PDA

Επιστροφή στο Forum : Ανταπόκριση - Christodoulos



Christodoulos
16.05.2013, 03:49
Πέρασαν 2,5 χρονια κιόλας εδώ. Στη Μελβούρνη της Αυστραλίας. Κιόλας! Τέλος πάντων, εγώ ξέρω πως πέρασαν! Δεν ήταν και ότι καλύτερο, αλλα δεν μπορώ να έχω και παράπονο. Εκτος του ότι μου λείπουν οι γονείς, ο αδερφός μου και μερικοί (ελάχιστοι) καλοί φίλοι στην Ελλάδα, δεν έχω άλλο παράπονο.

Έφτασα στη Μελβούρνη το Σεπτέμβριο του 2010. Είχα έρθει πιο μπροστά για ένα ταξίδι ως τουρίστας. Βλέπεις, το αίσθημα είναι από εδώ και όταν ήρθε να με δει αυτή, μετά έκανα και εγώ το βήμα. Τέλος, είχαμε πάρει την απόφαση να έρθω να μείνω εγώ εκεί, παρα αυτή στην Ελλάδα. Και πάλι καλά δηλαδή, γιατί με τα όσα γίνονται και θα γίνουν στη χωρα μας, το μονο που θα είχαμε καταφέρει, θα ήταν να καθυστερήσουμε τη μετανάστευση μου εδώ! Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό για αυτό το λόγο!

Δεν ήταν εύκολα από τη στιγμή που ήρθα εδώ. Παρόλο που όλοι οι φίλοι της τότε κοπέλας μου και τώρα γυναικας μου, μας είχαν υποσχεθεί τα πάντα από δουλειά, όλοι κάνανε στην άκρη και ξαφνικά χαθήκανε. Με το που πάτησα το πόδι μου εδώ! Λες και άνοιξε η γη και τους κατάπιε όλους. Φυσικά, δε με πείραξε και πολύ, μιας και (όντας Έλληνας) τους είχα πάρει μυρωδιά ότι ήταν όλοι τους παπατζήδες. Ήξερα πολύ καλά ότι για να υπόσχονται όλοι τους τόσα μα τόσα πολλά, το πιο πιθανό είναι να μην κάνουν τίποτε. Είναι νομος αυτός στην Ελλάδα βλέπεις. Γιατί να μην είναι και εδώ? Ευτυχώς όμως, υπήρξε και ένας από αυτούς (ο Dom), ο οποιος μου βρήκε μια δουλειά το παιδί, σε ένα συνεργείο αυτοκινήτων. Έτσι, άρχισα δουλειά εκεί. Βεβαια, το κακό ήταν πως το συνεργείο βρισκόταν πολύ έξω από την πόλη και μην έχοντας αυτοκίνητο, θα έπρεπε να πηγαίνω με αστική συγκοινωνία. Ήθελα 2 ώρες να πάω και άλλες τόσες να γυρίσω. γύρναγα σπίτι πεθαμένος από την κούραση. Μια Κυριακή είχα μονο για να ξεκουραστώ καλά. Δεν βαριέσαι όμως. Πάλι καλά που είχα και αυτή τη δουλειά. Τα λεφτά ικανοποιητικά. Με τη γυναικα μέναμε μαζί, δούλευε και αυτή και έτσι ήμασταν πολύ καλά.

Μετά από 2,5 μήνες, επειδή τελειωνε η τουριστική μου visa, έπρεπε να πάω εκτος Αυστραλίας για να την ανανεώσω για άλλους 3 μήνες. Κανεις δε μας είχε αναφέρει ότι μπορείς να ζητήσεις επέκταση, χωρίς να φύγεις από τη χωρα. Μια φορα που πήγα στην ορθόδοξη Ελληνική κοινότητα της Μελβούρνης, ούτε που γυρίσανε να με κοιτάξουν, οποτε, ούτε που ξαναπήγα ποτε. Δεν υπάρχει λόγος να χαλάω την ψυχολογία μου. Πήγαμε 4 μέρες λοιπόν, στη Νέα Ζηλανδία! Φοβερό μέρος! Πήγαμε στο Auckland συγκεκριμένα. Όμορφα τοπια! Καθαρή πόλη. Όχι τεραστια κίνηση όπως η Μελβούρνη.

Γυρίσαμε πίσω, συνέχισα στη δουλειά που ήμουν και 2 μήνες μετά την επιστροφή, κάναμε το γάμο μας. Δυο βδομάδες μετά, κάναμε και τα χαρτιά μου στην υπηρεσία μετανάστευσης. Οι δικηγόροι ζητάγανε 3000-4000$ για να μου κάνουν την αίτηση. Μια φίλη μας δικηγόρος, μου είπε "είσαι έξυπνο άτομο, δεν απαιτούνται επιστημονικές γνώσεις για να κανεις την αίτηση. Μη την πατήσεις και δώσεις τόσα λεφτά όπως κάνουν άλλοι. Κάντε τα μονοι σας." Έτσι και έγινε. Έπρεπε να σταματήσω όμως από την άλλη δουλειά, μην τυχόν και με τσακώσουν να δουλεύω παράνομα. Μόλις έκανα το γάμο, ήταν σα να τους δίνω σήμα ότι θα μείνω για πάντα. Οποτε, η φίλη μας η δικηγόρος, με συμβούλεψε να μην πηγαίνω στη δουλειά, μην τυχόν και βάλουν άτομα να με παρακολουθούν. Αν σε τσακώσουν, πάνε όλα. Πας Ελλάδα απελασμένος. Φυσικά όταν πήρα άδεια εργασίας, το συνεργείο είχε βρει άλλον και έτσι έψαχνα για άλλη δουλειά. Έμεινα καμποσο καιρό άνεργος. Ευτυχώς ένας φίλος Αυστραλός, ήθελε κάποιον βοηθό, στο να περνάει κουζίνες. Όχι και πολύ καλά λεφτά για τις ώρες που δούλευα, αλλα ήταν καλά. Πήραμε και ένα παλιό Honda civic. Επιτέλους μπορούσαμε να κυκλοφορήσουμε άνετα!

Έμεινα εκεί για ένα χρόνο, ώσπου τελικά είπα να πάω να βγάλω μια άδεια για οδηγός ταξί. Όσα περισσότερα διπλώματα έχεις, τόσο πιο καλά. Είχα ήδη βγάλει Αυστραλιανή άδεια οδήγησης και αυτό το έκανε πιο εύκολο. Μόλις τελειωσα το σχολειό για την άδεια οδηγού ταξί, με πήρε τηλέφωνο ένας συμπατριώτης μου, ο οποιος μένει πολλά χρονια εδώ και δουλεύει σε κατασκευαστικές εταιρείες. Μου είχε βρει πολύ καλή δουλειά στις οικοδομές! Πήγα φυσικά, με σύστησε σε έναν από τους εργοδηγούς και κλείσαμε να πάω την επομενη για δουλειά. Στήναμε ανοξειδωτα κάγκελα και μπάρες σε πολυκατοικίες. Δουλειά εργάτη έκανα. Τα λεφτά τέλεια! Αγοράσαμε άλλο αμάξι, γιατί το παλιό μας είχε αρχίσει να βγάζει προβλήματα. Επιτέλους αξιόπιστο όχημα! Μεγάλη διαφορα! Και επιτέλους αυτόματο! Όταν είχε κίνηση, είχα αγανακτήσει με το "πρώτη-νεκρά"!!! Άρχισα να κάνω γνωριμίες με τους υπολοιπους που δουλεύαμε μαζί. Κροάτες οι περισσότεροι. Πολύ γέλιο! Τα πήγαινα καλά με όλους. Είχα προσέξει όμως, ότι και οι 3 εργοδηγοί που δουλεύαμε μαζί (σε διαφορετικές δουλειές), με βλέπανε κάπως επιφυλακτικά. Δε βαριέσαι! Μέρος της δουλειάς τους είναι και αυτό. Μετά από 3 μήνες εκεί, με πλησίασαν 2 από αυτούς ( ο άλλος είχε πάει σε άλλη δουλειά μακριά) και μου πρότειναν αν θέλω να μείνω μόνιμα στην εταιρεία! Ο λόγος ήταν ότι ήμουν πολύ εργατικός, δεν έφερνα αντίρρηση σε τίποτα και ήμουν πρόθυμος για κάθε είδους εργασία! Με ρώτησαν μάλιστα γελώντας: "είσαι σίγουρος ότι είσαι Έλληνας?" Εκεί ήταν που τους εξήγησα την κατάσταση με τους Έλληνες. Ότι δεν είναι έτσι όπως τα media τα λένε. Όλη αυτή η κρίση, ήταν μεθοδευμένη για να βάλουν χέρι στους φυσικούς πόρους της Ελλάδας. Άλλοι κατάλαβαν, άλλοι όχι.

Έμεινα φυσικά στην εταιρεία, αλλα γνώριζα πως τα πράγματα δεν πάνε καλά. Δουλέψαμε εκεί μέχρι τα Χριστούγεννα που μας πέρασαν. Η εταιρεία δήλωσε πτώχευση. Δεν μας έδωσε όμως προειδοποίηση και αυτό είναι παράνομο. Πήγαμε στο σωματείο όλοι μαζί και το αναφέραμε. Και οι εργοδηγοί μαζί. Μερικοί δεν είχαν πληρωθεί και για κάποιο διάστημα. Το θέμα πήρε τη νομική οδό και όλα θα κλείσουν ομαλά. Θα πάρει κάποιο χρόνο φυσικά.

Άρχισα το ταξί λοιπόν. Όχι και ότι καλύτερο. Πέθανα στον πόνο, σε πλάτη και αυχένα! 10-12 ώρες τη μέρα στο τιμόνι, δεν είναι και ότι καλύτερο! Άσε που ο πελάτης σου φορτώνει και το δικό του άγχος για να φτάσεις πιο γρήγορα! Δε θα ξεχάσω ποτε όμως, την έκπληξη των πεζών όταν τους έδινα προτεραιότητα για να διασχίσουν το δρόμο. Αλλα ούτε και τις γριούλες που μου λέγανε "God bless you son", με δάκρυα στα ματια, όταν τους βοήθαγα να μπούνε και να βγούνε από το ταξί! "Ποτε κανεις άλλος δεν το κάνει αυτό. Νευριάζουν που είμαι κατάκοιτη και δεν κάνω γρηγορα" μου είπε μια Ιταλίδα γριούλα κάποτε με παράπονο! Κόσμος και κοσμάκης! Τι να πει κανεις?

Πριν 2 μήνες πήρα τη μόνιμη παραμονή μου εδώ. Έχω το δικαίωμα να μπω σε κρατική δουλειά και θα το επιχειρήσω. Βαρέθηκα ρε φιλε να ψάχνω για δουλειά κάθε 3-6 μήνες επειδή οι εταιρείες χρεοκοπούν η επειδή κοιτάει ο άλλος να σου κόψει λεφτά. Ας έχω κάτι σταθερό και μετά θα βρω και κάτι άλλο αν θέλω! Αυτά μέχρι τώρα στην από κάτω γη. Μέσες άκρες δηλαδή! Τώρα που το σκέφτομαι... ναι, μου λείπουν και αλλα πράγματα από την Ελλάδα. Ο φράπες, οι μοτοσικλέτες μου, ο Ελληνικός τρόπος παρέας και κουβέντας. Αλλα ο καλός Ελληνικός τρόπος κουβέντας και παρέας. Είχα την τύχη να βιώσω αρκετά και τον καλο και τον κακό τρόπο. Μου έλειψε το γυμναστήριο, οι βράδυνες περιπλανήσεις με μοτοσικλέτα, τα τοπικά μπαράκια. Αλλα πολύ περισσότερο η δικοί μου. Τα λέμε μια φορα τη βδομάδα στο skype, αλλα είναι αλλιώς να τους έχεις διπλα σου. Λέμε, αν όλα μας πάνε καλά, να πάμε για 1 μηνα του χρόνου να τους δούμε με τη γυναικα! Θα δούμε. Υγεία να υπάρχει και όλα φτιάχνονται φιλε...

australian
16.05.2013, 05:03
Καλώς ήρθες στην παρέα μας.

Christodoulos
16.05.2013, 05:18
Καλώς ήρθες στην παρέα μας.

:thanks_

Aussie
16.05.2013, 06:06
welcome christodoulos
:yes::yes:

karmen1314
16.05.2013, 07:02
Καλως ηρθες στην παρεα μας Χριστοδουλε!Σ ευχαριστουμε για την ανταποκριση σου που τοσο πολυτιμη ειναι για μας που ετοιμαζομαστε για την "Απο κατω γη".Συγχαρητηρια για την τολμη και την επιμονη σου που εμφανεστατα απεδωσαν!Καλη συνεχεια!

tasosn
16.05.2013, 08:43
Καλως ηλθες Χριστοδουλε! Συννεχισε με επιμονη και θα δικαιωθεις. Η Αυστραλια δινει ευκαιριες στους επιμονους και ανταμειβει τους εργατικους. Καλο κουραγιο στην προσπαθεια.

vertigo
16.05.2013, 09:15
Welcome ,Χριστοδουλε!:)Πολυ σωστα εκανες και πηγες στην Ν.Ζηλανδια ,ωστε να ξαναμπεις Αυστραλια με το νεο 3 μηνο της ΕΤΑ(ή της eVisitor,δεν ξερω ποια απ τις 2 ειχες ,τοτε). Αν ζητουσες παραταση της παραμονης σου,το πιθανοτερο να σου βαζαν ''no further stay condition'',οποτε αιτηση onshore για partner visa ,δεν θα μπορουσες να κανεις.



Επισης ,η περιπτωση σου ειναι πολυ ενδιαφερουσα για οσους ειναι κατω με την βιζα που πηγες κι εσυ και εχουν σκοπο να παντρευτουν εκει.Αν ειχες την καλοσυνη ,θα μπορουσες ειτε εδω ,ειτε στο θρεντ ''για οσους ειναι Αυστραλοι υπηκοοι'' (http://www.patriotaki.net/%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%8C%CF%83%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%B1%CF%85%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CE%BB%CE%BF%C E%AF-%CF%85%CF%80%CE%AE%CE%BA%CE%BF%CE%BF%CE%B9-95/%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%8C%CF%83%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%B1%CF%85%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CE%BB%CE%BF%C E%AF-%CF%85%CF%80%CE%AE%CE%BA%CE%BF%CE%BF%CE%B9-10-a-4460/index15.html) ,να γραψεις την διαδικασια που εκανες ,δλδ τί ντοκουμεντα εβαλες για να αποδειξεις οτι ο γαμος-που εγινε 2 βδομαδες πριν την αιτηση- ηταν γνησιος; Ειχες ντοκουμεντα κι απο Ελλαδα ; ή μονο απο Αυστραλια; Kαι σε ποσο καιρο ,μετα την αιτηση , σου χορηγηθηκε η temporary Partner visa (subclass 820) ;(γιατι σαν φρεσκοπαντρεμενος ,αυτην πηρες αρχικα).
Επισης και την διαδικασια για να σου δοθει μετα η μονιμη partner visa.
Θα βοηθησεις πολυ καποια παιδια που ειναι τωρα κατω με ΕΤΑ ή eVisitor και ετοιμαζονται να παντρευτουν και μετα να κανουν αιτηση για partner visa.

Σου ευχομαι και παλι το καλωσορισες και να ειστε καλά με την γυναικα σου!

nz35
16.05.2013, 09:21
Welcome christodoulos
εμημέρωσε τον κόσμο όσο μπορείς, με τις εμπειρίες από την διαβιωσή σου:bravo_:




Πήγαμε 4 μέρες λοιπόν, στη Νέα Ζηλανδία! Φοβερό μέρος! Πήγαμε στο Auckland συγκεκριμένα. Όμορφα τοπια! Καθαρή πόλη.

indeed my friend indeed:cool_:

dimhal
16.05.2013, 10:31
_bye:_bye:_bye:Χριστοδουλε

ευανθια
16.05.2013, 11:23
Καλωσόρισες στην παρέα μας Χριστόδουλε !!!:smile_:

Christodoulos
16.05.2013, 11:48
Σας ευχαριστώ όλους για το καλωσόρισμα. Το θέμα που ανέφερε το μέλος Vertigo, βρίσκεται εδώ

http://www.patriotaki.net/%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%8C%CF%83%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%B1%CF%85%CF%83%CF%84%CF%81%CE%B1%CE%BB%CE%BF%C E%AF-%CF%85%CF%80%CE%AE%CE%BA%CE%BF%CE%BF%CE%B9-95/permanent-residency-%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%AF%CF%80%CF%84%CF%89%CF%83%C E%B7-%CE%B3%CE%AC%CE%BC%CE%BF%CF%85-4774/#post67282

jimathens
16.05.2013, 12:06
Καλησπέρα Χριστόδουλε_bye: Καλώς ήρθες στην παρέα μας_friends:

Είσαι αγωνιστής κ θα τα καταφέρεις...!!!:bravo_1: Σας εύχομαι υγεία κ να είστε πάντα ευτυχισμένοι...!!!:kouragio:

leyteris77
16.05.2013, 12:32
Φίλε Χριστόδουλε καλως ήρθες, αλλά δεν μας είπες που γνώρισες την Αυστραλίδα φίλη-γυναίκα σου. Έτσι θα βοηθήσεις πραγματικά πολλούς συμπατριώτες μας!:lol2:

Christodoulos
16.05.2013, 12:35
Φίλε Χριστόδουλε καλως ήρθες, αλλά δεν μας είπες που γνώρισες την Αυστραλίδα φίλη-γυναίκα σου. Έτσι θα βοηθήσεις πραγματικά πολλούς συμπατριώτες μας!:lol2:

Μεγάλη ιστορία, αλλα περιγράφεται με μια μονο λέξη: Facebook :smile_:

Panvdlp
16.05.2013, 12:54
Χριστόδουλε γεια σου. Σημασία έχεις ότι τα κατάφερες και γλύτωσες από εδώ.

Christodoulos
18.05.2013, 09:21
Θα ήθελα να αναφέρω κάτι σχετικά με την οδήγηση στην Αυστραλία. Λίγο πιο συγκεκριμένα στη Μελβούρνη. Και να προειδοποιήσω όσους έρχονται για πρώτη φορα να οδηγήσουν εδώ. Όση εμπειρία και να έχει κανεις στο θέμα της οδήγησης, καλο θα είναι να μην οδηγήσει τον πρώτο καιρό.
Καταλαβαίνω ότι ένα αυτοκίνητο σου λύνει χερια-πόδια, αλλα καλο θα είναι να περάσουν τουλάχιστον 3 μήνες πριν κανεις επιχειρήσει οδήγηση εδώ. Δεν είναι μονο το γεγονός της ανάποδης οδήγησης. Είναι πολλά. Για παράδειγμα, κανεις δεν ξέρει τι πρέπει να κάνει στην περίπτωση του Hook Turn (γαντζοειδης στροφή). Κανεις δεν ξέρει τι πρέπει να κάνει όταν βρεθεί μπροστά σε κυκλική πορεία! Οι κυκλικές πορείες φυτρώνουν σε όλα τα σημεία της Μελβούρνης. Κανεις δεν ξέρει πως να αντιδράσει σε περίπτωση που τον σταματήσει η αστυνομία. Τι γίνεται όταν οδηγείς σε κοινή πορεία με τα tram.
Η οδήγηση στην Αυστραλία μπορεί να ακούγεται σε κάποιους κάτι απλό, αλλα δεν είναι. Όχι για εμάς που ερχόμαστε από Ευρωπαϊκή χωρα τουλάχιστον. Θα συμβούλευα όσους πρωτοέρχονται εδώ, να κάνουν ότι έκανα εγώ: Κάθεσαι στη μεριά του συνοδηγού και φέρνεις στο μυαλό σου ότι οδηγάς εσύ. Με αυτό σα βάση, προσπαθείς να μαντέψεις πως θα κινηθείς στην οδήγηση. Αν όλα αυτά που σκέφτεσαι συμφωνούν με όσα κάνει ο οδηγός, τότε έχει καλώς. Αν όχι... ρωτάς τον οδηγό (που λογικά θα είναι κάποιος γνωστός σου) γιατί ενέργησε κατά αυτό τον τρόπο. Κάθε φορα μαθαίνεις από τις ερωτήσεις σου.
Την πρώτη φορα που θα καθίσει κάποιος στο τιμόνι του οδηγού, ωστόσο, καλο θα είναι να το κάνει με κάποιον πεπειραμένο (για τα Αυστραλιανά δεδομένα) συνοδηγό.
Μήπως να ανοίξω ένα νέο θέμα με σχεδιαγράμματα και φωτογραφίες που θα μπορούσε να βοηθήσει αρκετό κόσμο???

billy
18.05.2013, 14:32
Καλώς ήρθες & από μενα φίλε στην παρέα μας!!!! Τα λες πολύ ωραία, & αν & προσπαθείς να "βγάλεις" (ή αν θέλεις να δεις) τα θετικά μόνο σε κάθε υπόθεση, η πίκρα που έχεις δεν κρύβεται....νομίζω είναι από διάφορους λόγους, όχι έναν μοναδικό. & από τη νοσταλγία & από την "ομορφη" συμπεριφορά που είχες από ορισμένους....Δεν πειράζει όμως φίλε, είσαι Έλληνας, & φαίνεσαι δυνατός για να συνεχίσεις... Αφού λοιπόν (σίγουρα) κάθε πρόβλημα έχει μια λύση, δεν υπαρχει λόγος να στεναχωριέσαι, όλα θα γίνουν με τον καιρό τους!!!! Καλή δύναμη για τη συνέχεια!!!! :victory:

Υ.γ. ήθελα να σε ρωτήσω μιας & το ανέφερες - τι γίνεται με την οδήγηση μηχανής...έχεις "ανέβει" εκεί κάτω; προσέχουν οι άλλοι; ή είναι όντως τόσο μεγάλες οι αποστάσεις που δεν έχουν πολλοί μηχανές;;; (παρεπιπτόντως πολύ ωραίο το θέμα που έθιξες για την δοήγηση, & εμένα με αγχώνει λίγο...) :bravo_:

Christodoulos
19.05.2013, 00:12
Καλώς ήρθες & από μενα φίλε στην παρέα μας!!!! Τα λες πολύ ωραία, & αν & προσπαθείς να "βγάλεις" (ή αν θέλεις να δεις) τα θετικά μόνο σε κάθε υπόθεση, η πίκρα που έχεις δεν κρύβεται....νομίζω είναι από διάφορους λόγους, όχι έναν μοναδικό. & από τη νοσταλγία & από την "ομορφη" συμπεριφορά που είχες από ορισμένους....Δεν πειράζει όμως φίλε, είσαι Έλληνας, & φαίνεσαι δυνατός για να συνεχίσεις... Αφού λοιπόν (σίγουρα) κάθε πρόβλημα έχει μια λύση, δεν υπαρχει λόγος να στεναχωριέσαι, όλα θα γίνουν με τον καιρό τους!!!! Καλή δύναμη για τη συνέχεια!!!! :victory:

Υ.γ. ήθελα να σε ρωτήσω μιας & το ανέφερες - τι γίνεται με την οδήγηση μηχανής...έχεις "ανέβει" εκεί κάτω; προσέχουν οι άλλοι; ή είναι όντως τόσο μεγάλες οι αποστάσεις που δεν έχουν πολλοί μηχανές;;; (παρεπιπτόντως πολύ ωραίο το θέμα που έθιξες για την δοήγηση, & εμένα με αγχώνει λίγο...) :bravo_:

Να είσαι καλά φιλε μου. Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
Όσον αφορά το θέμα της μοτοσικλέτας, έχω ανεβεί ελάχιστες φορες, έχοντας πάρει μηχανές φίλων. Και δυστυχώς μονο για μικρές αποστάσεις. Όλοι με συμβουλεύουν να ΜΗΝ αγοράσω μηχανή, γιατί οι άλλοι οδηγοί δεν προσέχουν καθόλου και θα με χτυπήσουν. Όταν βεβαια είδα το πως οδηγούν και συγκρίνοντας με την οδήγηση στην Ελλάδα, θεώρησα ότι οι άνθρωποι αστειεύονται. Τους πρότεινα να οδηγήσουν στην Αθηνα για κάνα δυο μέρες και μετά να ξανασκεφτούν τα περί κινδύνου. Η ακόμα καλύτερα στην Κωνσταντινούπολη (εκεί να δεις χαμός). Και τα πιο επικίνδυνα στη Βουλγαρία. Να κάνει ο άλλος προσπεραση σε σημείο χωρίς ορατότητα, να σε βλέπει που έρχεσαι από το αντίθετο ρεύμα και να μη σταματα την προσπεραση, με αποτέλεσμα να σταματας πλήρως στην άκρη του δρόμου για να μη χτυπήσεις τον ηλίθιο. Δεν έχει καμια σχέση η οδήγηση εδώ με εκεί! Είναι πολύ καλύτερα και ήρεμα τα πράγματα. Βεβαια, ο κίνδυνος υπάρχει, γιατί οι περισσότεροι Αυστραλοί.... δεν είναι Αυστραλοί! Είναι Ινδοί και Κινέζοι (οι χειρότεροι οδηγοί που έχω δει.... ok... μετά τους Βουλγαρους). Αλλα και πάλι, καμια σχέση με την Ελλάδα. Μοτοσικλέτες δεν έχει και τόσες πολλές, και ο λόγος πιστεύω ότι είναι το κλίμα της Βικτωρια. Ο καιρός είναι τόσο ασταθής, που ενώ έχει λιακάδα, μετά από 10 λεπτά βρέχει. Αυτό αποθαρρύνει του υποψηφιους αγοραστές.
Να θυμάσαι ότι για να οδηγήσεις εδώ, πρέπει να έχεις το Ευρωπαϊκό δίπλωμα τύπου πιστωτικής κάρτας (όχι το χάρτινο). Σε περίπτωση που έχεις το χάρτινο, πρέπει να το έχεις κάνει international.

leyteris77
19.05.2013, 00:41
Μήπως να ανοίξω ένα νέο θέμα με σχεδιαγράμματα και φωτογραφίες που θα μπορούσε να βοηθήσει αρκετό κόσμο???

Ναι Χριστόδουλε είναι καλή ιδέα, να το κάνεις. Εγώ αν και η οδήγηση εδώ στο Gladstone δεν έχει καμία από τις δυσκολίες που αναφέρεις είχα κατεβάσει το βιβλίο [Transport Operations (Road Use Management—Road Rules) Regulation 2009] γιατί παρόλα αυτά υπάρχουν κάποιες διαφορές που πρέπει να τις ξέρουμε, πχ θες να στρίψεις δεξιά και σε 1 από τους 2 κύκλους δεν ανάβει πράσινο βελάκι αλλά τίποτα, το οποίο σημαίνει στρίψε δίνοντας προτεραιότητα στον απέναντι.

Christodoulos
22.05.2013, 02:33
Κάπου είδα το θέμα με τα ταξί, αλλα επειδή είναι κλειστό, θα αναφέρω εδώ μερικά πράγματα.
Δούλεψα μονο για 2 μήνες. Σταμάτησα πρόσφατα (3 βδομάδες πριν). Τα πράγματα δεν είναι καθόλου όπως τα αναφέρουν. Εμενα ξεχάσανε να με γράψουν στο σωματείο των ταξί (καθόσον έκανα την εκπαίδευση) και όταν ήρθε η ώρα να πάρω την άδεια, το σωματείο φυσικά, είπε ότι δεν υπάρχω πουθενά στα χαρτιά. Ζήτησαν λοιπόν, να ξανακάνω από την αρχή την εκπαίδευση. Και άντε εγώ δεν είχα τότε ανάγκη να πάω για δουλειά, μιας και είχα βρει άλλη δουλειά. Για φαντάσου όμως, ποσο τραγικό θα ήταν, για ένα μετανάστη που ήρθε με αυτή την επιλογή μονο σαν εργασία και καιγόταν να ξεκινήσει.
Αφού λοιπόν τελειωσα την εκπαίδευση, κάτι δε μου πήγαινε καλά. Παρόλο που μου λέγανε από τη σχολη ότι είμαι έτοιμος να ανεβώ στο τιμόνι, δεν ένοιωθα καθόλου έτοιμος. Πήγα λοιπόν, στα γραφεία του σωματείου που θα δούλευα και τους είπα αν μπορούν να μου δείξουν τα συστήματα πλοήγησης και πληρωμής. Ευτυχώς που το έκανα! Εκεί ανακάλυψα, πως πριν, δεν είχα πάρει μυρωδιά από ταξί!
Ξεκίνησα λοιπόν και μαζί με μένα ξεκινήσανε και οι πόνοι σε αυχένα και πλάτη. Ότι λεφτά έβγαζα, τα κατέθετα σε massage και φυσιοθεραπείες! Και μη φανταστεί κανεις λεφτά! Αν είσαι πολύ τυχερός, θα βγάλεις 500-600 δολάρια τη βδομάδα, με 5 μέρες δουλειά (Δευτερα έως Παρασκευή). Μιλάω για το ημερήσιο ωράριο. Αλλα και για το βραδινό που μίλησα με άλλους, τα ίδια είναι. Μονο Παρασκευή και Σάββατο βραδυ έχει καλά λεφτά, αλλα εκεί παίρνεις μεγάλα ρίσκα, μιας και κυκλοφορούν όλοι οι μεθυσμένοι και "φτιαγμένοι." Δεν έχουν καθαρίσει και λίγους ταξιτζήδες! Τώρα άντε να είσαι με φοιτητική visa, να ριψοκινδυνεύεις που δουλεύεις 12 ώρες την ημερα (παράνομο για φοιτητή) και να βγάλεις τα έξοδα σου, για να ζήσεις, για να πληρώσεις δίδακτρα κλπ.
Το άλλο Θεϊκό, ήταν που ενώ σου μαθαίνανε ότι ήταν νομος απαράβατος να αναφέρεις στο δελτίο της ημέρας εγγράφως, όσα προβλήματα έχει το αυτοκίνητο. Eπειδή στην αρχή τα έγραψα, μου βάλανε χέρι!!!!!!!!!!! Μιλάω για προβλήματα στο σύστημα διεύθυνσης και φρενων!! Επίσης, σου λένε ότι θα πρέπει να έχεις το όχημα σου σε πολύ καλή κατάσταση μέσα έξω. Ο πρώτος λέει, που βλέπει ένας πρωτοερχόμενος τουρίστας στην Αυστραλία, είναι ο ταξιτζής. Από εκεί σχηματίζει γνώμη για όλο το κράτος. Ναι, για αυτό μας δίνανε ταξί που είχαν δυο δάχτυλα λέρα!!! Το καθάριζα επί 1 ώρα πριν βγω στο δρόμο. Αλλα τα υφάσματα δεν καθαρίζουν. Μονο τα πλαστικά. Ντρεπόμουνα να πάρω πελάτες. Μου τη λέγανε εμενα που ανέφερα τα προβλήματα του οχήματος και τον άλλο που το κράταγε μες τη βρωμιά, δεν του λέγανε τίποτα!!! Πλακα κάνουμε τώρα!
Δε θα το συνιστούσα σε κανέναν σας λοιπόν. Αν κάποιος έχει εμπειρία που να με βγάζει λάθος, ελευθερα μπορεί να γράψει παιδιά. Μπας και κάνω λάθος βρε παιδί μου. Να δούμε και την άλλη όψη του νομίσματος.

Christodoulos
01.06.2013, 15:13
Πολλές φορες κάθομαι και σκέφτομαι, πως έγιναν έτσι τα πράγματα? Πως άλλαξε τόσο η ζωή μου? Οι ζωές μας? Πως από τη μια χωρα πήγαμε στην άλλη? Πως μεγάλωσα και από εκεί που έπαιζα μικρό παιδί στις αλάνες, βρέθηκα να έχω ένα σωρό ευθύνες και τελικά να βρίσκομαι στην άλλη άκρη του κόσμου! Όλα άλλαξαν. Μερικές φορες θυμάμαι τους παιδικούς φίλους με nostalgia. Άλλος Αθηνα, άλλος Θεσσαλονίκη, άλλος στο χωριο, άλλος "έφυγε", εγώ εδώ. Όλα άλλαξαν. Πολλές φορες σκέφτομαι, "τι με κρατάει εδώ"? Για ποιο λόγο να βρίσκομαι ακόμα εδώ? Για ποιο λόγο να μην έχω μετανιώσει? Σίγουρα είναι ενθαρρυντικό στοιχειο η οικονομική κατάσταση της χώρας μας. Αλλα δεν μπορεί να είναι μονο αυτό που με κρατάει εδώ.

Μεγάλο ρολο παίζει και η γυναικα! Εδώ μεγάλωσε, εδώ μπορεί να ζήσει καλύτερα, αλλα μου το έχει πει πολλές φορες, ότι το να πάει και να μένει σε ένα από τα όμορφα Ελληνικά νησιά, θα ήταν ότι καλύτερο για αυτήν. Βεβαια, προς το παρόν, αυτό είναι αδύνατο, λόγο της κρίσης. Αλλα θα το ήθελε πολύ. Τι με κρατάει εδώ τότε?

Έχω πάρει χαμπάρι ότι και η Αυστραλία, θα πέσει αρκετά οικονομικά. Έχει ήδη αρχίσει να πέφτει. Είναι αβέβαιο το αν και ποτε θα έχει άνοδο. Αλλα όλοι μας, ζούμε με την ελπίδα ότι θα στρώσουν πάλι τα πράγματα. Η ότι δεν θα χαλάσουν τόσο όσο φανταζόμαστε, η όσο φοβόμαστε. Τι είναι αυτό που με κρατάει εδώ?

Θυμάμαι τον ήλιο και τη θάλασσα της Ελλάδας. Ξαπλώστρα στην άμμο με ομπρέλα! Τέλεια πράγματα! Να πηγαίνεις στην παραλια την Κυριακή και να το απολαμβάνεις! Εδώ δεν έχει τέτοια! Ούτε και η συνήθης διαδρομή με τη μοτοσικλέτα! Ξέρω πως ήταν λάθος, αλλα ήταν άλλη αίσθηση!! Να πατάς κοντά στα 300 στην Εγνατία ήταν απερίγραπτο συναίσθημα! Να ξύνεις τα γόνατα στην άσφαλτο της, ήταν κάτι το εντελώς παράλογο. Αλλα κατά ένα περίεργο τρόπο... μου άρεσε. Ήθελα να το ξανακάνω. Εδώ δεν μπορείς να το κανεις αυτό. Σου πήραν το δίπλωμα με το που θα το σκεφτείς! Τι με κρατάει εδώ τότε?

Στην Ελλάδα έβγαινα για έναν καφέ το πρωί και έβρισκα ένα σωρό ανθρώπους να μιλήσω, να πω ένα αστείο, να γελάσουμε και να συζητήσουμε. Εδώ δεν υπάρχει τίποτα παρόμοιο. Θα βρείς μονο κάποιους νεόπλουτους Έλληνες, που δεν θα σε αφήσουν να μιλήσεις. Θα σου επαναλαμβάνουν ξανά και ξανά το ποσα πολλά λεφτά κάνανε από το μηδέν, πως κοροϊδεύανε τους Αυστραλούς και βγάλανε πολλά λεφτά, ποσα σπίτια και αυτοκίνητα έχουν και ποσο παλιάνθρωποι είμαστε οι Έλληνες της Ελλάδας. Η μπορεί να βρω κάποιον Αυστραλό που να μου λέει ποτε θα κάνει party η κολλητή του, ποσα τριαντάφυλλα σχεδιάζει να βάλει στο γάμο του, σε ποιο κτηνίατρο να πάει το σκύλο του η σε ποιο μέρος του κόσμου θα πάει για διακοπές με τη δικια του. Τι στο διάολο με κρατάει εδώ?

Και τότε θυμάμαι. Θυμάμαι που ήρθε η ώρα να αποχαιρετήσω τους δικούς μου. Κλάμα! Πολύ πικρα! Από τα πιο δύσκολα που είχα να κάνω στη ζωή μου. Ίσως και το πιο δύσκολο. Ο πατέρας μου χαμογελούσε για να μου δώσει κουράγιο! Ο αδερφός μου δεν άντεξε και ξέσπασε. Το ίδιο και εγώ. Γύρισα το βλέμμα στη μάνα μου. Έτρεμε η καημένη. "Άντε αγόρι μου. Να πας στο καλο και να προσεχεις" ψέλλισε. Την αγκάλιασα, τη φίλησα και μέσα σε πνιγμένους λυγμούς κατάφερα να πω: "σ'αγαπώ πολύ. Συγνώμη για όλα μου τα λάθη. Θα τα διορθώσω, στο υπόσχομαι". Βγήκαμε έξω στην αυλή και μπήκαμε στο αυτοκίνητο με τη Sylvia. Θα πηγαίναμε στο σπίτι μου, θα κοιμόμασταν το βραδυ εκεί και το πρωί θα πηγαίναμε στο αεροδρόμιο. Θυμάμαι που τους κοίταγα καθώς ξεκινούσα. Ήδη μου είχαν λείψει. Παρακάλαγα να είναι καλά και να βρεθούμε πάλι γρήγορα μαζί. Τα δάκρυα κυλούσαν σε όλη τη διαδρομή. Δε μίλαγα. Έκλαιγα σιωπηλά. Κάποια στιγμή ξέσπασα. Θυμήθηκα πάλι την εικόνα της μάνας μου.

Τώρα ξέρω τι με κρατάει εδώ...

Christodoulos
04.01.2014, 11:04
Αν και μπαίνω καθημερινά για να τσεκάρω αν έχω προσωπικά μηνύματα η νέες αναρτήσεις σε διαφορα θέματα που παρακολουθώ, μόλις τώρα (μετά από τόσους μήνες) βρήκα την ευκαιρία να γράψω δυο λόγια.

Μένω ακόμα στο Oakleigh και μιας και είναι η Ελληνική παροικία της Μελβούρνης, βλέπω καθημερινά σχεδόν, νέα πρόσωπα που έρχονται από την Ελλάδα. Όλοι με την ίδια ελπίδα και προοπτική: να μπορέσουν να βρούν μια δουλειά, για ένα καλύτερο μέλλον για τους ιδιους και τις οικογένειες τους. Έχω μιλήσει με πολλούς νεοφερμένους. Αυτό που διαπιστώνω πάντα και σε κάθε περίπτωση, είναι η παραπληροφόρηση που έχουν δεχτεί πάνω σε ότι αφορά τη μετανάστευση στην Αυστραλία, τη ζωή εδώ και πιο συγκεκριμένα, την πραγματικότητα! Η παραπληροφόρηση αυτή γίνεται συνήθως από γνωστούς η φίλους που έχουν κάποιο συγγενή εδώ, από κάτι που άκουσαν στην τηλεόραση (έστω και αν αυτό ήταν πριν από 20 χρονια) και πολλές φορες ακόμη και από ειδικούς! Πολλές φορες (από ότι αντιλαμβάνομαι τουλάχιστον από κάποιες συζητήσεις μου) η παραπληροφόρηση δημιουργείται από μονη της. Από τα ίδια τα άτομα! Από την τάση να δημιουργήσουν μια ελπίδα για κάτι καλύτερο. Σε αυτή την περίπτωση βεβαια, δεν το λες παραπληροφόρηση, αλλα μάλλον αυτό-παραπλάνηση! Όπως και να έχει όμως, το αποτέλεσμα είναι ότι πάντα το ίδιο: απογοήτευση!

Και ειλικρινά έχω φτάσει σε ένα σημείο πλέον, που δεν ξέρω τι να κάνω όταν ξεκινάω μια κουβέντα, τόσο με άτομα που μόλις ήρθαν, αλλα και με άτομα που σκέφτονται να έρθουν. Όταν τους λέω την πραγματικότητα, βλέπω την έκφραση του προσώπου τους να παίρνει αυτή την απογοήτευση. Και μερικές φορες, όταν επιμένουν να με πείσουν ότι θα τα καταφέρουν να μείνουν (παρα το ότι αυτό είναι φανερά αδύνατο από τουλάχιστον νομικής πλευράς), και προσπαθώ να τους υποδείξω την πραγματικότητα, τότε βλέπω και ένα θυμο απέναντι μου. Σα να είμαι εγώ η αιτια που δεν μπορεί να τους δοθεί visa. Καταλαβαίνω το θυμο τους βεβαια και τους δικαιολογώ. Δεν μπορώ να τους θυμώσω για κάτι τέτοιο. Ίσως να είμαι και εγώ έτσι και να μην το καταλαβαίνω!

Αλλα από την άλλη όμως, δεν μπορώ ούτε και να τα παρουσιάσω όλα τέλεια και ρόδινα! Αν το κάνω, εκτος από ψεύτης, θα έχουν και μια πολύ καλή δικαιολογία για να θυμώσουν μαζί μου, όταν τελικά δουν την πραγματικότητα! Γιατί η πραγματικότητα είναι εκεί. Και πολλές φορες δαγκώνει!

Έχω ακόμη μια επιλογή τώρα που το σκέφτομαι και είναι αυτή που οι περισσότεροι ακολουθούν: να αδιαφορήσω! Έλα που δεν μπορώ όμως? Έζησα πολλές φορες την αδιαφορία άλλων και εδώ στην Αυστραλία, αλλα και στην Ελλάδα. Και ακόμα τη βιώνω δηλαδή. Και δεν είναι καλο συναίσθημα! Και το καταλαβαίνεις καλύτερα, όταν εκεί που βλέπεις τους πάντες γύρω σου να αδιαφορούν για το πρόβλημα σου, τότε, κάτι γίνεται, κάποιος έρχεται και σου δίνει ένα χέρι βοηθειας! Αυτή την ανακούφιση ρε άνθρωπε!! Εκεί που είσαι κάτω από το νερό και πνίγεσαι, ξαφνικά... ανάσα! Επειδή εμενα μου ήρθαν πολλές φορες έτσι τα πράγματα και πήρα αυτή την ανάσα, για αυτό το λόγο δεν μπορώ να τη στερήσω σε άλλους. Αν μπορώ φυσικά. Αν δεν μπορώ...

Τρεις επιλογές μου δίνονται λοιπόν:
1) Να πω την αλήθεια, που στην ουσία πολλές φορες σημαίνει να γκρεμίσεις τα όνειρα κάποιου.
2) Να παρουσιάσω τα πάντα τέλεια, που σημαίνει να πω ψέματα και μετά να με καταριούνται.
3) Να γίνω μακακας και να μη δώσω καν σημασία, που σημαίνει να γίνω το ίδιο με αυτούς που μισώ!

Λοιπον, την κουρτίνα 1: Την αλήθεια και ας με θεωρήσουν κακό που τους γκρεμίζω τα όνειρα. Ας θυμώσουν μαζί μου. Τουλάχιστον θα είναι για κάποιο χρονικό διάστημα. Αν πω ψέματα θα είναι για πάντα. Αν αδιαφορήσω θα υποβαθμίσω τον εαυτό μου. Και όπως κάποτε μου είχε πει ο πατέρας μου: "Μη στεναχωριέσαι και την αδικία την καταλαβαίνουν όλοι. Ακόμη και αυτός που την πράττει. Πάντα έχει γνώση και όσο και αν δε φαίνεται, το γνωρίζει ότι ήταν άδικος και δεν αισθάνεται καθόλου περήφανος μέσα του".

Προς άρσιν παρεξηγήσεως: Δεν έγινε κάτι. Ποτε! Απλά παρατηρώ κάποια πράγματα και τα ανέπτυξα εδώ (με όλο το θάρρος). Ποτε δε μάλωσα με κάποιον. Και ούτε κάποιος με εμενα. Πιστεύω ότι οι σκέψεις μου (όσο λάθος η σωστές μπορεί να είναι), είναι μέρος της ανταπόκρισης μου και είπα να τις γράψω.









A ναι ρε.... ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

vertigo
04.01.2014, 12:44
Αν και μπαίνω καθημερινά για να τσεκάρω αν έχω προσωπικά μηνύματα η νέες αναρτήσεις σε διαφορα θέματα που παρακολουθώ, μόλις τώρα (μετά από τόσους μήνες) βρήκα την ευκαιρία να γράψω δυο λόγια. ..............

Η παραπληροφόρηση αυτή γίνεται συνήθως από γνωστούς η φίλους που έχουν κάποιο συγγενή εδώ, από κάτι που άκουσαν στην τηλεόραση (έστω και αν αυτό ήταν πριν από 20 χρονια) και πολλές φορες ακόμη και από ειδικούς!Πολλές φορες (από ότι αντιλαμβάνομαι τουλάχιστον από κάποιες συζητήσεις μου) η παραπληροφόρηση δημιουργείται από μονη της. Από τα ίδια τα άτομα! Από την τάση να δημιουργήσουν μια ελπίδα για κάτι καλύτερο. Σε αυτή την περίπτωση βεβαια, δεν το λες παραπληροφόρηση, αλλα μάλλον αυτό-παραπλάνηση! Όπως και να έχει όμως, το αποτέλεσμα είναι ότι πάντα το ίδιο: απογοήτευση! ......



:bravo_:

Καλή χρονιά και σε σένα Christodoulos!

p.s οταν λες ''ειδικους'' , θα εννοείς ,ειδικά, τους συμβουλομεσαζοντες ,που υποσχονται λαγους με πετραχήλια....και κατεβαζουν σωρηδόν ,ανθρωπους με φοιτητικη βίζα....ή όταν κατέβουν με τουριστικη ,τους υπόσχονται ,οτι με μια φοιτητικη βίζα ,θ ανοίξει η ''πόρτα '' της Αυστραλίας και γι αυτούς και μιά μέρα ,θα είναι μόνιμοι κατοικοι και μετά ,υπήκοοι....

billy
04.01.2014, 23:02
Χρόνια σου πολλά & καλή χρονιά με υγεία & δύναμη Χριστόδουλε!!!! _friends:

Εγω θα σου πω κάτι άλλο....αν οι μισοί Έλληνες είχαν τον ίδιο τρόπο σκέψης με εσένα, πιστεύω θα ήμασταν σε πολύ καλύτερη κατάσταση τώρα....
όχι μόνο να λένε, αλλά & να σκέφτονται την αλήθεια & την πραγματικότητα!!!!!
Η αλήθεια σίγουρα "πονάει" & τις περισσότερες φορές δεν αρέσει, αλλά αν ο "άλλος" είναι σοβαρός, τότε πιστεύω θα το εκτιμήσει 100%!!!
Ποτέ μου δεν "έχασα" λέγοντας την αλήθεςι, ακόμη & τις φορές που ήταν εις βάρος μου, που "δεν με συνέφερε"....
Άλλωστε, αν κάνεις το αντίθετο δεν θα είσαι ο εαυτός σου....
Βοηθάς με την καλή σου την καρδιά & τη καλή σου θέληση....αυτά μπορείς & έχεις & θέλεις να προσφέρεις, όποιος ενδιαφέρεται..."αγοράζει"...... εγώ έτσι το βλέπω....

Καλά να περνάς...καλή συνέχεια!!! :bravo_:



υ.γ. με την ευκαιρία διάβασα & το προηγούμενο ποστ σου, & επειδή πλησιάζει ο καιρός που α φύγω & εγώ & θα αφήσω πίσω μου αγαπημένα πρόσωπα, με "άγγιξε" πάρα πολύ, σε σημείο που σχεδόν βούρκωσα..... δεν ξέρω αν τώρα αρχίζω να "μαλακώνω" ή τώρα αρχίζω να συνειδητοποιώ τις στιγμές που θα εκτιλιχθούν εκείνες τις ώρες..... (αν & αρκετά ευαίσθητος, γενικά μπορώ να είμαι αρκετά "σκληρός" όταν το θέλω....δεν ξέρω όμως αν καταφέρω να "κρατηθώ" - ή αν έχει & νόημα να "κρατηθώ"...)

Christodoulos
04.01.2014, 23:14
:bravo_:

Καλή χρονιά και σε σένα Christodoulos!

p.s οταν λες ''ειδικους'' , θα εννοείς ,ειδικά, τους συμβουλομεσαζοντες ,που υποσχονται λαγους με πετραχήλια....και κατεβαζουν σωρηδόν ,ανθρωπους με φοιτητικη βίζα....ή όταν κατέβουν με τουριστικη ,τους υπόσχονται ,οτι με μια φοιτητικη βίζα ,θ ανοίξει η ''πόρτα '' της Αυστραλίας και γι αυτούς και μιά μέρα ,θα είναι μόνιμοι κατοικοι και μετά ,υπήκοοι....

Αυτούς ακριβώς!:bravo_:

Christodoulos
04.01.2014, 23:19
υ.γ. με την ευκαιρία διάβασα & το προηγούμενο ποστ σου, & επειδή πλησιάζει ο καιρός που α φύγω & εγώ & θα αφήσω πίσω μου αγαπημένα πρόσωπα, με "άγγιξε" πάρα πολύ, σε σημείο που σχεδόν βούρκωσα..... δεν ξέρω αν τώρα αρχίζω να "μαλακώνω" ή τώρα αρχίζω να συνειδητοποιώ τις στιγμές που θα εκτιλιχθούν εκείνες τις ώρες..... (αν & αρκετά ευαίσθητος, γενικά μπορώ να είμαι αρκετά "σκληρός" όταν το θέλω....δεν ξέρω όμως αν καταφέρω να "κρατηθώ" - ή αν έχει & νόημα να "κρατηθώ"...)

Ούτε θα κρατηθείς, αλλα ούτε και έχει σημασία να το κανεις. Άσε τα συναισθήματα σου να βγούν αυτούσια εκείνη την ώρα! Μπορεί να δεις μια ανταπόκριση από τους δικούς σου εκείνες τις στιγμές, που θα σε εκπλήξει ευχάριστα!

greco_topo
05.01.2014, 11:10
Καλή Χρονιά με Υγεία και Όνειρα Christodoulos

Έχω διαβάσει όλα σου τα πόστ σ αυτό το θέμα καθώς και παρόμοια άλλων ατόμων και αναφέρεις πολύ ορθά τις αντιδράσεις ατόμων νεοφερμένων στην Αυστραλία. Ακόμα και εγώ όταν ακούω την αλήθεια (είμαι ακόμα Ελλάδα) από άτομα που ζουν ήδη εκεί απογοητεύομαι λίγο, αλλά κάνεις καλό που λες την αλήθεια και που συνεχίζεις να λειτουργείς μ αυτό τον τρόπο. Απαιτεί μεγάλη υπευθυνότητα να ενημερώσεις κάποιον αντικειμενικά σε θέμα μετανάστευσης άσχετα που κάποιοι κάνουν το αντίθετο στο βωμό του κέρδους.

Από όλα αυτά που διαβάζω εδώ στο patriotaki με κάνει να αναρωτιέμαι αν κάνω καλά που θέλω να κατέβω Αυστραλία, αν έχω επιλέξει τη σωστή χώρα για μετανάστευση και αν θα πρέπει να μείνω στην Ελλάδα. Όσο για την ώρα του αποχαιρετισμού, δεν θέλω να το σκέφτομαι ακόμα.

Η άποψη μου είναι ότι πρέπει να έχουμε όνειρα που να μην τα εγκαταλείπουμε εύκολα αλλά και να ακούμε την αλήθεια ακόμα και όταν δεν μας αρέσει.

Καλή συνέχεια και θα ήθελα πολύ να ξαναμιλήσουμε μετά από 2 μήνες αφού κατέβω κάτω γιατί μόνο τότε θα έχω και εγώ επίγνωση της κατάστασης.

Christodoulos
06.01.2014, 07:43
Καλή συνέχεια και θα ήθελα πολύ να ξαναμιλήσουμε μετά από 2 μήνες αφού κατέβω κάτω γιατί μόνο τότε θα έχω και εγώ επίγνωση της κατάστασης.

Καλή χρονια και σε σένα. Έλα εσύ με το καλο και θα βρεθούμε! Καλο κουράγιο! :bravo_:

Christodoulos
10.01.2014, 09:59
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί το λέω "ανταπόκριση", αν δε βάζω και καμια φωτογραφία για να βλέπουμε. Στο κάτω κάτω, η φωτογραφία είναι ένα από τα αγαπημένα μου hobby. Ορίστε λοιπόν!

8918

Christodoulos
10.01.2014, 10:02
Το Arts centre της Μελβούρνης!

8919

tasosn
10.01.2014, 10:03
Δωσε μας και συντεταγμενες, τουλαχιστον για εμας που εχουμε γνωση του τοπου.
Παρ ολα αυτα, πολυ καλη η προσπαθεια, και νομιζω οτι πρεπει να περασει και σε ολα τα πατριωτακια να στελνουν και καμια φωτογραφια μαζι με τα σχολια τους. Καλη συνεχεια πατριωτη.

Christodoulos
10.01.2014, 10:41
Καλά να μας πάει η νέα χρονια!

8920

Christodoulos
10.01.2014, 10:41
Καλά να μας πάει η νέα χρονια!

8920

Greece4ever
10.01.2014, 10:59
8921

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ!!

Christodoulos
10.01.2014, 11:02
Δωσε μας και συντεταγμενες, τουλαχιστον για εμας που εχουμε γνωση του τοπου.
Παρ ολα αυτα, πολυ καλη η προσπαθεια, και νομιζω οτι πρεπει να περασει και σε ολα τα πατριωτακια να στελνουν και καμια φωτογραφια μαζι με τα σχολια τους. Καλη συνεχεια πατριωτη.

Για το Arts Centre
https://maps.google.com.au/maps?q=Melbourne+arts+centre&hl=en&ll=-37.820729,144.968827&spn=0.000942,0.002064&sll=-37.860283,145.079616&sspn=1.927763,4.22699&t=h&hnear=Arts+Centre&z=20

Christodoulos
10.01.2014, 11:18
Συντεταγμένες για την κάθε φωτογραφία, θα κάνω update αργότερα που η σύνδεση θα είναι της προκοπης!
Flinders st
8922

Christodoulos
10.01.2014, 11:22
Συντεταγμένες για την κάθε φωτογραφία, θα κάνω update αργότερα που η σύνδεση θα είναι της προκοπης!
St Kilda beach
8923

tasosn
10.01.2014, 11:38
Οι συντεταγμενες που ζητησα ηταν "τροπος του λεγειν", αρκει και η οδος, νασαι καλα.

Christodoulos
10.01.2014, 20:27
Οι συντεταγμενες που ζητησα ηταν "τροπος του λεγειν", αρκει και η οδος, νασαι καλα.

A ok, γράψε λάθος. Αλλα, παρόλα αυτά, δεν είναι άσχημη ιδέα!!!

ares_tz
10.01.2014, 21:03
Καλως Ήρθες κι ΕΔΩ σε αυτο το ΦΟΡΟΥΜ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΕ....

Φυσικά γνωριζόμαστε από το ΜΟΤΟ.GR όπου κι εκεί έχεις γραψει "Ανταπόκριση από Αυστραλία" με πλούσιο υλικό και άπειρες ΩΡΑΙΕΣ φωτογραφίες ενώ ησουν ακόμα στην αρχή ως τουρίστας!

Σε βρήκα εδώ και θα σε διαβάζω...Μου έχεις πει ότι έχεις κάνει αρκετές δουλειές στην ζούλα ακόμα και κουβαλητής παλέττες νομίζω στο κρύο...Άρα σε εννοώ οτι η μετανάστευση θέλει @@@@!!

Περισσότερα σε PM μήνυμα! Πιστευω να με θυμήθηκες...xaroumenaki

Christodoulos
10.01.2014, 22:37
Επειδή μόλις χτες έγινε το περιστατικό, θα ήθελα να το αναφέρω. Θα πάρω την ιστορία από την αρχή και θα την κάνω όσο πιο σύντομη γίνεται!

H ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Έρχεται ο άλλος (θα τον λέω M για λόγους διατήρησης ανωνυμίας) από την Ελλάδα. Φίλος πολύ καλού φίλου μου. Εγώ ούτε που τον ήξερα, ούτε που τον είχα δει ποτε πριν. Ήρθε με τουριστική visa μαζί με έναν άλλο γνωστό του (τον G). Ο φίλος μου, με παρακάλεσε να τον βρω και να τον βοηθήσω όπως και όπου μπορώ. "Δεν έχει κανέναν εκεί" μου λέει και δεν ξέρει Αγγλικά καθόλου! Πήγα λοιπόν, τον βρήκα στο ξενοδοχείο (με τον άλλο το G) και τους πήρα για καφέ. Γενικά πήγαινα και τους έπαιρνα για καφέ οποτε μπορούσα. Τους έφερνα στο Oakleigh, μιας και είναι Ελληνική παροικία και ήταν πιο εύκολο για αυτούς να αποκτήσουν γνωριμίες (λόγω γλώσσας) και συνεπώς να βρούν δουλειά. Τους γνώρισα σε κάτι Έλληνες φίλους δικούς μου, οι οποιοι έχουν πολλά χρονια εδώ, γνωρίζουν αρκετό κόσμο και καταφέραμε όλοι μαζί να τους βρούμε σπίτι να μείνουν αλλα και δουλειά. Είχαμε κάτι κρεβάτια με τη γυναικα και κάτι συσκευές και τους τα δώσαμε (δωρεάν εννοείται).

ΤΟ ΖΟΥΜΙ
Το αφεντικό τους (ο K), δέχτηκε να τους δώσει δουλειά, παρόλο που ο M, δεν είχε άδεια εργασίας (μονο ο G είχε). Εκεί κάπου λοιπόν, άρχισα να βλέπω από τον M, μια συμπεριφορά περίεργη. Αλαζονικη πολλές φορες. Tρομερά ισχυρογνώμων και αδιάλλακτος. Σε οτιδήποτε. Ειδικά πάνω σε θέματα που είχαν να κάνουν με τη δουλειά που έκανε στην Ελλάδα (μηχανικός λέει), ότι έλεγε αυτό έπρεπε να ισχύει. Παρόλο του ότι είχα δει, ότι αυτό που έλεγε, όχι μονο δεν ίσχυε, αλλα ήταν και μπαρούφα βαρβάτη!!! Αλλα επειδή με το μπουρού μπουρού, είχε ψήσει τους πάντες ότι "έτσι έχουν τα πράγματα," κάθε φορα που του έλεγα ότι "μάλλον κανεις λάθος" όλοι τον υποστήριζαν. Ένας μονο από την παρέα, λίγο καιρό μετά, άρχισε να καταλαβαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά! Όταν είχε αρχίσει ο M να κατηγορεί το φίλο του (υποτίθεται) και συμπατριώτη του G, σε εμάς τους υπολοιπους! Οι καφέδες συνεχίστηκαν, όπως και η υποστήριξη όλων μας.

Σε κάποια φάση έψαχνε να βρει αυτοκίνητο, αλλα "δεν υπήρχε μια" που λέμε! Είχα το παλιό μου Honda Civic στην αυλή, το οποιο ήταν να έρθουν να το πάρουν από μια μάνδρα για $300. Είχε παραδώσει συμπλέκτη, αλλα δεν ήθελα να το φτιάξω μιας και είχα πάρει άλλο. Κάποιος λοιπόν, του πρότεινε να το αγοράσει. Μου το ζήτησε λοιπόν και αφού του εξήγησα τι προβλήματα είχε και μου είπε ότι θα τα φτιάξει μονος του, του το πούλησα για $300. Δεν είχα σκοπό να βγάλω χρήματα. Ήθελα να το ξεφορτωθώ και αυτός να το πάρει. Δίνεις - παίρνεις. Δεν είχε όμως λεφτά και μου έδωσε τα $200. "Τα αλλα" μου λέει "μετά." Δε χάθηκε ο κόσμος! $100 δολάρια δεν είναι κάτι που σε κάνει πλούσιο η φτωχό σκέφτηκα και εγώ και του είπα ok. Ο μάγκας όμως (ο M), αφού έπιασε καλές δημόσιες σχέσεις με άλλους Έλληνες, σταμάτησε να παίρνει τηλέφωνο. Σκέφτηκα ότι θα είχε πολύ δουλειά και ότι δεν υπάρχει χρόνος. Μήνες μετά, τον βλέπω σε καφέ στο Oakleigh από απόσταση και παρατηρώ πίσω από τα γυαλιά ηλιου που φόραγα, ότι με είδε και κρύβεται πίσω από αλλα άτομα. Σκέφτομαι: "μα τόσο "μ.....ς" ο M? Για τα $100??? Κρίμα!!! Μετά από μερικούς μήνες τον ξαναβλέπω και παρατηρώ ότι και πάλι κρύβεται. Εννοείται ότι ποτε δεν πήρε τηλέφωνο.

Είχα βιδωθεί τόσο άσχημα με αυτή τη γαϊδούρια του, που το συζήτησα με έναν από τους κοινούς μας φίλους. Και μου λέει λοιπόν και ο κοινός μας φίλος με τη σειρά τους και αυτός: Επειδή ο M αναγκάστηκε να φύγει από το σπίτι που έμενε γιατί δεν τα έβγαζε πέρα οικονομικά, ζήτησε ο κοινός μας φίλος από τον πεθερό του να τον πάρει στο σπίτι του. Ο M θα πλήρωνε $400 το μηνα (όχι τη βδομάδα, το μηνα). Και θα είχε ένα σπίτι τέλειο (πεντακάθαρος ο πεθερός), με τα όλα του. Στο σπίτι που έμενε πριν o M, ήταν ένα αχούρι και δεν υπήρχε ούτε τηλεόραση! Πήγε λοιπόν. Η συμπεριφορά του M προς το γερο άνθρωπο ήταν απαράδεκτη. Δε σεβόταν τις προσπάθειες του γερου να καθαρίσει το σπίτι, την αυλή, τα πάντα. Τσιγάρα πεταμένα στο τραπέζι (όχι στο τασάκι, στο τραπέζι), νερά στο μπάνιο παντού, έπαιρνε τα taper για δουλειά και δεν τα γύριζε πίσω, ΔΕΝ έκανε ψώνια ποτε για φαγητό παρα μονο κονσέρβες για να παίρνει για τον εαυτό του στη δουλειά και αλλα πολλά! Ο γερος φυσικά και μονο για το θέμα της καθαριότητας, άρχισε να του κάνει παρατηρήσεις. Ο M λοιπόν, έψαξε να βρει σπίτι αλλου με τη βοήθεια νέων φίλων και μόλις το βρήκε, δεν είπε ούτε καν γεια του γερου. Ούτε ένα "ευχαριστώ," ούτε ένα "φεύγω", έτσι για να τον ειδοποιήσει να ξέρει. Τίποτα! Έτσι απλά έφυγε.

Έχω κάτι γνωστούς από την ιδιαίτερη πατρίδα του M, όπως και τον κοινό μας φίλο που μου ζήτησε να τον βοηθήσω. Επικοινώνησα μαζί τους λοιπόν και έμαθα ότι ο M, είναι μια απάτη!!! Πάντα κλαίγεται σε όλους για να τον βοηθήσουν και μόλις το κάνουν, τους φτύνει και πάει σε άλλους. Είναι άτομο που κοιτάει καθαρά την πάρτη του και κανέναν άλλο. Στο φίλο μου, που μου ζήτησε να τον βοηθήσω, ουδέποτε απάντησε στο μήνυμα που του έστειλε στο facebook, για το αν συναντηθήκαμε και πως είναι. Ποτε! Και ο φίλος μου φυσικά απογοητεύτηκε με τις πράξεις του M! Από άλλες επικοινωνίες έμαθα ότι ο M που μας έλεγε ότι είχε μαγαζί κλπ, ήταν ασυνεπής στη δουλειά του, υπερβολικά πρόχειρος και πολύ γύφτος στη συμπεριφορά του. Δεν προκαλούσε έκπληξη λοιπόν ότι το έκλεισε!

Ήταν τόσα αλλα πολλά, που κατάλαβα ότι δεν είχα παρεξηγήσει καθόλου την κατάσταση. Τα συζήτησα με τον κοινό μας φίλο, που είχε μοιραστεί τα δικά του παράπονα. Μαθαίνω ότι το αφεντικό του M, του ετοιμάζει sponsor visa!!! Τώρα τι κανεις? Του λες του αφεντικού (του K) πως έχουν τα πράγματα για να μη φάει πατάτα? Από την άλλη όμως σκέφτηκα ότι μπορεί ο άνθρωπος να μην με πιστέψει στα λεγόμενα του κάι μάλιστα να νομίζει ότι από ζήλια προσπαθώ να προκαλέσω ζημια. Οποτε είπα να μην κάνω τίποτα.

Αφού είχαν περάσει τουλάχιστον 6 μήνες λοιπόν, από τότε που ο M με είχε γράψει κανονικά, καθόμουν με κάτι φίλους στο Oakleigh για καφέ, όταν νιώθω κάποιον να μου παίρνει το χέρι και να μου το κρατάει για να μου κάνει χειραψία. Γυρνάω το κεφάλι προς τα πάνω και τι να δω? Ο M!!! Προσπάθησε να χαμογελάσει, αλλα ήταν μια αποτυχημένη προσπάθεια! Με φοβισμένη φωνή, το μονο που είπε ήταν ένα: "τι γίνεται Χριστόδουλε?" "Που είσαι ρε μάγκα εσύ?" του απάντησα με σταθερή φωνή. "Ούτε ένα τηλέφωνο τόσο καιρό? Έτσι κάνει ο κόσμος?" Τα έχασε αμέσως και (δεν μπορούσε να το κρύψει κιόλας) απάντησε με διακεκομμένα λόγια: ε... να.... εεεε...... είχα χάσει το τηλέφωνο σου," μου απάντησε, αφού επιτέλους βρήκε μια δικαιολογία που ταίριαζε! "Μάλιστα" είπα ήρεμα καθώς τον κοίταζα. Ο τύπος, νομίζοντας ότι το έχαψα, πήρε αμέσως θάρρος και έκατσε διπλα μου. Δεν έχασα χρόνο: "εγώ ξέρεις τι πιστεύω?" τον ρώτησα. "Πιστεύω ότι είσαι μια μεγάλη ξεφτίλα ρε μάγκα!" Με κοίταξε με βλέμμα απορημένο που αμέσως έγινε το βλέμμα που έλεγε "το περίμενα αυτό." Έγνεψε ένα καταφατικό βλέμμα, κατέβασε τα μούτρα και έκανε να φύγει. Το τελευταίο πράγμα που του είπα ήταν "αι χάσου να μη σε βλέπω ξεφτιλισμένε!" Οι υπόλοιποι της παρέας, που γνώριζαν την ιστορία μου είπαν αμέσως "και λίγα του είπες."

Ο ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Χτες με πήρε τηλέφωνο το αφεντικό του. Μου είπε ότι ο M του ετοίμαζε με πλαστές επιστολές από δήθεν άτομα από την Ελλάδα τα χαρτιά του για sponsor visa. Είχε ανακαλύψει ότι ο M ήταν μια απάτη. Είχε μάθει από κόσμο αυτά που είχε κάνει σε όλους μας. Ήθελε να το επιβεβαιώσει μαζί μου. Του τα είπα λοιπόν. Μου ανέφερε, ότι είχε αγοράσει του M και όχημα για να έχει και το είχε γράψει στο όνομα του M. Αυτό ήταν ένα τεράστιο λάθος του όπως παραδέχτηκε!
Ο M πάντα έλεγε ότι ήθελε να στείλει χρήματα στα παιδιά του στην Ελλάδα. Πάντα παραπονιόταν ότι δεν του φτάνανε τα λεφτά για να στείλει. Μόλις όμως το αφεντικό του πρότεινε να του πάρει όχημα με την προϋπόθεση ο M να τα ξεπληρώνει λίγα λίγα, δέχτηκε αμέσως. Αφήνοντας κατά μέρους "τα λεφτά στα παιδάκια του!!!" Εκεί το αφεντικό του τον ψυλλιάστηκε! Και όταν ψυλλιάζεσαι ρωτάς. Είπε λοιπόν του M, ότι μάγκα μου χρωστάς τόσα τα θέλω μέχρι τότε! Ο M άρχισε να κλωτσάει. Όχι μονο κλώτσησε, αλλα (τηλεφωνικώς) τον απείλησε!!! Το αφεντικό κατέγραψε όλη τη συνομιλία στο κινητό πήγε στην αστυνομία και αυτή τη στιγμή ο M μπορεί να έιναι και καταζητούμενος!

ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ No 1: Ο Θεός αγαπάει τον κλέφτη, αλλα αγαπάει και το νοικοκύρη (πάντα).


ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ No2: Ποτε μην σε πιάνει ο ενθουσιασμός και πας να βοηθήσεις κάποιον με τον ενθουσιασμό σαν εφαλτήριο. Σκέψου πριν το κανεις!




Y Γ
Σε όλη την ιστορία, ανάφερα μονο μερικές από τις γαϊδουριές του M. Ένα μικρό μέρος. Αν έπρεπε να τις αναφέρω όλες, θα έπρεπε να ανοιξω νέο θέμα. Για λόγους οικονομίας χώρου λοιπόν...

Christodoulos
10.01.2014, 22:37
Γεια σου φιλε μου Άρη. Θα τα λέμε ΚΑΙ από εδώ!!! _bye:

karmen1314
11.01.2014, 00:15
Επειδή μόλις χτες έγινε το περιστατικό, θα ήθελα να το αναφέρω. Θα πάρω την ιστορία από την αρχή και θα την κάνω όσο πιο σύντομη γίνεται!

H ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Έρχεται ο άλλος (θα τον λέω M για λόγους διατήρησης ανωνυμίας) από την Ελλάδα. Φίλος πολύ καλού φίλου μου. Εγώ ούτε που τον ήξερα, ούτε που τον είχα δει ποτε πριν. Ήρθε με τουριστική visa μαζί με έναν άλλο γνωστό του (τον G). Ο φίλος μου, με παρακάλεσε να τον βρω και να τον βοηθήσω όπως και όπου μπορώ. "Δεν έχει κανέναν εκεί" μου λέει και δεν ξέρει Αγγλικά καθόλου! Πήγα λοιπόν, τον βρήκα στο ξενοδοχείο (με τον άλλο το G) και τους πήρα για καφέ. Γενικά πήγαινα και τους έπαιρνα για καφέ οποτε μπορούσα. Τους έφερνα στο Oakleigh, μιας και είναι Ελληνική παροικία και ήταν πιο εύκολο για αυτούς να αποκτήσουν γνωριμίες (λόγω γλώσσας) και συνεπώς να βρούν δουλειά. Τους γνώρισα σε κάτι Έλληνες φίλους δικούς μου, οι οποιοι έχουν πολλά χρονια εδώ, γνωρίζουν αρκετό κόσμο και καταφέραμε όλοι μαζί να τους βρούμε σπίτι να μείνουν αλλα και δουλειά. Είχαμε κάτι κρεβάτια με τη γυναικα και κάτι συσκευές και τους τα δώσαμε (δωρεάν εννοείται).........


Τι να πω βρε Χριστοδουλε!!!!Απιστευτο!!!!Π ραγματικη γαιδουρια....πραγματικα και λιγα του ειπες....

tasosn
11.01.2014, 08:42
Φιλε Χριστοδουλε ολοι γνωριζουμε καλα οτι υπαρχουν ανθρωποι και ανθρωπακια. Παντα στη ζωη ο καθενας μας παιρνει αυτο που του αξιζει. Σχετικα με το 2ο διδαγμα να σου πω οτι εσυ παντα θα κανεις αυτο που θεωρεις σωστο, χωρις να εχεις στο πισω μερος του μυαλου σου αν ο αλλος προσπαθει να σε κοροιδεψει. Μην αφησεις αυτο το κακο παραδειγμα να δηλητηριασει την ψυχη σου. Και οπως ελεγαν και οι προγονοι μας "Ουδεις αχαριστοτερος του ευεργετηθεντος". Νασαι καλα και να συνεχισεις να εισαι ανθρωπος.

vertigo
11.01.2014, 11:04
ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ No2: Ποτε μην σε πιάνει ο ενθουσιασμός και πας να βοηθήσεις κάποιον με τον ενθουσιασμό σαν εφαλτήριο. Σκέψου πριν το κανεις!





Κι επίσης ,αυτο ταιριαζει και σε οσους παιρνουν στην δουλεια τους ,καποιον που δεν εχει δικαιωμα εργασιας...κι ο τυπος ,δεν ειχε..
Μπορει ,καποιος να παρει καποιον με μαυρη εργασια ,οχι γιατι θελει να τον εκμεταλλευτει ,αλλά για να τον βοηθησει...Οπως ηταν η περιπτωση ,που ανεφερες...

Δες ομως ,τωρα ,τί προεκυψε...Απειλησε το αφεντικο ,το αφεντικο τον κατηγγειλε στην αστυνομια, ο τυπος ,σιγουρα θα παρει τον δρομο της επιστροφης...γιατι με τετοια καταγγελια ,πολυ αμφιβαλλω ,αν θα του δωσει το immigration ,εστω και φοιτητικη βιζα... αν δεν τον απελασει , συντομα...Kαι παραβιασε τους ΄όρους της τουριστικης βιζας και απειλησε,που ειναι αδικημα(Criminal offence descriptions/Threatening Behaviour/Declaration of intention to punish or hurt, orally -including via the telephone or recording-, or in writing, to injure body, property or reputation).
Ομως , πολυ φοβαμαι ,οτι μπορει τωρα ,να βρει και το αφεντικο τον μπελα του,που ειχε στην δουλεψη ,καποιον με μαυρη εργασια......Και οι ποινες ,εχουν γινει απ το καλοκαιρι ,πολυ αυστηρες...Μεγαλα προστιμα και φυλακιση...

Christodoulos
12.01.2014, 09:08
Docklands (Έτσι για να αλλάζουμε θέμα)

8924

Christodoulos
13.01.2014, 08:26
Το Shrine of Rememberance, βρίσκεται στο Kings Domain στο St Kilda rd στη Μελβούρνη της Αυστραλίας και έχει χτιστεί στη μνήμη των αντρών και γυναικών της Victoria που υπηρέτησαν κατά τον A Παγκόσμιο Πόλεμο. Πλέον αποτελεί μνημείο για όλους τους Αυστραλούς που έχουν πολεμήσει. Είναι το μέρος όπου γίνονται οι ετήσιες εκδηλώσεις, ANZAC Day (25 Απριλίου) και Rememberance Day (11 Νοεμβρίου) και είναι ένα από τα μεγαλύτερα μνημεία που υπάρχουν στην Αυστραλία. Σχεδιαστές του ήταν οι αρχιτέκτονες Phillip Hudson και James Wardrop, οι οποιοι ήταν και βετεράνοι το A Παγκοσμιου Πολεμου.

Το Shrine είχε μια μεγάλη διάρκεια χτισίματος, η οποια ξεκίνησε το 1918, με την αρχική ιδέα να χτιστεί ένα Βικτοριανό μνημείο. Δημιουργήθηκαν δυο επιτροπές, εκ των οποιων η μια είχε προκηρύξει διαγωνισμό για το σχεδιασμό του μνημείου. Ο νικητής ανακηρύχτηκε το 1922. Ωστόσο, οι αντίθετοι σε αυτή την πρόταση (υπό την αρχηγία του Keith Murdoch και της εφημερίδας The Herald), ανάγκασε τους κυβερνήτες να ξανασκεφτούν τα επί του σχεδίου και προτάθηκαν εναλλακτικές λύσεις, εκ των οποιων η πιο σημαντική ήταν το τετράγωνο του ANZAC το 1926. Σε ανταπόκριση αυτού, ο Στρατηγός Sir John Μonash, χρησιμοποίησε το 1927 το μέρος του Shrine για να κάνει την παρέλαση της ANZAC Day, κάτι που κέρδισε και την υποστήριξη του κυβερνήτη της Victoria αργότερα την ίδια χρονια.

Ο θεμέλιος λίθος στήθηκε στις 11 Νοεμβρίου του 1927 και το Shrine εγκαινιάστηκε επίσημα στις 11 Νοεμβρίου του 1934.

8926

tasosn
13.01.2014, 11:41
Μπραβο Χριστοδουλε για την ενημερωση.

Christodoulos
21.01.2014, 07:03
Παρακαλώ, μπορεί κάποιος από τους moderators να σβήσει από το ακριβώς πιο πάνω post μου, το αρχείο που λέει "συνημμένα thumbnails"? Να μείνει μονο η φωτογραφία από το Shrine! Ευχαριστώ!!

Christodoulos
21.01.2014, 08:24
Το 1853 πάρθηκε η απόφαση από τον υποκυβερνήτη Charles La Trobe και τον Justice Redmond Barry, να κατασκευαστεί η βιβλιοθήκη της Victoria. πραγματοποιήθηκε διαγωνισμός για να παρθεί η απόφαση για το ποιος θα είναι ο σχεδιαστής του κτιρίου. Ο ντόπιος αρχιτέκτονας Joseph Reed, που αργότερα σχεδίασε το Δημαρχείο της Μελβούρνης, το κολλεγίο Ormond και το Βασιλικό Εκθεσιακό Κτίριο, κέρδισε το διαγωνισμό.

Στις 3 Ιουλίου του 1854, ο νεοσύστατος Κυβερνήτης Charles Hotham, έθεσε το θεμέλιο λίθο και για τη νέα βιβλιοθήκη, αλλα και για το πανεπιστήμιο της Μελβούρνης. Η βιβλιοθήκη άνοιξε το 1856 με μια συλλογή αποτελούμενη από 3800 βιβλία, τα οποια είχαν επιλεγει από τον Justice Barry, πρόεδρο της διαχείρισης. Ο Augustus Η. Tulk, ο πρώτος βιβλιοθηκάριος, διορίστηκε 3 μήνες μετά το άνοιγμα.

Το πρώτο αναγνωστήριο, ήταν το Αναγνωστήριο της Βασίλισσας (πλέον Queens Hall), το οποιο άνοιξε το 1859. Προσωρινά κτίρια, χτίστηκαν το 1866 για να παραμείνει η αποικιακή έκθεση σε λειτουργία υπό τη βιβλιοθήκη μέχρι το 1909, όπου και άρχισαν νέες εργασίες για τη δημιουργία νέας πτέρυγας που θα σηματοδοτούσε τους εορτασμούς της. Το νέο κτηριό ήταν ορόσημο: Ένα τρουλοειδες αναγνωστήριο, που άνοιξε το 1913 και σχεδιάστηκε από τον Norman G. Peebles.

Τα σχέδια για την αρχική πτέρυγα κλιμακώθηκαν, λόγο έλλειψης χρημάτων αλλα και επειδή θέλησαν την πτέρυγα να φιλοξενήσει ένα νέο μουσείο που δημιουργούνταν κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου εε ένα λιτό ριγέ κλασσικο στυλ.

Οι αρχικοί φεγγίτες του αναγνωστηρίου τρούλου, τροποποιήθηκαν και καλύφθηκαν με φύλλα χαλκού το 1959 λόγο διαρροής νερού.

Το συγκρότημα της βιβλιοθήκης στέγασε επίσης την Πινακοθήκη και το Μουσείο της Πολιτείας, μέχρι που η Εθνική Πινακοθήκη της Victoria μετακόμισε στο StKilda rd στα τέλη του 1960 και το σημερινό μουσείο της Μελβούρνης χτίστηκε στους κήπους του Carlton τη δεκαετία του 1990.

Η βιβλιοθήκη υπέστη σημαντικές ανακαινίσεις μεταξύ του 1990 και του 2004, οι οποιες σχεδιάστηκαν από τους αρχιτέκτονες Ancher Mortlock & Woolley. Το έργο κόστισε περίπου 200 εκατομμύρια δολάρια. Η αίθουσα ανάγνωσης έκλεισε το 1999 για να γίνει ανακαίνιση, κατά την οποία το φυσικό φως επεστράφη. Μετονομάστηκε αναγνωστήριο La Trobe και ξανάνοιξε το 2003.

Η ανάπλαση περιλάμβανε την κατασκευή ενός αριθμού των εκθεσιακών χώρων που χρησιμοποιούνται για να στεγάσει τις μόνιμες εκθέσεις "Ο καθρέφτης του κόσμου: Βιβλία και ιδέες" και "Το μεταβαλλόμενο πρόσωπο της Βικτώρια," καθώς και μια οθόνη από τη Συλλογή Φωτογραφιών στο Cowen Gallery. Ως αποτέλεσμα της ανάπλασης, η Κρατική Βιβλιοθήκη της Βικτώρια, μπορεί πλέον να θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες εκθεσιακές βιβλιοθήκες στον κόσμο.

Τον Φεβρουάριο του 2010, η νότια πτέρυγα της βιβλιοθήκης στη Little Lonsdale St, άνοιξε εκ νέου ως Wheeler Centre, τμήμα της πόλης της Μελβούρνης ως πρωτοβουλία λογοτεχνίας

Η εξωτερική όψη της βιβλιοθήκης από την οδό Swanston.
8941

Τμήμα από την παλιά βιβλιοθήκη που κοσμεί το πεζοδρόμιο μπροστά από τη βιβλιοθήκη.
8942

Το άγαλμα του Αγίου Γεωργίου.
8943

Το άγαλμα της Ιωάννας της Λωραίνης.
8944

tasosn
21.01.2014, 10:08
Μπράβο Χριστοδουλε, συνέχισε την καλή δουλειά που ξεκίνησες. Όσο περισσότερη γνώση μεταδώσεις σε όλους μας τόσο πιο εύκολα θα εγκλιματιστούμε στη νέα μας πατρίδα.

Christodoulos
22.01.2014, 08:25
Μπράβο Χριστοδουλε, συνέχισε την καλή δουλειά που ξεκίνησες. Όσο περισσότερη γνώση μεταδώσεις σε όλους μας τόσο πιο εύκολα θα εγκλιματιστούμε στη νέα μας πατρίδα.

Όχι ότι με το να αναφέρω πληροφορίες και φωτογραφίες σχετικά με τα διαφορα μνημεία και κτίρια της Μελβούρνης βοηθάω την κατάσταση, αλλα τουλάχιστον παίρνει κανεις μια ιδέα περί του τι μπορεί να δει όταν έρθει εδώ! Πιο χρήσιμες πληροφορίες μπορεί να είναι αυτές στο άλλο topic σχετικά με την οδήγηση στην Αυστραλία (Victoria). Εδώ μπορείς να πεις ότι είναι κάτι το τουριστικό! Ευχαριστώ πολύ πάντως!!! :thanks_

Christodoulos
22.01.2014, 09:21
Η κατασκευή του πρώτου Γενικού Ταχυδρομείου της Μελβούρνης κηρύχθηκε στις 13 Απρίλη 1837, λίγο μετά την ονομασία της Μελβούρνης και ολοκληρώθηκε το 1852.

Το 1859 ένας διαγωνισμός σχεδιασμού διεξήχθη για ένα νέο κτίριο, αλλά, αντί να επιλεγει ο νικητής για το σχεδιασμό, η κυβέρνηση επέλεξε το δεύτερο νικητή του διαγωνισμού για να σχεδιάσει το νέο κτίριο, τον αρχιτέκτονα A.E. Johnson. Οι εργασίες για το χτίσιμο συνεχίστηκαν μέχρι το 1867, όπου και κατά το τέλος της χρονιας είχε εγερθεί ένα διώροφο κτίριο. Το 1887, προστέθηκαν ένας τρίτος όροφος και ο πύργος του ρολογιού στην κορυφή του κτιρίου. Το 1919, ο αρχιτέκτονας Walter Burley Griffin σχεδίασε την αναδιαμόρφωση της αίθουσας διαλογής, σε δημόσια αίθουσα αλλα ο σχεδιασμός του αργότερα αλλάχθηκε από τον αρχιτέκτονα John Smith Murdoch του Τμήματος Εργασιών της Κοινοπολιτείας. Στα χρόνια που ακολούθησαν το κτίριο σε στιλ νεο-αναγεννησιακό έγινε μια μεγάλη επιτυχία και ορόσημο της πόλης. Υπήρξαν προτάσεις για διαφορες αλλαγές και προσθέσεις στο κτίριο. Ωστόσο, οι περισσότερες από αυτές απορρίφθηκαν.

Τον Σεπτέμβριο του 2001 μια πυρκαγιά προκάλεσε σοβαρές ζημιές στο εσωτερικό του κτιρίου. Ωστόσο, από τότε το κτήριο έχει αποκατασταθεί, εν μέρει με την αρχική εμφάνιση και αίσθηση. Η οροφή ανακαινίστηκε και επιλέχτηκε ένα πιο ανοιχτό χρώμα. O πιο σύγχρονος σχεδιασμός έχει την αίσθηση του φωτός και του χώρου που δεν ήταν παρόντες στον προηγούμενο σχεδιασμό. Υπάρχουν καφέ στην εξωτερική κιονοστοιχία, ενώ μπουτίκ γεμίζουν τις τρεις ορόφους του κτιρίου. Το κτίριο αποτελεί πλέον την κυρια στοά, που συνδέει την οδό Bourke με την οδό Lt Bourke. Με λίγα λόγια είναι ένα μικρό εμπορικό κέντρο. Τιμητικά συνεχίζει να λέγεται GPO (General Post Office).


8946

8947

8948

8949

Christodoulos
08.02.2014, 10:03
Όταν ήρθα στην Αυστραλία πριν από περίπου 3,5 χρονια, όλα μου φαινόταν βουνό! Επειδή το μυαλο μου πάει πάντα στο τι θα γίνει στο μέλλον και πως μπορώ να το εξασφαλίσω όσο γίνεται καλύτερα, το μονο που σκεφτομουν, ήταν πως που και ποτε θα μπορέσω να βρω μια δουλειά! Στο μυαλό μου έπαιζαν διαφορα σενάρια επίσης, για το αν θα εμενα τελικά στην Αυστραλία! Θα μου δώσουν visa μετά το γάμο η θα μου πούνε να πάω σπίτι μου για κάποιο χρονικό διάστημα? Άκουγα πολλά και διαφορα σενάρια (όχι και τόσο καλά) από αρκετά άτομα.

Μερικές φορες ηρεμούσα πάλι κάνοντας καμια βόλτα στο κέντρο και τα περίχωρα του. Όπως πολλοί έχετε δει έχει πολλά μέρη που μπορείς να πας και να περάσεις την ώρα σου. Φυσικά ο μονος τρόπος μετακίνησης μου ήταν η αστική συγκοινωνία και... τα πόδια μου! Μου είχε φανεί παράξενο στην αρχή, μιας και ποτε δεν είχα μείνει από "ρόδα"! Poses φορες είχα σκεφτεί: "αχ και να μπορούσα να είχα το scooter μου εδώ!!!" Εκτιμάς τελικά κάποια πράγματα όταν τα χάσεις! :lol2:

Ακόμα και όταν με έπαιρνε κάποιος γνωστός (η και μη) στο τηλέφωνο, αγχωνόμουν, μιας και τα Αγγλικά μου δεν ήταν και τόσο καλά. Ειδικά όταν προσπαθούσα να καταλάβω τι μου λέγανε στο τηλέφωνο.... μυρωδιά δεν έπαιρνα! Θυμάμαι τις ατέλειωτες ώρες στο περπατά από εδώ και από εκεί. Ένα καλο είχε αυτό μονο: Έμαθα μερικά στενά! Κατά τα αλλα σκέφτομαι το περπάτημα και τα ματια μου ρίχνουν βλέμματα στον καναπέ με τη μια!

Κοιτώντας πίσω όταν πρωτοήρθα λοιπόν και συγκρίνοντας το με το σήμερα, βλέπω πως άλλαξαν αρκετά πράγματα. Σιγουρα είμαι σε πολύ καλύτερη μοίρα και έχω ένα αυτοκίνητο να πάω εκεί που θέλω. Στο τραίνο μπαίνω μια φορα το χρόνο. Όχι επειδή το πεθύμησα... (Τα πόδια μου ξεκουράζονται ακόμα στον καναπέ!) Μπορώ να βρω αυτά που θέλω, όταν μου λείπει κάτι για το σπίτι. Επίσης μπορώ να πάω όπου θέλω πλέον χωρίς να ζορίζομαι για το πως και ποτε! Έχω μερικούς καλους φίλους να βγω για έναν καφέ οποτε το επιτρέπουν οι συνθήκες! Έχω κατασταλάξει σε ποια μέρη θα πηγαίνω για φαγητό όταν βγω έξω. Αλλα πιο πολύ από όλα αυτά, μου φαίνεται ότι άλλαξα εγώ!

Αν και ήρθα στα 39 μου εδώ, πιστεύοντας ότι δεν υπάρχει κάτι να αλλάξει στο χαρακτήρα μου, είδα, προς έκλπηξη μου, ότι τελικά έγινε! Μου έχει φύγει η κακια! Όταν για παράδειγμα βλέπω κάποιον να συμπεριφέρεται σε κάποιον άλλον άσχημα, σκέφτομαι με λύπη για αυτό το άτομο! Τι έχει τραβήξει σήμερα και αυτός για να συμπεριφέρεται έτσι σε άλλους? Πριν, θα σκεφτόμουνα τελείως αρνητικά και εχθρικά! Θα με έπνιγε το δίκιο όταν έβλεπα αδικία. Θα το έπαιρνα προσωπικά! Αλλα τώρα... απλώς λυπάμαι το άτομο με τέτοια συμπεριφορά. Ακούω πολλές φορες εξυπνάδες από άτομα έναντι άλλων. Θα με ενοχλούσε μερικά χρονια πριν. Τώρα... ούτε σφυγμό ανεβάζω! Δεν ξέρω αν είναι της ηλικίας.

Πιστεύω ότι είναι επειδή ζούσα σε μια μικρή πόλη στην Ελλάδα και επηρεαζόμουν από τις καταστάσεις. Τώρα ζω σε μια πόλη με 4,5 εκατομμύρια κατοικους και οι καταστάσεις είναι τελείως διαφορετικές! Δεν πολυνοιάζεται ο ένας για το τι κάνει ο άλλος. Και με μαγιό να βγείς να περπατάς έξω στο δρόμο πρωί ξημερώματα... δε νομίζω να τραβήξεις το βλέμμα κανενός! Θυμάμαι στην αρχή ποσο παράξενο μου φαινόταν όταν έβλεπα τις γυναίκες ντυμένες με ένα ωραίο φόρεμα και στο τέλος μου κοπάναγε η άλλη ένα πλαστό λουλούδι στο κεφάλι της. Μιλάμε για ΤΟ λουλούδι! Το κεφάλι της ήταν μικρότερο με αποτέλεσμα το λουλούδι να κάνει βόλτες σε κάθε της βήμα! Το είχε να πηγαίνει μια από εδώ και μια από εκεί, σα να ήταν το φακιόλι της Βασιλειάδου σε παλιά καλή Ελληνική ταινία! Μερικές φορες μάλιστα είχα πιάσει τον εαυτό μου να κρυφογελάει! Πάλι καλά που δε με είδε κανεις! Ρεζίλι θα γινόμουν!

Τώρα τέτοιες και άλλες παρόμοιες καταστάσεις δε μου προξενούν κανένα μα κανένα εντυπωσιασμό. Αυτό πάλι με τα tatoo μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση. Δεν μπορούσα να βρω άνθρωπο (άντρα η γυναικα) που να ΜΗΝ έχει κάνει! Πλέον είναι καθημερινό κομμάτι της ζωής μου. Όχι.. δεν έκανα βεβαια, αλλα έχω συναδέλφους στη δουλειά, φίλους, γνωστούς, ημι-γνωστούς και γενικά το 50% που συναντώ έχει tatoo. Δε μου κάνει κλικ πλέον!

Αυτό που θέλω να πω, είναι ότι νιώθω ότι έχω ηρεμήσει! Είναι από τις πρώτες φορες πλέον στη ζωή μου, που κοιτάω αποκλειστικά τη δουλειά μου, χωρίς να έχω την παραμικρή έγνοια για το τι γίνεται γύρω μου. Για τους ανθρώπους εννοώ! Για τα γεγονότα γύρω μου ακόμα έχω αυτό το ενδιαφέρον και με αφορά πολύ. Ίσως καμια φορα, το γεγονός ότι σκέφτομαι παρα πολύ, τελικά να μην είναι και τόσο καλο! "Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι" είχε πει ο Χριστός. Και μάλλον είχε δίκιο. Αλλα έλα που δεν μπορώ! Πάντα σκέφτομαι ποιο θα είναι το επόμενο βήμα μου, πως θα κινηθω, τι θα κάνω αν κάτι δεν πάει καλά και πως μπορώ να εξασφαλίσω ότι το καλύτερο για μένα και τους δικούς μου.

Πολλά έγραψα και το τράβηξα πολύ! Πήγα από το ένα θέμα στο άλλο! Σκέψεις όμως είναι και έρχονται φιλε μου. Τι να τις κανεις? Να τις δέσεις? Αν όλοι σταματούσαν τις σκέψεις τους, μπορεί να μην ήμασταν εδώ που είμαστε σήμερα.

Μπορεί και όχι.... δεν ξέρω... μπερδεύτηκα! Τα λέμε άλλη φορα! _bye:

sotiris1
08.02.2014, 14:48
Πολύ ωραία τα κείμενα σου σε ευχαριστούμε για την μεταφορά των εμπειριών σου! :bravo_:

Christodoulos
08.02.2014, 21:25
Πολύ ωραία τα κείμενα σου σε ευχαριστούμε για την μεταφορά των εμπειριών σου! :bravo_:

Να είσαι καλά φιλε μου.

egigo
10.02.2014, 09:25
Τί να πω Φίλε Χριστόδουλε μόλις δω κειμενο σου τρέχω αμέσως να το διαβάσω,
παρόλο που ειμαι και εγω εδω κανα 2 μηνες.
Ελπίζω να τα ξαναπούμε σύντομα πάλι απο κοντά πάντα κερδίζει κάποιος μιλώντας μαζί σου!!
Νασαι καλά σε οτι και αν κάνεις.:yes:
Βαγγελης

Christodoulos
11.02.2014, 20:48
Τί να πω Φίλε Χριστόδουλε μόλις δω κειμενο σου τρέχω αμέσως να το διαβάσω,
παρόλο που ειμαι και εγω εδω κανα 2 μηνες.
Ελπίζω να τα ξαναπούμε σύντομα πάλι απο κοντά πάντα κερδίζει κάποιος μιλώντας μαζί σου!!
Νασαι καλά σε οτι και αν κάνεις.:yes:
Βαγγελης

Να είσαι καλά Βαγγέλη. Θα τα πούμε πάλι σύντομα μόλις τελειώσω με κάποια πραγματάκια στη δουλειά _bye:

Christodoulos
10.04.2014, 08:00
Πήγαμε μια βόλτα στην Tasmania πριν από ένα μηνα περίπου. Παρόλο που δεν είδαμε ούτε έναν διάολο, είδαμε πολλά όμορφα μέρη τα οποια θα ήθελα να σας δείξω στις παρακάτω φωτογραφίες!
8975

Η γέφυρα του Richmond, είναι η παλιότερη εν ενέργεια γέφυρα της Αυστραλίας.
8976

Οι φυλακες των πρώτων καταδικων της Αυστραλίας στο Port Arthur.
8977

sotiris1
11.04.2014, 06:23
Παρόλο που δεν είδαμε ούτε έναν διάολο,

Είναι στα δάση?

Ωραίες φωτογραφίες! :bravo_:

Christodoulos
11.04.2014, 06:29
8978


8979

Η μινιατούρα του Hobart σε απόλυτη ακρίβεια, όπως ήταν όταν πρωτοξεκίνησε! Στο Richmond (ένα χωριο, έξω από το Hobart)
8980

Christodoulos
11.04.2014, 06:41
8981

Και τα ξαδέρφια μας...
8982

Το σημείο Breather!
8983

tasosn
11.04.2014, 09:09
Ομορφες ληψεις Χριστοδουλε, νασαι καλα.

MARINAM
11.04.2014, 11:39
Μπράβο Χριστόδουλε είναι παράδεισος η Τασμάνια ,μακάρι να επιστρέφαμε!!!

Christodoulos
12.04.2014, 10:41
Ευχαριστώ πολύ. Χαίρομαι που σας αρέσουν! Να και μερικές ακόμα!
8985


8986


8987

Christodoulos
21.04.2014, 04:00
Σάββατο βραδυ Ανάστασης ήμουν στη δουλειά. Πιάσαμε κουβέντα με ένα πολύ καλο παιδί. Πακιστανός στην καταγωγή. Yousaf τον λένε. Μιλήσαμε για πολλά πράγματα. Κάπου εκεί στην κουβέντα μας λοιπόν, ήρθε και το θέμα της Ελλάδας. Κάποια στιγμή ο Yousaf μου λέει: "Ακούω στις ειδήσεις πως οι Έλληνες είναι τεμπέληδες και δεν θέλουν να δουλέψουν". Πριν προλάβει κάποιος και αρχίζει να σκέφτεται ποσο καθίκι είναι ο Yousaf, να σας πω, ότι ο άνθρωπος αυτός απλώς το ανάφερε για να μου κάνει πασα στην ουσία, να μιλήσω για αυτό το θέμα. Ήθελε να μάθει τι στο διάολο γίνεται και τα ΜΜΕ μας έχουν καταπατήσει τόσο. Ξέρει ότι κάτι δεν κολλάει στην ιστορία και ήθελε τη γνώμη κάποιου που έχει ζήσει την κατάσταση εκεί. Δεν πέταξε κακια λοιπόν, αλλα ζήτησε τη γνώμη μου. Και συνεχίζω λοιπόν:

Έχω ακούσει δεκάδες φορες αυτήν ακριβώς τη φράση: "Οι Έλληνες είναι τεμπέληδες και δεν θέλουν να δουλέψουν". Από άτομα σε προηγούμενες δουλειές. Από άτομα σε θέσεις αρκετά ψηλά στη δουλειά τους, από άτομα σαν εσένα και εμενα, από κάθε είδους άτομα. Αυτήν ακριβώς τη φράση φιλε: "Οι Έλληνες είναι τεμπέληδες και δεν θέλουν να δουλέψουν". Είναι μια εξήγηση που έχει δοθεί από τα ΜΜΕ για την παρούσα κατάσταση της χώρας μας. Η άλλη εξήγηση που δίνεται και πάλι από τα ΜΜΕ είναι: "οι Έλληνες δεν θέλουν να πληρώνουν φόρους". Δυο φράσεις φιλε, δυο απλές εξηγήσεις και τέλος. Το πρόβλημα έχει βρεθεί. Ο λαός είναι ο υπαίτιος για ότι του συμβαίνει, επειδή είναι τεμπέλης και δεν θέλει να πληρώσει φόρους. Δυο φράσεις που διαδίδονται εύκολα, βγάζουν νόημα στο όλο πρόβλημα, δικαιώνουν απόλυτα την κατάσταση της Ελλάδας και τέλος!

Εδώ να πω, ότι πιστεύω απόλυτα ένα μέρος των κατηγοριών. Ότι εμείς, ο λαός είμαστε υπεύθυνοι για εδώ που φτάσαμε. Όχι όμως για το ότι είμαστε τεμπέληδες και για το ότι δεν θέλαμε να πληρώσουμε φόρους. Αλλα γιατί ψηφίζαμε τόσα χρονια, αυτούς που ψηφίζαμε. Παρόλα τα σκάνδαλα, παρόλα τα ψέματα, παρόλες τις μίζες, παρόλη την ξεφτίλα, εμείς εκεί. Δίναμε την ψήφο μας, για να μπούμε όλοι στο δημόσιο, για να πιάσουμε την καλή, για να βρούμε καμια άκρη, για να μπούμε και εμείς στο σύστημα που είναι βρώμικο. Το πρόβλημα μας, δεν ήταν πως θα απαλλαγούμε από τη βρωμιά, αλλα πως θα μπορέσουμε να μπούμε στη βρωμιά! Πάει αυτό. Στο θέμα μας τώρα:

Η τεμπελιά και η απουσία παράδοσης φορων λοιπόν, είναι η βασική (και ίσως η μονη) αιτια για όλο τον κόσμο, που η Ελλάδα έπιασε πάτο. Στο Yousaf λοιπόν, εξήγησα τα παρακάτω: Ότι τα πράγματα δεν έχουν να κάνουν με την τεμπελιά. Αν μάλιστα μπορούσα να τον πάρω και να τον πάω αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, θα του έδειχνα ανθρώπους οι οποιοι δούλεψαν πολύ σκληρά στη ζωή τους. Θυμάμαι ακόμα μια φράση που μου είχε πει ο πατέρας μου όταν συζητάγαμε πριν χρονια για το αν είναι καλή ιδέα η όχι να μεταναστεύσω στην Αυστραλία. Είχε φέρει κάποιες αντιρρήσεις μετά φόβων, όπως κάθε λογικός άνθρωπος. Στην ερώτηση μου λοιπόν, για το αν πίστευε ότι κάποια στιγμή θα έστρωναν τα πράγματα κάποτε στην Ελλάδα, μου απάντησε: "Τι να στρώσουν αγόρι μου? Θα χειροτερέψουν και θα έρθουν μαύρες μέρες! Δούλευα μια ζωή σαν το σκυλί, για να πεινάσω τώρα στα γεράματα!" Εκεί έμεινα κόκκαλο! Γιατί, όπως και πολλοί γονείς σας, θείοι σας, συγγενείς σας, ξέρετε πολύ καλά ότι έτσι έγινε: δούλεψαν σαν τα σκυλιά στη ζωή τους για να καταφέρουν ότι κατάφεραν. Σίγουρα η δικη μας γενιά, δε γνώρισε πεινα, πόλεμο κλπ. Δεν είδε μαύρες μέρες. Σίγουρα έχουμε τεμπέληδες. Πολλούς. Αλλα σε καμια περίπτωση τόσους που μας δίνεται ο τίτλος του ΤΕΜΠΕΛΗ! Δεν έχει τεμπέληδες στην Αμερική? Στη Γερμανία? Στην India? Στην Αφρική? Η μήπως δεν έχει τεμπέληδες στην Αυστραλία? Για την Αυστραλία μάλιστα, θα έδινα τον τίτλο του τεμπέλη! Ναι ok, ξέρω, ακούγεται ίσως άδικο γιατί αν ήταν τεμπέληδες δεν θα είχαν καταφέρει ότι κατάφεραν. Αλλα μην ξεχνάτε ότι, όσα κατάφεραν, έγιναν λόγο σκληρής δουλειάς της προηγουμενης γενιάς. Η δικη μας γενιά, τώρα χτίζει. Κάτσε να δούμε τι θα καταφέρει σε 20 χρονια που θα απελωσει τα όπλα και μετά θα κάνουμε τον απολογισμό. Όχι ακόμα!

Εξήγησα στο φίλο μου, ότι υπάρχουν άνθρωποι που δούλεψαν και συνεχίζουν να δουλεύουν πολύ σκληρά για το μεροκάματο. Ναι στη δικη μας γενιά ξεφύγαμε αρκετά, θέλοντας να έχουμε μεγάλο σπίτι, ακριβό μάξι με πολλά πολλά άλογα και μοτοσικλέτα με ακόμα περισσότερα! Για ρίξε μια ματια σε όλο τον κόσμο (τον αναπτυγμένο τουλάχιστον) και πες μου αν υπάρχει κάποιος που να μην τα θέλει όλα αυτά! Όλοι τα θέλουν. Απλώς υπάρχουν οι ρεαλιστές, που λένε θα το προσπαθήσω και αν τα καταφέρω έχει καλώς και οι ονειροπαρμένοι, που λένε παίρνω λιγότερα από όσα δίνω για δάνειο για το αμάξι, αλλα θα το πάρω για να έχω καλύτερο από του γείτονα!!! Παντού γίνεται αυτό. Απλώς αποφασίζεις μεριά!

Για το θέμα των φορων από την άλλη, έχουν βομβαρδίσει τον κόσμο με την ιδέα ότι δε θέλαμε να πληρώσουμε φόρους. Λες και είχαμε αυτή την επιλογή! Μας είχαν τεντώσει στους ελεγχους! Επίσης το GST δεν ήταν 10% αλλα 18%. Τώρα έχει πάει 23%!!! Όταν τα κούνε αυτά εδώ, τρελαίνονται!!! Δηλαδή το ένα τέταρτο του εισοδήματος σου, στο παίρνει το κράτος. Όχι το ένα δέκατο φιλε μου, αλλα το ένα τέταρτο. Μεγάλη διαφορα, δε νομίζεις? Για να μην πάμε στο εισόδημα από ενοίκιο που είναι 30%!!!!!!! Αστο τώρα!!! Και πάλι γνωρίζω ότι υπάρχουν πολλοί που δεν πλήρωναν φόρους, αποφεύγανε να δηλώσουν όλο το εισόδημα. Αυτοί όμως που απέφευγαν του κερατα, ήταν οι λεφτάδες που τα είχαν κάνει πλακάκια με τους πολιτικούς. Τάιζαν τους πολιτικούς, και οι πολιτικοί τάιζαν αυτούς με το να τους χαρίζουν τους φόρους! Με τον A η B τρόπο! Το ψάρι φιλε μου βρωμαει πάντα από το κεφάλι! Ποτε από την ουρα! Αν θες να βρείς τα αιτια αποτυχίας μιας εταιρείας, θα πας κατευθείαν στο διευθυντή. Θα τσεκάρεις τι λάθη έκανε και την έριξε στην πτώχευση. Δεν είδα ποτε κανέναν να πάει στον εργάτη και να ψάχνει να βρει για ποιο λόγο πάτωσε η εταιρεία. Και στη δικη μας περίπτωση λοιπόν, θα πρέπει να κοιτάξουν τους πολιτικούς. Που είχαν την πίτα, είχαν και το μαχαίρι. Και σου έλεγαν "Κοίτα, εγώ έχω το φαγητό. Αλλα για να το πάρεις, θα πρέπει να με ψηφήσεις. Αν το κανεις, θα φας καλά. Αν όχι... τότε...." Και έπεφτες και εσύ σε αυτό τον εκβιασμό. Ψήφιζες για να "φας καλά." Δεν έτρωγες καν τις περισσότερες φορες, αλλα εκεί! Μπας και! Και έπεφτες σε αυτό τον φαύλο κύκλο, ολοένα και περισσότερο. Και έλπιζες, και έλπιζες. Καμια φορα που άρπαζες καμια καλή μερίδα (θέση στο δημόσιο πχ), έπαιρνες τα πάνω σου και πίστευες ακόμα περισσότερο. Και έλπιζες ακόμα πιο πολύ! Ήξερες ότι οι μαύρες μέρες έρχονται, αλλα είχες υποδουλωθεί πλέον! Είχες βολευτεί σε αυτή την κατάσταση και δε σε ένοιαζε. Πολλές φορες που αναλογιζόσουν το κακό που έρχεται έλεγες: "A μπα. Σιγά μωρέ, είμαστε στην Ευρώπη τώρα!" Ήσουν. Είσαι ακόμα. Αλλα μάντεψε? Δεν είσαι ακριβώς!

Αυτή την κουβέντα είχαμε με τον Yousaf βραδυ Mεγάλου Σαββάτου λοιπόν. Φάνηκε ότι κατανόησε τα όσα του είπα και ότι άκουσε και την άλλη πλευρά! Όταν στο τέλος με ρώτησε για ποιο λόγο πιστεύω ότι έγιναν όλα όσα έγιναν στην ωραία μας Ελλάδα, του απάντησα "Για τον ορυκτό πλούτο της. Για να τον φάνε κοψοχρονιά οι επιτήδειοι". Όσο για το αν και ποσο τεμπέληδες είμαστε η για το αν πληρώναμε φόρους η όχι... δεκάρα δε δίνουν αυτοί. Είναι άλλος ένας τρόπος για να μειώσουν το Έθνος και να του κόψουν την περηφάνια και τη δύναμη να αγωνιστεί εναντίον τους. Αν ποτε συναντήσετε κανένα Yousaf και εσείς, μη διστάσετε να συνεχίσετε κουβέντα σχετική με το θέμα. Εξηγήστε του! Πάντα με καλο τρόπο, χωρίς φωνές και διαμαρτυρίες. Το 99% των ανθρώπων που θα σας ρωτήσουν για το θέμα της Ελλάδας, να θυμάστε, ότι δε γνωρίζουν τι γίνεται και έχουν γνώμη μονο από τα ΜΜΕ!

tasosn
21.04.2014, 08:08
Χριστος Ανεστη Χριστοδουλε, νασαι καλα εσυ και οι αγαπημενοι σου εκει που ειστε.
Μπραβο σου αλλη μια φορα για την αναγκη σου να μοιραστεις μαζι μας μικρες αλλα σημαντικες ιστοριες της καθημερινοτητας σου. Συμφωνω σε ολα οσα ειπες και επιβραβευω την προσπαθεια σου να εξηγησεις και σε αλλους τι πραγματικα σημαινει Ελληνας. Ομως μην ξεχνας οτι την ρετσινια του τεμπελη και φοροφυγα στο εξωτερικο, μας την κολλησαν ομοεθνεις μας πολιτικοι. Και δεν τους αναφερω ως Ελληνες αλλα ως ομοεθνεις γιατι δεν υπηρξαν ποτε Ελληνες, μονο προδοτες. Αυτο δεν αναιρει ομως οτι ολοι εμεις πρεπει οπου κι αν ειμαστε να δειχνουμε τι πραγματικα σημαινει Ελληνας.
Μπραβο αλλη μια φορα.

Christodoulos
03.06.2014, 02:28
Αυτο δεν αναιρει ομως οτι ολοι εμεις πρεπει οπου κι αν ειμαστε να δειχνουμε τι πραγματικα σημαινει Ελληνας.
Πολύ σωστά! :yes:

Christodoulos
08.06.2014, 11:43
Είναι πάλι μια από αυτές τις στιγμές, που κάθομαι μπροστά στον υπολογιστή και χαζεύω. Προσπαθώ να μάθω τα νέα πίσω στην πατρίδα από διαφορα blogs και sites. Βλέπω τον τελευταίο καιρό, μια έντονη δραστηριότητα της Τουρκίας να βάλει για τα καλά πλέον, το χέρι της στη Θράκη.
Μιας και είμαι από ένα χωριο του Διδυμοτειχου, έχω έντονο ενδιαφέρον για το τι μέλει γενέσθαι στη Θράκη! Επίσης έχοντας 7 χρονια προϋπηρεσία στον Ελληνικό στρατό, νιώθω (ίσως) λίγο πιο έντονη την απειλή από τον μέσο Έλληνα πολίτη! Εδώ και πολύ καιρό έβλεπα ότι τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά εκεί πάνω! Η πολιτική ηγεσία της χώρας μας την είχε ξεχασμένη αυτή τη μεριά από πολλού! Όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει πάντα και φωτιά! Και το θέμα είναι να τη σβήσεις πρώτου να απλωθεί. Καλο θα είναι να την προλάβεις βεβαια, αλλα αυτό έγινε τώρα.
Μια σκέψη μου περνάει από το μυαλό που μου σηκώνει την τρίχα: Tο '74 χάσαμε την Κύπρο, το '96 χάσαμε τα Ιμια. Με αυτό, σαν "μάθημα" από το παρελθόν και με την παρούσα κατάσταση, βλέπω ότι κάθε 20 χρονια όλο και κάτι χάνουμε. Πολύ φοβάμαι ότι ήρθε η ώρα να χάσουμε τη Θράκη!
Δε μου αρέσει να κινδυνολογω. Δεν τη βρίσκω με αυτό. Αλλα δε μου αρέσει και να αδιαφορώ κιόλας! Και όταν βλέπω να γίνονται ένα σωρό μπερδέματα, δεν μπορώ να μην ανησυχήσω και να μην μιλήσω.

Christodoulos
17.06.2014, 01:32
ψες το βραδυ θυμήθηκα τι εστί Ελλάδα! Δούλευα με έναν Φιλιππινέζο, τον Joseph. Ο Joseph ήρθε στην Αυστραλία πριν περίπου 3,5 χρονια. Την ίδια περίπου χρονική περίοδο που ήρθα κι εγώ. Είναι 40 χρονων, παντρεμένος και πατέρας 5 παιδιών!!! Από την αρχή τον ψυχολόγησα ως ένα καλόκαρδο άτομο, το οποιο αν του φερθείς με σεβασμό θα σου το ανταποδώσει με τον ίδιο τρόπο. Στην πατρίδα του ήταν δικηγόρος, ειδικευόμενος σε περιουσιακά θέματα. Πελάτες του ήταν πλούσιοι ανά τον κόσμο! Περισσότερο Ευρωπαίοι και πολλοί από αυτούς Έλληνες. Στην Αυστραλία είχε έρθει κάποια στιγμή για διακοπές με την οικογένεια του και η γυναικα του είχε την ιδέα να μεταναστεύσουν εδώ, γιατί είχε αρέσει παρα πολύ στα παιδιά τους. Οικονομικό πρόβλημα δεν είχε (το αντίθετο μάλιστα) και έκανε το βήμα καθαρά για τα παιδιά. Στις Φιλιππίνες έχει μεγάλη εγκληματικότητα και ήταν ο κύριος και βασικός λόγος που πήρε την απόφαση της μετανάστευσης!

Μιλήσαμε για κάποιους κοινούς φίλους Έλληνες που έχουμε και παρατήρησα ότι μίλαγε με μεγάλο σεβασμό για την Ελλάδα! "Είναι άδικο ότι γίνεται στη χωρα σας" μου είπε! "Η Ελλάδα έδωσε τον πολιτισμό στον κόσμο, τη δημοκρατία. Άνθρωποι όπως ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης δεν θα υπάρξουν ποτε ξανά". Μου είπε ακόμη πως "αν κάποιος δεν έχει μελετήσει καθόλου την Ελληνική ιστορία, δεν ξέρει τίποτα". Το πανεπιστήμιο στο οποιο σπούδασε νομική στη χωρα του, ονομάζεται "Αθηναίων Πανεπιστήμιο Νομικής"! Είναι βασικό μάθημα στα σχολεια των Φιλιππίνων η Ελληνική ιστορία. Οποιος δεν τη γνωρίζει, δεν θεωρείται μορφωμένος! Μου μίλησε επί ώρες για τα μεγάλα πράγματα που δημιούργησαν οι Έλληνες ανά τα χρονια!

Του εξήγησα πως, αν πάει στη σημερινή Ελλάδα, δεν θα δει τίποτα που να θυμίζει την αρχαία. Μπορεί οι πρόγονοι μας να έκαναν μεγάλα πράγματα, αλλα αυτό έγινε γιατί ήταν και ΜΕΓΑΛΟΙ άνθρωποι. Του εξήγησα πως ο σημερινος Έλληνας είναι πολύ του γλεντιού, του "ωχ-αδερφισμου" και του "ξέρεις ποιος είμαι εγώ;" Αυτά και αλλα πολλά, ήταν που μας έκαναν να μείνουμε πίσω! Και τότε ο Joseph συμπλήρωσε: "Και τα 400 χρονια σκλαβιάς με τους Τούρκους". Σα να είχε δίκιο!

Επίσης μου ανέφερε πως είναι τεράστιο άδικο η Γερμανία να ζητάει τα ρέστα και να μας θεωρεί μη παραγωγικούς και τεμπέληδες, τη στιγμή που οι ίδιοι οι Γερμανοί μας κατέστρεψαν στον B' Παγκόσμιο πόλεμο! Ιδιαιτερα το γεγονός ότι ποτε μα ποτε δε μας αποζημίωσαν για τα εγκλήματα που διέπραξαν οι nazi στη χωρα μας, είναι αδιανόητο! Και τώρα ζητάνε και τα ρέστα! "Δεν έχεις ιδέα φιλε, πόσοι ανά τον κόσμο μελετάνε την Ελληνική ιστορία" μου είπε. "Μονο αν μελετήσει κανεις την Ελληνική ιστορία, παίρνει μια γνώση του τι γίνεται και τι μπορεί να γίνει, για να καλυτερέψει αυτός ο κόσμος" συνέχισε! Εγώ τι να πώ Έμεινα άφωνος όση ώρα μιλούσαμε και για την πρώτη ώρα, (για να πω την αλήθεια) νόμιζα ότι με δούλευε. Φυσικά δεν ήταν έτσι.

Όταν ήρθε η ώρα να σχολάσουμε και να καληνυχτίσουμε ο ένας τον άλλο, το μονο που μπόρεσα να του πω, καθώς αναλογιζόμουν το τι σεβασμό είχε ένας ξένος για τη χωρα μου, ήταν: "σε ευχαριστώ". Με κοίταξε κάπως έκπληκτος, μη μπορώντας να καταλάβει για ποιο πράγμα τον είχα ευχαριστήσει. "Για το σεβασμό" τον πρόλαβα και χαμογέλασε γνέφοντας το κεφάλι του. "Παρομοίως. Για αυτά που μου έδωσε η χωρα σου" μου είπε και φύγαμε. Έμεινα πάλι άφωνος!

Και εκεί φιλε, για άλλη μια φορα μουρμούρισα μέσα μου: "Οι Έλληνες έδωσαν τα φώτα του πολιτισμού σε όλο τον κόσμο και εμείς δεν κρατήσαμε ούτε ένα κεράκι για εμάς..."

tasosn
17.06.2014, 09:52
Δυστυχως φιλε Χριστοδουλε, οι ανα εποχες κυβερνωντες αυτον τον τοπο εκτελουσαν παντοτε διατεταγμενη υπηρεσια για τα αφεντικα τους, στερωντας απο τον Ελληνα ολη την αρχεγονη γνωση ξεπουλωντας οτι θησαυρος βρεθηκε απο τους τυμβωρυχους (με ταμπελα αρχαιολογου), καθως επισης και η εκκλησια εκανε το δικο της θαβοντας ολα τα αρχαια εγγραφα με την γνωση για να μην εχει δυνατοτητα ο " πελατης " να ξυπνησει. Διοτι η γνωση διαμορφωνει χαρακτηρα, αποψη, ανοικτο τροπο σκεψης στοιχεια που δεν βολευαν ουτε τους πολιτικους αλλα ουτε και τους θρησκευτικους δημαγωγους. Ομως δεν μπορουν να σκλαβωσουν το πνευμα του Ελληνα γιατι η ανεξαρτησια σε ολους τους τομεις ειναι μεσα στον γενετικο μας κωδικα. Δυστυχως γινομαστε περηφανοι για την καταγωγη μας μονον απο καποιους απλους φιλελληνες ανα την υφηλιο ανθρωπους και οχι οπως θα επρεπε απο τους πολιτικους του τοπου μας.
Και παλι νασαι καλα για τον χρονο σου να μας δωσεις μια σταγονα δροσιας μεσα στην ερημο που ζουμε.

Christodoulos
21.09.2015, 04:01
Επιτέλους μετά από 5 χρόνια στην Αυστραλία, μπόρεσα επιτέλους να πάω στην Ελλάδα και να δω τους δικούς μου! Είχα πάει στα μέσα Ιουλίου για 6 εβδομάδες. Γύρισα περίπου 3 εβδομάδες πριν. Δεν μπορώ να σας περιγράψω τη χαρά μου και τη συγκίνισή μου! Πήγαμε για 2 μέρες στην Αθήνα και μετά για 3 μέρες στη Σαντορίνη. Μετά από αυτό, πήραμε το αεροπλάνο και φύγαμε για Αθήνα και πάλι, ώστε να πάρουμε άλλη πτήση για Αλεξανδρούπολη. Οι γονείς μου μας περίμεναν εκεί. Όταν άνοιξαν οι αυτόματες πόρτες των αφίξεων και αντίκρυσα τη μητέρα μου και τον πατέρα μου, έβγαλα ένα τεράστιο χαμόγελο! Μας χώριζε μια απόσταση 3 μέτρα. Μέχρι να κάνω αυτά τα 3 μέτρα, τα δάκρυα είχαν τρέξει ποτάμι από τα μάτια μου.
Γενικά πέρασα πολύ καλά και είχα διαρκώς την παρέα την οικογένειας και των φίλων. Το καλοκαίρι ήταν πραγματικό καλοκαίρι με τη ζέστη του που σε ψήνει, αλλά δε σε καίει! Το φαγητό ήταν πραγματικό φαγητό και (επιτέλους) το χοιρινό κρέας είχε γεύση χοιρινού!!! Είδα όμως και τα άσχημα της Ελλάδας. Όπως ανθρώπους να ψάχνουν στα σκουπίδια για να φάνε, επιχειρίσεις να έχουν κλείσει, κόσμο μειωμένο στα μαγαζιά, κόσμο να μην μπορεί να πληρώσει τους λογαριασμούς του, που να έχει χάσει τη δουλειά του εδώ και πολλά χρόνια και να μην ξέρει τι να κάνει. Δυστυχώς υπήρχαν και αυτά!
Τα καλά ήταν οι συζητήσεις με τους γονείς και τον αδερφό μου, η παρέα με τους φίλους και οι πρωινές (και βραδινές) συναντήσεις. Η βόλτα με τη μοτοσικλέτα (ναι, έκανα πολλά παλαβά πάλι). Ο φραπές για τον οποίο μάλιστα κάποιος Έλληνας εδώ στην Αυστραλία μου τον είχε κατακρίνει, λέγοντας ότι φραπέ παραγγέλνουν οι Β' κατηγορίας πολίτες πλέον στην Ελλάδα. Οπότε, όσο καιρό ήμουν εκεί, παρέγγελνα μόνο φραπέ! Έτσι, για να θυμάμαι ότι είμαι και εγώ "Β' κατηγορίας" πολίτης!
Προσπάθησα να κρατήσω τα καλά, χωρίς όμως να αγνοώ τα άσχημα. Αυτό με έκανε να νιώθω προνομιούχος που είμαι μετανάστης σε μια χώρα που μου έχει δώσει δουλειά και τη δυνατότητα να προχωρήσω στη ζωή μου. Προνομιούχος που έχω ακόμα την υγεία μου! Σίγουρα, δεν είναι η τέλεια χώρα και γίνονται πολλά που δε μου αρέσουν. Αλλά τουλάχιστον εδώ υπάρχει προοπτική. Οπότε λέω να μείνω μέχρι να βγω στη σύνταξη. Μετά θα πάω πίσω.
Έδωσα μια υπόσχεση στον εαυτό μου, στην οικογένειά μου και στους φίλους μου: Θα ξαναπάω για διακοπές σε δυο χρόνια πάλι. Και κάθε δυο χρόνια θα πηγαίνω πάντα. Αυτό επειδή δεν μπορώ να πηγαίνω κάθε χρόνο. Αλλιώς...! Θα κάνω τα αδύνατα δυνατά για να πηγαίνω! Φίλη Ελληνο-Αυστραλίδα με ρώτησε χτες σε ποια νησιά πήγαμε στις διακοπές μας στην Ελλάδα και μου πρότεινε κάποια νησιά για να πάω την επόμενη φορά. Της εξήγησα, πως, υπάρχει μια τεράστια διαφορά στο πως βλέπουμε τα πράγματα. Αυτή γεννήθηκε εδώ στην Αυστραλία, ενώ εγώ στην Ελλάδα. Αυτή μεγάλωσε και παντρεύτηκε στην Αυστραλία, ενώ εγώ μεγάλωσα εκεί. Δε με νοιάζουν τα νησιά για να πάω να τα δω. Δε λέω, καλά είναι και μακάρι να είχα το χρόνο να το κάνω. Αλλά όπως και νά 'χει, εγώ θέλω να περνάω όσο πιο πολύ καιρό μπορώ με τους γονείς και τον αδερφό μου. Αυτοί μου λείπουν. Ήμουν διακοπές στη Σαντορίνη και το μυαλό ήταν στο χωριό! Σε ποιον να το πεις και ποιος να σε πιστέψει??!!
Αυτός που δεν έχει μεταναστεύσει ποτέ, δεν θα καταλάβει τι εννοώ και δεν περιμένω να καταλάβει. Δεν είναι κακό ούτε και λάθος. Αυτός όμως που έχει μεταναστεύσει, καταλαβαίνει απόλυτα τι λέω και πως νιώθω. Όταν έφευγα ήταν σα να μου ξερίζοναν την καρδιά! Όταν χαιρέτισα τους δικούς μου, ένιωθα ότι τους έχανα! Μου έβγαινε ένα βάρος στο στομάχι που γινόταν κόμπος και τον ένιωθα να ανεβαίνει στο λαιμό. Μόλις πήγαινε να μου βγει, γινόταν δάκρυα που κυλούσαν χωρίς να έχω τον έλεγχο να τα κρατήσω! Εκεί λοιπόν, κατάλβα πως αυτό είναι το τίμημα που πληρώνει κανείς για να έχει μια καλύτερη ζωή.
Γεροί να είμαστε και θα ξαναπάμε. Μόνο αυτό: Υγεία.

belo
06.10.2015, 15:44
Πω! Πω! Σφιχτηκε το στομάχι μου από τον επίλογο! Σας εύχομαι υγεία να έχετε όλοι και να καταφερνετε να συναντιεστε όσο πιο συχνά γίνεται

Nikitse
06.10.2015, 17:03
Ειμαι σιγουρη πως το χειροτερο κομματι της μεταναστευσης ειναι η νοσταλγια για την οικογενεια και τους φιλους αλλα το μυαλο εχει τη δυνατοτητα στα δυσκολα να βρισκει τροπους να ξεφευγει ...
Με το καλο να τους ξαναδεις,λοιπον!

Christodoulos
11.11.2015, 00:45
Πω! Πω! Σφιχτηκε το στομάχι μου από τον επίλογο! Σας εύχομαι υγεία να έχετε όλοι και να καταφερνετε να συναντιεστε όσο πιο συχνά γίνεται


Ειμαι σιγουρη πως το χειροτερο κομματι της μεταναστευσης ειναι η νοσταλγια για την οικογενεια και τους φιλους αλλα το μυαλο εχει τη δυνατοτητα στα δυσκολα να βρισκει τροπους να ξεφευγει ...
Με το καλο να τους ξαναδεις,λοιπον!

Να είστε καλά παιδιά! Σας ευχαριστώ πολύ για τις ευχές (αν και καθυστεριμένα)! Καλή επιτυχία και σε εσάς, σε ότι και αν προσπαθείτε!

Christodoulos
01.01.2016, 05:01
Καλή χρονιά σε όλους σας! Εύχομαι σε εσάς, σε αυτούς που αγαπάτε κια ιδιαίτερα στις οικογένειές σας, να είστε πάντα καλά, να έχετε υγεία και ότι καλό δεν σας έδωσε το 2015 να σας το δώσει διπλό το 2016.

Υγεία πάνω από όλα _bye:

nickdakis
02.01.2016, 18:46
καλη χρονια με υγεια και σε εσενα chris

australian
05.01.2016, 14:18
Ρίξτε μιά ματιά στο blog του Christodoulos (http://www.patriotaki.net/users/7438/)

chris-australia (http://chris-sofos.blogspot.com.au/)

Christodoulos
03.10.2017, 14:49
Πάει καιρός που έγραψα εδώ μέσα. Πρόσφατα γύρισα από διακοπές στην Ελλάδα. Μια από τις μέρες που με σημέδεψε ήταν αυτή για την οποία έγραψα σε αυτό το άρθρο στο blog μου. Μιλάει για τον λόγο για τον οποίο έμαθα Αγγλικά. Για την αιτία η οποία κρυβόταν πίσω από λόγο δηλαδή. Καλή ανάγνωση. _bye:

https://chris-sofos.blogspot.com.au/2017/10/2017.html

Christodoulos
02.08.2018, 05:34
Γεια σε όλους
Είχα πολύ καιρό να μπω και πολύ περισσότερο ακόμα να γράψω.
Όλοι μας γνωρίζουμε για τα τελευταία άσχημα γεγονότα στν Ελλάδα μας με τις πυρκαγιές. Δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα, παρά μόνο να στείλουμε βοήθεια (υλική ή οικονομική).
Μετά από μια πρόταση που έκανα πριν μια εβδομάδα σε ένα από τα αφεντικά μου στη δουλειά, συμφώνησε να μιλήσει με την αρχιεπισκοπή της Αυστραλίας και να δει τι μπορούν να κάνουν.
Χτες πήρα ένα email το οποίο έλεγε το εξής:

Την Κυριακή την 5η Αυγούστου 2018 όλες οι Χριστιανικές Ορθόδοξες εκκλησίες θα:

-Πραγματοποιήσουν μνημόσυνη δέηση για όσους χάθηκαν στις πρόσφατες πυρκαγιές
-Συγκεντρώσουν χρήματα για να σταλούν σε όσους έχουν πληγεί.

Όποιος λοιπόν θέλει και μπορεί, ας παρευρεθεί σε μια Ορθόδοξη Ελληνική εκκλησία.

Christodoulos
13.09.2018, 14:42
Ώρα μελβούρνης 10:09μμ
Κάθομαι μόνος στον υπολογιστή και σκέφτομαι. Είναι πάλι μια από αυτές τις φορές... Σε τρεις μέρες κλείνω 8 χρόνια πλέον στην Αυστραλία! Προσπαθώ να θυμηθώ πως άρχισαν όλα. Αυτά που πέρασα για να φτάσω εδώ που είμαι σήμερα. Δόξα Το Θεό, έχω μια σταθερή δουλειά, ένα καλό αυτοκίνητο, μια μικρή μοτοσικλέτα για να κάνω καμιά βόλτα τα ζεστά καλοκαίρια, μένω σε ένα καλό σπίτι (νοικιάζω φυσικά) και μέχρις στιγμής, έχω την υγεία μου! Τι άλλο να θέλει κανείς? Υγεία και μια καλή δουλειά. Όλα τα άλλα θα τα βρεις! Όλα??? Κάτι μου λείπει...κάτι δε με γεμίζει!

Προσπαθώ να μην το σκέφτομαι συχνά, μιας και κάθε φορά που το κάνω στεναχωριέμαι και στο τέλος γίνομαι χάλια ψυχολογικά! Αλλά είναι ώρες ώρες που δεν μπορώ να βγάλω το μυαλό μου από αυτές τις σκέψεις. Κάτι όπως τώρα για παράδειγμα.

Πως να είναι πίσω στην πατρίδα τα πράγματα? Ήμουν εκεί πριν ένα χρόνο. Δεν ήταν καλά! Αλλά με πιάνει νοσταλγία να γυρίσω πίσω. Και ξέρω πως δεν θα μπορέσω να κάνω τίποτα αν πάω εκεί. Δεν θα έχω δουλειά, δεν θα έχω οικονομική άνεση, τίποτα! Μου λείπει όμως! Πολύ! Μου φαίνεται πως είναι καιρός να κάνω το ταξίδι ετησίως! Τον επόμενο Ιούλη λοιπόν. Και μετά, κάθε χρόνο!

Ήμουν στην Ταϊλάνδη για 10 μέρες. Γύρισα πριν 10 μέρες περίπου. Πολύ ωραίο μέρος! Δεν είχα πάει ποτέ πριν σε Ασιάτικη χώρα! Και πέρασα τέλεια! Οι άνθρωποι εκεί είναι ευγενικοί και θα σε εξυπηρετήσουν με όποιο τρόπο μπορούν. Κάθε δεύτερο μαγαζί, είναι μασάζ ή ράφτης ή σουβενίρ! Τα πάντα πάμφθηνα! Και αν κάνεις και παζάρια (κάτι στο οποίο δεν είμαι καθόλου καλός) βρίσκεις πραγμάτικες ευκαιρίες! Ο καιρός ζεστός με αρκετή υγρασία, αλλά όχι τόση που να σε κάνει να νιώθεις άβολα! Είχα μείνει στο Πουκέ 3 βράδια. Συγκεκριμένα στο Πατόνγκ. Τα πάντα θα βρεις εκεί! Πήγα για βόλτα με ελέφαντα, για βόλτα με ATV και στο ναό του μεγάλου Βούδα! Πανέμορφη η θέα από εκεί ψηλά! Πήγα σε ένα σόου με ελέφαντες και χορευτές. Καταπληκτικό!
Η Μπανγκοκ δε μου πολυάρεσε. Έκατσα για δυο μέρες μόνο! Απρόσωπη πόλη! Αρκετή βρωμιά και πολύ φτώχια! Μετά γύρισα και πάλι στο Πουκέ. Εκεί στο Πατόνγκ για άλλες δυο μέρες και μετά έφυγα για το νησί Πι-Πι. Εκεί να δεις παραλίες!!! Οι φοίνικες να σκάνε στην αμουδιά! Ότι είχα δει από μικρό παιδί στην τηλεόραση, το είδα εκεί μπροστά μου! Η θάλασσα πεντακάθαρη και ζεστή! Το μέρος σε προσκαλεί να το εξερευνήσεις! Και όμως! Ακόμα και εκεί, σκεφτόμουν την πατρίδα. Λιγότερο από ότι στη Μελβούρνη, αλλά τη σκεφτόμουν.

Έφυγα με μισή καρδιά για την κρύα και βροχερή Μελβούρνη. Μπήκα και πάλι στη ρουτίνα της εργασίας και της καθημερινότητας. Και έρχισε πάλι να μου λείπει το σπίτι. Η πατρίδα! Πιο πολύ...

Τελικά κατάλαβα πως λίγο ή πολύ, όλοι αυτοί που μένουμε στο εξωτερικό, θέλουμε τελικά να ξαναγυρίσουμε πίσω. Πολλοί δεν θα το κάνουμε. Γιατί οι καταστάσεις δεν θα είναι ίδιες σε μερικά χρόνια από τώρα. Άλλοι γιατί δεν το επιθυμούν πολύ, ή τουλάχιστον μετά από χρόνια που θα έρθει η ώρα να πάρουν την απόφαση δεν θα το θέλουν. Άλλοι γιατί έχουν καινούριες υποχρεώσεις στη νέα πατρίδα (βλέπε παιδιά και εγγόνια). Άλλοι γιατί συνήθισαν περισσότερο εδώ από ότι στην Ελλάδα. Κάθε ένας έχει και τος λόγους του. Όσο για μένα, ακόμα, τα μάτια μου κοιτάνε προς τα εκεί. Στο χωριό. Σε 5-10-15 χρόνια δεν ξέρω. Δε θέλω να λέω μεγάλες κουβέντες. Μυαλό είναι και αλλάζει. Αλλά αυτή τη στιγμή, η καρδιά βλέπει ακόμα εκεί.
Ακόμα 15 χρόνια έμειναν. Που θα πάει? Θα περάσουν :smile_:

Ώρα Μελβούρνης 10:42μμ _bye:_bye:

ares_tz
14.09.2018, 19:53
Γεια σου Χριστόδουλε,

Χάρηκα που είσαι καλά εκεί στην μακρινή Αυστραλία!

Η αφήγηση για την μετανάστευση ταιριάζει γάντι σε όλους τους μετανάστες του εξωτερικού αφού πάντα υπάρχει ο "νόστος" της επιστροφής στην μητέρα πατρίδα. Βέβαια όταν βλέπεις την σημερινή κατάσταστη στην Ελλάδα, μάλλον δεν υπάρχει κάτι που θα σε κρατήσει εκεί πάνω από ένα καλοκαίρι!

Γενικά όταν έχεις δύο πατρίδες, θέλεις να είσαι με το ένα πόδι στην μία και με το άλλο στην άλλην!

Μετά 8 χρόνια εκεί στην Αυστραλία και δεδομένου τις πολλές δυσκολίες που πέρασες όπως κι κάθε άλλος μετανάστης που το προσπάθησε, αξίζει να απολαμβάνεις αυτά που έχεις καταφέρει. Διότι επειδή στην ζωή τίποτα δεν χαρίζεται, οι κόποι ανταμείφθηκαν κι συνεχίζεται η προσπάθεια. Μόνο αυτός που έχει βιώσει την μετανάστευση, μπορεί να πει τελικά εάν άξιζε ή όχι. Με άλλα λόγια σε άλλους είχε επιτυχία ενώ σε άλλους αποτυχία. Δεν χρειάζεται να δίνουμε συμβουλές στον καθένα τι πρέπει να κάνει στην ζωή του διότι ειναι προσωπικό ζήτημα.

Θυμάμαι τις ωραίες φωτογραφίες από την Αυστραλία τον πρώτο καιρό που ήσουν εκεί κι αρχικά νόμιζα ότι πας για τουρισμό διότι το υλικό σου ήταν τόσο πλούσιο που δεν νόμιζα ότι έχεις εργασία. Αυτά όμως άλλαξαν αργότερα κι μπήκες στον ρυθμό της ζωής εκεί.

Σου εύχομαι καλή επιτυχία στα σχέδια σου και ότι άλλο θέλεις να το πραγματοποιήσεις. Γενικά να θυμάσαι όμως ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να ανησυχήσει για την υγεία σου κι φυσικά δεν μπορεί να κάνει κάτι παραπάνω στις δικιές σου φιλοδοξίες. Ελπίζω να έχεις την στήριξη από το οικογενειακό σου περιβάλλον κι από τις γνωριμίες σου εκεί στο εξωτερικό.

Με πολλούς χαιρετισμούς,

Άρης Τζ.
Δουβλίνο, Ιρλανδία