι. Βρισκόμουν ακόμα στη δεξιά λωρίδα με τα φορτηγά να προσπερνάνε το σαραβαλάκι σαν να ήταν σταματημένο. Σίγουρα έχω «φάει» κράξιμο σε πολλές γλώσσες.. Πάνω στο μισάωρο του ταξιδιού, βλέπω ένα μεγάλο μαύρο αυτοκίνητο να έρχεται στα αριστερά μου και τον συνοδηγό να με κοιτάει επίμονα. Τα τζάμια του ήταν φιμέ και ίσα που είδα τα χαρακτηριστικά του από το μισοκατεβασμένο παράθυρο. Ανησύχησα λιγάκι για να είμαι ειλικρινής αλλά τι θα μπορούσε να συμβεί; Βρισκόμουν εν κινήσει σε γερμανική εθνική οδό.. Πριν προλάβω να τελειώσω τη σκέψη μου, πάτησε γκάζι και βρέθηκε μπροστά μου. Ξαφνικά ανάβει μια μικρή πινακίδα στο πάνω μέρος του πίσω παρμπρίζ με την ένδειξη POLIZEI. Την ίδια στιγμή από τη μεριά του συνοδηγού βγαίνει ένα χέρι με μια πινακίδα STOP δείχνοντάς μου να κάνω δεξιά. Δεν υπήρχε όμως μέρος οπότε τους ακολούθησα για λίγο ώσπου σταματήσαμε σε ένα παρκινγκ.. Σαν Έλληνας όμως δεν κατάλαβα ακριβώς τι έπρεπε να κάνω και μόλις μπήκαμε σταμάτησα ακριβώς πίσω τους. Τότε εκείνοι βάλανε όπισθεν και παρκάρανε ακριβώς πίσω μου με τα φώτα τους αναμμένα. Εκείνη τη στιγμή σίγουρα είχα 200 σφυγμούς το λεπτό. Πρώτον γιατί φοβόμουν μήπως δεν ήταν αστυνομικοί, και δεύτερον γιατί δεν ήξερα τι είχαν τα κουτάκια του φίλου που κατέβαζα Ελλάδα..

Το ψαχτίρι..

Blacktulip
31.10.2013, 07:22
Loufas xaroumenaki!!!! υπεροχος οπως παντα... αυτες οι περιγραφες σου λες και βρισκομαι και εγω καπου εκει και παρακολουθω αθορυβα!!!μια χαρα ηπια τον καφε μου διαβαζοντας σε!!!!

ΑΝΤΕ ΡΕ ΕΛΛΑΔΑΡΑ!!! δεν σου κρυβω πως συγκινηθηκα!!!!
σε τι αγωνια μας αφησες παλι!!!!!!!:ti_:

GEOPAZ
01.11.2013, 11:38
λουφας εισαι απιστευτος μας καθηλοσες ολους!!!εγω μιας κ μιλαμε για εστιατορια ψαχνω μοναχο η στοτγκαρδη εαν γνωριζετε καποιο καλο χαχαχα...λιγο ανθρωπινο χαχαχα ας μου στηλη καποιος πρεπει να φυγω τον ιανουαριο οπως δηποτε ευχαριστω πολυ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

lolita
02.11.2013, 18:50
λούφας καλά τα εστιατόρια,αλλα αυτο το θεματάκι που έχεις να καθηλώνεις με την αφηγηματικη σου ικανότητα,μήπως να το αξιοποιούσες????Νομίζω θα μπορούσες να γράψεις κάμποσα κωμικά μυθιστορηματα..να τα αγοράζουμε κι εμείς,να διαβάζουμε χωρίς διακοπή τη συνέχεια.

παιδιά ψάχνω κι εγώ για δουλειά,κυριώς σε φάρμα ιπποειδών σε Αγγλία...η ..σε εστιατόριο στη Γερμανία η όπου αλλού,απο Γερμανία έχω εμπειρία σε μπουφέ,απο κουζίνα έχω εμπειρία στην Ελλάδα..όποιος δει-ακούσει κάτι,ας επικοινωνήσει μαζί μου παρακαλώ

croolcrool
03.11.2013, 08:41
Βάλτε με και εμένα στο funclub του λούφα.... :victory:

giorgopoulos@yahoo.g
04.11.2013, 11:53
loufas rulezzzzzzzzzzz

Hellen
04.11.2013, 22:44
Μάλλον πρέπει ν'ανοίξετε ένα χωριστό section για τον loufas κύριοι!!! :yes:
Μπήκα πριν λίγο για να διαβάσω κάτι σχετικό με το θέμα,
αλλά διάβασα την αρχή και το τέλος(βαριέμαι) του τελευταιου post-μύθος και ομολογώ έχει πένα!
πάω να ψάξω και το υπόλοιπο φόρουμ!!! :lol2:

naskal
06.11.2013, 21:52
ειναι η πρωτη φορα στη ζωη μου που καθομαι τοσες ωρες με ανοιχτο το λαπτοπ σ ενα συγκεκριμενο θεμα!απο τις 3 το μεσημερι που το ανακαλυψα,μεχρι και τωρα (που μολις τελειωσα το διαβασμα)...βλεπετε εχω και γιο και διαβασμα πολυ και δουλειες,σε καθε διαλλειμα καθομαι και διαβαζω..
ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ εχω να πω,καλο κουραγιο ,αν και περασες πολλα..ευχομαι να ΜΗΝ εισαι Ελλαδα τωρα..και να ξερεις οτι περιμενουμε με αγωνια ποσος κοσμος τα νεα σου!!! :smile_:

DiD666
08.11.2013, 22:33
Λουφα παλικαρι μου, εχω ταυτιστει μαζι σου. Αν και περιγραφεις ιστορια προ 4ετιας, ελπιζω πλεον να εισαι στην πολυθροναρα σου και να αναπολεις ευχαριστα, κι οχι στριμωγμενος σε μια κουτα νοβοπαν.Καλη συνεχεια!! το 81 κι εσυ ε;

loufas
09.11.2013, 01:28
Λουφα παλικαρι μου, εχω ταυτιστει μαζι σου. Αν και περιγραφεις ιστορια προ 4ετιας, ελπιζω πλεον να εισαι στην πολυθροναρα σου και να αναπολεις ευχαριστα, κι οχι στριμωγμενος σε μια κουτα νοβοπαν.Καλη συνεχεια!! το 81 κι εσυ ε;

Καλησπέρα σε όλους! Όχι είμαι το 84 και δυστυχώς ή ευτυχώς δεν είμαι σε μια κούτα απο νοβοπάν. Μέχρι πρίν λίγες μέρες όμως βρισκόμουν σε ένα υπόγειο χωρίς παράθυρο επί 2 μήνες.. Μη στεναχωριέστε για μένα! Το οτι υπάρχουν ΑΝΘΡΩΠΟΙ έστω και "απρόσωποι" που αφιερώνουν λίγα λεπτά για να "ακούσουν" αυτά που θέλω να ΦΩΝΑΞΩ αλλά δεν μπορώ, μου δίνει δύναμη όχι μόνο για να συνεχίσω να γράφω αλλά για να συνεχίσω να ζω.. Ευχαριστώ απ την καρδιά μου..

loufas
09.11.2013, 01:30
ειναι η πρωτη φορα στη ζωη μου που καθομαι τοσες ωρες με ανοιχτο το λαπτοπ σ ενα συγκεκριμενο θεμα!απο τις 3 το μεσημερι που το ανακαλυψα,μεχρι και τωρα (που μολις τελειωσα το διαβασμα)...βλεπετε εχω και γιο και διαβασμα πολυ και δουλειες,σε καθε διαλλειμα καθομαι και διαβαζω..
ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ εχω να πω,καλο κουραγιο ,αν και περασες πολλα..ευχομαι να ΜΗΝ εισαι Ελλαδα τωρα..και να ξερεις οτι περιμενουμε με αγωνια ποσος κοσμος τα νεα σου!!! :smile_:

Με όλο το σεβασμό, το νου σου στο παιδί.. Εμείς επιβιώσαμε. Έρχονται πιο δύσκολοι καιροί..

vertigo
09.11.2013, 12:37
Καλησπέρα σε όλους! Όχι είμαι το 84 και δυστυχώς ή ευτυχώς δεν είμαι σε μια κούτα απο νοβοπάν. Μέχρι πρίν λίγες μέρες όμως βρισκόμουν σε ένα υπόγειο χωρίς παράθυρο επί 2 μήνες.. Μη στεναχωριέστε για μένα! Το οτι υπάρχουν ΑΝΘΡΩΠΟΙ έστω και "απρόσωποι" που αφιερώνουν λίγα λεπτά για να "ακούσουν" αυτά που θέλω να ΦΩΝΑΞΩ αλλά δεν μπορώ, μου δίνει δύναμη όχι μόνο για να συνεχίσω να γράφω αλλά για να συνεχίσω να ζω.. Ευχαριστώ απ την καρδιά μου..

Αφιερωμενο...(εμεις , σ ευχαριστουμε....:yes:)


http://www.youtube.com/watch?v=MxsjzxddArA

vertigo
09.11.2013, 12:54
Με όλο το σεβασμό, το νου σου στο παιδί.. Εμείς επιβιώσαμε. Έρχονται πιο δύσκολοι καιροί..

Σημερα ,οι απαντησεις σου ,μου φερνουν τραγουδια ,στο μυαλο...οπότε κι αυτο...πολυαγαπημενο ...

''Υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλιτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα'' .....



http://www.youtube.com/watch?v=bkSewGwjeco

loufas
09.11.2013, 15:13
Σοφά λόγια..

«Όποιος δεν έχει ζήσει στο πεζοδρόμιο αποκλείεται να ξέρει τι πάει να πει να είσαι τίμιος και ειλικρινής και ταυτόχρονα παράνομος. Όποιος δεν έχει ζήσει στο πεζοδρόμιο καλά θα κάνει να το βουλώνει όταν η κουβέντα φτάνει σε θέματα όπως η μοναξιά κι ανασφάλεια".

loufas
09.11.2013, 15:13
Αφιερωμενο...(εμεις , σ ευχαριστουμε....:yes:)


http://www.youtube.com/watch?v=MxsjzxddArA

Δεν έχω λόγια..

vertigo
09.11.2013, 15:40
Σοφά λόγια..

«Όποιος δεν έχει ζήσει στο πεζοδρόμιο αποκλείεται να ξέρει τι πάει να πει να είσαι τίμιος και ειλικρινής και ταυτόχρονα παράνομος. Όποιος δεν έχει ζήσει στο πεζοδρόμιο καλά θα κάνει να το βουλώνει όταν η κουβέντα φτάνει σε θέματα όπως η μοναξιά κι ανασφάλεια".

Γι αυτό επέλεξα και το video ,που ειχε τα σοφά λογια του Παυλου Σιδηροπουλου , στην εισαγωγη....Προβληματιστηκα ,μεταξυ αυτού και ενος άλλου ,που τραγουδαει και παίζει ακουστική κιθαρα, ο πριγκιπας της Ελληνικής ροκ, απ την ταινία '' ο Ασυμβίβαστος '' ....και το αγαπω πολύ...αλλά επέλεξα ,τελικα, αυτο που σου ανεβασα...

vertigo
09.11.2013, 15:52
Δεν έχω λόγια..

Τα ειπε όλα ο Ακης Πάνου... (Ετσι ,για να δινουμε τα ευσημα και στον στιχουργο-συνθετη.....γιατί συνηθως ,την δοξα ,την παιρνει ο ερμηνευτης...Και ο Ακης Πάνου ,ειναι απ τις μεγαλυτερες μορφες του Ελληνικου πενταγράμμου...)

naskal
10.11.2013, 17:33
Με όλο το σεβασμό, το νου σου στο παιδί.. Εμείς επιβιώσαμε. Έρχονται πιο δύσκολοι καιροί..



μαλλον το παρεξηγησες!!!απο τις 3 ηταν ανοιχτο το λαπτοπ και διαβαζαμε με το γιο μου τα μαθηματα του.σε καθε διαλλειμα μας ομως καθομουν και διαβαζα τη συνεχεια απο τα δικα σου!!!δεν ημουν κολλημενη εδω τοσες ωρες βρε!!! :victory:
κανενα νεο δεν εχουμε????:cry:

timos76
15.11.2013, 18:23
τι εγεινε τελικα με την Πολιτσαι ?

yiota_nurse
16.11.2013, 13:53
loufas (http://www.patriotaki.net/users/6977/) είσαι καταπληκτικός...! Πρέπει να το εκμεταλεύτεις..! Περιμένουμε την συνέχεια..! Η "μικρή" πως είναι; :)

nikis
20.12.2013, 03:18
φιλε loufa εισαι απιστευτος,απιστευτη κ η ιστορια σου.ξυπνησα στις 1.30 το βραδυ για το γαλα του μικρου κ ειναι 4.30 κ μολις διαβασα κ το τελευταιο post σου.μου αρεσε πολυ το love story γιατι εζησα κατι αντιστοιχο κ πλεον ειναι η γυναικα μου.

jimathens
20.12.2013, 05:55
Καλησπέρα σε όλους! Όχι είμαι το 84 και δυστυχώς ή ευτυχώς δεν είμαι σε μια κούτα απο νοβοπάν.

Μέχρι πρίν λίγες μέρες όμως βρισκόμουν σε ένα υπόγειο χωρίς παράθυρο επί 2 μήνες.. Μη στεναχωριέστε για μένα!

Το οτι υπάρχουν ΑΝΘΡΩΠΟΙ έστω και "απρόσωποι" που αφιερώνουν λίγα λεπτά για να "ακούσουν" αυτά που θέλω να ΦΩΝΑΞΩ αλλά δεν μπορώ, μου δίνει δύναμη όχι μόνο για να συνεχίσω να γράφω αλλά για να συνεχίσω να ζω.. Ευχαριστώ απ την καρδιά μου..

http://2.bp.blogspot.com/-DGpFGcNevhs/Uchz_ILtVUI/AAAAAAAAB1A/zLkaFIH8Pbw/s320/Facebook-Like-Button.jpg

_friends:Να θυμάσαι... Ο βρεγμένος δεν φοβάται την βροχή...!!! :kouragio: κ pantamazi_

opanos
06.03.2014, 22:09
Τι έγινε τελικά με τον Λούφα ρε παιδιά? Έμεινε εκεί που τον σταμάτησε η αστυνομία

loufas
30.03.2014, 01:01
Κατέβασα το παράθυρο και το κρύο σχεδόν μπήκε ακαριαία στην καμπίνα. Ο βασίλης σιγοτραγουδούσε και γω κολλημένος στον καθρέφτη να δω τι παίζει πίσω μου. Τα μάγουλα μου είχαν κοκκινίσει σίγουρα γιατί τα ένιωθα να καίνε. Να ήταν απο τη ζέστη του αυτοκινήτου; Δεν νομίζω.. Χίλιες σκέψεις περνούσαν απ το μυαλό μου. Τι θα γινόταν αν είχε κάτι ο φίλος στα κουτιά; Αν τύχει κάτι τέτοιο θα χάσω και το βαπόρι! Δεν θα μου φτάσουν τα χρήματα!! Κόντευα να τρελαθώ.. Όσο τα σκεφτόμουν αυτά, είχαν ήδη ανοίξει τις πόρτες τους και είδα τα πόδια τους να πατάνε στο παγωμένο έδαφος. Ο συνοδηγός είχε μαύρα κοντά μαλιά και φουσκωτά ροδοκόκινα μάγουλα σαν μικρού παιδιού που έτρεχε με το ποδήλατο μέσα στο χειμώνα και σταμάτησε για ζαχαρωτά.. Δεν κατέβηκε για να τον δω ολόκληρο, είχε στραμένο το πρόσωπό του σε μια οθόνη πουβρισκόταν στο ταμπλό της τεράστιας BMW. Τον είδα που κοιτούσε τις πινακίδες μου και ταυτόχρονα μιλούσε στον ασύρματο που βρισκόταν κρεμασμένο κάπου στο ταμπλό. "Δεν μου αρέσει καθόλου αυτό. Λες να ζητάει ενισχύσεις; Γιατί να κάνει κάτι τέτοιο;" Τα έβλεπα τόσο τραγικά εκείνη τη στιγμή.. Ο οδηγός πλησίαζε σιγά σιγά το αυτοκίνητο απο την πλευρά του οδηγου με ένα πολύ άνετο περπάτημα. Τώρα που το σκέφτομαι είχε αυτό το bad ass walking που λέμε. Σαν τον Ομπάμα ένα πράγμα. Γκριζομάλης τουλάχιστον 1.90 με ένα αστείο λεπτό μουστάκι κάτω απ τη μύτη του. "Καλησπέρα", μου είπε στα γερμανικά. Εγώ με την greeklish προφορά μου το λέω "hello officer!" Αμερικανιά το ξέρω. Τι να κάνω όμως. Τα αγγλικά μου τα έμαθα απο τις ταινείες που κοιτούσα μανιωδώς πιτσιρικάς.. Ξεκίνησε να μου λέει διάφορα στη γλώσσα του και κάποια στιγμή σταματάει κοιτώντας με με το ύφος της αγελάδας που κοιτάει το τραίνο.. Εκεί λογικά περίμενε κάποια απάντηση απο μένα αλλά τον ξάφνιασα τον ψηλό! "ΟΚ" του λέω, "but i dont unterstand anything. Do you speak english?" απαντάει " Yes, a little bit.." Το σιχαίνομαι αυτό όταν γίνεται.. Να σου λέει μιλάω λίγα αγγλικά, και συ να νομίζεις οτι θα τον εντυπωσιάσεις με αυτά που ξέρεις να μιλάς. Όταν όμως αρχίζει να σου μιλάει με κάτι ορολογίες που μόνο στο CSI Miami τα έχεις ακούσει, κατεβάζεις τα αυτιά και το ξαναπαίζεις τουρίστας.. "Τα χαρτιά του αυτοκινήτου παρακαλω" Κάτι μου θυμίζει αυτό είπα απο μέσα μου. Λες να με ψάχνουν κάθε 10 χιλιόμετρα πάλι; Δίνω τα χαρτιά στον ψηλό και τον παρατηρούσα να γυρνά το χαρτί απο δω και απο κει λες και θα αλλάζανε τα γράμματα της άδειας απο ολλανδικά σε γερμανικά.. Με κοίταξε με το ένα φρύδι σηκωμένο και την ίδια στιγμή έριξε το βλέμα του στις πινακίδες. "Ένα λεπτό" μου λέει και επιστρέφει στην τεράστια BMW.. Την ίδια στιγμή ο γεματούλης με αρκετή προσπάθεια έβγαινε απο το αυτοκίνητο και ερχόταν προς το μέρος μου με το φακό του αναμένο κοιτώντας περίεργα το σαραβαλάκι. Αυτό που μου έκανε εντύπωση, είναι οτι δοκίμασε τα πλαστικά που βρίσκονται περιμετρικά απο τις πόρτες, αν κάποιο απο αυτά βγαίνει. Μου φάνηκε κομματάκι αστείο για να είμαι ειλικρινής και είπα στον εαυτό μου, "έχει πλάκα να με περάσουν και ΚΤΕΟ".. Δεν είχα φανταστεί πως κοιτούσε για "πονηρά" σημεία. Κάθε κίνηση που έκανε έριχνε και μια κλεφτή ματιά πάνω μου, προφανώς για να δει την αντίδρασή μου. Που να ήξερε ο φουκαράς οτι είχα λερώσει το παντεόνι μου εδώ και ώρα.. Αρχίσανε τις ερωτήσεις που πλέον είχα συνηθίσει. "Που πηγαίνεις, που μένεις, τι δουλειά κάνεις, πόσο καιρό μένεις Γερμανία, τι πηγαίνεις να κάνεις Ελλάδα, τι νούμερο παπούτσι φοράς." Ο ψηλός βρισκόταν στο αυτοκίνητο κανα πεντάλεπτο. Εγώ με σταυρωμένα τα χέρια σαν να είμαι στην εκλησία και περιμένω να τελειώσει η λειτουργία να πάρω λίγο καθαρό αέρα. Αυτό που φοβόμουν περισότερο όμως είχε ήδη ξεκινήσει.. Μου ζητήσανε να ανοίξω το πορτ μπαγαζ. Ένιωσα σαν έμπορος ναρκωτικών που πλέον ήξερα τι με περιμένει. Τουλάχιστον 10 χρόνια φυλακή.. Ο ψηλός πιστεύω πως με κατάλαβε απο το "πάγωμα" που είχα εκείνη τη στιγμή. Είπα απο μέσα μου "άνοιξέ το και ότι είναι να γίνει ας γίνει."

Οι αποσκευές..


Ανοίγοντας το πορτ μπαγάζ το κεφάλι του έκανε μια πεταχτή κίνηση προς τα πίσω και τα μάτια του λέγανε "WTF!! πως είναι δυνατόν να χωράνε τόσα πράγματα εδώ μέσα.." Άρχισε για μια φορά ακόμη να ρωτάει τι έχω στα κουτιά και στους σάκους. Ανασήκωσα το φρύδι και του απαντώ "στα κουτιά δεν έχω ιδέα. Στους σάκους ρούχα." "Τι εννοείς δεν ξέρεις; Δεν είναι δικά σου;" "Όχι, είναι ενός φίλου και τα κατεβάζω στο σπίτι του στην Ελλάδα." "Οκ. Πρέπει να κάνουμε έναν έλεγχο αν δεν έχετε κάποια αντίρηση." Είχα δεν είχα τι να έκανα, έπρεπε να τα κοιτάξει. Η αγωνία μου κορυφώθηκε όταν τελείωσε απο τα ρούχα μου και ξεκίνησε τα κουτιά. Μερικά ήταν απο τρόφιμα ή άσχετες γερμανικές μάρκες ποιός ξέρει απο τι. Ανοίγοντας τα, βλέπαμε διάφορα αστεία μερικές φορές πράγματα. Απο κάλτσες μέχρι και τασάκι με την φωτογραφία του Bob Marley επάνω.. Μια μικρή 14" τηλεόραση ευτυχώς επίπεδη με κάθε λογής αυτοκόλητα επάνω της. Όσο περνούσε η ώρα και έβλεπα το ψαχτήρι, η καρδιά μου γυρνούσε στους κανονικούς της σφυγμούς. Είχα αρχίσει να ηρεμώ πραγματικά. Ο ψηλός δεν έδειχνε καχύποπτος καθόλου και αυτό ήταν καθησυχαστικό. Ο Χοντρούλης κάποια στιγμή έρχεται προς το μέρος μας και με ρωτάει αν είναι αγορασμένες απο κατάστημα οι συσκευές. Του απάντησα πως δεν γνωρίζω γιατί δεν είναι δικά μου. Κάτι είπε στον ψηλό στα γερμανικά και εκείνος απάντησε αρνητικά σαν να ήταν κάτι ασήμαντο. Τον ρώτησα αν υπάρχει κάποιο πρόβλημα και μου είπε πως κανονικά θα έπρεπε να έχω τις αποδείξεις αγοράς μαζί μου, επείδη όμως δεν φαίνονται καινούργια δεν πειράζει..
Αφού με βεβαιώσανε πως δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα και μπορώ να συνεχίσω το ταξίδι μου, με βοηθήσανε να τοποθετήσω τα κουτιά σχεδόν όπως τα είχα και μου ζητήσανε συγνώμη για την ταλαιπωρία. Τους ευχαρίστησα και γω με τη σειρά μου και τους χαιρέτησα. Πρίν προλάβω να ανοίξω την πόρτα, ακούω τον ψηλό να με φωνάζει, "Εεεμ συγνώμη. Μπορώ να σε ρωτήσω κάτι; " Το χερι μου έμεινε κολημένο στο χερούλι της πόρτας και απο μέσα μου είπα "Όχι ρε πστ μου, τι έγινε τώρα.. “Παρακαλώ!” απαντάω και πηγαίνω προς το μέρος του. "Είδα πως έχετε μια απομίμηση του Iphone" "Ναι του απαντώ. Μου το έκανε δώρο ο θείος μου στην Ελλάδα. " Ένα εντελώς ΑΧΡΗΣΤΟ τηλέφωνο που αν και είχε οθόνη αφής, έπρεπε να το δουλεύω με το νύχι ή με κανένα απο αυτά τα στυλό που μοιάζουν με οδοντογλυφίδα πλαστική. "Θα μπορούσες να μου δείξεις τις λειτουργίες του; Πρόσεξα πως δέχεται 2 sim" Ναι ναι ναι. Το είχε ανοίξει την ώρα που έψαχνε ΤΑ ΠΑΝΤΑ.. Για να πω την αλήθεια δεν έκανα και την καλύτερη διαφήμιση στο κινητό. Οι περισότερες λέξεις ήταν άχρηστο, άβολο, χαλασμένο και άλλου τέτοιου είδους κοσμιτικά. Δεν μου πήρε ούτε 5 λεπτά για να του τα πώ. Χαμογέλασε με χαιρέτησε για μια ακόμη φορά και χάθηκε μέσα στο "καράβι" που είχε το σήμα της BMW..

vertigo
31.03.2014, 14:36
http://s18.postimg.org/wq2i1nzx5/4273545.jpg

Konna
02.04.2014, 22:56
Μπήκα και εγώ στο club σου! Και περιμένω με αγωνία την συνέχεια!!!! xaroumenaki

STEFANOS-IOANNINA
19.04.2014, 14:37
ΜΑΓΚΕΣ ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ.ΨΑΧΝΩ ΜΙΑ ΙΣΤΟΣΕΛΙΚΑ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ.ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΕ ΒΟΗΘΕΙΣΕΤΕ;

jimathens
19.04.2014, 14:58
Για όλους τους ενδιαφερόμενους ας ρίξουν μια ματιά εδώ:

Munich, Germany Greek Restaurants: See 2,629 restaurants with 49,878 reviews - TripAdvisor (http://www.tripadvisor.com/Restaurants-g187309-c23-Munich_Upper_Bavaria_Bavaria.html)

http://www.tripadvisor.com/Restaurants-g187291-c23-Stuttgart_Baden_Wurttemberg.html




Αλλά προσέξτε κ ενημερωθείτε πολύ για όλες τις πιθανότητες πριν πάρετε αυτή την απόφαση.
Διαβάστε το παρακάτω άρθρο για να καταλάβετε τι εννοώ αν κ στις σελίδες της Γερμανίας του patriotaki.net αρκετά μέλη είχαν ανάλογες εμπειρίες δυστυχώς.

Γερμανία: Θύματα εκμετάλλευσης πέφτουν πολλοί Έλληνες μετανάστες.

Πολλοί Έλληνες μετανάστες στη Γερμανία είναι δύο φορές θύματα: της κρίσης και της εκμετάλλευσης. Σύμφωνα με δημοσίευμα της Deutsche Welle, αυτό ισχύει κυρίως για όσους δεν έχουν προετοιμαστεί σωστά για τη μεγάλη απόφαση και δεν μιλούν γερμανικά.
Όσοι μετανάστες ήρθαν οργανωμένα στη Γερμανία τις δεκαετίες μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ήξεραν πριν ξεκινήσουν ότι θα τους περίμενε κάποιος στο σιδηροδρομικό σταθμό για να τους υποδεχτεί, ότι θα είχαν σπίτι, ασφάλεια και πάνω από όλα δουλειά με συγκεκριμένες απολαβές βάσει συμβολαίου.

Οι νέοι μετανάστες δεν έχουν πάντα την ίδια τύχη. Όποιοι έρχονται με πτυχία και γνωρίζουν τη γλώσσα, όχι μόνο πέφτουν στα μαλακά, αλλά είναι ευπρόσδεκτοι. Ιδίως όσοι διαθέτουν πολύ ψηλά ακαδημαϊκά προσόντα και σημαντική επαγγελματική εμπειρία και προϋπηρεσία απορροφώνται άμεσα από τη γερμανική αγορά εργασίας σε περίοπτες θέσεις σε νοσοκομεία, σε επιχειρήσεις ή σε πολυεθνικές εταιρείες.

«Σε πιάνουν όλοι στην ανάγκη»

Τα προβλήματα αναφύονται στους επαγγελματικά ανειδίκευτους, καθώς και σε όσους έρχονται στη Γερμανία χωρίς κάποια μόρφωση και γνώσεις γερμανικών, νομίζοντας ότι έρχονται στη «γη της επαγγελίας» και υπάρχει ψωμί για όλους. Αυτή η κατηγορία των νεο-μεταναστών μπορεί να πέσει πολύ εύκολα θύμα εκμετάλλευσης. Η πρώτη πόρτα που χτυπούν συνήθως για δουλειά είναι στα εστιατόρια, ιδιαίτερα στα ελληνικά εστιατόρια σε πρώτη φάση. Οι εμπειρίες τους δεν είναι πάντα θετικές: ημερομίσθια πείνας και χωρίς ασφάλεια, άθλια καταλύματα κατά ομάδες, ατέλειωτες ώρες εργασίας. Οι περισσότεροι παθόντες δεν θέλουν να μιλήσουν, δεν θέλουν να αναφέρουν ούτε το όνομά τους ή το όνομα του εστιατορίου γιατί φοβούνται τις απειλές των πρώην εργοδοτών τους. Υπάρχουν όμως και οι εξαιρέσεις.

Ο “Πέτρος” (δεν είναι αυτό το πραγματικό του όνομα), διηγήθηκε την εμπειρία του στη Deutsche Welle. Όπως ανέφερε, στο Βερολίνο ήρθε τυχαία, ήταν απόφαση της στιγμής. Πρώτος σταθμός του ίδιου, της γυναίκας του και της 1 έτους κόρης του ήταν το σπίτι κάποιου γνωστού. Και μετά η αναζήτηση μέσω αγγελιών για δουλειά σε ελληνικά εστιατόρια. Στο πρώτο εστιατόριο, ο ιδιοκτήτης του είπε για 45 ευρώ το 8ωρο.

“ Μετά από 12 ώρες εργασίας πήγα να του πω να μου δώσει το μεροκάματο. Μου λέει ότι η πρώτη μέρα στη δουλειά είναι δοκιμαστική στη Γερμανία και δεν πληρώνεται. Λογικό είναι να τρελάθηκα εκείνη τη στιγμή. Άρχισα και φώναζα. Στο τέλος πάντως, μου λέει, ως πρώτη μέρα που δεν γνωρίζεις τη δουλειά, θα σου δώσω μόνο 20 ευρώ. Έφυγα από αυτόν πήγα να δουλέψω κάπου αλλού, πάλι από αγγελία, μέσω γνωστών και φίλων”.

Και στο επόμενο εστιατόριο, η αρχική συμφωνία ήταν 45 ευρώ για 8ωρη εργασία. “ Μετά το αλλάζει, γίνεται 12ωρο, και επιπλέον τις Κυριακές πρέπει να πηγαίνεις από τις 10 το πρωί. Αυτά τα λένε στην πορεία, δεν τα λένε πριν, όταν γίνεται η συμφωνία, γιατί σε πιάνουν στην ανάγκη ότι δεν ξέρεις τη γλώσσα, άρα αναγκαστικά θα δουλέψεις εκεί. Εννοείται ανασφάλιστος. Ή αν θα δουλέψεις για 12 ώρες, δεν θα σε ασφαλίσει για 12, ή για 8 ώρες, θα σε ασφαλίσει για 3 με 4 ώρες το πολύ”, ανέφερε.

«Σε σπηλιές στο Βερολίνο»

Εξυπακούεται ότι δεν συμπεριφέρεται έτσι η πλειονότητα των επαγγελματιών της εστίασης. Ωστόσο, υπάρχουν και τα κρούσματα εκμετάλλευσης. «Παγίδες» εγκυμονεί και η προσέλκυση νέων μεταναστών από την Ελλάδα μέσω ιδιωτικών γραφείων ευρέσεως εργασίας. Οι όροι είναι μεν πιο ελκυστικοί - καλές αποδοχές, σπίτι και φαγητό στο εστιατόριο - αλλά πρόκειται συχνά για παγίδα. Ο Νίκος Αθανασιάδης, μέλος της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων, μεταφέρει τραγικές περιπτώσεις. “Η πιο τραγική είναι ένα ζευγάρι που το πετάξανε έξω μέσα στο κρύο, στους μείον 15 βαθμούς και τα παιδιά δεν είχανε ούτε τα απαραίτητα ρούχα, γιατί υπολόγιζαν να έρθουν, να πληρωθούν και να πάνε να ψωνίσουν. Δεν γνώριζαν τέτοιο χειμώνα, πρώτη φορά βγήκαν στο εξωτερικό, ένας μάλιστα δεν είχε δει χιόνι στη ζωή του. Η άλλη περίπτωση ενός παιδιού το οποίο βασικά έμπλεξε με δικαστήρια, έγινε καταζητούμενος, επενέβη η ομοσπονδία με τον νομικό της σύμβουλο και το βοηθήσαμε το παιδί, Μια άλλη περίπτωση μιας κυρίας, έγινε πρόσφατα το καλοκαίρι: πάλι το ίδιο, την πετάξανε στο δρόμο κι αυτήν. Μας πήρε τηλέφωνο, πήγαμε, μιλήσαμε και με τον εστιάτορα, τελικά συμφωνήσαμε σε ένα μικρό ποσό, ούτως ώστε να έχει κάποια χρήματα όχι για να πάρει το εισιτήρια επιστροφής, αλλά να κινηθεί λίγο, να πάρει να φάει κάτι. Δεν είχε να φάει τίποτα”.

Η Μαρία Οικονομίδου είναι συντονίστρια στο Ελληνικό Πολιτιστικό Κέντρο Βερολίνου, τον κατεξοχήν χώρο συνάντησης παλαιών με νέους μετανάστες. Η οικεία ατμόσφαιρα λύνει τις γλώσσες, που περιγράφουν ιστορίες πέρα από τη φαντασία. “Είχα συνοδεύσει σε κάποια φάση έναν βοσκό, που τον είχαν φέρει εδώ. Ο άνθρωπος φυσικά δεν είχε καμιά αίσθηση, ούτε του τόπου, αλλά ούτε του χρόνου, στον οποίο ζούσε. Δεν μπορούσα να κάνω κάτι για να τον βοηθήσω, ο άνθρωπος έπεσε θύμα εκμετάλλευσης, ζούσε σε κάτι σπηλιές - ναι το Βερολίνο έχει σπηλιές, έτσι έμαθα κι εγώ ότι έχει σπηλιές - και προσπαθούσε να συντηρηθεί κατά κάποιον τρόπο”.

Πόσοι είναι αυτοί που πέφτουν θύματα εκμετάλλευσης; Σύμφωνα με το Γενικό Προξενείο του Μονάχου, πόλη που δέχεται τους περισσότερους νέους μετανάστες, μόνο κατά προσέγγιση μπορεί να γίνει ο υπολογισμός. Στη Βαυαρία πρέπει να είναι γύρω στους χίλιους, σε ολόκληρη τη Γερμανία γύρω στους 5.000 για το 2011 και το 2012. Τα περισσότερα θύματα εκμετάλλευσης δεν απευθύνονται στις ελληνικές αρχές για βοήθεια. Όσοι απευθύνονται, ζητούν να καταγγελθεί το περιστατικό στην αστυνομία, καταγγελία που θα πρέπει να γίνει επώνυμα. Ο επαναπατρισμός είναι μια άλλη δύσκολη πτυχή, γιατί τα κατά τόπους προξενεία δεν διαθέτουν σχετικά κονδύλια. Η πρακτική που ακολουθεί το Γενικό Προξενείο του Μονάχου είναι σε δύο κατευθύνσεις: από τη μια υποδεικνύει φτηνούς τρόπους επιστροφής στην Ελλάδα, από την άλλη γνωστοποιεί στους παθόντες ότι υπάρχει διαδικασία δανεισμού από το ελληνικό δημόσιο για την κάλυψη των εισιτηρίων, εφόσον βέβαια είναι φορολογικά καταγεγραμμένοι στην Ελλάδα.

Δίκτυο εθελοντών

Το Γενικό Προξενείο του Ντίσελντορφ πρωτοστατεί μαζί με άλλους φορείς στη δημιουργία δικτύου εθελοντών που συμπαρίσταται στους νέους μετανάστες στα πρώτα τους βήματα στη Γερμανία. Εκτός αυτού, το προξενείο έχει καταγράψει ένα δίκτυο δικηγόρων, τους οποίους μπορεί κανείς να αναζητήσει στην ιστοσελίδα του προξενείου, όταν θέλει να κάνει καταγγελία στην αστυνομία. «Η οικονομική κρίση στην Ευρώπη έχει δώσει την ευκαιρία σε κυκλώματα να εκμεταλλευθούν την ανάγκη συνανθρώπων μας» δήλωσε στη Deutsche Welle ο Γρηγόρης Δελαβέκουρας, γενικός πρόξενος στο Ντίσελντορφ.

«Και αυτή η μορφή εκμετάλλευσης δε γνωρίζει σύνορα, ούτε εθνικότητα. Τέτοια κυκλώματα υπάρχουν δυστυχώς και στην Ελλάδα και στη Γερμανία. Για αυτό χρειάζεται πολύ μεγάλη προσοχή και καλή πληροφόρηση πριν κάποιος πάρει τις αποφάσεις του. Χρειάζεται προστασία των δικαιωμάτων και εφαρμογή της νομιμότητας και είναι σημαντικό ότι εθελοντές δικηγόροι ελληνικής καταγωγής στη Γερμανία παρεμβαίνουν για αυτό το σκοπό, όταν διαπιστώνονται περιπτώσεις εκμετάλλευσης. Οι φορείς του ελληνισμού στην περιοχή μας καταβάλλουν τεράστιες προσπάθειες για να συνδράμουν αυτούς που έχουν ανάγκη. Η ελληνική κοινότητα Ντίσελντορφ και στελέχη ελληνικής καταγωγής της κοινωνικής υπηρεσίας Διακονία, έχουν ιδρύσει το Δίκτυο Ελληνικών Φορέων, που συγκεντρώνει πολλές ελληνικές κοινότητες και εκκλησίες του κρατιδίου. Το Δίκτυο, χάρη στην εθελοντική προσφορά των μελών του και με τη στήριξη του Γενικού Προξενείου, παρέχει πληροφόρηση και βοήθεια, ενώ ένα αντίστοιχο Δίκτυο πρόκειται να λειτουργήσει στην περιοχή της Βεστφαλίας. Οι προσπάθειες αυτές όμως δεν αντιμετωπίζουν τη ρίζα του προβλήματος», καταλήγει ο κ. Δελαβέκουρας υπογραμμίζοντας ότι η μόνη βιώσιμη απάντηση στο πρόβλημα είναι η ενίσχυση της απασχόλησης σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.

Ψύχραιμη στάθμιση

Τι θα πρέπει να προσέχουν όσοι αναζητούν εργασία στη Γερμανία; «Καταρχήν, να μη διανοηθούν καν να έρθουν, εάν δεν έχουν επαρκή γνώση της γλώσσας», υπογραμμίζει με έμφαση ο κ. Αθανασιάδης από την Ομοσπονδία Ελληνικών Κοινοτήτων. «Η παρουσία κάποιου συγγενή ή φίλου διευκολύνει πολύ. Έχει ακουστεί ότι οι Γερμανοί μοιράζουν λεφτά με το που γράφεται κάποιος στο γραφείο εργασίας. Αυτό δεν γίνεται αμέσως, αλλά μετά από 3 μήνες. Προσοχή σε αγγελίες μέσω διαδικτύου ή στις εφημερίδες που υπόσχονται παχυλούς μισθούς και ποτέ χρήματα προκαταβολή σε κανέναν για τα αεροπορικά εισιτήρια. Είναι 100% βέβαιο ότι τα χρήματα αυτά θα χαθούν». Πολύ σημαντική είναι και η επικοινωνία με τα κατά τόπους ελληνικά προξενεία πριν πάρει κάποιος τη μεγάλη απόφαση να μεταναστεύσει στη Γερμανία. Έχουν τον τρόπο να κατευθύνουν σωστά τους ενδιαφερόμενους.

Σημαντική στήριξη δίνεται και από τις ελληνικές κοινότητες σε πολλές πόλεις της Γερμανίας με τη δική τους ομάδα εθελοντών, που συνοδεύει τους νέους μετανάστες στις υπηρεσίες για να διευθετήσουν μαζί τη γραφειοκρατική διαδικασία. Αλλά ίσως τότε να είναι ήδη πολύ αργά. Χρειάζεται ψυχραιμία στη στάθμιση των παραγόντων που ωθούν κάποιον να αφήσει πίσω του την κρίση.
Δεν πρέπει να είναι απόφαση στιγμής, αλλά απόφαση ζωής…!!!


Πηγή: http://omogeneia.ana-mpa.gr/press.php?id=24494




************************************



Γενική Γραμματεία Απόδημου Ελληνισμού.
Παροχή πληροφοριών σε Έλληνες πολίτες που επιθυμούν να εγκατασταθούν προσωρινά στο εξωτερικό.

Έλληνες πολίτες που τυχόν ενδιαφέρονται για παροχή πληροφοριών ως προς συνθήκες διαμονής, αγοράς εργασίας καθώς και θέματα εκπαιδεύσεως και κοινωνικής ασφαλίσεως στην Αυστραλία, Αυστρία, Βέλγιο, Γαλλία, Γερμανία, Ελβετία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Καναδά, Κύπρο, Ηνωμένο Βασίλειο, Ολλανδία, Σουηδία μπορούν να απευθύνονται στην Γενική Γραμματεία Απόδημου Ελληνισμού:

Τμήμα Οργάνωσης/Προγραμματισμού/Παραγωγικότητας και Βελτίωσης Σχέσεων Διοίκησης-Πολίτη
Τηλέφωνο επικοινωνίας: 210-2597604
Υπεύθυνη πληροφοριών: κα.Χριστίνα Χαραλαμπάκη

Διεύθυνση Ευρώπης
Τηλέφωνα επικοινωνίας: 210-2597530 κα. Νταγαδάκη,
210-2597507, κα. Κατσούλα

Διεύθυνση Ωκεανίας, Αφρικής και Ασίας
Τηλέφωνα επικοινωνίας: 210-2597521 κα. Κράια (Ωκεανία),
210-2597579 κος. Βενιζελέας (Αφρική και Ασία)

Διεύθυνση Αμερικής
Τηλέφωνα επικοινωνίας: 210-2597529 κος. Ρουμελιώτης,
210-2597524 κα. Δημοπούλου

e-mail Γ.Γ.Α.Ε: ggae@ggae.gr


Η Γ.Γ.Α.Ε. εύχεται στους ανωτέρω Έλληνες πολίτες όπως επιστρέψουν το ταχύτερο στην Μητέρα Πατρίδα, χρησιμοποιώντας τις γνώσεις και την εμπειρία που θα αποκτήσουν στο εξωτερικό προς όφελος της Γενέτειρας και αφιερώνοντας τις πνευματικές και υλικές δυνάμεις τους υπέρ του συνόλου.


Γενική Γραμματεία Απόδημου Ελληνισμού.
Ιστοσελίδα: http://www.ggae.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=RESOURCE&cresrc=1232&cnode=22




*****************



υ.γ. Μύνημα προς την Γενική Γραμματεία Απόδημου Ελληνισμού:

Ρε Ανεγκέφαλοι...!!! Ρε Προνομιούχοι...!!! Πάτε Καλά...???_antio:

Αυτό το @@@@@@@ υστερόγραφο με τις ευχές ποιος το έγραψε..??????:shocked:
Αφού το διεφθαρμένο γενικά σύστημα της Ελλάδας διώχνει τα παιδιά της κ ειδικά τα καλύτερα μυαλά τα τελευταία χρόνια εσείς έχετε το θράσος να τους εύχεστε να γυρίσουν πίσω κ γρήγορα μάλιστα για να προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο...??? από την στιγμή που αυτό έκανε το αντίθετο για όλους αυτούς τους ανθρώπους (μετανάστες) τους ανάγκασε να φύγουν με τις χειρότερες προυποθέσεις κ να βιώνουν πολύ άσχημες καταστάσεις ώστε να ζήσουν με αξιοπρέπεια αυτοί κ οι οικογένειές τους...???

Κ εκτός αυτού είστε κ σίγουροι απ'ότι λέτε στις δύο πρώτες γραμμές της επικεφαλίδας ότι θα πάνε κ για προσωρινά μετανάστες για να κονομήσουν κ αφού γυρίσουν ξανά πίσω να τους φορολογήσει η Εφορία της Κυβέρνησης στην συνέχεια να δουλέψουν μέχρι τα 90 έτσι όπως το πάνε για να μπορεί να πληρώνουν όλους εσάς τους αργόσχολους κ προνομιούχους υπαλλήλους...!!!

Συγνώμη έπρεπε να μας ζητάτε κ όχι να μας δουλεύετε κ από πάνω Ζώα...!!!ftanipia_

Είστε Απαράδεκτοι...!!!!!! Αίσχος...!!!!!! ftanipia_

jimathens
20.04.2014, 01:38
Συνδρομή Ομογένειας προς Μητροπολιτικό Κέντρο.

Η Γ.Γ.Α.Ε. θα ήθελε να πληροφορήσει τους επισκέπτες της ιστοσελίδας της για σημαντικές πρωτοβουλίες Ομογένειας προς ενίσχυση της χώρας μας, συνεπεία οικονομικής κρίσεως (παρατίθεται σχετικός κατάλογος).
Εν λόγω πρωτοβουλίες είναι ιδιαίτερα αξιέπαινες, δείχνουν το μέτρο με το οποίο μπορεί να μετρηθεί ο Ελληνισμός και υπογραμμίζουν την σημασία πολυτίμων υπηρεσιών οργανωμένης Ομογένειας, καθώς και ομογενών, σε ατομικό επίπεδο, που αφιερώνουν τις πνευματικές και υλικές δυνάμεις τους υπέρ του συνόλου.

Μπορείτε να δείτε τον προαναφερθέντα κατάλογο, εδώ.
http://www.ggae.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=RESOURCE&cresrc=1228&cnode=22



υ.γ. Όλα αυτά τα λεφτά από τις προσφορές σε ποιες τσέπες πάνε...???

Αααα κ κάτι ακόμα: αυτός που έγραψε τις χώρες κ όλα τα υπόλοιπα γράμματα (ορνιθοσκαλίσματα) στο pdf Βοσκός ήταν πριν μπει στο δημόσιο...???

stavris
22.04.2014, 19:13
Μην πάς βρε παλικαράκο, θα σε φάνε.:bad_: Όσο απελπισμένος κι αν είσαι μην πάς σε Ελληνικά Εστιατόρια.Δεν ξέρω αν είσαι στην Γερμανία τώρα αλλά αν είσαι στην Ελλάδα μην φύγεις για να δουλέψεις σε εστιατόρια. Είναι μεγάλο το ρίσκο.

Ελενα@
10.05.2014, 15:26
Παιδια θα συμφωνησω ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΠΑΙΖΕΙ ΠΟΛΥ ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΣΗ και τα προηγουμενα ας τα διαβασουν καποιοι που υπαρχουν εδω μεσα κ τα βρηκαν ολα τελεια κ στρωμεννα με κοκκινο χαλι για να καταλαβουν τι παιζει εκει εξω απο την γυαλα που ζουν!

CRYSTAL
25.05.2014, 23:03
Aπο προσωπικη εμπειρια σε ελληνικο ρεστοραν σε ανατολικη Γερμανια σε μικρη σχετικα πολη 120,000 κατοικων.
ωραριο εργασιας 10:00- 14:30 και 17:00 με συνηθως 23:00 αναλογα τη δουλεια βεβαια....
900 ευρω .
Δεν ειχα ξαναδουλεψει σε ρεστοραν κ ημουν λαντζα .
Εργασια καθημερινη με 4 ρεπο το μην δλδ 1 την εβδομαδα αν ολα πανε καλα κ υπαρχουν εργατες στη κουζινα καθως ποτε δεν μπορεις να εισαι σιγουρος...πανε κ ερχονται οι υπαλληλοι κανεις δεν μενει για πολυ καιρο...
Οπως ειπα εγω ημουν λαντζα που σημαινει χωρις ευθυνες κ χωρις προετοιμασια φαγητου γι αυτο κ ειχα την πολυτεια να πηγαινω στις 10 το πρωι ...ο μαγειρας κ οι υπολοιποι στη κουζινα πηγαιναν νωριτερα γιατι το μαγαζι ειχε δουλεια κ ειχαν αρκετη προετοιμασια πριν ανοιξει το μαγαζι στις 11 το πρωι!!!

Apisteftos
30.05.2014, 01:15
Η ζωή μου ξεκίνησε όπως και των υπολοίπων παιδιών για μια ανεύρεση εργασίας με οποιοδήποτε κόστος προς το εξωτερικό σε οποιοδήποτε εστιατόριο κυρίως για λάτζα, μιας και τα υπόλοιπα πόστα πχ σερβιτόρος κλπ δεν έχω ιδέα. Βρήκα δουλειά μέσω ενός γραφείου ανεύρεσης εργασίας, το πρόβλημα είναι πως το εστιατόριο είναι σε τουριστική περιοχή, επομένως και φουλ εργασία. Η εργασία ξεκινά από τις 9:30 το πρωί και τελειώνει στις 23:30 ~ 23:45 συνήθως με ένα διάλειμμα το μεσημέρι στο ενδιάμεσο περίπου μία ώρα από τις 15:00 - 16:00. Το χειρότερο απ' όλα δεν είναι ότι πλένω πιάτα, αλλά ότι κάνω τις πρωϊνές προετοιμασίες, ψωμί, σουβλάκια, τζατζίκια, λάχανα, κιμά, μπριζόλες, τηγανιτά κλπ και όλα αυτά πρέπει να τα έχω έτοιμα μέχρι το μεσημέρι. Προσωπική ζωή μηδέν, άντε σε κανά ρεπό να δεις λίγο πως είναι η Γερμανία, αλλά γενικά δεν υπάρχει ελεύθερος χρόνος καθόλου, μιας και είμαι γνώστης των Γερμανικών επιπέδου Β1 - Β2, αλλά επειδή δεν έχω εξασκήσει την γλώσσα μιλώ σπαστά γερμανικά, πολύ άσχημα, αλλά τουλάχιστον τους περισσότερους τους ψιλοκαταλαβαίνω αναλόγως και τον άνθρωπο, υπάρχουν γερμανοί που μιλούν σιγά και καθαρά και άλλοι γρήγορα και μπερδεμένα. Το πρόβλημα μου λοιπον με την γλώσσα προσπαθώ να βρώ να κάνω ιδιαίτερα, ώστε στο ενδιάμεσο του διαλείμματος που κάνω να αναβαθμίζομαι ή έστω να βρώ ένα Volkhochschule (VHS), ώστε να μην μου κοστίσει τίποτα. Μάταια όμως στην περιοχή λόγω και της τουριστικής σεζόν δεν υπάρχει απολύτως τίποτα. Σκέφτομαι πως για να κάνεις κάτι στην Γερμανία πρέπει να αναβαθμιστείς πολύ γρήγορα, αλλά με 500€ στην τσέπη δεν μπορείς να κάνεις απολύτως τίποτα. Ούτε WGs να ενοικιάσεις δεν σου φτάνουν τα χρήματα, επομένως ο επόμενος στόχος είναι να μετακινηθώ προς αστικό περιβάλλον ή να παραμείνω στην θέση μου και να δουλεύω σαν το σκυλί μέρα νύχτα για ένα ξεροκόμματο. Βασικά έχω στείλει αρκετά βιογραφικά σε εταιρίες από την Ελλάδα, αλλά όλες ήταν αρνητικές, μιας και έχω ένα πτυχίο στην άκρη.

Γενικά η Γερμανία σαν πρώτη φορά, δεν μου φάνηκε τίποτα το ιδιαίτερο, αλλά ελπίζω να την γνωρίσω καλύτερα, τελικά απ' ότι κατάλαβα εδώ στην Γερμανία καλύτερα είναι να δουλεύεις για Γερμανό, παρά για Έλληνα που θα σου βγάλει την πίστη ανάποδα και θα σου κάνει ένα σωρό παρατηρήσεις ή πάντα θα προσπαθεί να βρει τρόπο να σου την πει, αλλά και γενικά έτσι είναι η ζωή στα εστιατόρια γεμάτα παρατηρήσεις.

Apisteftos
30.05.2014, 16:50
Aπο προσωπικη εμπειρια σε ελληνικο ρεστοραν σε ανατολικη Γερμανια σε μικρη σχετικα πολη 120,000 κατοικων.
ωραριο εργασιας 10:00- 14:30 και 17:00 με συνηθως 23:00 αναλογα τη δουλεια βεβαια....
900 ευρω .
Δεν ειχα ξαναδουλεψει σε ρεστοραν κ ημουν λαντζα .
Εργασια καθημερινη με 4 ρεπο το μην δλδ 1 την εβδομαδα αν ολα πανε καλα κ υπαρχουν εργατες στη κουζινα καθως ποτε δεν μπορεις να εισαι σιγουρος...πανε κ ερχονται οι υπαλληλοι κανεις δεν μενει για πολυ καιρο...
Οπως ειπα εγω ημουν λαντζα που σημαινει χωρις ευθυνες κ χωρις προετοιμασια φαγητου γι αυτο κ ειχα την πολυτεια να πηγαινω στις 10 το πρωι ...ο μαγειρας κ οι υπολοιποι στη κουζινα πηγαιναν νωριτερα γιατι το μαγαζι ειχε δουλεια κ ειχαν αρκετη προετοιμασια πριν ανοιξει το μαγαζι στις 11 το πρωι!!!

πόσα πιάτα δίνατε την ημέρα; Στην δική μου περιοχή που είναι τουριστική βόρεια Γερμανία, δίνουμε το καλοκαίρι 700 πιάτα, ρεπό ιούλιο και αύγουστο δεν παίζει, και προετοιμασία κάθε μέρα στις 9:30. Τελικά σε ρεστοράν μόνο σερβιτόρος αξίζει όποιος πάει για λάτζα ή οτιδήποτε άλλο μαύρο φίδι που τον έφαγε.

aleksandermp
16.06.2014, 00:55
Είδα λοιπόν τυχαία το μήνυμα σου μετά από 2 χρόνια.. Θα ήθελα να μας δώσεις ένα update για την ζωή σου. Πως την αντιμετώπισες την κατάσταση;

Apisteftos
22.06.2014, 23:55
Λοιπόν έκανα πράξη την μετακίνηση προς αστικό περιβάλλον στο ίδιο πόστο. Η δουλειά πλέον στην τουριστική περιοχή γινόταν ολοένα και αφόρητη, τελείωνα την εργασία αρκετές φορές στις 00:30 τα μεσάνυχτα, έφευγα τελευταίος από την κουζίνα. Αν θέλει κάποιος να ξεκινήσει κάτι από κουζίνα πρώτον και κυριότερον να προσέξει πολύ, γιατί υπάρχουν πολλές παγίδες που οι Έλληνες ομογενείς εδώ τις εκμεταλλεύονται στο έπακρον λόγω κρίσης από την Ελλάδα. Πριν την κρίση στην Ελλάδα, οι εστιάτορες εδώ δεν μπορούσαν να βρούν Έλληνες για δουλειά και τις περισσότερες φορές το 8ώρο ήταν καθεστώς και όχι μόνο αυτό αλλά και οι μισθοί αρκετά υψηλότεροι από τώρα. Το ποσοστό των σωστών Ελλήνων εστιατόρων υπάρχει, αλλά είναι μικρότερο, οι περισσότεροι είναι λαμόγια που με τον άλφα ή βήτα τρόπο θα προσπαθήσουν να σου την φέρουν. Πριν από λίγες μέρες έμαθα πως κάποιο ελληνόπαιδο δούλευε σε Γερμανό σε ξενοδοχείο, τελικά δεν άντεξαν και παραιτήθηκαν όλοι και έψαχνε για δουλειά. Η δουλειά στα εστιατόρια είναι γεμάτο άγχος, όπως ακριβώς βλέπουμε στις ταινίες, στα ντοκυμαντέρ να πέφτουν βροχή οι φωνές, οι βρισιές, οι παρατηρήσεις, οι καθημερινές αλλαγές των φαγητών και όλες αυτές οι παπαριές.

BillY_ooo
02.07.2014, 03:23
Λουφας είσαι ΑΛΑΝΙ.. Διάβασα και τις 21 σελ. Απ' την αρχή όπως μπήκα να ψαχουλέψω εμπειρίες του καθένα κτλ, απο τις 2 το πρωι μέχρι τις 4 (κοίτα και την ανάρτηση αν δν πιστεύεις :p).. Εμεινα Μαλ....ας!!! Απο την Ολλανδια μέχρι το Μοναχο, απο την μικρη μέχρι το σαραβαλάκι σου που το σνομπαρουν οι μπάτσοι και σε κάνανε 893 ελέγχους, ΑΠΟ την ιστορία ενός τύπου που τυχαία μπήκα να δω τι "φτιάν" στα ξένα και να πάρω κι εγώ περισσότερο κουράγιο για να πάω, ΜΕΧΡΙ την Γάτα που πήρες απο την Καρδίτσα(που μόνο τον θείο μου είχα ακουσει να φωνάζει έτσι την γάτα του, και ήταν επίσης θηλυκή και την έδωσε πριν καιρό κάπου άλλα δεν ξέρω αν την είχε πάει στη φιλοζωική) Αν είναι η ίδια τότε είναι πολύ μικρός ο κόσμος, θα μάθω λεπτομέριες και θα σου πώ.
Εύχομαι να είναι όλα καλά για σένα όπου και να'σαι. Και να ξέρεις αναμένω την συνέχεια κι εγώ.. Και για να σε πείσω πως γράφεις καλά θα σου πω πως στα 26 μου χρόνια ακόμη και στο πανεπιστήμιο δεν διάβασα ποτε 2:30 ώρες σερι(μεσανυχτα, ουτε κάν :p), σκέψου να πίασεις πένα, το'χεις..ΑΚΟΥΣΕΣ? ΤΟ'ΧΕΙΣ!!! Άντε γιατί ξυπνάω πρωί αύριο και πήγε πολύ με το στόρυ.. :p
Χαιρετισμούς απο Καρδίτσα..

Dimitris7
13.08.2014, 10:33
Λούφα απο προχτές που σε διάβασα με έβγαλες εκτός ρυθμού! Στις 4 το βράδυ κοιμήθηκα ως να διαβάσω και τις 22 σελίδες... Αν εισαι Μόναχο κερνάω καφεδάκι πάντως! Δυο χρονια σχεδόν είμαι εδω εγώ...

Υ.Γ άντε γράψε την συνέχεια ντε....

loufas
08.09.2014, 04:42
Καθώς τους κοιτούσα να μπαίνουν στο αυτοκίνητο, συνειδητοποίησα πως έκανε αρκετό κρύο. Δεν ξέρω γιατί αλλά μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν το ένιωθα τόσο έντονο. Ξαφνικά ένιωσα τα νύχια τον χεριών μου να ξυλιάζουν και τις παλάμες μου να χάνουν κι αυτές τη θερμοκρασία σαν να βούτηξα τα χέρια μου σε παγάκια. Τα έφερα κοντά στο στόμα μου, και έριξα λίγο ζεστό αέρα μαζί με τη νικοτίνη που είχα βάλει για τα καλά μέσα μου στο ταξίδι. Έχω τη κακιά αυτή συνηθεία-αρώστια να καπνίζω χωρίς σταματημό όταν οδηγώ, σε σημείο που το πακέτο δεν κρατάει ούτε για 4 ώρες..
Ο Βασίλης ακούραστος σιγοτραγουδούσε λες και είχε έρθει μαζί μου σ' αυτό το ταξίδι για να μου κρατάει συντροφιά. Βάζοντας μπροστά το σαραβαλάκι, το μάτι μου έπεσε στον θολωμένο από το κρύο πλαινό καθρέφτη του οδηγού. Το καυσαέριο έμοιαζε σαν σύννεφο καθώς έβγαινε ζεστό στο παγωμένο περιβάλλον. Δυνάμωσα τη φωνή και ξεκίνησα για μια ακόμη φορά.
Πολλές φορές έχω ακούσει για ανθρώπους που βρίσκονται σε δυο σημεία στη γη χωρίς όμως να βρίσκονται σε δυο σώματα. Απλά χωρίζεται το μυαλό με το σώμα και συνεργάζονται από απόσταση. Καθώς το σώμα μου οδηγούσε στην ερημιά, το μυαλό έτρεχε και πάλι στο τι θέλω να κάνω τον καιρό που θα είμαι κάτω. Όσοι φίλοι με είχα ξεχάσει, θα πήγαινα να τους θυμίσω ότι υπάρχω, όχι για να τους παραπονεθώ, απλά να με δουν και να τους δώσω ένα λόγο όταν ξαναφύγω να στείλουν κανένα μήνυμα Παιδικοί φίλοι που για διάφορους λόγους χαθήκαμε και δεν κάναμε τίποτα για να ξαναβρεθούμε, φίλοι που ξεκινούσαμε ακόμα και τη μέρα μας μαζί, είτε στέλνοντας το πρώτο μήνυμα στο φατσοβιβλίο ταΐζοντας τα ζώα της φάρμας μου και μαζεύοντας τα φρούτα απ τα δέντρα μου , είτε βρίσκοντάς τους στο δρόμο πηγαίνοντας ο καθένας στη δουλειά του. φίλοι που έκανες να τους δεις δυο χρόνια και ένιωθες σαν να μην πέρασε μέρα. Έχω κάνα δυο τέτοια ρεμάλια φίλους. Τους αγαπώ και τους ευχαριστώ που βρεθήκανε εκεί όταν τους χρειάστηκα και ελπίζω να ανταποδώσω κάποια στιγμή με τον ίδιο τρόπο για να νιώσετε πως είναι να βγαίνεις στην επιφάνεια όταν φτάσεις στον βυθό. Λέω να νιώσετε, όχι να καταλάβετε. Έχει μεγάλη διαφορά το ένα με το άλλο.. Για σένα Γιώργο και Νίκο που όσο και να με κράζετε, όσο και γαϊδούρι αν είμαι είστε εκεί. Για όσες φορές έκανα λάθος μα δεν μου ρίξατε σφαλιάρα, μου δείξατε πως να διορθώσω.. Για σένα Βάιο που κάθε φορά που σε συναντώ με κάνεις και χαμογελάω με τις αναμνήσεις που μου ξυπνάς από τα δύσκολα παιδικά μας χρόνια. Για σένα Βασίλη που μου βγάζεις την πίστη κάθε φορά που θέλεις να πάρεις κάποιο κομμάτι ξύλο απο το δάσος για να διακοσμίσεις το σπίτι ή για κάθε φορά που φτάνεις τα πνευμόνια μου στα όρια περπατώντας στα βουνά του νομού..
Το μυαλό γύρισε στο σώμα βλέποντας μια πινακίδα που έγραφε GAS 500m. Έπρεπε να βάλω βενζίνη και να ρωτήσω για ο αυτοκόλλητο της Αυστρίας που μου είχανε πει. Βγαίνοντας από την έξοδο ακούγοντας ταυτόχρονα τον χαρακτηριστικό ήχο του φλας, τα μάτια μου πηγαίνανε αριστερά και δεξιά προσπαθώντας να πιάσουν κάθε λεπτομέρεια των εγκαταστάσεων για να μπορέσω να διηγηθώ το τι έβλεπα στους υπόλοιπους. Δεξιά είχε παράπλευρο δρόμο για το πάρκινγκ φωταγωγημένο καλύτερα και από τον κεντρικό δρόμο που μπαίνεις στην πόλη μας. Κάδοι σκουπιδιών και πράσινο παντού. Είχε ακόμα και τραπεζοκαθίσματα για να ξεκουραστείς ή να φας! Ακολούθησα το δρόμο για το βενζινάδικο και μπαίνοντας είδα την τεράστια επιφάνεια βιομηχανικού τσιμέντου να απλώνεται στη πλατεία που βρισκόντουσαν οι αντλίες. Το στέγαστρο είχε τόσο καθαρό φως που δεν καταλάβαινες ότι ήταν ακόμα νύχτα! Πήρα θέση δίπλα στην αντλία έσβησα τη μηχανή και έριξα μια γρήγορη ματιά γύρω μου. Την ίδια στιγμή πάρκαρε δίπλα μου κάποιος άλλος. Είδα τη γυναίκα συνοδηγό να φεύγει με γρήγορο βήμα προς το κτίριο χώνοντας όσο μπορούσε το λαιμό της στο γιακά του μπουφάν προσπαθώντας να καλυφτεί απ το κρύο. Λίγο πιο κάτω γεμίζανε κι άλλοι τα αυτοκίνητα τους τρέμοντας σχεδόν απ την παγωνιά. Βγάζοντας τη ζώνη και ανοίγοντας την πόρτα ένιωσα μια ακόμη φορά τον κρύο αέρα να εισβάλει στην καμπίνα και να πέφτει σε κάθε γυμνό σημείο του σώματός μου. Φόρεσα τη φανταστική μάλλινη ζακέτα που είχα αγοράσει από την Ολλανδία και έκανα ένα από τα πιο ευχάριστα τεντώματα της ζωής μου..

jimathens
08.09.2014, 07:57
_friends::cool_::kouragio:pantamazi_

vertigo
09.09.2014, 10:38
@loufas!

Καλώς τον ,τον συγγραφεα μας ! :)

http://s23.postimg.org/n0khsy8uz/keep_calm_and_just_keep_writing.png

Μανος
10.09.2014, 16:17
Λούφα πραγματικα ζεις την περιπέτεια,
μπράβο σου όμως γιατί καταφέρνεις & επιβιώνεις,
συνέχισε έτσι ρε φίλε περιμένω νέο επισόδιο!!!!!!!

konstadine1908
29.09.2014, 00:33
Για να μην ανοίξω νέο θέμα λέω να μοιραστώ άλλη μια προσωπική εμπειρία.

Ψάχνοντας για ένα καλύτερο περιβάλλον, αναζήτησα δουλειά κοντά στη Νυρεμβέργη. Δυστυχώς παραβίασα τον βασικότερο κανόνα μου να μην μπλέξω με τρικαλινό.. Το αποτέλεσμα; Έφυγα και απλήρωτος και ανασφάλιστος και πάλι ψάχνοντας δουλειά..

Περιληπτικά η ιστορία. Βρήκα ένα μαγαζάκι με λίγες θέσεις απο γνωστό γνωστού με τις καλύτερες συστάσεις για τον εργοδότη. Η θέση που ζητούσαν, ψήστης. Συμφωνώ με τον τύπο να εργαστεί και η γυναίκα μου στην κουζίνα σαν βοηθητική, με μικρό μισθό προσωρινά (500ε), επειδή δεν χρειαζόντουσαν άλλο άτομο. Η συμφωνία έλεγε να δουλεύω εγώ κανονικά στο ωράριο τους και η γυναίκα απογεύματα και Σαββατοκύριακα που έχει πολύ δουλειά. Η συνέχεια;; Μας επέβαλε να κατεβαίνουμε για δουλειά απο τις 9 το πρωί μέχρι και τις 3 το μεσημέρι και απο τις 4 μέχρι και τις 11 το βράδυ. Φυσικά λόγω ανάγκης δεν μιλήσαμε την πρώτη εβδομάδα αλλά το κακό παραγινόταν.. Αποφάσισα λοιπόν να δουλέψω μόνος αφού έτσι και αλλιώς δεν είχε ανάγκη απο άλλο άτομο και η γυναίκα να περιμένει λίγο (2-3 μήνες) μέχρι να ανοίξει η δουλειά. Την επόμενη κιόλας μέρα με φώναξε να μιλήσουμε και μου είπε πως η συνεργασία μας δεν μπορεί να συνεχιστεί γιατί δεν έχουμε όρεξη για δουλειά!! Κατεβαίναμε κανονικότατα, βγάζαμε τη δουλειά χωρίς παράπονο και ας είμαστε ερασιτέχνες και ακούγαμε και μπράβο για τη δουλειά που βγάζαμε.. Ο τύπος λοιπόν είχε την απαίτηση να δουλεύουμε 13-14 ώρες τη μέρα ανασφάλιστοι με 1500ε ΜΑΖΙ, να τρώμε ότι είχε για πέταμα και να μην έχουμε θέρμανση παρά μόνο το βράδυ που ανεβαίνουμε για ύπνο!! Για να φανταστείτε τι άνθρωπος είναι, μάζευε τα φακελάκια με τη ζάχαρη απο τα σκουπίδια και την έριχνε εκεί που φτιάχνει καφέ το προσωπικό!! Ο μάγειρας που είχε έπαιρνε 1000ε και δούλευε ενάμισι χρόνο εκεί! Η κοπέλα που έχει παίρνει 850 και τρέχει σε τρία πόστα, μαγειρευτά σαλάτες και λάτζα!!! Φυσικά τα μάζεψα και του είπα πλήρωσέ μας να φύγουμε. Τι μας έδωσε; -200ε απ ότι δικαιούμαστε γιατί τις πρώτες μέρες λέει ήταν για να μάθουμε χωρίς να έχουμε πει κάτι τέτοιο απο την αρχή..

Πριν κάνετε οποιαδήποτε κίνηση για δουλειά, ρωτήστε πριν την πατήσετε!! Μακριά απο Τρικαλινούς!!!!

Το μαγαζί βρίσκεται στο Rückersdorf και λέγεται (***edit by moderator***)

Γκουγκλαρα κ ειδα οτι εκει μονο ενα ελληνικο μαγαζι εχει οποτε καταλαβαμε ποιος ειναι....
Λοιπον παιδια λεω να γραψουμε ολοι που δουλψαμε γερμανια τα ονοματα των εστιατοριων κ λεπτομερειες για δουλεια ωστε αν καποιος κανονισει να παει να ξερει τι τον.περιμενει στο συγκεκριμενο μαγαζι...
Συμφωνεις λουφας?
Ξεκινω

konstadine1908
29.09.2014, 00:38
Οδυσσεας στο munster (γερμανια)
Νεοχωριτης τρικαλινος.ερειπιο δωματιο πισω απο την κουζινα.κοινη τουαλετα χωρις παραθυρο που μπαζει.κανενας δεν καθετε για δουλεια πανω απο βδομαδα οποτε οτι κ να σας ταξει μην πατε

lenovo2015
29.11.2014, 15:58
Λοιπον παιδια διαβασα ολα τα σχολια σας και ειναι ολα ετσι ακριβως μενω κοντα 3 χρονια γερμανια.στην αρχη που ξεκινησα λογο που δεν ηξερα την γλωσσα ξεκινησα με εστιατορια τα πραγματα ειναι πολυ αθλια απο συμπεριφορα μεχρι στης ωρες εργασιας.λοιπον αυτο που ηθελα να γραψω ειναι οτι ειχα αλλαξει γυρω στα8εστιατορια και πουθενα δεν ετυχε να βρω καλο ανθρωπο.δυστηχως εκμεταλευση μονο.αν αρχισω να γραφω το τι ειδα και το τι περασα και το τι βρηκα σε καθε εστιατοριο θα παρει πολυ ωρα παντος μονο ενα θα σας πω αν θελετε να πατε σε εστιατοριο ελληνικο μακρυα.το πολυ ενα μηνα να καθησετε με το ζορι ετυχε περιπτωσεις και 1 μερα και εβδομαδα να καθησει καποιος.μακρια απο ελληνες ειληκρινα δεν εχω λογια να εκφρασω αυτα που περασα και ειδα.οποιος θελει να παει γερμανια μονο αν εχει δικο του ατομο να τον φιλοξενισει.ομως σιγοθρα πρεπει να παει σχολειο γιατι αλλιως πολυ δυακολο να παει καπου για δουλεια εκτος μονο αν παει σε life φιρμα.αλλα και παλι θα χρειαστει να μαθει γερμανικα σε καποιο σημειο.120 ευρω κοστιζει το σχολειο απο της 8μεχρι της 1 φυσικα με διαλειμα το λεω αυτο γιατι αν θες να πας σχολειο και να δουλευεις δεν γινεται,εκτος απο μερικες σπανιες περιπτωσεις ποθ σε δηλωνουν καπου αν βρεις δουλεια 4 ωρες και ειναι δωρεαν το σχολειο.ετοιμαζω λιστα με της περιοχες στην γερμανια με τα ελληνηκα εστιατορια που πρεπει να αποφυγετε.ελπιζω να γραψουν και αλλοι για να μην την πατησουν και αλλα ατομα.ποιο πανω εδω μεσα καποιος εγραψε για ενα εστιατοριο στο ρουκερσντορφ λεει αληθεια εχω περασει και εγω απο εκει τα ξαναλεμε και φυσικα θα γραψω αυτα που πηγα.

Jerok
29.11.2014, 21:08
Παιδιά ας πω και εγώ τον πόνο μου, είμαι εδώ στην Γερμανία 2 μήνες και πηγαίνω σχολείο τα απογεύματα 5 με 9, θέλω δουλειά επειγόντως για να κάτσω εδώ και και ως τελευταία μου σκέψη είναι τα ελληνικά εστιατόρια, αλλά ακουώ πολλά και δν το προσπαθώ καν. Έχω δικό μου σπίτι, του θείου μου ο οποίος είναι μετανάστης εδώ πολλά χρόνια, είμαι δηλωμένος (Anmeldung) κτλπ,το jobcenter δεν με δέχεται γιατί πρέπει να δουλέψω 3 μήνες, και εδώ η πρώτη μου ερώτηση πρέπει να είμαι 3 μήνες στην Γερμανία ή να δουλέψω 3 μήνες στην Γερμανία για να μπορέσει να με δεχτεί η αρμπαιτσαμ? Δεύτερη ερώτηση, είμαι 21 χρονών τι θα μου προτείνατε να κάνω σαν πρώτη δουλειά χωρίς γερμανικά αν όχι ελληνικά εστιατόρια που είναι προφανώς μια απελπισμένη λύση? Μην ακούτε για το σπίτι του θείου, τα οικονομικά μας γενικότερα της δικιάς μου οικογενείας είναι κακά στην Ελλάδα γιαυτό και ανέβηκα πάνω, και πρέπει να βρω οπωσδήποτε δουλειά έτσι ώστε να μπορέσω να μείνω αλλιώς λόγω οικονομικών θα γυρισώ πίσω σπίτι. Τελοσπαντων μην σας ζαλίζω με τα δικά μου, η ερώτηση μου είναι αν όχι ελ.εστιατόρια τι μπορει να κάνει κάποιος χωρίς γλώσσα μια 4ωρη δουλεία τουλάχιστον. Όποιος θέλει ας με βοηθήσει. Να στε καλά και καλό κουράγιο σας εύχομαι.

iocast
29.11.2014, 21:57
Παιδιά ας πω και εγώ τον πόνο μου, είμαι εδώ στην Γερμανία 2 μήνες και πηγαίνω.............ας με βοηθήσει. Να στε καλά και καλό κουράγιο σας εύχομαι.

Στην ίδια ακριβός κατάσταση βρίσκομαι και εγώ. Έχω στη Γερμανία απο μέσα Αυγούστου. Πήγα σε ένα ελληνικό εστιατόριο και μετά από 1 και μισό μήνα έφυγα έχωντας φτάσει στο αμήν(απο όλες τις απόψεις λεφτά, σπίτι, συμπεριφορά, ωράριο ο λόγος του που δεν κράτησε και πάνω απο όλα γιατί ήταν γνωστός μου).
Τώρα μετακόμισα στο Wuppertal όπου έχω έναν θείο ο οποίος με φιλοξενεί και μου έκανε κάποια χαρτιά τα οποία δεν γνωρίζω τι ακριβώς κινήσεις έχει κάνει καθώς ο ίδιος δεν μιλάει ελληνικά και εγώ ελάχιστα γερμανικά.
Στην ερώτηση σου αν δεν κάνω λάθος νομίζω πως το Jobcenter σε δέχεται μετά απο 3 μήνες διαμονής, όχι εργασίας.
Ώς τώρα έχει γραφτεί σε 2 live firms αλλά ούτε φωνή ούτε ακρόαση μέχρι στιγμής.
Στο ίδιο βήμα βρίσκομαι και εγώ, το πρόβλημα μου είναι οτι το πρώην αφεντικό μου δεν μου στέλνει το Lohnaprechtnung και το Arbeitsvertach για να τα καταθέσω στην υπηρεσία για να διεκδικήσω σπίτι και σχολείο.
Ο ίδιος λέει σε ένα τηλέφωνο που με πήρε οτι αν συνεχίσω με τον δικηγόρο όχι μονο δεν θα μου δώσει τα χαρτιά αλλά θα με καταγγείλει ότι έμενα στο ξενοδοχείο(είναι μαζί με το εστιατόριο) του και δεν τον πλήρωσα και έφυγα. Επίσης μου είπε πως με είχε δηλωμένο σαν δοκιμαστικό μέχρι δύο μήνες και δεν δικαιούμαι τίποτα(δεν έχω υπογράψει για δοκιμαστικός ούτε κάτι άλλο).
Δεν ξέρω τι να κάνω αυτή την στιγμή που χρονοτριβεί μαζί μου έτσι και τα λεφτά μου έχουν τελειώσει.. τελείως.

Έχει κάποιος να μου προτείνει κάτι η οποιαδήποτε συμβουλή θα με βοηθούσε πάρα πολύ.

Rena Spirogiannaki
30.11.2014, 04:53
καλημέρα σε όλους
τώρα ακούστε την δικοίμου εμπειρία από τους έλληνες
ευχαρίστως θες να βοηθήσεις αλλα.
η ιστορία η δικοίμου και η εμπειρία η δικοίμου.
μπαίνοντας εδώ μέσα σαν επισκέπτης βρήκα μια κυρια που ζητούσε δουλειά .τις έγραψα και μετά από χίλια βάσανα μου έδωσε κάποιο "τιλεφονοτις" μιλήσαμε και συνεχίσαμε να μιλάμε για περίπου 2-3 μήνες περίπου.
μιλάγαμε στο σκύρε με έβλεπε την έβλεπα και είχα την εντύπωση ότι γίναμε και φιλενάδες.ήρθε λοιπόν εδώ πήγα στο αεροδρόμιο την πήρα και ήταν σαν να γνωριζόμαστε χρονια.ήταν παντρεμένη είχε και δυο μεγάλα παιδιά. ανεξάρτητη όπως μου είπε από τα "παιδιατις" . την ρωτούσα τι θα κανεις με τον "αντρασου" αν δεν θέλει να έρθει? απάντηση (δεν με νιαζί εγώ έχω πάρει την "αποφασιμου" να μείνω) ΤΗΝ ΡΩΤΟΥΣΑ ΚΑΘΕ "ΔΕfΤΕΡΙ" ΗΜΕΡΑ:
άμεσος την δηλώσαμε ότι εργάζεται σ εμάς πήρε άμεσος επίδομα,ασφαλίστηκε άμεσος,άνοιξε λογαριασμό στην τράπεζα,και πετούσε από τι χαρά τις.συνεχίζω...